Jesień w Przytulnej. Saga Przytulna. Tom 3

I tak oto nadchodzi jesień, a z nią pojawiają się nowe bardziej lub mniej tematyczne pozycje do czytania. W tym przypadku mamy pozycję bardziej jesienną, a jest nią Jesień w Przytulnej. Z bohaterami spotykamy się już po raz trzeci, więc fanom serii nie trzeba przedstawiać Gawroszów, jednak jeśli ktoś zawitał tutaj po raz pierwszy, może warto po krótce opowiedzieć dotychczasowe poczynania tej rodzinki.

Alicja z Andrzejem to szczęśliwe małżeństwo, które dzięki tajemniczym funduszom mogli pozwolić sobie na zakup Przytulnej. Jedna z ich pociech Amelia, walczy z autoimmunologiczną chorobą i jednocześnie jest w ciąży. Ada idzie do nowej szkoły na modłę amerykańską, jednak nie jest tam za bardzo szczęśliwa. Ariel robi kurs pilota, jednak skrywa mroczne tajemnice, których boi się zdradzić pozostałym. Jest też Azja, czyli czarna owca, której futro zaczyna się ostatnimi czasy wybielać. Mimo kłótni i zgrzytów, wszyscy są dla siebie ważni. Nie brak tu jednak kłopotów i strachu. Od czego jednak jest rodzina?

Mimo sceptycyzmu płynącego z części pierwszej i totalnego braku nadziei, że coś się poprawi po przeczytaniu drugiej, ostatecznie zdecydowałam się zabrać za Jesień. Czy żałuję? O dziwo - nie.

Książka w dalszym ciągu wypełniona jest nieprzerwaną akcją. Z jednej strony może wydawać się to czymś dobrym, że cały czas się coś dzieje i nie ma nudy, ale przez jej nadmiar nie tylko wątki są traktowane po łebkach, czytelnik może poczuć się znużony dynamiką, ale też większość problemów zostaje skwitowanych Dobra. Było minęło. Wielkie problemy rozwiązane w 10 minut na pstryknięcie? Załatwione. Mimo sporego balastu zrzucanego na bohaterów, ostatecznie akcja idzie w tę stronę, że to nic takiego.

Do tego problemy następują jeden po drugim. Pojawia się jakiś wątek, kończy się i wtedy pojawia się następny. Ewentualnie są w dialogach umieszczane jakieś informacje dotyczące tego, że coś się z innym członkiem rodziny dzieje i wtedy my czytelnicy już wiemy, że niedługo pojawi się problem skupiony na tej konkretnej postaci.

Dialogi nadal dość nierealistyczne, a bohaterowie bez bardziej rozbudowanych umiejętności porozumiewania się ze sobą, za to emocjonalni. Po traumatycznych przeżyciach poznają nowe osoby i po raptem 10 minutach znajomości te osoby poboczne są wciągnięte w ich życie i znają wszystkie złe rzeczy, które im się przydarzyły. Tak to normalnie nie wygląda.

Wszyscy łatwo popadają z jednych skrajności w drugie, ronią łzy, wściekają się i to również zgrzyta.

Mimo wszystko ten tom sprawia wrażenie najciekawszego do tej pory. Jednocześnie bohaterowie zostali z lekka przytemperowani. Ciut więcej jest normalnych rozmów i wsparcia, choć nie można powiedzieć, żeby było tego dużo. Odrobinę dzięki temu tomowi cykl poszedł w lepszą stronę. Może to też ze względu na zbliżanie się do końca. Została w końcu zima, a każdy z bohaterów miał już jakąś swoją przygodę. No, prawie... A ja już się boję, co wydarzy się dalej.

Tak podsumowując - pozycja poszła mi błyskawicznie. W dwa dni byłam już po lekturze. Nie nużyła, nie irytowała jak poprzednie. Wiedziałam na co można liczyć w następnych rozdziałach. Pozycja lekka, na jesienne popołudnia do herbaty. Jeśli ktoś po dwóch tomach waha się czy sięgnąć po trzeci, to myślę, że nastroi bardziej pozytywnie na ten zimowy.

"Czasem ukrywasz swoje sekrety nie dlatego, że nie ufasz najbliższym, a z obawy że ich zranisz albo stracisz".

Każda rodzina skrywa tajemnice...ale żeby aż tyle?

~"Jesień w Przytulnej" Katarzyny Michalak to trzeci tom wspaniałej Sagi Przytulnej. I tak jak w poprzednich częściach fabuła skupia się głównie na rodzinie Gawroszków i ich perypetiach. Przez co z wielką starannością i dbałością o detale, wsiąkamy do niezwykłego, momentami nawet zwariowanego świata naszych bohaterów. Życia, które nigdy nie było usłane różami...

~ Autorka już od początku swej historii zalewa nas prawdziwą bombą emocjonlaną, pełną nieoczekiwanych zwrotów akcji, intryg, tajemnic i sekretów, które namnażają się jak grzyby po deszczu. Przez co samo czytanie dostarcza pełnego wachlarza emocji wraz z ogromnej dozą adrenaliny, rozgrzewając nas do czerwoności, tuląc niczym cieplutki kocyk w te chłodne jesienne wieczory.

~ Na jaw wychodzą wciąż nowe sekrety, skrzętnie skrywane tajemnice, co wprowadza nie małe zamieszanie, bombardując z każdej strony nowymi informacjami z życia Alicji jak i jej męża Andzeja, Azji i całej reszty rodziny... a to tylko kropla w morzu tego z czym przyjdzie nam się zmierzyć, bo problemów, rozterek tu nie brakuje.

~ "Jesień w Przytulnej" to niezapomniany, prawdziwy wulkan emocji, opowiadający historię zwykłej a jednak niezwykłej rodzinny, dla której ważna jest miłość, przyjaźń i bliscy. Rodzina, która jest fundamentem i stoi za sobą murem nawet w tych najtrudniejszych dla siebie chwilach jednocząc się w niełatwych dla wszystkich momentach życia.

~ W tej części nie wszytko zostało jeszcze do końca wyjaśnione, dlatego ja już z wielkim utęsknieniem wypatruje kolejnego ostatniego już tomu, a was odsyłam do zapoznania się z poprzednimi tytułami, aby poznać całą historię od podszewki.

~ Jak dla mnie jest to znakomita odskocznia od codzienności, która skłania do refleksji!

Polecam wasza J.K.

