Jesteśmy sobą

To moje drugie spotkanie z twórczością autorki, poprzednio przeczytałam książkę "Jesteśmy inni", czyli pierwszy tom serii o tym samym tytule, historia bohaterów tak bardzo mi się spodobała, że po prostu musiałam sięgnąć po ich dalsze losy. Zostały one opisane właśnie na kartach powieści "Jesteśmy sobą". Książki te należy czytać w odpowiedniej kolejności żeby zrozumieć wszelkie zależności oraz ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się wręcz ekspresowo i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem. Ja pochłonęłam ją w jeden wieczór i nie odłożyłam póki nie poznałam zakończenia tej historii. Czytałam ją już jakiś czas temu, a nadal pamiętam wszystkie targające mną emocje podczas lektury. To znak, że książka jest naprawdę dobrze skonstruowana i godna uwagi! Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i bardzo dobrze poprowadzona, natomiast bohaterowie zostali świetnie i bardzo prawdziwie wykreowani, to postaci, które z powodzeniem moglibyśmy spotkać w rzeczywistości i takie, z którymi śmiało moglibyśmy się utożsamić. Historia przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to świetny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji i wrażeń. Marcelina od samego początku zaskarbiła sobie moją sympatię, natomiast Franek musiał sobie na nią trochę zapracować. W tej części znalazłam sporo elementów sensacyjnych, co niezwykle mi się podobało. Nie ma tutaj nawet chwili na nudę, cały czas coś się dzieje - są kłamstwa, sekrety, świetnie uknute intrygi, demony przeszłości, czyli wszystko to co uwielbiam w tego typu literaturze. Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych i ponadczasowych tematów, które mogą tak naprawdę dotknąć kasdego z sam - mowa tutaj w głównej mierze o depresji. Gosia na przykładzie swoich bohaterów pokazuje jak czasami ciężko jest nam ponownie zaufać, wybaczyć i dać drugą szansę. Bohaterowie tej powieści będą zmuszeni zmierzyć się z wieloma przeciwnościami losu, podejmować trudne decyzje by móc zawalczyć o to co w życiu najcenniejsze i najważniejsze. Świetnie spędziłam czas z tą książką i liczę, że to jeszcze nie koniec historii Marceliny, jej matki i Franka. Gosiu, czekam na więcej! Polecam!

Jak tylko wpadła mi w ręce ta książka, to od razu po okładce i opisie wiedziałam, że mnie wciągnie. No i oczywiście się nie myliłam. Uwielbiam romanse, ale nie takie ckliwe od samego początku, bo musi być też trochę sensacji i wątków kryminalnych, a to wszystko jest w tej powieści. Po przeczytaniu dowiedziałam się, że jest pierwszy tom, a więc od razu wzięłam się i za niego, no i oczywiście podwójna radość. Na szczęście fakt, że przeczytałam je odwrotnie, nie miał najmniejszego znaczenia. Wciągająca, szybko się czyta i polecam wszystkim.

„Jesteśmy sobą” to kontynuacja książki „Jesteśmy inni”. Niestety nie miałam okazji przeczytać pierwszego tomu, ale nie przeszkadzało mi to za bardzo. Szybko wciągałam się w fabułę książki.

Marcelina po ciężkiej operacji i wybudzeniu z narkozy dowiaduje się, że została okłamana przez ukochanego. Ale nie tylko Franek zrobił coś co nie tylko bohaterkę książki zszokowało, ale również mnie. Również jej matka, pani prokurator Juliana Szafrańska coś przed córka przez lata ukrywała. Czy Frankowi uda się odzyskać zaufanie ukochanej? I co takiego skrywa przeszłość matki Marceliny? Przekonacie się sami.

