Jesteś głosem mojego serca

W życiu Weroniki wiele się dzieje, niestety nie jest to pozytywne. Po zdradzie męża sama wychowuje nastoletnią córkę Antosie. Niestety jej ojciec coraz częściej zawodzi, odwołuje umówione spotkania, a córka coraz gorzej radzi sobie w szkole. Na dodatek są problemy z rodzinną księgarnią, którą kobieta kocha. Boi się, że jak tak dalej pójdzie, będzie musiała ją zamknąć, czego sobie nie wyobraża.

Pewnego dnia Weronika postanawia zorganizować spotkanie autorskie. Liczy, że to pomoże zdobyć klientów. Wtedy jeszcze nie wie, jak wiele ten pomysł zmieni w jej życiu. Krzysztof okazuje się mężczyzną nie tylko, ale również poukładanym. Między nimi zaczyna się coś dziać, na dodatek jej były mąż sobie przypomina, co stracił i zaczyna coraz częściej się pojawiać. Jak potoczy się znajomość Weroniki i Krzysztofa? Czy da szansę byłemu? Czy uda jej się uratować księgarnie? Czy pomorze córce w jej problemach? Jakie one są?

Dla mnie to była książka z tych lekkich, niewymagających ogromnego skupienia, takich na leniwe popołudnie. Czasem lubię sięgnąć po takie pozycje, ponieważ one doskonale odprężają, pozwalają się „odciąć” od codzienności, zanurzyć się na chwilę w całkiem inny świat. To historia o problemach, które spadają na bohaterkę, o zdradzie, samotnym rodzicielstwie, upadającej księgarni, problemach nastoletniej córki w szkole, braku wsparcia w wychowaniu dziecka, a jednocześnie nowym początku, miłości, która przychodzi niespodziewanie i wcale nie pyta czy jest potrzebna. Mnie książka się podobała i uważam, że miło spędziłam z nią czas.

Akcja dość sprawnie poprowadzona, może nie była bardzo szybka, ale na pewno też nie była wolna czy nudząca. Książkę czytało się dość szybko, a podczas czytania towarzyszyły emocje. Dla mnie była to pozycja na jeden wieczór.

Bohaterowie zdecydowanie ciekawi, dość dobrze wykreowani. Weronika jest kobietą silną, a jednocześnie momentami zagubioną. Wiem, że dość mało o niej powiedziałam, jednak więcej już nie mogę. Powiem tylko jeszcze tyle, że warto ją poznać, a ja ją polubiłam.

„Jesteś głosem mojego serca” to książka, która moim zdaniem jest ciekawa i wciągająca, a jednocześnie lekka. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Historia Weroniki pokazuje,że w życiu nic nie jest pewne i na zawsze.Trud samodzielnego rodzicielstwa oraz problemy dnia codziennego powodują samotność i brak wsparcia najbliższych.

Bardzo podobało mi sie rozwiniecie kłopotów córki Weroniki-Antosi w szkole.Niezrozumienie nauczycieli,odrzucenie oraz brak fachowej pomocy,by pomóc nastolatce pokazuje jak szkoła nie potrafi rozwiązać problemy,które się w niej pojawiają.Obarczanie tylko jednej ze stron konfliktu rodzi większe zło.Starałam się zrozumieć zachowanie nauczycieli,ale niestety nie znalazłam ich wytłumaczenia!Dorośli powinni pomoc i popatrzyć obiektywnie na konflikty!A często jest zupełnie inaczej.

Romans z nowo poznanym mężczyzna jest intrygujący.W szarej rzeczywistości każdy z nas potrzebuje chwili wytchnienia,aby zapomnieć o kłopotach.Czułam podeeksytowanie nowymi wydarzeniami,które Weronika przeżywałam.Pojawienie byłego męża oraz jego zachowanie od poczatku dało mi do myślenia.Czemu przypomniał sobie o porzuconej rodzinie.Ten wątek spowodował trójkąt miłosny,który ogromnie mnie zaskoczył.