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, bardzo cenię sobie książki Pani Kasi, ponieważ są niezwykle życiowe, poruszające przyziemne sprawy, a każda z tych, które przeczytałam niosła ze sobą głębsze przesłanie. Dlatego kiedy tylko widzę, że pisarka napisała coś nowego wiem, że koniecznie będę musiała po to sięgnąć! Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny co sprawia, że powieść czyta się wręcz ekspresowo. Książka "Jesień w Przytulnej" jest trzecim tomem serii #sagaprzytulna i zarazem kontynuacją "Wiosny w Przytulnej" oraz "Lata w Przytulnej". Powieści te należy czytać w odpowiedniej kolejności żeby zrozumieć wszelkie zależności oraz ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. Dwa poprzednie tomy ogromnie mi się podobały i naprawdę nie mogłam się doczekać kiedy w końcu będę mogła poznać dalsze losy rodziny Gawroszów. Od pierwszych stron zostałam wciągnięta do świata bohaterów i nie odłożyłam książki póki nie przeczytałam ostatniego. Fabuła została w interesujący, wręcz intrygujący sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona. Dalej podtrzymuję, że bohaterowie zostali naprawdę świetnie i autentycznie wykreowani, to postaci, które z powodzeniem moglibyśmy spotkać w rzeczywistości i w wielu kwestiach się z nimi utożsamić, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia została przedstawiona z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi jeszcze lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to naprawdę świetny zabieg, bo tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę. Tutaj w dalszym ciągu kartka po kartce poznajemy jeszcze bliżej członków rodziny Gawroszów, czytając tą książkę tak naprawdę nie wiedziałam co dostanę na kolejnej stronie i bardzo mi się to podobało. Większość tajemnic została rozwikłana, natomiast inne zostały powolnie odkrywane i ucięte w najmniej spodziewanym momencie! Muszę przyznać, że kilka wątków naprawdę mocno mnie zszokowało. Pisarka w świetny sposób buduje napięcie i rysuje portrety psychologiczne postaci! Autorka poraz kolejny w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które wywołują w Czytelniku ogrom emocji oraz skłaniają do refleksji. Jedno jednak w tej powieści jest niezmienne - członkowie tej rodziny ogromnie się wspierają, troszczą o siebie i bardzo się kochają! Coś cudownego! Poraz kolejny Pani Kasia zaserwowała zakończenie, które sprawiło, że na mojej twarzy odmalował się nie mały szok... Mam tak wiele pytań, na które póki co nie uzyskam niestety odpowiedzi. KOCHANA AUTORKO TAK SIĘ NIE ROBI! Nie mogę się już doczekać finalnego tomu, bo podskórnie czuję, że jeszcze wiele się wydarzy w życiu rodziny Gawroszów. Polecam!

Powiedzieć, że trzeci tom serii Przytulnej mnie zszokował to jak nic nie powiedzieć. Już pierwsza strona sprawiła, że czułam, że tutaj będzie się działo i to naprawdę sporo. Czy się myliłam? Nie ma takiej opcji. Autorka odnoszę wrażenie z każdą kolejną książką podnosi poziom więc nawet nie próbuje sobie wyobrażać co będzie działo się zimą a tej wypatruje już z niecierpliwością. To jest tak nieoczywista i niebanalna seria, że bardzo żałuję, że nie mogę jej czytać od razu, po kolei. Mam świadomość, że autorka nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa i w rodzinie Gawroszów wydarzy się jeszcze wiele.

Już sam początek jesieni delikatnie mówiąc wprawił mnie w osłupienie. Z całą pewnością nie tego się spodziewałam ale muszę przyznać, że pomysł na ,,drugie ja” Alicji to strzał w dziesiątkę. Niemniej szokuje zakończenie, w którym pierwsze skrzypce przypadną Arielowi. Rodzina Gawroszów to wręcz kopalnia tajemnic. Każde z nich skrywa przed resztą coś co zmieni życie reszty na zawsze więc dobrze, że nad całą familią czuwa niezastąpiony Azja. Będący cichym rycerzem własnej rodziny dowiaduje się o rzeczach, o których z całą pewnością wolałby nie wiedzieć. To wszystko mogłoby go z łatwością złamać ale on podnosi się, otrzepuje kolana i działa dalej. Nadal jest skryty i zamknięty w sobie ale to ta jego tajemniczość szczególnie zwraca uwagę. Jestem pod ogromnym wrażeniem siły jego charakteru i niezmiennie pozostaje moim ulubieńcem. Skrywana latami przeszłość Andrzeja nagle ujrzy światło dzienne i przyniesie ulgę nie tylko jemu ale pozwoli też zamknąć pewien etap życia. Autorka poruszyła tutaj bardzo ważny wątek przemocy psychicznej i fizycznej za co zdobyła u mnie ogromny plus. Bardzo mądra, napisana lekko mimo trudnych momentów. Ta seria to taki must read tego roku.

Tekst powstaje we współpracy z Wydawnictwem Znak Jednym Słowem. Bardzo dziękuję.

Rodzina Gawroszów wciąż ma tajemnice, które powoli wychodzą na wierzch. Wychodzą wtedy, kiedy zdobywają się na odwagę, by je wyjawiać. Teraz przychodzi czas Alicji. Kto by się spodziewał, że zrobi coś, co nie tylko pozwoli jej rodzinie na spokojne pod względem finansowym życie, ale i zapewni „sławę”. Chociaż czy oni chcą takiej sławy? Ada spełnia marzenie, do Azji dociera, że się zakochał, Amelia jest pewna- chce urodzić swoje dziecko wbrew wszystkiemu. A Ariel? U niego również nie ma spokoju. Czy dla tej rodziny nadejdzie kiedyś czas wytchnienia?

Prezentowana przeze mnie książka jest trzecią częścią serii. Jeśli nie znacie jej poprzedniczek, odsyłam do nich. Warto czytać w podanej przez autorkę kolejności.

Lekkie pióro autorki pozwala na ekstremalnie szybkie pochłonięcie treści. Niestety, ja doświadczam przy tym cyklu powieściowym również tego, że po zakończeniu książki, prędko o niej zapominam. „Przytulna” na jeden, dwa wieczory jako odskocznia – doskonały pomysł. „Przytulna” jako lektura, która zapewni moc wrażeń – jak najbardziej. „Przytulna” jako ta, która wzbudza ciekawość „co dalej” - oczywiście. Ale oprócz tego wszystkiego czytając doświadczyłam też chwil niechęci. Szczególnie podczas scen erotycznych, które albo mogłyby być lepiej poprowadzone, ze smakiem, albo mogłoby ich wcale nie być. Przypominam! To tylko moje zdanie! Myślę sobie też, że ta seria wbrew swojemu tytułowi jest najmniej przytulna z tych, które czytałam od Pani Michalak. Jestem pod wrażeniem pomysłów autorki, ale niekoniecznie pod pozytywnym wrażeniem. Pod koniec szeroko otworzyłam oczy. Na prawdę?!

