Kamienie na szaniec

Piękna książka o zwykłych ludziach którzy zostali bohaterami.Polecam!

Książkę Aleksandra Kamińskiego bardzo dobrze się czyta. Głównych bohaterów naprawdę można polubić za to, że są normalnymi ludźmi, mają swoje słabości, a jednocześnie są bohaterscy o odważni. Najbardziej polubiłam Alka, bo mimo że pochodził z bogatej rodziny, nie obnosił się z tym. Ponad wszystko kochał swojego ojca, któremu nie mógł pomóc, jak aresztowało go gestapo. Dlatego Alek przestał jeść słodycze. Polubiłam też Rudego, bo nawet jak Niemcy go torturowali, to nie zdradził żadnego kolegi ani kontaktu. Cała akcja odbicia Rudego pod Arsenałem była jak dobry film sensacyjny. Takich książek powinno być więcej, wtedy wszyscy by czytali.

Do tej lektury szkolnej powracałam nie raz. Jest to poruszająca opowieść o patriotyzmie i walce w obronie ojczyzny, ale również o sile przyjaźni oraz o poczuciu odpowiedzialności. Książa skłania do refleksji i do przemyśleń i na długo zapada w pamięć. To książka, którą każdy Polak chociaż raz powinien przeczytać.

Samo wydanie książki również zasługuje na uznanie. Nie jest to ta wersja książki, którą znam z czasów szkolnych, tylko dużo bogatsza. Zawiera fragmenty z pamiętników, dodatkowe podrozdziały poświęcone rodzinie głównych bohaterów oraz bardzo dużą ilość archiwalnych fotografii. Szczerze polecam.

Z reguły nie lubiłam czytać lektur szkolnych, ale "Kamienie na szaniec" to książka, która niemożliwie wciągnęła mnie w fabułę i historię głównych bohaterów. W ujmujący sposób zostały przedstawione realia życia w ówczesnej Polsce i idealnie zostało pokazane, jak nasi przodkowie walczyli o wolność i o to, żeby nam żyło się lepiej w bezpiecznym kraju, w którym nie ma już wojny. Książka jest napisana w taki sposób, że czytając miałam poczucie, jakbym brała udział we wszystkich akcjach razem z głównymi bohaterami i czułam, że chcę im pomóc a dodatkowo poznałam bliżej historię. Moim zdaniem jest to jedna z najpiękniejszych książek, opisujących wojenne czasy w Polsce i polecam przeczytać każdemu, kto również chce się zagłębić w historię naszego kraju.

Jakiś czas temu w telewizji natknęłam się na film na podstawie powieści Kamienie na Szaniec. Przypomniało mi to o mojej ulubionej lekturze ze szkolnych lat. Zamówiłam książkę i szybciutko przystąpiłam do lektury. Mimo znajomości przebiegu wydarzeń, za każdym razem tak samo mocno wciąga. Piękna i smutna opowieść. Podczas czytania zalałam się wielokrotnie łzami, płakałam nawet długo po skończeniu, ale warto. Najlepszy obraz tamtych wojennych lat. Każdy Polak powinien sięgnąć po nią choć raz, żeby sobie przypomnieć jak było i nigdy już do tego nie doprowadzić. Przypomina o tym co naprawdę się w życiu liczy. Polecam całym sercem.

Pragnąłem podarować mojemu synowi, wartościową i ciekawą książkę. Wybrałem powieść "Kamienie na Szaniec" Kamińskiego, gdy uważam, że trudna tematyka w niej zawarta, ma ponadczasową wartość. Losy Zośki, Alka i innych młodych mężczyzn, zmagających się z okupantem w czasie drugiej wojny światowej, są niebywale zawiłe i tragiczne. Dlatego też sądzę, że młodzież w wieku mojego syna powinna zapoznawać się z tego typu literaturą, aby nie zapomnieli jak ciężkie życie, mieli ich rówieśnicy podczas wojny. Dzięki temu będą umieć docenić to, co mają obecnie. Syn przeczytał książkę i zdecydowanie przyznał mi racje. Polecamy ją wszystkim.

Nie rozumiem, dlaczego na okładce są aktorzy, jaki realny związek mają z tą historią poza filmem?

"Kamienie na szaniec"- piękne. Nic dodać, nic ująć.

Niska ocena ze względu na okładkę.

"Kamienie na szaniec" to jedna z tych lektur, która moim zdaniem nigdy nie powinna wyjść z kanonu. To moja ulubiona lektura z czasów gimnazjalnych, którą niedawno miałam okazję czytać po raz kolejny, już w wieku dorosłym. Jeśli to w ogóle możliwe, tym razem dotknęła mnie jeszcze bardziej. Opowieści z czasów wojennych bywają trudne, jednak tutaj mamy też nadzieję młodych ludzi, którzy wierzą, że uda im się wspólnie pokonać wroga. Czy jest coś piękniejszego i potężniejszego niż młodzieńczy entuzjazm? Takie książki wojenne też są potrzebne, pokazują, że pewnych rzeczy nikt nie jest w stanie nam odebrać, że nadzieję można mieć w każdej sytuacji.

