Je2bnik

Ależ to była wspaniała historia!

Piekielnie dobra, niepokojąco wiarygodna i hipnotyzująca uczuciem narastającej niepewności. Makabryczne zbr*dnie, wyborna intryga kryminalna i świetnie skonstruowani, barwni, a jednocześnie niejednoznaczni bohaterowie. To wszystko tutaj znajdziecie. Ta przepełniona mrokiem, traumatycznymi doświadczeniami i bólem opowieść, w której powracają demony przeszłości, na długo zagości w Waszych myślach. Autorka w fenomenalny sposób obnaża mroczne oblicze natury człowieka, ukazuje dramatyczne skutki trudnych doświadczeń i umiejętnie kreśli wyjątkowo toksyczne relacje. W dodatku ta naszpikowana akcją powieść z dopieszczoną warstwą psychologiczną podana jest w tak lekki sposób, że czytelnik zupełnie zatraca się w lekturze. Nie po raz pierwszy zachwycam się piórem i warsztatem pisarskim Agnieszki, ale naprawdę jest czym, uwierzcie mi.

„Je2bnik” to nietuzinkowa powieść jak sam jej tytuł, rewelacyjna mieszanka kryminału z thrillerem, która zachwyci nawet tych najbardziej wymagających miłośników mrocznych hybryd gatunkowych. Mocna, dosadna pozycja, która wywołuje ciarki na plecach i zachwyca klimatem. W dodatku ten wspaniały finał. Ogrom emocji gwarantowany! Czytajcie! Majstersztyk!

"Je2bnik” Agnieszka Peszek

Czekałam na powrót do świata, który już znam i po raz kolejny się nie zawiodłam. Podobał mi się ten balans między mrocznym kryminałem a thrillerem psychologicznym i ta specyficzna atmosfera.

Trzy odrębne wątki. Trzy różne perspektywy. Jest ON, ONA i główna historia obejmująca "normalną" pracę wydziału kryminalnego.

Starszy aspirant Bogucki osamotniony po zaginięciu Obrębskiego - swojego dawnego partnera, mierzy się nie tylko z falą makabrycznych morderstw, ale także z własną bezsilnością i frustracją. Morderstwa, które zaserwowała mi autorka, były wyjątkowo brutalne, a okaleczone ciała młodych kobiet układane w sposób wskazujący na jakiś rytuał. Prawdę mówiąc najbardziej skupiłam się właśnie na tym wątku i szukanie autora zbrodni było fascynujące.

ON również przykuł moją uwagę. Początkowo nie wiedziałam kim jest, ale z każdym rozdziałem poznawałam jego myśli i sytuację, w której się znalazł. Narracja pierwszoosobowa spowodowała, że bardziej wchodziłam w jego umysł. Poprzez dramat jaki przeżywał współczułam mu, ale prawdę mówiąc nie rozumiałam motywacji jego "pierwotnego odruchu". Porwanie nieprzytomnego mężczyzny (zamiast udzielić mu pomocy) było dla mnie mało realne, ale być może tak właśnie działa umysł człowieka zniszczonego przez przemoc. Czy ta makabryczna próba odzyskania kontroli nad własnym życiem się powiodła? Sami sprawdźcie. Ja byłam tego ciekawa.

ONA, patrząc na początek serii, przeszła sporą metamorfozę i to bardzo na plus. Na pewno na jej obecne życie miały wpływ stare traumy, choroba i samotność, ale zmiana była zauważalna. Szczególnie widać to w akcji z sąsiadką.

Zakończenie rozwiązało wszystkie tajemnice i teraz czekam na ciąg dalszy.

Być może ONA w końcu się ujawni.

Był mrok, tajemnice i psychologiczne zawiłości, ale przez całą książkę przewijały się też trudne tematy - przemoc domowa, samotność, zagubienie w świecie, brak nadziei. Mimo tego nie przytłaczało mnie to, a intrygowało i angażowało do końca. Czytajcie, bo cała seria jest warta uwagi.