Jedyne co mnie tutaj mocno ujęło, to relacja rodzeństwa. Choćby było między nimi źle, choćby nie mogli się dogadać, to jeśli zachodzi potrzeba pomocy, chowają dumę do kieszeni i wyciągają dłoń. Tak, wykreowanie tej relacji naprawdę udało się autorce.

PS. Zastanawiam się gdzie jest Pani Katarzyna Michalak z serii Kwiatowej albo Mazurskiej. Dlaczego między tamtymi seriami a tą Przytulną jest taki mocny rozdźwięk, między innymi pod względem językowym? Dlaczego nie mogę oprzeć się wrażeniu, że niniejsza powieść została napisana na kolanie?

Dwa pierwsze tomy „Sagi Przytulnej” przeczytałam jednym tchem. Z niecierpliwością wyczekiwałam kolejnego tomu. kiedy tylko ukazała się informacja o możliwości przeczytania „Jesieni w Przytulnej” to bez wahania po nią sięgnęłam.

Rodzina Gawryszów ma tajemnice, mnóstwo tajemnic. Kiedy Azja ujawnia rodzinie sekret skrywany przez ich matkę wszyscy są w szoku. Jednak Azja ma dla nich jeszcze jedną niespodziankę, która będzie bolesna dla wszystkich. Ale to nie koniec! Każdy z członków rodziny ma coś do ukrycia. Azja stara się za wszelką cenę poznać wszystkie sekrety. Czy uda mu się na czas?

Jak dobrze spotkać starych znajomych! Gawroszowie zdecydowanie należą do mojej ulubionej literackiej rodziny. Autorka pokazuje tutaj obraz ciepłej, kochającej się rodziny, która jest w stanie zrobić dla siebie wszystko. Chociaż są w niej spory to wszystkie da się wyjaśnić. Niesamowite jest to jak oni o siebie dbają, jakim są dla siebie wsparciem. Po prostu nie da się ich nie lubić!

W tym tomie akcja na chwilę nie zwalnia tempa. Kiedy poznajemy pierwszą tajemnice za chwilę na jaw wychodzą następne. To sprawia, że jesteśmy tak zaciekawieni dalszymi losami bohaterów, że jak najszybciej chcemy poznać zakończenie i książkę wręcz pochłaniamy. Z każdym kolejnym rozdziałem dowiadujemy się czegoś nowego, a zakończenie każdego rozdziału podsyca w czytelniku ochotę na więcej!

„Jesień w Przytulnej” to świetna powieść o rodzinie. O relacjach, wsparciu, miłości. Ta rodzina nie jest bez wad, ale stara się, aby wszyscy byli kochani i traktowani na równi. Jeżeli więc macie ochotę przeczytać powieść rodzinna z nutką tajemnic w tle to bardzo wam polecam! Saga Przytulna to zdecydowanie moja najlepsza saga przeczytana w ostatnim czasie!

Katarzyna Michalak zdecydowanie nie zwalnia tempa. Trzeci tom Sagi Przytulnej, czyli „Jesień w Przytulnej” również czytałam z zapartym tchem! Ciężko mi było tę książkę odłożyć. Jak już się wciągnęłam w akcję to naprawdę nie chciałam tej książki odkładać. Autorka po raz kolejny mnie nie zawiodła i z niecierpliwością czekam na tom następny!

Nareszcie....całe szczęście, że autorka nie każe nam czekać wybitnie długo na kolejne części. Obstawiam, że "Zima..." pojawi się gdzieś w okolicach kalendarzowej pory roku.

Azja, syn Gawroszów, ten od skandali i ten rozbrykany, chyba dopiero się rozkręca. Ujawnienie sekretu mamy, jest co najwyżej czubkiem góry lodowej, a nic nie przewiduje końca tych tajemnic.

Ta część pokazuję nam, że nikt nie jest nieomylny, każdy z nas popełnia błędy i nie ma rzeczy, której nie dałoby się naprawić, ale są błędy i tajemnice, które powoli zjadają nas od środka, kawałek po kawałku, każdego dnia po trochu.

Prawda wyzwala. Pozwala odetchnąć pełną piersią, z nowym rozdziałem, z czystą kartą. Czy każdego jest na to stać? Czy faktycznie można wszystko ujawnić? A może da prawdy, które zniszczą wszytsko i nawet najbardziej kochająca się rodzina nie będzie w stanie podołać?

Nie skłamię, jeżeli przyznam, że ta część chyba podobała mi się do tej pory najbardziej że wszystkich. Oczywiście czekam jeszcze na zakończenie serii. Niemniej, wszystko już dzieje się w nowym domu. Azja wziął się za remont, który pozwala mu uciekać myślami najpierw od myśli, które go dręczą, potem od straty i żałoby, w której się pogrążył.

więcej na Velaris Library

"Czasem ukrywasz swoje sekrety nie dlatego, że nie ufasz najbliższym, a z obawy, że ich zranisz albo stracisz".

W rodzinie Gawroszów jak zawsze dużo się dzieje.

Za sprawą Azji prawda na temat Alicji wyszła na jaw, wybuch skandal na cały kraj!

Ten tom wzbudza sporo emocji.

Żal mi Azji, chłopak źle czuje się w rodzinie, źle traktowany przez ojca, teraz dochodzi konflikt z bratem. To skłania go do wykonania testów genetycznych. Gwarantuję, że wyniki zaskoczą nie tylko jego, ale każdego czytelnika!

Tym razem dowiemy się nie tylko, co ukrywają rodzice, ale też Ada.

I ten wątek naprawdę szokuje.

Autorka w cyklu "Saga Przytulna" stawia rodzinę jako fundament tej historii.

Rodziną Gawroszów wystawiana jest na próbę wiele razy, jednak zniesie wszystko, zdaje się, że nie ma takiej siły, która ich złamie.

To cudowna rodziną od dziadków, przez rodziców, a na dzieciach kończąc, co nie znaczy, że idealna! O nie, zdecydowanie! U nich wiele się dzieje, często się kłócą, ale najważniejsze, że stoją za sobą murem.

Najbardziej polubiłam Azję, choć nie podoba mi się, że tak kontroluje członków rodziny, jednak dzięki takim działaniom chroni bliskich. Wydaje się, że czarna owca rodziny, jednak według mnie to taki Anioł Stróż.

Kiedy otworzyłam książkę, zaczęłam czytać pierwszą stronę powieści, chciałam krzyczeć z radości. NARESZCIE! Nareszcie dowiadujemy się, skąd Alicja ma tak nagle ogromną sumę pieniędzy. Czekałam na to przez dwa wcześniejsze tomy i wreszcie zasłona tajemnicy opada.

