Kaszubska ziemia, żuławski wiatr

Ta książka jest piękna i wzruszająca, pokazująca siłę prawdziwej miłości, ale też tradycji.

Dwa regiony, które za sobą nie przepadają i chłopak i dziewczyna, których ciągnie do siebie pomimo wszystko. Czy dumny Kaszuba znajdzie wspólny język z charakterną Żuławianką? Każde z nich odznaczające się silnym charakterem, z własnymi wyobrażeniami na temat drugiego. Rodziny, które są przeciwne temu związkowi i prawdziwa miłość.

To jednak nie tylko przyjemna romantyczna opowieść, mamy tu rodzinne tajemnice skrywane głęboko pod nietolerancją. Mamy obraz historyczny tych ziem i tego z czym mieszkańcy musieli się mierzyć. Mamy też cudowny opis przyrody tych regionów, który sprawia, że chcę tam pojechać. I mamy nawet odrobinę języka kaszubskiego. A wszystko to w uroczym wydaniu, z barwionymi brzegami i ilustracjami.

Zauroczyła mnie totalnie ta miłość do regionu na którym się mieszka. Mnóstwo w tej książce jest też pięknych cytatów. "Bo dusze kaszubskie dzielą się na te, co są jak wiatr, a pod ich podmuchem wszystko się zmienia, i na te, co są jak ziemia i dzięki nim wszystko trwa. Ale potrzebujemy i jednych i drugich, bo mocni możemy być tylko wówczas, gdy zmiana idzie w parze ze stałością. "

Znajdziemy tu dużo o pokonywaniu nietolerancji, ale też przeciwstawieniu się innym by pójść własną drogą.

Żuławy i Kaszuby - sąsiadują ze sobą, a różni je niemal wszystko. Inna przyroda i odmienna kultura. Historia nie oszczędziła tych terenów i to poniekąd stało się kością niezgody ich mieszkańców. Bohaterowie tej powieści są odzwierciedleniem lokalnego patriotyzmu. Przywiązani do swojego miejsca zamieszkania, kochają je i nie wyobrażają sobie przeprowadzki. Niestety niektórzy traktują to przywiązanie w niemal fanatyczny sposób.

Ilona jest Żuławianką, zajmuje się fotografią i dzięki jej profesji poznaje Kaszuba Konrada. W mężczyźnie już przy pierwszym spotkaniu budzi się delikatne uczucie. Proponując pewną współpracę wykorzystuje okazję do dalszej relacji. Oboje mają jednak mocne charaktery i ta znajomość będzie musiała pokonać dość sporo schodów. Nie pomogą w tym również ich rodziny. Wręcz przeciwnie, wypowiedzianych zostanie kilka przykrych słów i bolesnych deklaracji. Czy ta znajomość będzie miała rację bytu?

Ta powieść jest napisana w bardzo lekki, a jednocześnie realistyczny sposób. Autorki znają od podszewki wspomniane regiony. Pani Sylwia Kubik reprezentuje Żuławy, natomiast Pani Daria Kaszubowska, jak samo nazwisko wskazuje - Kaszuby.

Wspomniana historia oparta jest na emocjach. Nie zabraknie wzruszeń i nostalgicznego spojrzenia wstecz. Będą chwile romantycznych uniesień i momenty życiowych dramatów. Wspomniana historia ukazuje, że nawet mimo różnych poglądów można się porozumieć i żyć w zgodzie. Warto i należy rozmawiać, gdyż brak właściwej komunikacji może być przyczyną dużych nieporozumień.

Cała fabuła dodatkowo obudowana jest przepiękną polską przyrodą, a dla okładkowych srok wydawnictwo sprezentowało cudowną szatę graficzną.

Polecam

Lubicie książki tworzone w duetach? Ja bardzo. Zawsze w tego typu formie intrygujące jest to, za które fragmenty czy bohaterów odpowiadają autorzy.

Darii Kaszubowskiej i Sylwii Kubik wspaniale udało się oddać klimat pięknych Kaszub i Żuław. Opisy krajobrazów są zachwycające! Jestem pewna, że niejeden czytelnik po tej lekturze zapragnie zwiedzić te okolice. Jednocześnie przypominają, jak ważne jest, by krzewić swoją historię, kulturę i język. Wyraźnie czuć ich miłość do tych regionów.

