Jestem otchłanią. Wydanie filmowe

~ On żyje w cieniu dlatego jest niewidzialnym dla innym. Ale czy na pewno?

Sprzątający mężczyzna żyje według ustalonych przez siebie zasad i każdy z jego dni wygląda podobnie, do tego stopnia, że rutyna jest wręcz paraliżująca. Bada wszystkie wyrzucane przedmioty do kosza, dzięki czemu jest w stanie zebrać wiele niezbędnych informacji o ich właścicielach, co szybko pozwala mu wytypować kolejną ze swoich ofiar.

Podczas rzadkich wieczorów bywają momenty, że pozwala sobie na małe odstępstwa.

Dlaczego to jest dla niego tak ważne? Czy zaspokaja to jego pragnienia? Skąd te jego fobie? I najważniejsze co takiego zdarzyło się w jego dzieciństwie, co wpłynęło na jego obecne zachowanie?

Pewnego dnia, wszystko się odmieniło i pomimo walki z samym sobą, sprzątający mężczyzna, pod wpływem impulsu, ratuje tonącą w basenie dziewczynkę. Od teraz coś się zmieniło, jedno zdarzenie ujawniło jego prawdziwe oblicze. Teraz już każdy go rozpozna zwłaszcza ona - kobieta, która tropi go od dawna...

~"Jestem otchłanią" autorstwa Donato Carrisi, włoskiego pisarza, scenarzysty i dramaturga to moje pierwsze spotkanie z autorem i na pewno nie ostatnie! Do tego stopnia, że po dziś dzień mam wielkiego kaca książkowego.

Chyba nikt inny do tej pory, a przeczytałam mnóstwo książek nie stworzył tak mrocznej, a zarazem dosadnej, niepokojącej aury wokół swojego bohatera. To właśnie główny bohater i jego chore zachowanie, spaczone myśli, totalnie zniszczona, poturbowana i sponiewierana psychika są punktem kulminacyjnym całej historii.

Ja jestem wprost zachwycona za kreację głównego bohatera bo nadało to literackiego kunsztu całości, zadbaniu o każdy szczegół. Dlatego z czystym sumieniem będąc już jakiś czas po lekturze stwierdzam, że był to rasowy bardzo rzadko spotykany, naprawdę mocny naszpikowany wszelkim złem, brudem, bólem, strachem, niepokojem, mrokiem, thriller psychologiczny z prawdziwego zdarzenia, który jasno uzmysławia nam jak dzieciństwo kreuje nasze dalsze życie.

Mistrzostwo! Na pewno nadrobię ekranizację.Czytajcie. Polecam J.K.

Każdy z nas nieustannie produkuje kilogramy śmieci i nawet zbytnio nie zastanawiamy się nad tym faktem. Po prostu opróżniamy kolejne pojemniki, oddając uprzątnięcie resztek naszego życia w obce ręce. Nie zastanawiamy się tym bardziej, że nasze śmieci mogą być niezwykle cennym źródłem informacji o nas samych. Do śmieci wyrzucamy dokumenty, wyrzucamy reszty jedzenia obrazującego naszą dietę, resztki kosmetyków, których używamy, a ze śmieci można wyciągnąć wniosek również o tym, jakie używki stosujemy, odkryć nasze najbardziej wstydliwe tajemnice.

Wie o tym doskonale sprzątający mężczyzna, człowiek, który ze śmieci układa ludzkie historie. Ale robi to nie tylko w celach hobbystycznych – w ten sposób znajduje swoje ofiary, wybierając je według pewnego klucza. Chodzi wokół nich tygodniami, jednocześnie pozostając niewidzialnym. Przynajmniej do chwili, kiedy przychodzi czas, by dać upust swoim demonom. Jak wówczas, kiedy spotkał się z kobietą poznaną w barze – a przynajmniej ona była przekonana, że go tam poderwała. On znał ją już dużo wcześniej i wiedział o niej więcej, niż nawet ona sama wiedziała o sobie.

Tyle tylko, że pewnego dnia sprzątający mężczyzna łamie reguły gry. Widzi topiące się dziecko i kierowany nieuświadomionym impulsem, ratuje je z wody. To dziecko, chłopiec jak mu się wydawało, to trzynastoletnia dziewczyna, której z ledwością udaje się przeżyć. Mężczyzna podejmuje reanimację, dalej nie zastanawiając się nad konsekwencjami swoich działań. W rezultacie dziewczyna, odzyskując przytomność, widzi go przez kilka chwil. Dopiero to wstrząsa nim do tego stopnia, że – widząc nadchodzących ludzi – decyduje się na ucieczkę. Wie jednak, że popełnił błąd i przestał być anonimowy, zaś Mickey, jego „współlokator” mieszkający za zielonymi drzwiami, srogo go za to ukarze.

Dziewczyna, którą sprzątający mężczyzna uratował, okazuje się córką bardzo bogatego człowieka. Czy to jednak gwarantuje szczęście? Czy dziewczyna mogła chcieć się zabić? I co wspólnego może mieć nastolatka z ręką, którą wyłowiono w Nesso? Czy możliwe, by w ustach tej pierwszej znaleziono paznokieć tej drugiej? Takie podejrzenia ma właśnie „łowczyni much”, kobieta, która poświęca się poszukiwaniu kobiet, które były w trudnej sytuacji osobistej, które były ofiarami przemocy domowej. Pytanie brzmi, co te wszystkie wątki mają ze sobą wspólnego? Przekonamy się o tym dzięki lekturze niezwykle wciągającej powieści pt. „Jestem otchłanią”. Autor, Donato Carrisi, stworzył niezwykle frapująca powieść o ludzkiej psychice i motywach ludzkiego postepowania. Mimo iż mamy tu do czynienia z kryminałem, a także z wątkami obyczajowymi, to powieść oparta jest na solidnych psychologicznych podwalinach. Zauroczy nie tylko miłośników twórczości autora czy miłośników gatunku, ale wszystkich, którzy cenią sobie dobrze napisaną i spójną (mimo ilości wątków) książkę.