Wielkie pieniądze dają wiele możliwości. Sprawiają, że można realizować marzenia, opłacić leczenie dziecka w najlepszej klinice. Ale też pieniądze zmieniają ludzi, sprawiają, że stają się zachłanni, bezczelni, roszczeniowi. Apetyt rośnie w miarę jedzenia prawda? Postawa Ariela mnie rozczarowała.

Autorka przypomina nam, że z wyznaniem miłości nie warto czekać, bo nigdy nie wiemy, ile mamy czasu...

W historii rodziny Gawroszów poruszono wiele ważnych tematów- ciężka choroba, troska o rodzinę i nienarodzone dziecko, alkoholizm, gwałt, przemoc fizyczna i psychiczna, trudne relacje rówieśników, niebezpieczne chalange, syndrom stresu pourazowego czy strata bliskiej osoby.

Przekonamy się jak nie łatwo jest żyć z ciężarem tajemnic noszonych przez lata, oraz ulgę kiedy się zrzuci ten ciężar.

Ta część podobała mi się najbardziej, z przyjemnością zawitam kolejny raz w willi Przytulnej, w ostatnim- czwartym tomie serii. Jestem ogromnie ciekawa, jak potoczą się losy rodziny, czy Amelce dane będzie cieszyć się macierzyństwem, co skrywa Ariel oraz jak finalnie będzie się prezentować willa. Czy nadejdzie wreszcie spokój u Gawroszów?

❕ BEZ ZNAJOMOŚCI POPRZEDNICH CZĘŚCI LEPIEJ NIE CZYTAĆ ❕

W tegoroczną jesień powraca do nas szalona rodzina Gawroszów, z którą to już mieliśmy okazję bardzo dobrze się poznać. Ale spokojnie i tym razem nas czymś zaskoczą, bo przecież ta rodzina chyba zawsze ma jakieś tajemnice.

Azja nazywany dotychczas czarną owcą rodziny Gawroszów, mógłby dostać teraz pseudonim szpiega specjalnego, ponieważ to właśnie on odkrył i ujawnił to, co członkowie rodziny tak skrupulatnie ukrywali przed najbliższymi.

Afera, która z dnia na dzień wybuchnie wokół Alicji Gawrosz i jej "ukrywanej tożsamości" zmusi rodzinę do zamieszkania w małym domku na terenie ich nowej posiadłości w Przytulnej, do czasu ukończenia remontu. Z jednej strony zbliży to rodzinę do siebie, z drugiej "bomby", które zrzuci Azja ujawniając prawdę, wystawi ich na próbę. Tajemnice będzie skrywać również nasza Adula, która dopiero co wchodzi w dorosłość, a już poznała na własnej skórze jak perfidni i straszni potrafią być rówieśnicy. Amelia czeka na możliwość rozpoczęcia eksperymentalnej terapii, ale jej aktualny stan nie pozwala na przyspieszenie leczenia, co bardzo martwi jej najbliższych. Także naprawdę czekają na nas przeróżne zwroty akcji, a jak wiadomo to na pewno jeszcze nie jest koniec historii, którą to przeżywamy wraz z tą niesamowitą rodziną.

Tak jak w poprzednich częściach jesteśmy też świadkami prawdziwej miłości wśród naszych bohaterów, którzy pomimo wszystko się wspierają i zawsze stoją za sobą murem. Ta historia naprawdę uwydatnia to, co w rodzinie najważniejsze. Autorka pokazuje nam dom, do którego zawsze można wrócić i liczyć na wsparcie, nawet gdy nie jest się w stanie o nie samemu poprosić. To naprawdę potężna siła, która władają Gawroszowie i tego można im wręcz pozazdrościć. Zwłaszcza, że jest to tak silne uczucie, że czytając naprawdę się je odczuwa.

"Jesień w Przytulnej" jednym słowem otula nas niczym kocyk w jesienne wieczory. Jest to idealna książka w zestawie z dobrą herbatką i wieczorem spędzonym pod kocykiem przy zapachu jakiejś świeczki. Naprawdę serdecznie polecam!

Po wiośnie i lecie nadeszła kolej na jesień, a konkretnie - "Jesień w Przytulnej". Pamiętając, jak zakończyła się druga część, wyczekiwałam trzeciej, bo byłam ciekawa, co narozrabiała Alicja Gawrosz, czyli mama Ariela, Azji, Adeli i Amelii. Rozwiązanie tej "zagadki", mnie zaskoczyło - nie przewidziałam tego. Z drugiej strony odnosiłam wrażenie, że reakcja rodziny była nieco przerysowana. Rozumiałam ich niezadowolenie - chyba nikt nie byłby uszczesliwiony tym, że ktoś w rodzinie ukrywa przed pozostałymi coś istotnego. Jednocześnie czułam, że troszkę niesprawiedliwie podeszli do sprawy.

Co prawda, w tym cyklu dzieje się SPORO. Naprawdę sporo i aż dziw, że ta rodzina to unosi. Pokazuje to obraz rodziny - tego, że występują różne problemy, niesnaski. Nie zawsze wszyscy są zgodni i nie każdy reaguje tak samo na różne rewelacje. Każdy ma swoje problemy i niekoniecznie chce o nich mówić innym. Co mi się podobało w tej książce to to, że niektóre sprawy rozwiązywali poprzez rozmowy między sobą. Chociaż - nie wszystko, bo w jednej sytuacji aż prosiło się zawiadomić policję zamiast robić samosądy.

Ogólnie książkę czytało mi się stosunkowo szybko, nie męczyłam się przy niej. Ale momentami miałam zgrzyty ze stylem pisania autorki, nie do końca mi on odpowiadał. No i wyłapałam kilka nieścisłości w fabule - chociażby fakt, że jedno z nich w listopadzie miało już prawie że zaliczoną sesję. W listopadzie. Miesiąc po rozpoczęciu roku akademickiego.

Ogólnie rzecz biorąc nie uważam, że jest to coś wybitnego, po co obowiązkowo trzeba sięgnąć. Ale jeśli macie chęć na przyjemną, niewymagającą obyczajówki (choć z elementami 18+) to to może być dobry wybór.

Jesień to czas, który oprócz kolorowych liści i ciepłych swetrów, kojarzy mi się z wieczorami z książką. I taką idealną książką na tę porę roku jest „Jesień w Przytulnej”. Autorka po raz kolejny pokazała bohaterów, którzy potrafią zarówno zaskoczyć, rozbawić, ale również zszokować.