Kamienie na szaniec jest to lektura szkolna, bodajże z czasów podstawówki, jednak uważam, że każdy powinien ją przeczytać. Opowiada o przeżyciach trzech młodych chłopaków, którzy żyli w czasach II wojny światowej. Początek fabuły może nie jest najciekawszy, lecz im dalej tym książka się "rozkręca". Chce się wiedzieć jak potoczą się dalsze losy całej trójki. Książka jest trochę smutna oraz momentami przygnębiająca. Jednak jest w niej coś poruszającego, co sprawia, że daje do myślenia oraz długo zapada w pamięci. Dodatkowo można dowiedzieć się sporo o historii Polaków oraz Polski. Moim zdaniem warto sięgnąć po tą pozycje ;)

Mimo że człowiek miał styczność z tym tytułem podczas edukacji w szkole, to zawsze chętnie wraca do tej lektury. Na pewno wzbudzą sporo emocji i rozpala pamięć o tym, co miało miejsce w przeszłości. Tragizm bohaterów, oddanie i patriotyzm to wartości unikalne, które mają zupełnie inny wydźwięk w dzisiejszych czasach pokoju. Zmagania postaci z okupantem i bohaterstwo powinno być dla nas przykładem i wzbudzać szacunek do historii. Polecam tę pozycję i myślę, że każdy powinien ją przeczytać, by mieć świadomość, że aby było tak, jak jest w dzisiejszych czasach, kiedyś ludzie oddawali za to największą cenę — życie.

"Kamienie na szaniec" to książka, którą po raz pierwszy czytałem ponad dwadzieścia lat temu, jeszcze w szkole. Pamiętam, że zrobiła ona na mnie wtedy ogromne wrażenie. Książka napisana jest naprawdę w pięknym stylu, nienagannym językiem. Fabuła oparta jest na faktach, ale napisana jest tak, że wciąga od pierwszej strony. Bohaterowie to też w większości prawdziwe postacie, ale autor tak ich opisał, że czytelnik z miejsca jest w stanie ich polubić. Uważam, że każdy w pewnym wieku powinien po tę pozycję sięgnąć, aby wrobić w sobie cechy patrioty. Jeśli jeszcze nie mieliście w swoich rękach tej lektury, to koniecznie musicie to nadrobić.

Dawno nie miałam w swoich rękach tak pięknej powieści, która poruszałaby naprawdę ważne tematy. Tutaj mamy opowieść o miłości do ojczyzny, o przyjaźni ponad wszystko, ale także o skutkach wojny. Nie chcę zdradzać szczegółów dotyczących fabuły, dlatego zachęcam każdego do sięgnięcia po tę pozycję i wyrobienie sobie własnej opinii na jej temat. Mogę jednak powiedzieć, że jest to lektura, która zasługuje na szczególne uznanie. Myślę, że każdy Polak powinien po nią sięgnąć, aby czerpać z niej pełnymi garściami. Jest to książka, która wzrusza, czasem powoduje uśmiech na twarzy, ale przede wszystkim zmusza do refleksji. Zachęcam do czytania.

Od dawna lubię czytać książki o tematyce wojennej, a zwłaszcza tej dotyczącej naszego kraju, Będąc ostatnio w księgarni, pan, który tam sprzedawał, zasugerował mi zakup tytułu "Kamienie na Szaniec" autorstwa Aleksandra Kamińskiego. Wojenne, autentyczne losy bohaterów, którzy walczyli w oddziałach Szarych Szeregów, zafascynowały mnie od samego początku. Uważam, że tego typu książki, powinny znajdować się w każdej domowej biblioteczce. Honor , poświęcenie, odwaga, które łączyły główne postacie powieści, są w dzisiejszych czasach coraz bardziej spychanie na drugi plan. Książa rewelacyjnie napisana, pomimo trudnych zagadnień.

Jeśli jeszcze nie czytałeś, koniecznie musisz to zrobić. Jak dla mnie to obowiązkowa lektura. Nie tylko ze względu na tło historyczne, ale przede wszystkim na pokazanie przyjaźni w trudnych czasach. Wspaniałe przedstawienie postaci, piękne relacje, codzienne, bez zbędnego patosu. Podczas czytania trudno nie stawiać się w sytuacji bohaterów. A to sprawia, że w głowie ciągle pojawia się pytanie: "co bym zrobił w tej samej sytuacji?". Historia oparta na faktach, przepełniona miłością do ojczyzny, pełna odwagi tworzy niezwykle wzruszającą opowieść. Jeśli zestawimy przy tym codzienność, z którą zmagają się bohaterowie otrzymamy naprawdę godną przeczytania historię.

Piękna książka, piękne wydanie. Kamińskiemu brakowało polotu w pisaniu, jednakże fakty w niej zawarte są bezcenne dla kolejnych pokoleń. Lektura obowiązkowa. Polecam: również: "Zośka i Parasol"-A. Kamińskiego.

"Kamienie na szaniec" to książka, którą wspominam z czasów szkolnych. Nie wiem jak teraz, ale kiedyś była obowiązkową lekturą. Jest niezwykle prawdziwa i pokazująca, że to właśnie w najtrudniejszych momentach życia przychodzi odwaga na to by walczyć o to co najważniejsze w życiu. Honor i odwaga młodych bohaterów dała mi dużo do myślenia, a w obliczu obecnej sytuacji uważam, że jest to książka, którą warto przeczytać.

