Klauzula zaufania

Główna bohaterka, Agata Bednarek, to ambitna i kompetentna radczyni prawna, która zostaje zaangażowana w medialną sprawę influencera domagającego się ogromnego odszkodowania. Jej przeciwnikiem w sądzie okazuje się Marcel Mazur. Jest to bezkompromisowy adwokat, który równie skutecznie co na sali sądowej, potrafi wyprowadzić Agatę z równowagi także na gruncie prywatnym. Ich relacja zbudowana jest na zasadzie przeciwieństw – ostre starcia zawodowe przeplatają się z rosnącym napięciem emocjonalnym.

To właśnie chemia między głównymi bohaterami jest jednym z najmocniejszych punktów książki. Sońska sprawnie prowadzi dialogi, a wymiany słowne między Agatą a Marcelem są pełne ognia i błyskotliwości. Autorka zręcznie buduje atmosferę, najpierw opartą na rywalizacji, a potem przeradzającą się w uczuciowy rollercoaster.

Na pochwałę zasługuje wątek etyczny. W książce mamy liczne pytanie o lojalność wobec klienta, granice uczciwości i wewnętrzne rozdarcie prawnika postawionego w obliczu konfliktu interesów. Sońska podejmuje tę interesującą tematykę, choć momentami porusza się po niej zbyt delikatnie. Brakuje głębszego zanurzenia w realia prawnicze, rozwinięcia w/w zagadnień.

Kolejnym elementem, który budzi mieszane uczucia, jest konstrukcja postaci drugoplanowych. O ile Agata i Marcel są wyraźnie zarysowani, o tyle postaci poboczne, w tym sam influencer, którego sprawa stanowi oś fabularną, wydają się płaskie i słabo rozwinięte. Szkoda, bo wątek medialny i wpływu opinii publicznej na przebieg postępowania miał duży potencjał, który został jedynie zarysowany. W dzisiejszych czasach, gdy media, sm są na każdym kroku, determinują nasze życie, takie kwestie aż się prosza o szerokie, dogłębne przeanalizowanie i zaprezentowanie. Tutaj niestety tego brak.

Pod względem stylu, Sońska nie zawodzi. W tej historii nie brakuje refleksyjnych fragmentów, chwil napięcia i emocjonalnych scen, które potrafią poruszyć. Autorka nie popada w przesadną melodramatyczność, co jest zdecydowanym plusem.

Podsumowując, Klauzula zaufania to powieść, która zadowoli miłośników lekkich obyczajówek z elementami romansu i dramatyzmu prawniczego. Jednak książka ta niekoniecznie spełni oczekiwania tych, którzy liczą na głębokie zanurzenie w realiach świata prawa, sm i etyki.

To lekka historia o zaufaniu, lojalności i wyborach, z sympatyczną główną bohaterką i mężczyzną, który budzi więcej niż jedno uczucie. Choć nie jest to najbardziej wyrafinowana z powieści Natalii Sońskiej, to z pewnością dostarcza kilku godzin dobrej, emocjonalnej rozrywki. Natalia Sońska napisała książkę lekką, idealną na weekend, doskonałą dla tych, którzy cenią ciepło w relacjach, choć nie przeszkadza im kilka literackich uproszczeń po drodze.

O tym, że w miłości wszystkie chwyty są dozwolone wiemy nie od dziś. Być może jednak nie wiecie, że Natalia Sońska rewelacyjnie wykorzystuje tą zasadę w swoich powieściach a "Klauzula zaufania" jest tego bardzo dobrym przykładem.

Utrzymana w tonie powieści obyczajowej często nurkuje w stronę romansu, by bohaterowie nie mieli chwili wytchnienia i wciąż musieli pokonywać kolejne przeciwności. Autorka od początku buduje konkretne tło wydarzeń, nawiązuje do współczesnych wartości, stawia przed nami postacie z krwi i kości, zdolne do pomyłek a przez to bardziej ludzkie. Tym sposobem cała historia jest nie tylko wiarygodna, ale i angażująca oraz emocjonalna, z przyjemnością więc przerzuca się kolejne strony zastanawiając co może wydarzyć się dalej.