Frapującej fabule towarzyszy wartka akcja, tocząca się na dwóch planach czasowych. Przeszłość pozwala nam spojrzeć na sprzątającego mężczyznę przez pryzmat jego trudnego dzieciństwa i, być może, wyciągnąć odpowiednie wnioski. Zakończenie i tak kryje jednak element zaskoczenia co sprawia, że napięcie w czytelniku nie obniża się aż do ostatnich zdań.

Od dawna szukałem ciekawego thrillera psychologicznego z wielkoaspektową fabułą. Kumpel polecił mi właśnie tę pozycję, czyli "Jestem otchłanią. Wydanie filmowe (Donato Carrisi)" i muszę przyznać, że się nie zawiodłem. Książkę przeczytałem w nieco ponad tydzień, co jak na mnie jest bardzo szybko. Wchłonęła mnie tak, że musiałem ją polecić znajomemu. Ostrzegam tylko, że jest to dość mocna powieść, dla osób odważnych i o mocnych nerwach. Śmiało mogę polecić ją fanom thrillerów, zwłaszcza tych psychologicznych. 

Donato Carrisi powraca. I to w doskonałym stylu. Mistrz grozy i demonów. Walczy z otchłanią, a sam nią jest.

Mężczyzna sprzątający jest niewidzialny, a przynajmniej ma takie przekonanie. Żyje według ustalonego rytmu. Analizuje każdy wyrzucony do kosza przedmiot, na jego podstawie dowiaduje się wiele o właścicielach śmieci. I na tej podstawie typuje swoje ofiary. Dlaczego tak postępuje? Czy jego zachowanie może mieć związek z jego smutną przeszłością?

Nieoczekiwanie – wbrew sobie – mężczyzna sprzątający ratuje tonącą w basenie dziewczynkę. Coś go tknęło, jakich niewidzialny odruch ludzki. Ujawnił się, a tego nie chciał. Teraz wszyscy go poznają. Stanie się widzialny, będą go szukać. Co nim poniosło, że tak postąpił? Jego zachowanie nie podoba się innym osobo, w tym kobiecie, która depcze mu po piętach. Chce go dorwać. Ale on nie może na to pozwolić, musi być sprytniejszy. Ale gdy pętla wokół niego się zacieśnia, przestaje myśleć racjonalnie, w każdej chwili może popełnić kolejny błąd …

Każda kolejna strona tej historii pcha nas w ramiona strachu i niepokoju. Nie wiemy, co czyha dalej, czego możemy oczekiwać i na co powinniśmy się przygotować. Autor nas osacza mrokiem swoich postaci, ich wewnętrzną walką z demonem własnego „ja”. Zniszczone psychiki jego bohaterów są przerażające i przenikliwe. Jakimi trzeba być mistrzem pióra, aby stworzyć tak życiowe poturbowane i pokiereszowane psychiki, aby pozwolić sobie na wykreowanie demonicznych postaci. A wszystko ma swoje źródło w dzieciństwie bohaterów i męce, jaka była ich udziałem. Ten los stworzyli im najbliżsi, ludzie, których kochali i którym ufali. Dlaczego? Nie znam odpowiedzi i nigdy zapewne jej nie poznam …

Jestem otchłanią to znakomity thriller psychologiczny, z wieloaspektową fabułą, w której poszczególne elementy się uzupełniają i przenikają. Bardzo bolesny mamy przed sobą obraz, smutny, a zarazem przerażający. Autor bardzo dosadnie i wyraźnie akcentuje przemoc w rodzinie, przemoc wobec dzieci, przemoc wobec drugiego człowieka. Pytanie „dlaczego” nie schodzi mi z ust. Jak można krzywdzić bezbronną istotę, która żyła w ciele kobiety przez wiele miesięcy, jak można dręczyć fizycznie i psychicznie dziecko? Temat istotny, wymagający naszego skupienia i uwagi. Wobec krzyku bezbronnych nie można przechodzić obojętnie, należy zawsze reagować na wszelkie zło. Cieszę się, że autor wyeksponował tak ważny temat i zainspirował do dalszej dyskusji w tej materii.

Lektura ciekawa, wnikająca głęboko w psychikę odbiorcy, akcentująca swoją obecność. Ocknij się i wejdź w swoją osobistą i mroczną otchłań. Zawalcz ze swoimi demonami i nie pozwól, aby całkowicie tobą zawładnęły.

Mocna powieść, wprowadzająca w mroczny świat osobistych i aktywnych wewnętrznych demonów. Polecam, ale jednocześnie przestrzegam, dla odważnych i o mocnych nerwach.

Po książki tego autora mogę sięgać w ciemno i wiem, że się nie zawiodę. Podobnie było i tym razem. Dzieje się tam naprawdę wiele, jest mnóstwo wątków, które przesiąknięte są mrokiem, niepewnością i psychologicznymi zagadkami. Całość również ma mroczny wydźwięk, gdyż książka opowiada o trudach dzieciństwa, dorastania i przemocy. Warto sięgnąć po tę pozycję, chociażby na sam fakt, jak wiele wokół nas dzieje się złego, jak na co dzień możemy być nieświadomi otaczającego nas mroku. Serdecznie polecam tę pozycję, szczególnie w nowym, filmowym wydaniu.