Autorki pod płaszczykiem lekkiej powieści z motywem wakacyjnego romansu ukryły wiele istotnych, niekiedy trudnych treści, nad którymi warto chwilę się zatrzymać. Pokazują, że mimo różnic można się dogadać, a uprzedzenia i animozje siedzą tylko w naszych głowach. Po prostu trzeba rozmawiać.

Mamy jeszcze rodzinną tajemnicę, złamane serca, niespełnioną miłość, żal, tęsknotę, nienawiść, przeznaczenie i rodzinę, która powinna być dla każdego z nas najważniejsza. 

Bohaterowie w żaden sposób nie są schematyczni. Posiadają zróżnicowane, skomplikowane, twarde charaktery. Co wcale nie oznacza, że łatwo przyjdzie im zmierzyć się z różnego rodzaju żywiołami. Mamy tu motyw miłości, który przełamuje stereotypy, uprzedzenia i odmienność. Uczy wzajemnego zrozumienia i tolerancji. Jest niejako pomostem łączącym obie kultury. Czy Konradowi i Ilonie uda się go stworzyć i czy odnajdą szczęście?

Jestem oczarowana powieścią "Kaszubska ziemia, żuławski wiatr". Z miejsca poczułam tytułową ziemię, a wiatr mnie porwał. Emocje i wzruszenie gwarantowane! Dajcie się i Wy porwać dumnemu Kaszubie i charakternej Żuławiance!

Żuławy i Kaszuby… położone po sąsiedzku, a tak różne od siebie.

Nie miałam pojęcia o różnicach tych dwóch regionów i o zawiłościach relacji mieszkańców.

Ilona- utalentowana, charakterna fotografka z Żuław.

Konrad- dumny Kaszub,

Kiedy się spotykają, iskrzy. Co ich łączy? Miłość do swojej ziemi. Czy są w stanie pogodzić rodzinną niechęć do tego drugiego regionu, przekazywaną z pokolenia na pokolenie?

„Niełatwo bowiem pogodzić ze sobą kaszubską ziemię, którą kolejne pokolenia kochają i za którą walczą, i żuławski wiatr, który hula po szerokich przestrzeniach, opowiadając minione dzieje”.

Czytałam z zapartym tchem, ciekawa jak się potoczy akcja. Cudowni bohaterowie drugoplanowi. Wspaniałe opisy krajobrazów. Przez to się płynie. Przepiękna opowieść o losach pokoleń, o sile uprzedzeń i jeszcze większej sile miłości. Pełna wzruszeń i emocji. Idealna na wakacje. Bardzo polecam!

Na koniec cytat, który mnie chwycił za serce:

„– Żeby to było takie proste… – westchnęła Ilona, przytulając się do babci.

– Jest proste. To my wszystko komplikujemy. A wystarczy pamiętać, że najważniejsza jest miłość. Ona, dziecko, a nie praca, majątek, historia, ziemia, duma, wygląd czy poglądy. Po prostu miłość.

Ilona przytuliła się mocniej do babci. Nie wiedziała, co przyniesie przyszłość, lecz jedno wiedziała na pewno – zastosuje się do rady babci i postawi na miłość. A co z tego będzie, to już czas pokaże.

Żuławski wiatr uważał podobnie, bo otulił je ciepłymi podmuchami, wyganiając z ich myśli przykre wspomnienia i obawy, a wlał w ich serca wiarę i nadzieję, że miłość wszystko zwycięży”.

Zwróćcie uwagę, jak przepięknie jest wydana ta ksiażka.

„Kaszubska ziemia, żuławski wiatr” to powieść warta przeczytania, nie tylko dlatego, że ma ciekawy tytuł i niesamowicie piękną oprawę graficzną, ale przede wszystkim ze względu na niesamowitą historię opowiadającą o relacjach międzyludzkich, uprzedzeniach, o generalizowaniu jednego zdarzenia w przeszłości, które ma wpływ na całe życie. To opowieść o miłości ludzi pochodzących z dwóch regionów, chociaż położonych po sąsiedzku, to tak bardzo różnych od siebie. Spotkanie niecodziennej pary, charakternej Żuławianki i dumnego Kaszuby jest jak zderzenie dwóch żywiołów, jednak od wzajemnych uprzedzeń będzie coś silniejszego – miłość.