Agata Bednarek jako radczyni prawna mierzyła się z wieloma zaskakującymi sprawami. A jednak nowy temat całkowicie zmienił jej postrzeganie otoczenia. Reprezentując pewnego wpływowego influencera trafia na przeciwnika, który nie chciał się ugiąć. I ciągle wyprowadzał ją z równowagi. Marcel Mazur był charyzmatyczny zarówno na sali sądowej jak i poza nią, więc gdy raz za razem dochodziło do nowych konfrontacji Agata nie wiedziała w którą stronę ostatecznie powinna podążyć.

Bohaterowie wiodą tutaj prym i bez dwóch zdań zasługują na solidną pochwałę. Dopracowani, złożeni, idealni do głębszej analizy, ponieważ szczególnie Marcel wykazał się ciekawą stroną psychologiczną, gdy demony przeszłości przekładał na obecne życie. Autorka jednak nie ujęła tego jako nowy wątek a bardziej dodatek, by trzymać nas zainteresowanych do samego końca a jednak równie mocno kusić zagadką zmieniającą bieg wydarzeń wraz z kolejno przerzuconą stroną czy romansem, przed którymi bronili się rękami i nogami a który uparcie dążył do celu. Na drugim planie czytamy o wpływie współczesnego świata na kształtowanie bohaterów, obserwujemy losy influencera i błąd w sztuce lekarskiej a także troskliwie podchodzimy do przyjaciółki chorej na raka. Nie zabrakło więc niczego a za to całość zarysowała się wyraźnie jako lektura konkretna i pisana z pełną świadomością.

"Klauzula zaufania" nawiązuje do serii z aktami, ale śmiało możecie ją traktować jako indywidualną lekturę. Wybór w sam raz po ciężkim dniu, kiedy marzymy jedynie, by oderwać myśli od codziennych obowiązków. Romans prawniczy pełen słownych przepychanek i humorystycznych momentów, duet z kubkiem ulubionej herbaty. Natalia Sońska po raz kolejny pokazuje, że w swoim gatunku czuje się jak ryba w wodzie zapewniając nam kilka wieczorów sympatycznej przygody.

„Seria z Aktami”, która wyszła spod pióra Natalii Sońskiej, jest jedną z moich ulubionych prawniczych serii, dlatego pewnie nikogo nie zdziwi fakt, że liczyłam na kontynuację losów Judyty Breszki i Piotra Kosteckiego, szczególnie iż niektóre sprawy nie zostały tak naprawdę rozwiązane. Jednak w tej kwestii autorka postanowiła zaskoczyć swoich czytelników i wprowadzić ich w świat postaci drugoplanowych wspomnianej serii. Czy zatem losy jednej z przyjaciółek Judyty oraz wspólnika Piotra również przypadła mi do gustu? Już spieszę z wyjaśnieniem.

„Klauzula zaufania” to historia radczyni prawnej — Agaty Bednarek oraz mecenasa Marcela Mazura, których zawodowe drogi przecięły się przy okazji prowadzenia jednej ze spraw. Nie myślcie jednak, że tych dwoje podobnie jak Judyta i Piotr staną ramię w ramię, by reprezentować jedną ze stron. Wręcz przeciwnie, okazuje się, że staną po przeciwnych stronach barykady. Czy budynek sądu przetrwa ich batalię na sali sądowej? Po odpowiedź na to pytanie odsyłam was do lektury.

Muszę przyznać, że nie mogłam się doczekać tej książki i zabrałam się za nią zaraz po jej otrzymaniu. I z przykrością muszę stwierdzić, że po jej przeczytaniu czuję mały niedosyt. Liczyłam, że otrzymamy trochę więcej scen związanych z prowadzeniem spraw, tak jak było właśnie w przypadku historii Judyty i Piotra, ale niestety musiałam obejść się smakiem. Nie znaczy to jednak, że książka była zła, bo co to to nie! Po prostu liczyłam na rozbudowany wątek prawniczy, szczególnie iż sprawa była bardzo rozwojowa, jednak autorka postanowiła skupić się bardziej na relacji łączącej głównych bohaterów.

I jeżeli chodzi właśnie o tę relację, to jestem ukontentowana, ponieważ między Agatą a Marcelem iskrzyło już właściwie od pierwszej — dodam, że telefonicznej interakcji. Jednak nie będę wdawać się w szczegóły, aby nie psuć wam odbioru tej historii.