Jest to powieść o życiu,samotności,problemach z dzieckiem oraz decyzjach życiowych,które pomogą zostawić przeszłość za sobą i móc rozpocząć nowy rozdział życia.

Zakończenie bardzo mnie zaskoczyło.Jest dowodem na to,że życie może zaskoczyć.Trzeba tylko chcieć zobaczyć więcej niż tylko to,co oczy widzą.

Powieść umili wam czas po ciężkim dniu.Gorąco wam ją polecam

"Jesteś głosem mojego serca" autorstwa Moniki Michalik to jedna z tych książek, którą mocno przeżyłam...

Weronika prowadzi księgarnię. Niegdyś należała ona do jej dziadka, obecnie kobieta próbuje utrzymać się na rynku, jednak nie jest to łatwe. Księgarnia nie przynosi żadnych zysków. Chcąc wypromować to miejsce i tchnąć w nie trochę życia, organizuje spotkanie autorskie. Tak poznaje Krzysztofa...

W domu również nie jest zbyt kolorowo... były mąż wciąż odwołuje spotkania z córką, zawodząc ją... Antosia ma problemy w szkole, z którymi nie jest w stanie sobie poradzić. Zmienia się, staje się wycofana, zagubiona, nie widzi sensu tego wszystkiego, a spokojna przyszłość wydaje się być nieosiągalna. Prosi rodziców o zmianę szkoły, jednak Ci nie chcą się zgodzić, tłumacząc, że to ucieczka od problemów.

Weronika bardzo chciała pomóc córce. Tak naprawdę to nie widziała świata poza nią, stawiała Antosię ponad wszystko. Jednak jak dziewczyna przyszła prosić o pomoc, to mam wrażenie, że początkowo trochę bagatelizowała problem córki... Cieszę się, że w porę zrozumiała, jak wielkie jest cierpienie Tosi i wraz z Arturem zaczęła działać, by pomóc córce.

Książka napisana prostym językiem, czyta się ją ekspresowo. Fabuła wciąga od samego początku. Mogłoby się wydawać, że to lekka historia- nic bardziej mylnego! To bardzo emocjonalna książka, która z pewnością zostanie ze mną na dłużej. Jestem nią zachwycona.

Jeśli nie boisz się trudnych tematów- zachęcam do przeczytania.

Są takie książki, które przeżywa się całym sobą. Które przeszywają serce i umysł, które na zawsze zapadają w pamięć. Nieraz mocno poturbują, przeciągną po podłodze, wywołają szereg sprzecznych uczuć, łez i złości. Jednak po wszystkich zawirowaniach, niedogodnościach, przez które przejdzie się z mocno uniesioną głową, przyniosą ukojenie, spokój, wyciszenie i przeświadczenie, że dobrze się zrobiło. Że niezależnie od potknięć, wybojów na drodze, jesteśmy w stanie przezwyciężyć wszystko dzięki sile, determinacji i osobom, które w kluczowym dla nas momencie, wyciągną do nas pomocną dłoń.

Kolejna wspaniała powieść od Moniki, która skradła całą moją uwagę. Zawładnęła całym moim światem na kilka godzin. Czas przestał dla mnie istnieć, nie słyszałam dźwięków. Odizolowałam się od dnia codziennego, by wkraść się choć na chwilę do miejsca, w którym rozgrywa się akcja książki. Stałam się cichym obserwatorem rozgrywających się tam wydarzeń. Mogłam obserwować bohaterów, chłonąć ich emocje, przeżycia. Widzieć ich ból, radość, szczęście, niemoc i bezradność. I choć nie mogłam ich przytulić, ukoić ich emocji, sprawić, by ich zmartwienia odeszły w niepamięć, to stali mi się bardzo bliscy. Namacalni, żywi, na wyciągnięcie ręki. Gdzieś tam żyje Weronika, która próbuje być silną kobietą, która stara się sobie ze wszystkim poradzić, jednak widmo komornika, problemy z córką i kłopoty sercowe sprawiają, że powoli upada. Jej skrzydła stopniowo są podcinane, gdy kolejne problemy wychodzą na światło dzienne. Antosia, która musi się zmagać z przemocą rówieśniczą, z brakiem wsparcia ze strony szkoły, z bolesnymi emocjami, które potęgują chęć targnięcia się na swoje życie, bo nie potrafi sobie poradzić z odrzuceniem i niesłusznymi oskarżeniami. Krzysztof, który zabiega o względy kobiety. Złości się, kiedy nie otrzymuje sto procent uwagi osoby zainteresowanej, mocno romantyczny. I Artur, który się pogubił. Popełnił błąd, który odebrał mu to, co powinno być dla niego najważniejsze. Który nieporadnie próbuje naprawić, to co zepsuł, jednak ciągłe odwoływanie zaplanowanych spotkań z córką, przysparza więcej niechęci ze strony byłej żony i oddalenia się relacji jego ukochanej pociechy.