Powieść stworzyły dwie autorki, każda o innym światopoglądzie, każda kochająca swój region miłością jedyną w swoim rodzaju i tą miłością dzielą się z czytelnikami na kartach swojej powieści. Zapewne nie było im łatwo, pogodzić kaszubską ziemię, którą kolejne pokolenia kochają i za którą walczą, z żuławskim wiatrem, który hula po szerokich przestrzeniach, opowiadając minione dzieje. Stanęły jednak na wysokości zadania i dały możliwość czytelnikowi stanąć gdzieś pośrodku, na granicy tych dwóch niesamowitych regionów, i pozwolić jednakowo zachwycać się Kaszubami, jak i Żuławami. Dwa różne regiony, ale oba jednakowo piękne z bardzo do nich przywiązanymi mieszkańcami. Duet autorski kaszubsko żuławski jest zaskakujący, niecodzienny i świetnie się uzupełnia. Agroturystyka U Kaszuba została wymyślona na potrzeby powieści, natomiast Mokry Dwór na Żuławach i wiatrak istnieją naprawdę, występujące zaś postaci są fikcyjne. „Kaszubska ziemia, żuławski wiatr” to idealna pozycja na lato.

Ilona Michalska jest fotografem, robi zdjęcia w plenerze i sesje zdjęciowe. Pewnego dnia dostaje zlecenie zrobienia sesji ślubnej na Kaszubach w agroturystyce. Ilona spotyka irytującego właściciela Konrada Maszkę, któremu piękna pani fotograf od razu wpada w oko. Natomiast on budzi w Ilonie niechęć i antypatię, bo ma go za zarozumiałego buca. Konrad zauroczony dziewczyną nie ma ochoty pozwolić jej odjechać tak po prostu, więc w ramach barteru proponuje Ilonie tygodniowy pobyt w pensjonacie w zamian za wykonanie sesji zdjęciowej w jego agroturystyce.

Kaszuby są piękne, jest tu zupełnie inaczej niż na Żuławach. Ilona ma wprawne oko fotografa, więc od początku zauroczona jest tym miejscem, nie mogła bowiem pozostać nieczuła na piękno przyrody Kaszub. Żuławy są piękne, ale na Kaszubach wszystko wydaje jej się niezwykłe. Mimo niechęci do Maszki dziewczyna przyjmuje zlecenie i przyjeżdża zgodnie z umową do agroturystyki U Kaszuba. Okoliczności i otoczenie kuszą do nawiązania romantycznej relacji, jednak Konrad i Ilona to ogień i woda. Konrad przywiązany jest do swojej kaszubskiej ziemi, a Ilona do swego zdania. Oboje szybciej mówią niż myślą, więc często dochodzi między nimi do zgrzytów i ostrej wymiany zdań. Ilona nie dostrzega, że Konrad jest zupełnie inny niż ona myśli, bo ilekroć się spotykają, dochodzi między nimi do spięć i nieporozumień, co tym samym utwierdza Ilonę w jej opinii o nim.

Kaszuby i Żuławy bardzo się różnią, jeśli chodzi o rzeźbę terenu i roślinność. Kaszuby cechują się bogactwem jezior i lasów, roślinność Kaszub to również torfowiska niskie, które porastają trzciny, turzyce i mchy. Zupełnie inaczej jest na Żuławach, gdzie jest płasko, to obszar przede wszystkim rolniczy charakteryzujący się malowniczymi polami, wierzbami i mgłami.

Wolicie czytać książki nocą czy może z rana?

Pytam Was, bo właśnie jest pierwsza w nocy i skończyłam czytać książkę, której nie mogłam odłożyć, mimo tego że wiem, że moje córki wstaną wczesnym rankiem?