Starszy aspirant Bartosz Bogucki „niczym detektywi w amerykańskich filmach zbierał wszystkie dane odnośnie prowadzonego śledztwa w strawie zaginięcia komisarza Maksymiliana Obrębskiego. Jego kolegi. Przełożonego.” Od blisko dwóch miesięcy nikt nie wiedział, gdzie jest Obrębski, mimo apeli policji o zgłaszanie wszelkich informacji. Szef postanawia przydzielić Boguckiemu nowego partnera, gdyż sprawy na biurku Boguckiego zaczynają się piętrzyć. A najnowsza sprawa zapowiada się bardzo wymagającą, ofiarą jest młoda dziewczyna, której sprawca „powykrzywiał ciało w taki sposób, że przypominało znienawidzoną przez wielu swastykę”. Jak się wkrótce okazuje, sprawca dopiero zaczyna swoją serię.

Ona.

Tajemnicza Ona pracuje w laboratorium kryminalistycznym i mimo iż wciąż nie ma śmiałości porozmawiać z policjantami, podrzuca im tropy, które jej zdaniem są istotne dla rozwiązania spraw, nad którymi pracują. Ona zdaje sobie również sprawę, że jej choroba postępuje „Fibromialgia mnie zjada. Najgorsze, że medycyna cały czas tak mało o niej wie.” Jednak robi wszystko, aby zapanować nad swoim ciałem i zakulisowo wesprzeć Boguckiego w jego śledztwie dotyczącym zarówno odnalezienia Obrębskiego, jak i mordercy dziewczyny.

On.

Znajduje na ulicy nieprzytomnego mężczyznę. Bojąc się, że przy jego poziomie życiowego pecha, to on zostanie oskarżony o spowodowanie oskarżeń mężczyzny, postanawia zabrać go do domu. On postanawia zatrzymać zabranego z ulicy mężczyznę „W końcu miałem kogoś, kto mnie wysłucha i nie będzie krytykował. Kogoś na kształt przyjaciela.”

„Ja2bnik” to trzeci po „40.Raków” i „3Kąt” tom cyklu „Ona” Agnieszki Peszek i choć każdy z nich to zamknięta całość, to polecam czytać po kolei, aby zrozumieć historię tajemniczej kobiety, która w powieściach prowadzi narrację pierwszoosobową, a która oznaczana jest jako „Ona”.

Podobnie jak poprzednie części cyklu, ta powieść to połączenie kryminału i thrillera psychologicznego, z trudnymi wątkami obyczajowymi. W tym tomie, znowu przyjrzymy się przemocy rodzinnej, zarówno tej fizycznej, jak i psychicznej oraz temu jak ta przemoc wpływa na kształtujący się charakter i psychikę ofiar. „Ona” wciąż cierpi z powodu wydarzeń z dzieciństwa” I znowu wracam do punktu wyjścia – mojej rodziny, która koncertowo zniszczyła mi nawet i zdrowie”. „On” poniewierany przez ojca, który uważa go za nieudacznika „nie jestem, jak twierdzi mój ojciec, leniem, leserem i życiowym przegranym.” Zresztą nie tylko „On” cierpiał ze strony przemocowego ojca, także jego matka, którą „Ojciec (…) wyszkolił niczym psa, który nie zamerda ogonem bez pozwolenia swojego pana. Mimo że zmarł kilka lat temu, ona nadal lęka się własnego cienia, a szklanki w szafce układa równo w obawie, że nagle mąż wyjdzie zza winkla i opieprzy ją, że jest krzywo. Oczywiście gdyby miał dobry humor. Inaczej w ruch poszłyby pięści, które tyle razy wylądowały na jej ciele, że nie byłaby w stanie zliczyć ile.”

Opis fizycznych i psychicznych cierpień zarówno „Ona” jak i „On” i jego matki budzi nie tylko ciarki, ale przede wszystkim wielkie współczucie. Peszek ukazuje, że przemoc nie pojawia się tylko w biednych domach, w których króluje alkohol. Przemoc może się pojawić się również w tzw. „dobrych” domach, w których nie brakuje pieniędzy, a rodziny cieszą się powszechnym szacunkiem i nikt nie podejrzewa dramatu rozgrywającego się za zamkniętymi drzwiami.

Zarówno w warstwie obyczajowej, jak i kryminalnej emocji nie brakuje.