Rodzina Gawroszów, to rodzina, która ma wiele tajemnic. A najwięcej z nich ma Alicja. W tej części dowiemy się skąd wzięła pieniądze na kupno nowego domu oraz na leczenie córki. Jej mąż początkowo był bardzo zniesmaczony tym, ale później wydaje się, że przywyknął. Ale i on ma swoje tajemnice i bardzo boi się ujawnienia prawdy. I kiedy te wszystkie sekrety wyszły w końcu na jaw, a rodzina wydaje się, że porozumiała się, nagle Ada postanawia zrobić coś strasznego by zyskać akceptację w nowej szkole.

„Jesień w Przytulnej” jest lekką i przyjemną lekturą, a zarazem pouczającą. Sprawia, że czytelnik zatrzymuje się na chwilę by zastanowić się czym dla niego jest DOM. Książka oprócz wielu emocji posiada również nieoczekiwane zwroty akcji. Każda cześć tej serii bardzo mi się podoba, ale najbardziej chyba właśnie ta. Posiada niesamowite tępo akcji, które sprawia, że nie ma mowy o nudzie. Bohaterowie zostali tutaj świetnie wykreowani, a moim ulubieńcem został Azja, który wydaje się, że jest jedyną osobą, która zna swoją rodzinę i jej sekrety. A czy sam jakieś skrywa? Przekonacie się sami.

Kolejny raz miałam przyjemność odwiedzić Przytulną i spotkać się z rodzinką Gawroszów. 🥰 Bardzo polubiłam bohaterów tej serii. Są autentyczni. Mają swoje problemy i mnóstwo tajemnic, ale przede wszystkim kochają się i wspierają, mimo różnic i nieumyślnie zadawanych sobie ciosów. ❤️

•

Skrzętnie skrywana tożsamość pisarki poczytnych erotyków wychodzi na jaw. Jest nią nie kto inny jak Alicja, przykładna matka i nauczycielka. Jej bliscy są zdruzgotani. Andrzej bardzo przeżywa kłamstwo żony. Pieniądze na zakup i remont willi Przytulnej to zasługa jakiegoś "Demona seksu". Jak ona mogła łgać im w żywe oczy!? Ale skandal z Alicją w roli głównej to tylko początek rodzinnych kłopotów. Młodziutka, schorowana Amelia wciąż nie przyznaje, kto jest ojcem jej nienarodzonego dzieciątka. Nie chce nawet słyszeć o usunięciu ciąży i planuje urodzić mimo ogromnego ryzyka. Ada tymczasem nie może się zaaklimatyzować w nowej szkole. Jest wytykana palcami i szykanowana. Staje się ofiarą przemocy. Tylko dzięki reakcji brata udaje jej się uniknąć bardzo niebezpiecznego spotkania. Azja próbuje chronić całą rodzinę, ale w jego życiu również nie brakuje zawirowań. Czy w tej rodzinie w końcu zapanuje spokój?

•

Autorka świetnie balansuje między lekką powieścią a poważniejszymi wątkami, tworząc historię, która bawi, ale także skłania do refleksji. Doskonała lektura dla osób szukających rozrywki w chłodny jesienny wieczór! 🍂🧡 Polecam zacząć od pierwszej części. 😉

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwoznakpl . ❤️

Ja już wspominałam poprzednim razem , że uwielbiam tą serie przez podział na 4 pory roku. Wymyślone genialnie.

Z jedną rodziną spędzę cały rok.

A jesień tak się potoczyła, że sama poczułam się jakbym należała do rodziny i miała jakieś tajemnice przed nim.

W tym tomie na jaw wychodzi tajemnicą Matki Alicji, która zmienia całe życie rodziny.

Azja dowiaduje się prawdy o sobie oraz staje się bohaterem, który zajmie się problemem swojej siostry. Lecz jeszcze musi zająć się bratem, na którym pewnie skupi się zima.

Byłam w szoku. Czytając z rozdziału na rozdział zastanawiałam się, ile ta rodzina jeszcze przejdzie.

Tajemnice, które wymyśliła autorka są godne podziwu idealnie rozbudowują fabułę i przy czytaniu nie ma nawet chwili nudy. Okładki są pięknie dopasowane do klimatu, lecz pod nimi nawet w ułamku nie można się spodziewać to, co skrywa sobie książka. Jestem zauroczona książka i na zimę przyjemniej mi się czeka z nadzieją, że poznam dalszy los tej rodziny.

Ten tom był dla mnie najciekawszy, pewnie dlatego, że już większość sekretów poznałam, jak i zaprzyjaźniłam się z rodziną Gawroszów. Byłam przekonana, że już nie dam się bardziej zaskoczyć, ale jednak byłam w błędzie..bo tutaj sypała się tajemnica za tajemnicą niczym asy z rękawa 😅

W tej części książki to Azja będzie powiązany z każdym sekretem, ale czy to sprawi, że rodzina w końcu będzie bez tajemnic? Na pewno większości się pozbędą, ale czy uda im się ponownie sobie zaufać?

Pytania, które mnie nurtowały przed przeczytaniem książki:

- Jaka tajemnica nie pozwalał spać spokojnie Andrzejowi?

- Jaki był wynik testów genetycznych Azji?

- Kim jest ojciec dziecka Amelii i jak zakończy się jej historia?

- Co takiego zrobi Ada, aby uzyskać akceptację rówieśników w nowej szkole?

Katarzyna Michalak po raz kolejny udowadnia, iż potrafi grać na czytelniczych emocjach niczym prawdziwy wirtuoz, a nakreślenie hipnotyzującej opowieści to dla niej drobnostka. Fabuła trzeciego tomu tej wyjątkowo angażującej serii jest nieobliczalna, niemożliwa do przewidzenia, dlatego nie daje czytającemu ani chwili wytchnienia. Liczne zwroty akcji przyprawiają o szybsze bicie serca i nie pozwalają na odłożenie książki, nawet na sekundę. Tak, to jedna z tych pozycji, jaką nie sposób się spokojnie delektować, bo, gdy tylko bohaterom pozornie udaje się wyjść na prostą i udowodnić, jak wielką siłę ma prawdziwa miłość i wsparcie rodziny, błyskawicznie nadciąga kolejne tornado, które zmiata resztki spokoju i nadziei na lepsze jutro… Jak wiele mrocznych sekretów może skrywać jedna rodzina? I czy miłość i strach przed zranieniem to wystarczające powody, by dalej brnąć w tą misternie utkaną sieć sekretów?