Moja wina 🫣

Chociaż...gdyby ta powieść nie byłaby taka dobra to pewnie położyłabym się wcześniej 🤭 A więc Pani @Kubik i @Kaszubowska powinny mi rano w formie zadośćuczynienia za zarwaną noc jakąś kawę sprezentować 🤭

Chociaż kolejną powieścią również nie pogardzę 🤭

Każdy kto tu ze mną jest, ten wie, że moje opinie wyglądają tak a nie inaczej 😅

Opisuje moje odczucia i przemyślenia często ubierając to w proste słowa, takie które czasami wstyd zacytować. 🤭

No ale, ludzie, czytając tę książkę czułam się jakbym cofnęła się kilka lat wstecz (oj dobra, może i parenaście) gdy oglądałam mój ukochany film "Nigdy w życiu" ze wspaniałą Stenką, która zmienia swoje życie i odnajduje miłość. W najmniej spodziewanym momencie życia.

Co zabawne, nie czytałam książki nigdy 🤭🙈

Jak się czułam znaczy?

Wspaniale, bawiłam się wyśmienicie, przywiązałam się do bohaterów i pokochałam równie mocno Żuławy i Kaszuby. Zauroczyłam się wzmiankami ludowymi, kaszubskim językiem i tym klimatem, który autorki sprytnie przemyciły. Miałam wrażenie jakbym stąpała tymi ścieżkami razem z bohaterami. Smuciłam wraz z miłością, której przerwanie wywoływało łzy w moich oczach. I zadowalam gdy inni mogli zatopić się w swoich ramionach w nadziei na lepsze. A co się uśmiałam, to moje 😊

Ta książka bez dwóch zdań zauroczy was nie tylko samą fabułą, ale również wspaniałymi opisami krajobrazu Kaszub i Żuław.

Autorki w niesamowity sposób stworzyły barwną opowieść, w której przemyciły nie tylko wspaniałe regionalne słownictwo, ale i również obyczaje, kulturę, tradycje, a nawet smakowitą kuchnię.

,,Kaszubska ziemia, żuławski wiatr.”- to wspaniała powieść o o miłości, szacunku i przywiązaniu do swojego rodzinnego miejsca, a także o zwadach i uprzedzeniach zakorzenionych od najstarszych pokoleń.

Poznamy w niej charakternych, dumnych i upartych bohaterów. Zaś ciekawe i niecodzienne dialogi z wplecionym regionalnym językiem sprawiają, że przy książce będziecie się dobrze bawić.

Książka mnie niesamowicie oczarowała. Całkowicie przesiąknęłam tymi malowniczymi krajobrazami, w które chciałabym się kiedyś udać. Dzięki niej dowiedziałam się sporo ciekawych i interesujących rzeczy na temat Kaszub i Żuław.

Bardzo polecam

Książka jest przepięknie wydana! Te drobne niebieskie kwiatki na bokach sprawiają, że czytając czułam się jakby przenosiły mnie do świata w którym żyją sami bohaterzy.

,,Bo dusze kaszubskie dzielą się na te, co są jak wiatr, a pod ich podmuchem wszystko się zmienia, i na te, co są jak ziemia i dzięki nim wszystko trwa. Ale potrzebujemy jednych i drugich, bo mocni możemy być tylko wówczas, gdy zmiana idzie w parze ze stałością."