Sama zagadka kryminalna związana z zabójcą inspirującym się zbrodniami sprzed lat była niezwykle wciągająca. Razem z Boguckim, jego nowym partnerem komisarzem Kacper Ziętarskim, z małym wsparciem „Ona” zagłębiamy się w dawne zbrodnie i staramy się znaleźć sprawcę, który przy każdej z ofiar zostawia jedwabną wstążkę.

Agnieszka Peszek po raz kolejny czaruje słowem i kreacją bohaterów, sprawiając, że powieść trudno odłożyć, aż ostatniej strony. Osobiście „przełączałam” się pomiędzy papierową wersją książki, a audiobookiem brawurowo interpretowanym przez Paulinę Holtz, Filipa Kosiora i Janusza Zadurę.

Moim zdaniem cykl „Ona” to idealna lektura na jesienne wieczory. Serdecznie polecam.

Zostajesz porwany, co robisz?

Ciało ułożone w specyficzny sposób, kończyny połamane niczym zapałki. Książka o makabrycznej oprawie, o której nikt nigdy by nie pomyślał. Pusty basen wykorzystany jako arena dla mordercy, a nie miejsce do aktywności fizycznej. Lista spraw, które lądują na biurku starszego aspiranta Bartosza Boguckiego, gwałtownie rośnie. Policjant z nowym partnerem u boku próbuje ująć sprawców okrutnych zbrodni, nie wiedząc, czy szuka jednego mordercy, czy kilku.

Nie czytałam dwóch pierwszych części, więc nie znam dokładnej historii bohaterów. Jednak, dzięki niektórym faktom mogłam domyślić się przebiegu wydarzeń. Czytając wcześniej „Narośl” Autorki miałam spore oczekiwania względem tej książki.

Mam mieszane uczucia względem historii. Z jednej strony dostrzegam jej potencjał, bo pomysł był niezwykle ciekawy. Z drugiej strony, fabuła była miejscami mocno dziurawa i nie łączyła się w spójną całość. W powieści pojawiają się dwa niezależne wątki – porwanie policjanta oraz poszukiwanie mordercy. Oba niewiarygodne. Policjant, który został wyniesiony z mieszkania przez niepełnosprawną osobę, a później przetrzymywany nie robi nic, aby spróbować wydostać się na zewnątrz.

Wątek kryminalny był ciekawy, mroczny. Jednak wyjaśnienie, kto jest mordercą nie pasuje do schematu wykreowanego przez całą powieść. Czytelnik nie miał możliwości odgadnąć rozwiązania, choć bardzo starałam się tego dokonać. Historia ma potencjał i dobrze się ją czyta. Rozdziały są krótkie i opowiedziane z perspektywy różnych postaci, co powoduje inny odbiór. Dla osób, które czytały dwie pierwsze książki, będzie ona świetny zamknięciem serii „Ona”.

„Je2bnik” zabiera czytelnika w najczarniejsze miejsca ludzkiego umysłu.

Ciało młodej kobiety ułożone w swastykę. Książka oprawiona w ludzką skórę. Aspirant Bartosz Bogucki dostaje nowego partnera, z którym nie chce współpracować. Komisarz Obrębski dalej pozostaje zaginiony.

Książka ukazana jest z trzech perspektyw. Oprócz Boguckiego pojawiają się też istotne postaci: ONA oraz ON.

Podczas lektury towarzyszą nam niepokój i trudno namacalny strach. Autorka bardzo głęboko wnika w psychikę bohaterów. Wyciąga z nich najbardziej skrywane sekrety, jeszcze krwawiące wspomnienia, najmroczniejsze cechy. Czytając tą książkę stąpamy po bardzo kruchym lodzie ludzkiej moralności. Obawiamy się, że za chwilę wpadniemy w nieprzebraną, lodowatą głębie patologii, zwyrodnienia, zbrodni.

Rozdziały są krótkie i przeskakują niczym slajdy pomiędzy bohaterami. Autorka intensywnie gra suspensami. Najpierw mocno wciąga nas w historię i gdy stracimy kontakt ze światem zewnętrznym ucina rozdział i przechodzi do następnego bohatera.