Pióro pisarki jak zawsze zachwyca! Katarzyna Michalak operuje tak błyskotliwym piórem, iż wszelkie opisy silnie działają na wyobraźnię, angażują zmysły, w skutek czego czytelnik bez pamięci przepada w lekturze, tracąc przy tym jakikolwiek kontakt z rzeczywistością. Ta klimatyczna opowieść odurza do tego stopnia, iż w zasadzie czytający czuje się niczym naoczny świadek, uczestnik tych poruszających wydarzeń, bliski kompan nakreślonych postaci. To właśnie dlatego bezradność wobec szyderczego i często bezwzględnego losu tak bardzo boli. Niesprawiedliwość i krzywdy wymierzone w tych, których tak mocno poznaliśmy i zdążyliśmy pokochać, jest w tym wypadku wyjątkowo przeszywającym doświadczeniem.

„Jesień w Przytulnej” jest niezwykłą, przejmującą opowieścią, nie tylko o przewrotności nieobliczalnego, często okrutnego losu czy niełatwych wyborach, ale także refleksyjną, pełną skrajnych emocji historią o rodzinnych sekretach, solidarności i niezłomnej walce o marzenia! To wreszcie przepiękna, ukazująca gorycz i niepewność życia, ale i napełniająca duszę nadzieją powieść o potędze rodziny, która zawsze będzie stanowić ostoję, bezwarunkowe wsparcie, źródło otuchy, bezwzględnej miłości oraz pokrzepienia. Polecam!❤️

"Jesień w przytulnej"

"Każda rodzina ma tajemnice, ale żeby aż tyle?"

Przy każdej kolejnej części zadaje sobie to samo pytanie. Ta rodzina to jeden wielki sekret. I chociaż na pierwszy rzut oka wydaje się że są kochająca rodzina, gdzie rozmowa i zaufanie to podstawa to jednak można się mocno pomylić. Wszyscy mają tajemnice, a każda z nich jest szokująca i wywraca życie rodziny do góry nogami.

Gdy jedna z głównych tajemnic rodziny Gawroszow wychodzi na jaw, pojawia się kolejna która mocno nadszarpnie zaufanie reszty członków rodziny. Jednak w tej rodzinie sekrety nie mają końca, a słowa "nigdy" najlepiej nie używać. Azja, czarna owca rodziny, a zarazem młody chłopak który wie wszystko i o wszystkich. I to właśnie jemu najczęściej przypada rola bohatera, który ratuje z opresji swoich bliskich. Uwielbiam tego bohatera!

Autorka kolejny raz zabrała nas w podróż pełną emocji, tajemnic i realności bohaterów. Ich problemy nie są błahe, a każdy z bohaterów ma własną historię. Każdy popełnia błędy, ale i próbuje na swój sposób je rozwiązać z różnym skutkiem 😅.

Jestem zachwycona ta seria i niecierpliwie czekam na zimę 😎.

Polecam 🩷

Wraz z jesienią do Przytulnej wcale nie napływa błogi spokój. Rodzina Gawroszów znajduje się w samym centrum medialnego zamieszania. Jednak sekret Alicji nie był tym ostatnim. Azja, jak dobry duch rodziny spuszcza parę łagodząc napięcia. I choć domownicy zazwyczaj potem czują ulgę, to jego metody można uznać za kontrowersyjne i dyskusyjne. Czy swój sekret też wyjawi, uwalniając siebie samego od tego balastu?

Alicja została zdemaskowana a Andrzej zastanawia się jak teraz pokaże się w pracy. Ada znajduje hobby, w którym jest naprawdę świetna. Jednak radość życia odbierają jej koledzy i koleżanki z nowej, elitarnej szkoły. Amelia nie chce wyjawić kto jest ojcem jej dziecka, ale wreszcie i ten sekret ukazuje się na światło dzienne. W przeciwieństwie do tajemnicy Ariela, która zdaje się coraz bardziej mu ciążyć. Chłopak zmienia się i rodzinie te zmiany wcale się nie podobają. Rodzinne dramaty nie omijają też Azji. Wyniki testów DNA wywołają do tablicy rodziców.

Od Jesieni w Przytulnej nie można się oderwać. Przez tę książkę się płynie. Czytelnika wciąga wartki nurt sekretów, trosk ale i radości. Myślę, że powieść ta dobrze oddaje stwierdzenie „W rodzinie tkwi siła”. Jak dużo burz przetrwa rodzina Gawroszów?

Kasia Michalak w serii o Przytulnej rozprawia się z rodzinnymi relacjami i tym, jak na ludzi wpływają sekrety. Troska o nienarodzone dziecko, alkohol, presja rówieśników, strata ukochanej osoby, a nawet gwałt na mężczyźnie. Jednak warto zwrócić uwagę, że pomimo przewijających się trudnych tematów, całość czyta się przyjemnie, a jesienna atmosfera bardzo fajnie dopełnia klimat.

Czy w jednej rodzinie może być aż tyle niedomówień? Czy każdy z jej członków ma tajemnice? I wreszcie Czy można napisać Sagę rodzinną w której każdy tom jest równie ciekawy jak poprzednie?

Pani Kasia Michalak udowadnia, że tak.

Jesień nadeszła i powoli otula Przytulną ciepłym kocem.

Wreszcie wszystko staje się jasne. Skąd Alicja wzięła pieniądze na willę?

Co przydarzyło się Andrzejowi niemal ćwierć wieku wcześniej i dlaczego w ogóle ktoś o tym wie?

Kto jest ojcem dziecka Amelki i czy dziewczyna doczeka szczęśliwego rozwiązania?

Dlaczego Ada unika swojej nowej wymarzonej szkoły?

Jaką pasję ma najbardziej spontaniczna latorośl Alicji i Andrzeja?

Czy Azja to rzeczywiście czarna owca wśród tych których kocha? A może to on ratuje ich przed nieuchronną katastrofą?

Czy nowo poznana Ariadna odegra jakąś tolę Ariel z kolei nadal kocha lotnictwo, lecz.. Nie tylko. Dlaczego nie powiedział rodzicom co go dręczy, a zaczął pić?

Szczerze mówiąc świetnie się bawiłam i jak to przy tej serii już bywało nim się obejrzałam byłam już w połowie serii , a trzymające w napięciu kolejne rozdziały obfitowały w ogrom emocji.

Nie będę zdradzać więcej szczegółów.

Po prostu polecam Wam tę wspaniałą książkę -w sam raz na długie jesienne wieczory. 🍁🧡

„Jesień w przytulnej”, czyli trzecia cześć serii o zwariowanej rodzinie Gawoszów daje nam odpowiedz na pytania, które padły w „Lecie w przytulnej”. To bezpośrednia kontynuacja. Znajdziemy w niej to samo co w poprzednich tomach z tej sagi: dużo tajemnic, niedopowiedzeń, skrywanych sekretów, ale i ogrom miłości romantycznej, rodzicielskiej, rodzinnej.