Chociaż tak jak wspominałam, liczyłam na bardziej rozbudowany wątek prawniczy, w mojej ocenie „Klauzula zaufania” to świetna lektura, która wciągnęła mnie już od pierwszych stron. Dlatego polecam ją każdemu, kto lubi historie osadzone w świecie paragrafów, kazusów i namiętności. Jednak polecam zacząć swoją przygodę od przeczytania historii Judyty i Piotra, ponieważ w tej książce jest wiele nawiązań do sytuacji, które miały miejsce w publikacjach poświęconych tamtej dwójce.

Czasami miłość przychodzi nie wtedy, kiedy jej szukamy, lecz wówczas, gdy jej najmniej oczekujemy. Los, niczym doświadczony dramaturg, potrafi zaskakiwać zwrotami akcji, które zmieniają bieg życia w jednej chwili. W takich właśnie okolicznościach rodzą się najprawdziwsze uczucia — nieplanowane, szczere, nacechowane prawdziwą emocjonalnością. „Klauzula zaufania” Natalii Sońskiej jest książką, która doskonale oddaje tę prawdę. To opowieść o bliskości, która wykluwa się pośród murów korporacyjnej rzeczywistości, gdzie zazwyczaj nie ma miejsca na ciepło i zrozumienie.

Natalia Sońska, znana czytelniczkom z ciepłych, życiowych historii osnutych wokół codziennych zmagań i uczuć, tym razem sięga po temat wyjątkowo aktualny — współczesne relacje w środowisku zawodowym i granice między sferą prywatną a zawodową. Opublikowana nakładem wydawnictwa Czwarta Strona „Klauzula zaufania” to nie tylko opowieść o miłości, ale także o samotności, rozczarowaniu oraz poszukiwaniu własnego miejsca w świecie, w którym łatwo się zagubić. Główna bohaterka, Agata Bednarek, radczyni prawna, to kobieta sukcesu – ambitna, pracowita, ale też emocjonalnie poturbowana, która niespodziewanie spotyka na swojej drodze mężczyznę, wobec którego — wbrew rozsądkowi — nie potrafi pozostać obojętna. Spotkanie to uruchamia szereg wydarzeń, które zburzą jej uporządkowany świat i każą jej na nowo zdefiniować to, czym jest zaufanie — zarówno do siebie, jak i do innych. Również i Mecenas Marcel Mazur będzie musiał zmienić swoje zapatrywania na związek, do tej pory był im bowiem przeciwny. Zarówno Agata jak i Macel dotychczas chowali swoje potrzeby za fasadą pracy, poświęcając jej cały czas i energię. A jednak Agata, wybierające szybkie randki, beznadziejne zresztą, skrycie tęskni za miłością, podobnie zresztą jak jej przeciwnik procesowy.

Styl Sońskiej jest lekki, a zarazem dojrzały — autorka pisze z wyczuciem, nie popadając w banał, nawet gdy porusza tematy miłosne. Jej proza wyróżnia się dbałością o szczegóły, autentycznością dialogów oraz subtelnym budowaniem napięcia emocjonalnego. Nie brakuje tu też refleksji nad tym, jak łatwo zatracić się w karierze i zapomnieć o potrzebie bycia blisko drugiego człowieka. Mamy też motyw chorej na raka przyjaciółki głównej bohaterki, kobiety silnej, która jednak maskuje strach przed chorobą. Jest wreszcie temat związany z odpowiedzialnością lekarską, błędem w sztuce i roszczenia na drodze sądowej, które zresztą podnoszą statystyki profilu influencera. który lekarza przeprowadzającego operację pozywa. Tym samym mamy do czynienia z literaturą środka — doskonale wyważoną pomiędzy komercyjną przystępnością a psychologiczną głębią.

Adresatem „Klauzuli zaufania” są przede wszystkim kobiety — zwłaszcza te, które znają realia współczesnych biur i open space’ów, a także te, które niejednokrotnie stanęły na rozdrożu między uczuciem a rozsądkiem, a także te, które podobnie jak bohaterka, w głębi serca tęsknią za prawdziwą miłością, choć boją się w pełni zaufać, zaryzykować. Ale nie tylko — książka może trafić także do każdego, kto docenia opowieści o życiu, w których nic nie jest czarno-białe. I choć na początku miałam trudności z zaangażowaniem się w książkę i nie jest to najlepsza książka autorki, to bez wątpienia jest to pozycja, która może wzruszyć, zainspirować i, co najważniejsze, pozostawić czytelnika z pytaniem: czy jesteśmy gotowi zaufać, gdy stawką jest własne serce?