„Je2bnik” jest bardzo mroczny, intensywny, angażujący, czasami przerażający. Agnieszka Peszek ma niesamowity dar oddawania myśli słowami. Słyszymy piłę, która kroi kość, czujemy krew bryzgającą na dłonie. Już pierwsze zdanie prologu zbiło mnie z nóg, a kolejne nie pozwoliły się pozbierać z klęczek.

Przy tej książce włącza się syndrom kolejnego rozdziału i jeszcze jednej strony. Napięcie wskakuje na najwyższe poziomy i nie mam zamiaru zejść choćby szczebelek niżej. Książka wkręca się w umysł, wchodzi boleśnie pod paznokcie i zadamawia się gdzieś w jakiś nieprzyjemnym miejscu.

Nazwisko PESZEK wpisuje się w mojej „must have” książkowe. Jest mrocznie, ale jest też niezwykle interesująco. Przemślane każde zdanie, każdy wątek ma swoje miejsce w tej skomplikowanej układance. Emocje są tutaj rozedrgane, bolesne, siła wyciągnięte z najskrytszych części umysłu.

Jest genialnie!

Wydaje się, że policjanci z wydziału zabójstw wszystko już widzieli. Kiedy znajdują ciało połamane i powyginane w znany złowrogi symbol, są zszokowani. Do tej makabrycznej sprawy Bartosz Bogucki dostaje nowego partnera. Obaj walczą z czasem, ponieważ ofiar brutalnych zbrodni jest coraz więcej.

Bogucki dodatkowo cały czas prowadzi też prywatne śledztwo w sprawie zaginięcia swojego partnera Maksa Obrębskiego. Nie może pogodzić się z tym, że być może Maks już nie wróci. Czuję przez to niechęć do nowego partnera. Czy będzie umieć stłumić własne uczucia dla dobra prowadzonej sprawy?

Oczywiście nie zabrakło tajemniczej "JEJ". Również ona angażuje się w śledztwo prowadzone przez Boguckiego i podsyła mu anonimowo warte do sprawdzenia tropy. Nieoczekiwanie jednak w jej życiu pojawiają się nowe komplikacje.

Na zakończenie mojej recenzji "3kąt", pisałam, że nie można czytelnika zostawiać z takim zakończeniem. Cieszę się, w końcu mam kontynuację. Chociaż po zakończeniu "Je2bnika" też mam ochotę na więcej. Agnieszka Peszek pisze tak, że ciągle chce się więcej i więcej. Jestem pod ogromnym wrażeniem jej talentu do tworzenia wciągających historii.

Podobnie jak w poprzednich częściach cyklu mamy tu kilka perspektyw. Najbardziej fascynuje postać "Jego". "On" nie jest jednoznaczny. Z jednej strony znalazł nieprzytomnego człowieka i nie zawiózł go do szpitala, tylko uwięził. Z drugiej poznając jego historię, traumy, z którymi się mierzy, trudno mu nie współczuć. Czy drzemie w nim prawdziwe zło, które weźmie górę? Jest to postać, która wzbudza momentami skrajne emocje. Czyż tacy bohaterowie nie są najciekawsi?

Fabuła nie zwalnia tempa. Ciągle coś się dzieje. Ofiary się mnożą. Brutalne zbrodnie przerażają. Rozwiązanie zagadki zaskakuje i przyznam, że nie wpadłam wcześniej na to, kto jest mordercą. Interesujący jest też wątek nowych sąsiadów "Jej". Tu znowu autorka pozostawiła czytelnika z pytaniem "Co dalej?". Kiedy następna część?

Mogę powiedzieć, że Agnieszka Peszek jest jedną z moich ulubionych polskich autorek. Historie przez nią tworzone są wciągające, zaskakujące i wywołujące dużo różnych emocji. Książki są nieodkładalne i ciągle chce się ich więcej. Gorąco Wam polecam zarówno "Je2bnika", jak i cały cykl.

"Je2bnik" to zakończenie genialnej trylogii "Ona", która jest połączeniem kryminału i thrillera psychologicznego 🖤.