To bardzo życiowa, emocjonalna historia o zagubieniu, niepewności, bezradności, niemocy, krzywdzie rówieśniczej, o niesłusznych oskarżeniach, o odizolowaniu, zdradzie, o utracie zaufania, o smutku, bólu, rezygnacji, rozdarciu między własnymi potrzebami, a innymi, o chęci ucieczki przed całym światem, o tym, że jest się złą matką, źle zorganizowaną i że wszystko wymyka się spod kontroli, a my nie mamy na to żadnego wpływu. Ale również jest to opowieść o determinacji, o ogromnej sile, marzeniach, miłości matki do córki, o odnajdywaniu wewnętrznej mocy, by stanąć na nogi, o tym, że warto prosić o pomocną dłoń, gdy wali się świat w posadach, a my nie potrafimy sobie poradzić z zaistniałą sytuacją. O tym, że otaczają nas ludzie, dla których nie jesteśmy obojętni. Wyciągną pomocną dłoń, pomogą otrzepać spodnie, z brudu, w którym ugrzęźliśmy, przytulą, pokrzepią serce, dadzą mentalnego kopa do działania, wysłuchają, doradzą i po prostu będą bez względu na wszystko.

Książki Moniki mają w sobie niezwykłą magię, czar. Opisuje zwykłą szarą codzienność, nasze jasne i ciemne strony mocy, z tym z czym nie potrafimy sobie poradzić i to, co sprawia nam ogromną radość. Jednak za każdym razem tą rzeczywistością potrafi mocno zawładnąć. Otulić niczym ciepły koc, dać wiarę, że po burzy wzejdzie słońce, że nie powinniśmy się poddawać, gdy wali się świat, tylko dążyć do tego, by uwolnić się z tego dołka, do którego trafiliśmy. Kolejny raz zanurzyłam się w magicznej krainie ciepła, delikatności, wrażliwości, czułości. Pojawią się nieraz zawieruchy, trzęsienia ziemi, które zniszczą wszystko wokół, sprawią, że trzeba będzie wszystko od nowa odbudować. Nie zabraknie jednak tej opiekuńczej ręki, która poprowadzi przez trudne meandry codzienności. Przyjaciela, który będzie szeptał do ucha, że wszystko jakoś się ułoży. Że jesteśmy silni, trudności zawsze znajdą się na naszej ścieżce, jednak to od nas zależy i od naszej determinacji, jak je ominiemy, jak pokonamy i pozostawimy za sobą.

Złapcie na chwilę tego pięknego motyla, jakim jest książka ,,Jesteś głosem mojego serca''. Doceńcie jego wyjątkowość, barwę, delikatność. Dotknijcie skrzydeł, spójrzcie na jego kształt. Nie znajdziecie drugiego takiego samego. Każdy ma coś w sobie, co ich odróżnia. Kolor, kształt, wielkość. Jeden ma ułamane skrzydło, drugiemu brakuje czółki, trzeciemu nogi, jednak każdy z nich stara się przetrwać, bez względu na wszystko. Gdy już go złapiecie i docenicie, postarajcie się później go wypuścić, bo na dłuższą metę piękno straci swój blask, straci swoje chęci do życia i już nie będzie tak kolorowo. I takie są właśnie książki Moniki. Chwytasz je na chwilę i pomimo tego, że chcesz z nimi zostać na zawsze, wiesz, że musisz je odłożyć z powrotem na półkę. Bo coś się zaczyna i kończy. Nieuchronnie, taka jest kolej rzeczy, powinniśmy jednak doceniać piękno, które nas otacza i które towarzyszy nam w codziennym życiu. Gorąco polecam!