Klasyka polskiej literatury młodzieżowej w najlepszym wydaniu. Pomimo upływu wielu lat "Kamienie na szaniec" nic nie straciły ze swojej aktualności. Przedstawiona historia wciąga młodego czytelnika bez reszty. Może dlatego, że wszystkie postacie i wydarzenia są autentyczne. Tragiczne losy harcerzy poruszają i skłaniają do refleksji. Mój nastoletni syn nie przepada za czytaniem, jeśli już to woli komiksy. Jednak "Kamienie na szaniec" naprawdę go wciągnęły i pochłoną książkę praktycznie w dwa wieczory. Ja sam sięgnąłem po książkę przez sentyment. Nadal wciąga i przypomina mi nastoletnie, beztroskie czasy.

Posłuchajcie opowiadania o Alku, Rudym, Zośce i kilku innych cudownych ludziach, o niezapomnianych czasach 1939–1943 roku, o czasach bohaterstwa i grozy". Tak zaczyna się opowieść o Bohaterach Szarych Szeregów, o czasach miłości, walki, śmierci. Młodzi przyjaciele, harcerze i maturzyści warszawskiego liceum wkraczają w dorosłość w dramatycznym okresie. Wychowani w patriotycznych domach...

Aleksander Kamiński - pedagog, profesor wydziału pedagogiki społecznej Uniwersytetu Łódzkiego i pisarz. Autor "Kamieni na szaniec", najsłynniejszej książki czasów okupacji oraz "Zośki i Parasola", dalszego ciągu losów spadkobierców ideałów Rudego, Alka, Zośki - opowieści o Harcerskich Batalionach Armii Krajowej. W czasie wojny był komendantem Organizacji Małego Sabotaży "Wawer" i redaktorem naczelnym największego pisma podziemnej Europy "Biuletyn Informacyjny".

Język książki jest lekki, sprawiający przyjemność czytelnikowi. Widać, że autor umie opowiadać. Używa prostych wyrazów, bez owijania w bawełnę. Utwór ukazuje całą prawdę o II wojnie światowej. Przekazane są emocje, które czuli bohaterowie i ich rodziny. Powieść zawiera bardzo dużo wartości. Mówi o bezgranicznej miłości, przyjaźni i oddaniu się za kogoś, za kraj. Wydanie, które ja czytałem, zawiera zdjęcia bohaterów, dzięki czemu łatwiej jest nam ich wyobrazić.

Lecz zaklinam, niech żywi nie tracą nadziei

................................................................

A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei,

Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec…

Postacie występujące w tym utworze prozatorskim są ciekawe, intrygujące i zachęcające do poznania ich historii i przeżyć. Popełniają błędy, za które srogo płacą czyimś życiem. Umieją w tak trudnym okresie dla Polski cieszyć się z tego, że są polakami.

Tadeusz Zawadzki "Zośka" to jeden z głównych bohaterów powieści. Dzięki swojej inteligencji i ambicjom bardzo przysłużył się Polsce. Organizował dużo akcji, z których większość była sukcesem. Nie lubi być chwalony i chętnie pomaga swoim kolegom, zapominając o swoich problemach. Jest patriotą.

Aleksy Dawidowski "Alek" to kolejna, ważna postać Kamieni na szaniec. Był podharcmistrzem , członkiem podziemnej organizacji "Wawer". Został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari.

Jan Bytnar "Rudy" jest bohaterem, który na długo pozostanie mi w pamięci. Wykazał się wybitną walecznością i oddaniem. Tak jak inni dostał różne medale i odznaczenia. Był na pewno bardzo lojalny wobec innych, dlatego że dręczono i torturowano go, aby podał nazwiska i adresy zamieszkania innych "dywersjonistów". Zmarł na skutek skatowania przez gestapo.

Chorąży, niebieski chorąży…

Daj przestąpić ten promienny próg.

Gdzie żołnierzy swych czeka

Wódz-Bóg.

Książka wywiera bardzo dużo emocji. Czytając, dziękowałem im duchu za to, że żyję w niepodległej Polsce. Wydaje mi się, że każdy powinien ją przeczytać i będzie to taki mały krok w stronę patriotyzmu.

Wiele słyszałam na temat tej książki, wiem, że powstał na jej podstawie także film, ale chociaż jestem już po trzydziestce, to nie miałam jeszcze okazji, aby ją przeczytać. Kiedy w czasach szkolnych była ona lekturą, to jakoś nie było mi po drodze z tego typu literaturą. Teraz po latach nadrabiam ten błąd i kilka dni temu przeczytałam w końcu tę powieść. Powiem szczerze, że ta literatura mnie zaskoczyła. Dawno nie miałam w swoich rękach tak kompletnej pozycji, która nie tylko pozwalała przeżyć przygodę czytelniczą, ale jednocześnie niosła za sobą bardzo ważne przesłanie. Zachęcam do czytania klasyków. Warto.