Cóż to była za historia, pełna zwrotów akcji, wybudzonego temperamentu i gorących snów! Ona z Żuław, on z Kaszub i ta iskra, która pomimo jego związku z inną kobietą, wciąż niosła przyciąganie w kierunku Żuławki. Trudno powiedzieć, czy wszystko wzięło się od jej zamiłowania do fotografii, gdzie precyzyjnie się ustawiała i chwytała najwyższe piękno, czy właśnie z powodu jej zachęcającego ciała zwyczajnie zwariował na jej punkcie. Oczywiście każda z rodzin ma swoje przekonania, czego dobitnie będziemy świadkiem podczas ich rozmów i czy to one właśnie nie staną im na drodze do szczęścia? Początkowo opornie szła im znajomość z fotografką, gdyż oni używali swojej gwary, której ona nie rozumiała. Sama przyznaję, że ciężko miałam ją ogarnąć, ale im dalej, tym powtarzalność tych słów sama się wyjaśniała. Ilona również długo nie chciała się przyznawać do tego, że Konrad jej się podobał. To z rozmów z inną osobą będziemy o wszystkim informowani. I nawet wydaje mi się, że pani Kubik zajmowała się postacią kobiecą, gdyż znana jest z historii o twardych i silnych kobietach, które zawsze dają rade przetrwać nawet w ekstremalnych warunkach. Pióro pani Darii dopiero poznaję, i jedyne, co mogę powiedzieć, to że obie wciąż podkreślały pochodzenie postaci, zauważały ważną dla nich przyrodę oraz tradycje. Stworzyły naprawdę silne postacie, które z uporem nie chciały się przyznawać, że coś do siebie czują. Konrad sam nie wiedział dlaczego mając swoją kobietę, śnił o innej. To były bardzo romantyczne sny, tak jak i okoliczności, które poutykały, byśmy mogli poczuć to, co czują postacie. To wyzwanie, gorąco wewnątrz ciała i naglące spełnienie. Każda postać zapada w pamięci, gdyż czymś się odznacza, a czasami nawet choćby tym, że zna różne powiedzenia i mądrości. Nie ważne ile kto miał tutaj lat, mądrość aż się przez nich przebijała. To mocno żywiołowa historia, którą bardzo wam polecam!

Obok tego duetu nie można przejść obojętnie!

Gdy tylko zobaczyłam nazwiska obu autorek w jednej książce wiedziałam, że muszę ją mieć.

I nie zawiodłam się!

Fascynująca historia dotykająca wielu pokoleń otoczona pięknymi okolicznościami przyrody.

Z wielkim zainteresowaniem poznawałam kulturę, historię i tradycje Kaszubów oraz Żuławian.

Jako osoba z południa byłam zafascynowana wszystkim, łącznie z językiem (na którym można sobie połamać swój własny ).

Oczami wyobraźni widziałam wszystkie te miejsca, zwłaszcza teren przy pensjonacie Konrada.

Te opisy roślin jakie ma w ogrodzie i tego, jak jest zaprojektowany sprawiły, że znalazłam się w bajce.

Czytając, byłam tam duchem z całą pewnością a książka jest po prostu nieodkładalna.

Mimo, że główni bohaterowie to osoby bliżej mojego wieku, którzy są charakterni i lubią cięte riposty a jednocześnie są mocno związani ze swoimi rodzinami (tu także widzę podobieństwo do siebie) a dane słowo to świętość, to jednak moje serce skradła najbardziej historia ich dziadków.

Może nie miała happy endu, może była obarczona wielkim żalem, bólem i stratą ale była taka prawdziwa i intrygująca, że nie mogłam przestać o nich myśleć.

Wracając do młodych, są świetnym przykładem na to, że kto się czubi ten się lubi.

Ale co zrobić, skoro jeden z nich jest już zaręczony a druga z kolei czuje miętę do jego brata?

A no właśnie i tutaj są perypetie z humorem ale i smutkiem, musicie już przeczytać sami bo książka nie ma wielkiej objętości jednakże jest zdecydowanie warta każdej minuty z nią spędzonej.

Ilona i Konrad są jak dwa żywioły.

On spokojny, stabilny jak ziemia a ona niczym huragan, wszędzie jej pełno i wdziera się nagle, gwałtownie.

Podobały mi się ich przekomarzanki aczkolwiek momentami miałam wrażenie, że nie są do końca dorośli emocjonalnie a swoim zachowaniem potrafią narobić szkód dla bliskich.

Jednak przeważają plusy, takie jak ciekawa fabuła, wątki z przeszłością ich rodzin, historii regionów, skąd się kto wziął i kim jest oraz jakie wartości przekazuje kolejnym pokoleniom.

Była także bardzo subtelna nutka słowiańskiej mitologii

Chciałoby się więcej. I mimo, że zachowanie Konrada czasem działało mi na nerwy to jest to z pewnością godna polecenia książka, zwłaszcza na lato. Dlaczego Kaszubi i Żuławianie nie pałają do siebie miłością? Co ich dzieli a co łączy? Przekonajcie się!