Na wstępie chciałabym podziękować Monice oraz @wydawnictwolucky za zaufanie i możliwości objęcia patronatem medialnym książki "Jesteś głosem mojego serca". To moje kolejne spotkanie z twórczością Moniki, a za mną teraz tak naprawdę wszystkie historie, które wyszły spod jej pióra. Od pierwszej książki zostałam zauroczona wrażliwością autorki, więc nie zastanawiałam się nawet chwili nad podjęciem decyzji dotyczacej patronatu. Na wstępie muszę wspomnieć o przepięknej okładce, która bezapelacyjnie przyciąga wzrok. Ja jestem nią zachwycona! Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niezwykle szybko, ja pochłonęłam ją w jeden wieczór i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Z ogromnym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam losy Weroniki oraz jej córki Antosi. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi zostali w świetny i bardzo realny sposób wykreowani. To postaci, które tak jak my popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji, borykają się z problemami dnia codziennego, dlatego tak łatwo się z z nimi utożsamić, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Myślę również, że z powodzeniem moglibyśmy spotkać ich w rzeczywistości. Na kartach powieści poznajemy Weronikę oraz jej córkę Antosię - mogła poznać ich myśli, odczucia, troski, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Poza nimi autorka przedstawia bliżej Krzysztofa - miejscowego poetę, Artura - byłego męża Weroniki oraz panią Basię - której kwiaciarnia sąsiaduje z księgarnią głównej bohaterki. Po zagłębieniu się w tą historię okazało się, że każda z wyżej wymienionych postaci odgrywa tutaj naprawdę istotną rolę. Weronika od pierwszych chwil zaskarbiła sobie moją sympatię i naprawdę mocno jej kibicowałam, bo właśnie ta kobieta jak mało kto zasługiwała na szczęście, spokój oraz poczucie bezpieczeństwa czy bliskości. Monika w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą dotyczyć każdego z nas czy naszych dzieci - mowa tutaj o braku akceptacji w szkole, rówieśniczej przemocy psychicznej oraz braku zrozumienia. Czytając o niektórych sytuacjach z jakimi zmuszona była zmagać się Antosia odczuwałam naprawdę całą lawinę skrajnych emocji, to zatrważające, że takie rzeczy się dzieją, często tuż pod nosem nas dorosłych. Cieszę się, że Monika poruszyła właśnie ten temat w swojej książce i mam nadzieję, że skłonił to rodziców do nie bagatelizowanie pewnych sygnałów jakie wysyłają nam nasze pociechy. Muszę przyznać, że Monika w bardzo pozytywny sposób zaskoczyła mnie w kilku kwestiach, szczególnie pod sam koniec - co ogromnie mi się podobało! Autorka na przykładzie swoich bohaterów pokazuje jak ważne jest wsparcie drugiego człowieka, jak istotne są relacje rodzinne oraz te międzyludzkie, jak ważne jest zaufanie oraz szacunek. "Jesteś głosem mojego serca" to emocjonująca, poruszająca, wartościowa, pełna życiowych mądrości, doświadczeń i prawd historia o poszukiwaniu sobie, poszukiwaniu szczęścia i nowych dróg życiowych, otwieraniu się na nowe uczucia, trudnych decyzjach, radzeniu sobie z przeciwnościami losu oraz nadziei na lepsze jutro. Jestem pewna, że historia Weroniki oraz jej córki nie jednego Czytelnika skłoni do refleksji nad własnym życiem. Cudownie spędziłam czas z tą książką i nie mogę się już, doczekać kolejnych historii spod pióra Moniki! Polecam!