Kaczogród Pamiętniki Sknerusa McKwacza

"Pamiętniki Sknerusa McKwacza" stały się dla mnie pozycją obowiązkową już w dniu premiery, bo, jak wiele dzieci, wychowałam się na bajkach Disneya. Do tej pory miałam wiele okazji, że poznać tego bohatera, ale ta książka jest nieco inna. Tutaj można poznać genezę jego bogactwa i pozostania w Kaczogrodzie, a także poznać jego perypetie, które miały miejsce w Egipcie i innych miejscach. Lektura była dla mnie jak podróż do przeszłości, a jednocześnie powiew świeżości. Polecam każdemu, kto kiedyś zakochał się w disneyowskim kaczorze. 

JESZCZE TROCHĘ ŻYCIA I CZASÓW SKNERUSA MCKWACZA

Disnejowskie Kaczki i Myszy mają się ostatnio w naszym kraju dobrze. Wydano komplet prac Dona Rosy, „Gigant Poleca” ukazuje się częściej, częściej ma też znów ukazywać się „Kaczor Donald”, kolekcja dzieł Carla Barksa regularnie pojawia się w księgarniach, a obok niej można – również regularnie – czytać albumy z Myszką Miki. No a teraz dostajemy jeszcze „Pamiętniki Sknerusa McKwacza” – album wydany podobnie, jak prace Barksa i Rosy, całkiem przyjemnie je uzupełniający. I chociaż to nie poziom ich prac, ale i tak warto jest po tom sięgnąć i dołączyć do swojej kolekcji, jeśli Sknerus nie jest obojętną Wam postacią.

Sknerus McKwacz, najbogatszy kaczor świata, zaczynał jako pucybut. Jak wyglądała jego droga do sławy? Od szukania złota w Klondike, przez Egipt, po skarbiec pełen złota – ścieżka była to kręta, pełna niebezpieczeństw, wrogów i przygód. Ale i mnóstwa spotkanych osób, które wpływ miały na całe życie i niektóre na resztę tego życia z nim zostały.

Kariego Korhonena chyba nikomu przedstawiać nie trzeba. Przynajmniej nikomu, kto disnejowskie Kaczki lubi i ceni. Jeśli na nazwiska nie zwracacie uwagi, może kojarzycie takie historie, jak „Urzekła nas twoja historia”, „Pętla czasu”, „Z kamerą wśród sąsiadów” czy kilka z licznych opowieści z Kaczorem Dońskiem. Coś już Wam świta? No właśnie. I to on stworzył też pięć historii traktujących o młodym Sknerusie. W sumie to tworzy je nadal, ale dotąd tyle wyszło, więc zebrano je w jednym tomie i wypuszczono u nas. I to nie przypadkiem, bo przecież zabiega się to z 70 rocznicą powstania postaci najbogatszego kaczora świata. Fajny prezent z tej okazji. I z okazji Świąt.

Czy zastępstwo to komiksów Dona Rosy, czy uzupełnienie, to już chyba każdy ocenić będzie musiał sam. Przymusu nie ma, traktować to można dowolnie, bo rzecz jest niezależna, czytać i rozumieć bez problemu mogą i dzieci, i dorośli. A czytać warto, bo sympatyczne to przygody, nie tak dojrzałe, jak prace Rosy, nie tak odkrywcze, jak komiksy Barksa, ale nadal udane, zjednujące naszą sympatie, kupujące nas, urzekające i pełne ciepła, humoru, przygód, ale i historycznych odniesień.

Zabawa, ale ze smakiem, z gustem. No i z przekazem, z dydaktycznym wymiarem, który nachalny nie jest – po komiksy nachalne dydaktycznie nigdy nie lubiłem sięgać, szczególnie, jako dziecko i nie robię tego nadal. Sympatyczna rzecz, ładna, przyjemna w swej cartoonowej prostocie, jak pobrzmiewa w ilustracjach. No i ładnie prezentująca się na półce. „Życia i czasów Sknerusa McKwacza” nam nie zastąpi, nic ich nie zastąpi, ale śmiało – i warto to zrobić – możecie postaci „Pamiętniki” obok nich. I cieszyć się nimi co raz.