Właściwie po przeczytaniu tej części mam wrażenie, że z tych dotychczas wydanych jest po prostu najlepsza. Może dlatego, ze wiele się już wyjaśniło i mamy dokładniejsze portrety postaci? Albo, że z bohaterami się już zżyliśmy? A może dlatego, że autorka wie, jak sterować naszymi odczuciami, ile bólu zaserwować, a ile radosnych chwil? Nie mam pojęcia, ale mam nadzieje, ze każdy kto sięgnie po tą serie będzie zadowolony. Kasia umiejętnie kreuje swoje postacie: popełniają błędy, a z konsekwencjami swoich czynów muszą żyć. Nie są wyidealizowani. Autorka nie odkrywa wszystkich kart na raz, dozuje nam te rozwiązania tajemnic rodziny. Czasem może się wydawać, że wydarzenia w książce są absurdalne, nic bardziej mylnego! Wszystko tutaj tworzy zwięzłą całość.

W momencie, w którym czytelnik myśli, ze wszystko się uspokoiło, wróciło na właściwe tory tradycyjnie zostaje zrzucona na nas bomba. Nie pozostaje nic innego jak tylko czekać na kolejną, zimową historie.

Szybko przywiązałam się do rodziny Gawroszów, dlatego dobrze było dowiedzieć się, co u nich słychać.

[Współpraca reklamowa z @wydawnictwoznakpl]

Zupełnie się nie spodziewałam takiego rozwiązania sprawy kończącej wiosenny tom! Zaczynamy ogromnym zaskoczeniem, a ze strony na stronę dostajemy ich więcej i więcej. Poza tym wyjaśniło się sporo otwartych tematów, demony przyszłości wyszły na światło dzienne i bohaterzy próbowali sobie z nimi poradzić. Ach i żeby nie było tak łatwo, pojawiły się też nowe.

Ile złych wydarzeń może spaść na jedną rodzinę? Saga Przytulna pokazuje, że całkiem sporo. Mimo trudności, z jakimi się zmagali byli kochającą się rodziną, która skoczyłaby za sobą w ogień.

Ten tom podobał mi się zdecydowanie bardziej niż poprzednie. Podczas czytania towarzyszyła mi jedna myśl – jak łatwo jest zapomnieć o swoich niemoralnościach i kłamstwach, kiedy można skupić się na cudzych. Myślę, że jeśli zdecydujesz się przeczytać tę historię, zrozumiesz skąd u mnie takie przemyślenia.

Styl pisania lekki i przyjemny, mimo iż „Jesień w przytulnej” porusza szereg niezwykle trudnych tematów. Dodatkowo pojawiło się też kilka nowych, interesujących postaci, które zapoczątkowały wątki mogące mieć interesujący finał.

Jesień dopiero się zaczęła, a ja już jestem ciekawa, o czym dowiem się zimą…

Azja nie odpuszcza i nieustannie realizuje swoje cele. Teraz chce, aby rodzinne sekrety wreszcie wyszły na jaw. Jednak nie są to małe sekreciki, aby gruby kaliber i to nie jeden. Gawroszów czeka wiele zaskoczeń, które nie zawsze zakończą się dobrze. Tylko jak to się wszystko potoczy? Czy rodzina to przetrwa? Jak wiele jeszcze tajemnic musi wyjść na jaw?

To już kolejna część przygód rodziny Gawroszów i nie zwalniamy tempa. Azja rozpoczyna granie pierwszych skrzypiec i nie odpuszcza nikomu. Chce oczyścić atmosferę i aby wszyscy weszli w nowy etap bez żadnych niespodzianek. Ma jednak sporo roboty, bo członkowie rodziny skrywają więcej, niż można przypuszczać. Od pierwszej strony lecimy z mocnym newsem i nie zwalniamy ani na chwile z akcji.

Jako że jesteśmy już bliżej finału tej serii to nie jestem w stanie tak dokładnie opisać wszystkiego, by przez przypadek czegoś nie zdradzić. Jednak do tej części mam kilka nieprzychylnych spostrzeżeń. Jednak może postaram się to jakoś posegregować i klarownie wyjaśnić, mam nadzieję, że się uda.

Zacznijmy od postaci. Zbyt wiele na przestrzeni tomów się nie zmienili i w sumie nie ma co się dziwić, bo wydarzenia dzieją się jedno po drugim. Przez tajemnice, które wychodzą na jaw, jasne trochę się zmieniają, zwłaszcza Ada i Amelia. Choć dziewczyny kończą osiemnaście lat, to kompletnie nie zachowują się jak osoby w ich wieku. Takie postępowanie bardziej wskazuje młodszy wiek a nie taki. To dość mocno zgrzytało w książce i ich dalszym zachowaniu. Ariel to kompletnie odleciał swoją przemianą o 180 stopni, jak jeszcze wcześniej dało się go lubić, tak tutaj przesadzał totalnie i trudno go usprawiedliwiać. Rodzice, eh, tutaj trochę słów brakuje, bo wątpię by rzeczywiście istnieli gdzieś tak spokojni ludzie, którzy przy takich rewelacjach nie reagowaliby bardziej impulsywnie. No i na koniec nasz Azja, który nie odpuszcza nikomu, a sam nie jest lepszy. Aż tak dużo się nie zmienił, bo od pierwszej części takiego go poznaliśmy, jednak spada na niego dużo kłopotów i zmartwień, więc nie ma obecnie łatwego okresu.

Jeśli chodzi o fabułę to nie jest źle. Jak czytaliście poprzednie części to poziom utrzymuje się na podobnym poziomie. Jednak wcześniej tego nie odczuwałam, a tym zaraz tak, a dokładniej uciekający czas. Tutaj jest to tak dziwnie stworzone, że w niektórych momentach nie ogarniałam czy minął dzień, tydzień czy miesiąc, jakoś trudno się w tym połapać. Też zaczęło mi lekko doskwierać, że nie wszystkie postacie mają tyle samo czasu uwagi. Najbardziej chyba widać to w przypadku Amelii i Ariela, bo z dziewczyną jak są jakieś wątki to przebywa akurat w domu z resztą, a jak nie jest potrzebna w fabule to ląduje w ośrodkach. Z chłopakiem tak samo sytuacja wygląda podobnie, chociaż zamiast ośrodka, to jest na szkoleniach lub w ogóle jest pomijany w akcji. Dodatkowo w tej części dużą uwagę poświęcono Adzie i jej tajemnice były dość drastyczne i nie do końca uważam, że zostało to dobrze poprowadzone, zwłaszcza zachowanie przyjaciele Azji. to mogło mieć gorsze konsekwencje niż zostały tutaj przedstawione.