Książa naładowana jest sporą dawką emocji. Napisana jest głównie z punktu widzenia Marceliny i Franka, ale również z punktu Juliany Szafrańskiej. Przez co można lepiej poznać bohaterów i zrozumieć ich postępowanie. Osobiście bardzo polubiłam Marcelinę, która jest dla mnie ciepłą osoba pragnącą kochać i być kochaną. Książka kierowana jest głównie do kobiet i opisuje to czego pragniemy. Znajdziemy tutaj dużo bólu i cierpienia, tajemnic i sekretów. Autorka porusza również problem depresji. Zazwyczaj nie przepadam za książki, które mają sceny erotyczne. Tutaj chociaż są one, nie przeszkadzają mi. Czytając miałam wrażenie, że sceny te mają czemuś służyć. Znajdziemy tutaj również wątek sensacyjny i mafijny. Myślę, że każdy w tej niewielkich rozmiarów książce znajdzie coś dla siebie. Autorka posiada lekkie pióro i książkę czyta się bardzo szybko. Ja na pewno czekam na dalszy ciąg, a w miedzy czasie nadrobię pierwszy tom.

Do książek z wątkiem romansu podchodzę z rezerwą, bo to dla mnie grząski gatunek. Jednak kto mnie zna, ten wie, że jak bohater zostaje obdarzony moim imieniem, to ja muszę taką książkę przeczytać. Tym razem nie mogło być inaczej. Muszę przyznać, że znalazłam w swojej imienniczce namiastkę siebie. Zagubiona po zdradzie zaufania, delikatna i spłoszona – tak „czuję” książkową Marcelinę. Wydarzenia fajnie pokazują relację w rodzinie oraz to jak podjęte decyzje mogą zniszczyć lub uratować nasze życie Były też obrazowo opisane sceny miłości fizycznej i tu przyznaję, nie do końca lubię tego typu rzeczy, ale nie było to coś, co popsuło mi przyjemność z poznawania tej historii. Nie czytałam pierwszego tomu, jednak nie pogubiłam się w fabule, co nie zawsze jest takie proste. Zakończenie niesie nadzieję, graniczącą z pewnością na kontynuację, którą chętnie poznam.

"Jesteśmy sobą", to kontynuacja "Jesteśmy inni" i trzeba się tutaj trzymać kolejności, aby być na bieżąco.

Słowo klucz tej książki to - tajemnice. Na każdym kroku mamy z nimi styczność, a bohaterowie zaś muszą się z nimi mierzyć. Autorka zgotowała tu czytelnikowi masę intryg i sekretów.

Czy jeśli kogoś kochamy, to ufamy mu bezgranicznie?

Tak robi główna bohaterka Marcelina, jednak jej życie jest dalekie od ideału. Przechodzi przez związki, które mocno wyczerpują ją psychicznie. Jest to dziewczyna, która po prostu chce być kochana i która jak kocha, to całym sercem.

Jednak jeśli bliscy uważają, że wiedzą lepiej, co dla kogo jest dobre, to nigdy coś takiego nie może się dobrze skończyć...

Nie będę opisywała fabuły, bo skoczy się spojlerem, a tego nie mogę Wam zrobić. Sami musicie odkryć wszystkie zawarte tu tajemnice.

Powieść ta świetnie opisuje uczucia kobiet. Przedstawia ich punk widzenia w miłości. Pokazuje jak chce czuć się zakochana kobieta i co jest dla niej najważniejsze.

Większość pisana jest z punktu widzenia Weroniki, lub jej matki, więc mamy tu naprawdę sporo kobiecych odniesień.

Książka ma wstawki erotyczne, jednak nie jest to typowy, nachalny erotyk! Raczej pokazuje, że zamiast szybkiego, zaspokajającego potrzeby zbliżenia, powinniśmy odczuwać emocje, uczucie, więź z drugą osobą, co dziś niestety nie jest takie częste.

Jesteśmy narwani, wszystko chcemy upraszczać, a życie niestety przepływa Nam między palcami.

Autorka przedstawia też depresję. Chorobę, która wyniszcza psychicznie człowieka. Stany emocjonalne, zmieniające się nagle i potrafiące trwać długo, oraz brak sił na cokolwiek, to tylko nieliczne jej efekty. Ja bardzo lubię jak takie choroby są umieszczane w książkach, bo osobą nieświadomym mogą wiele pomóc.

W powieści możecie spodziewać się też wielu introspekcji, które mają mocny wpływ na teraźniejszość. Takie zabiegi są zawsze mile widziane. Jest wątek mafijny i gangsterski, co zakrawa o sensację. Więc dla każdego jest coś dobrego 🙂

Polecam serdecznie i czekam na kolejną część ❤️