Podsumowując, to naprawdę przyjemna seria teraz na jesienne wieczory. Herbatka, kocyk i ta seria to idealny scenariusz na spędzenie przyjemnie kilku godzin z tą historią. Nie będę kłamać, czyta się je błyskawicznie i autorka kończy części w takich momentach, że od razu chce się sięgać po kontynuacje. Historia wciąga, chwilami wzrusza, rozśmiesza i angażuje. Mamy kilka nawiązań do znanych wydarzeń, więc też to jest fajny smaczek. Po tych trzech częściach jednak mam wrażenie, że autorka zrobiła sobie pod górkę tworząc tak dużą rodzinę i wymyślając tyle tajemnic, bo trudno dać wtedy, każdej postaci tyle samo "czasu antenowego", zwłaszcza, że jedna część ma około 300 stron. Nie zmienia to jednak faktu, że czekam na ostatni tom, bo jestem niezmiernie ciekawa, jak to się wszystko potoczy!

Oh, jak ja kocham rodzinę Gawroszów!

„Cóż… może i obydwoje wyznali sobie wszystko, ale dzieci jeszcze niejednym tych dwoje zaskoczą. Rodzina Gawroszów bez tajemnic? Serio?”.

Z niecierpliwością czekałam na kolejny tom cyklu „Saga Przytulna”. Uwielbiam tą pokręconą rodzinę, pełną różnych tajemnic. Najbardziej (jak już wspominam chyba w każdej części) uwielbiam ich zażyłość. Mogą się obrażać na siebie, wyzywać, bić ale nikt nie ma prawa ruszyć kogoś z rodziny. Stoją za sobą murem. Zawsze. W książce pojawia się mnóstwo problemów, z którymi muszą sobie poradzić, ale kto jak nie oni? Niektóre z tajemnic były dla mnie ogromnym zaskoczeniem jak chociażby tajemnica Alicji i Andrzeja. Dzieciaki również mają swoje za uszami, poruszane są trudne tematy i to bardzo fajny zabieg, który w niektórych przypadkach daje do myślenia.

Przeczytałam ją błyskawicznie i teraz żałuję! Bo muszę czekać do kolejnej i niestety ostatniej części… mam nadzieję, że nie będę musiała długo na nią czekać. Uwielbiam pióro autorki jest takie lekkie i przyjemne. Jej książki czytają się same, to jedna z lepszych obyczajówek jakie czytałam w życiu. Jestem nimi zachwycona.

Ogromnie Wam polecam wszystkie trzy, (a nawet w ciemno cztery) części tej sagi. Bardzo ciepła i rodzinna historia, mimo spotykanych ich problemów i wyborów.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Współpraca barterowa.

Wydawać by się mogło, że już nic gorszego ich nie spotka. Jednak medialny szum, który z każdym kolejnym dniem narasta wokół rodziny Gawroszów, będzie tak naprawdę jedynie początkiem. Początkiem lawiny problemów, która wkrótce przytłoczy jej członków..

"Jesień w Przytulnej" to już trzeci tom sagi i chociaż nie miałam jeszcze okazji zapoznać się z poprzednimi częściami, to jednocześnie odnalezienie się w fabule nie sprawiło mi najmniejszego problemu. Co więcej, muszę przyznać, że ta jesienna lektura spodobała mi się na tyle, że z pewnością w odpowiednich porach roku nadrobię zaległości.

Przede wszystkim - ile tu się działo! Akcja niemal od samego początku nabiera ogromnego tempa, wciągając nas w szalony wir, który nawet na chwilę nie zwalnia. Michalak nie oszczędza swoich bohaterów, nieustannie podrzucając im pod nogi kłody i wyciągając na wierzch brudne sekrety, które skrzętnie skrywane przez lata, nabierają większej mocy. Całość natomiast równoważy rozbrajający humor, który niejednokrotnie wynika z międzypokoleniowych różnic - bawiłam się wprost wybornie!

Jeśli już wcześniej poznaliście bohaterów "Sagi Przytulnej", to zapewne nie muszę namawiać Was do lektury. Jeśli jednak nie mieliście jeszcze okazji, to bardzo Was do tego zachęcam - zaparzcie sobie kubek ulubionej herbaty i rozgoście się w tym spowitym jesienną aurą miejscu, nie pożałujecie!

Wiosna mnie zauroczyła, Lato dostarczyło wielu emocji, a Jesień… cóż, ona zaskoczyła w jak najbardziej pozytywnym sensie, przekroczyła oczekiwania, które wobec niej miałam i rozbudziła ochotę na jak najszybsze nadejście zimy – przynajmniej tej czytelniczej!

Rodzina Gawroszów do typowych nie należy. Każdy z jej członków ma swoje sekrety zarówno takie trzymane w tajemnicy wiele lat, jak i bardziej bieżące, lecz jednakowo wpływają one na ich codzienność. Jednak nawet najlepiej strzeżone tajemnice, przy drążących temat członkach rodziny, wypływają na wierzch. Ta pora roku należy głównie do Azji i Ady, i to ich problemy są głównym wątkiem powieści, natomiast tak naprawdę cała rodzina będzie potrafiła wywołać lawinę emocji w czytelniku.

„Jesień w Przytulnej” udowadnia, że Pani Katarzyna stworzyła niebanalną sagę rodzinną, od której nie da się oderwać. To kolejny tom, który przeczytałam jednym tchem, który wzbudził we mnie wiele uczuć i rozbudził ochotę na więcej. Każde rozstanie z Przytulną jest dla mnie trudne, bowiem naprawdę zaangażowałam się w losy rodziny Gawroszów, a oni mają jeszcze trochę wyzwań przed sobą – stawianych im zarówno przez życie, jak i przez nich samych. Ta część porusza jakże istotne tematy dotyczące wykorzystywania seksualnego, przemocy psychicznej, żałoby, relacji międzyludzkich i trwałości związków w obecnych czasach. Ścieżki życiowe postaci są pokręcone, wyboiste i stanowią wyzwanie. A z drugiej strony nie można odmówić im realizmu. Czytelnik w bohaterach może znaleźć odzwierciedlenie siebie lub swoich bliskich, i to chyba stanowi o sukcesie cyklu. Cyklu, który absolutnie zawładnął moim sercem i zdecydowanie jest wart poznania. A ci, którzy już odwiedzili Przytulną, mogą być pewni, że kolejna pora roku dostarczy im niebywałych wrażeń i nie zawiedzie, jeśli chodzi o zawartość. Z całego serca polecam!