Bartosz Bogucki poszukuje swojego partnera, który zaginął, ślad po nim zniknął, nie ma żadnych śladów, a Bartosz ma wrażenie, że tylko jemu już zależy na poznaniu prawdy. Co gorsza, na jego barkach spoczywa ciężar znalezienia kolejnego mordercy, który postawił sobie na celowniku, młode kobiety, zabija je i układa w bardzo specyficzny sposób.. jakby koniecznie chciał zwrócić na siebie uwagę. Ponad to, Bartosz dostaje nowego partnera do pracy, i niestety. Od samego początku jest do niego negatywnie nastawiony, a mimo to zdaje sobie sprawę, że w pojedynkę nie da rady... Tylko czy w atmosferze braku zaufania da się pracować???

Kto stoi za tak brutalnymi morderstwami? Ile ich będzie? Czy partner aspiranta wróci do nich?

Sam Bartosz to postać niezwykle złożona, bardzo mi się podobała. Rozwiązuje problemy w pracy, szuka przyjaciela, a jednocześnie powoli zaczyna mieć problemy w życiu prywatnym. Nie jest stereotypowym policjantem, który bije, ćpa.

I zrobiła to! Po raz kolejny Agnieszka udowodniła, że można w zgrabny sposób połączyć thriller z kryminałem i to w taki sposób, że fani tych gatunków, będą z uwagą śledzić losy bohaterów!

Szalenie podziwiam to, w jaki sposób budowane są portrety psychologiczne bohaterów książek Autorki, wszyscy są niewiarygodnie ciekawi. Nikt nie znalazł się tu przez przypadek!

Autorka widzi nas za nos, coś nam daje, a potem zabiera śmiejąc się z nas, że błądzimy, by w odpowiednim momencie pociągnąć za sznurki i złożyć historię w całość! To jest wielka sztuka uwierzcie mi.

Wielki plus za to jak Agnieszka potrafi grać słowami i zawsze wyczarować tytuł bardzo niebanalny, który dowiemy się co tak naprawdę oznacza gdy przeczytamy książkę, bo tak to może nam nic nie powiedzieć! Wielkie brawa za kreatywność.

Historia niebanalna, bardzo ciekawa, intrygująca. Zakończenie jak zawsze w punkt, myślę że tutaj nie jednego czytelnika zaskocz!

Ta książka to kawał dobrej historii, która wciągnie Was w swój mrok, wyciągnie po Was swe macki i czasami nawet wywoła ciarki na ciele.

Polecam 🖤

*współpraca reklamowa*

Książka jest wciągającym kryminałem z elementami thrillera psychologicznego. Stanowi trzecią część serii, jednak nie trzeba znać poprzednich tomów, żeby zrozumieć o co chodzi w historii. Dla mnie to było pierwsze spotkanie z twórczością autorki, wiem że wkrótce na pewno nadrobię poprzednie części.

Książka opisuje wydarzenia dotyczące kilku wydarzeń w tym zaginięcia komisarza Obrębskiego i kolejnych morderstw. Bogucki zostaje odsunięty od sprawy poszukiwań i skierowany z nowym partnerem do sprawy okropnej zbrodni. Pomimo przydziału nie potrafi skupić się na sprawie, wciąż rozmyślając o starym partnerze. W międzyczasie obserwujemy działania porywacza i kobiety która, pomimo braku przydziału do spraw sama się w nie angażuje nakierowując detektywów na odpowiednie tropy.

Historia utrzymana jest w poważnym tonie, choć znajdzie się tutaj trochę humoru. Autorka w świetnym stylu przeprowadza czytelnika przez wszystkie elementy śledztwa, są tutaj szczegóły, opisy zbrodni - dla niektórych może być to drastyczne, kolejne tropy, które sukcesywnie prowadzą do rozwiązania zagadki, opisy przesłuchań, teorii i podejmowanych działań, ostatecznie naprawdę można się zdziwić. Ta książka to dokładnie to za co kocham kryminały i thrillery, wszytko jest logiczne, uporządkowane, nie podkoloryzowane, pokazuje brutalność świata i sposoby działania przestępcy.

Nie do końca podobało mi się ostateczne rozwiązanie sprawy zaginięcia komisarza, dla mnie za płytkie i trochę nie pasuje mi do całej historii. Drugi minus za perspektywę określaną jako ONA miała ona duży potencjał, i choć początkowo mi się podobała ostatecznie nie do końca poznałam bohaterkę i jej motywy działania.

Dla mnie to była wciągająca lektura, w której znalazłam wszystko czego wymagam od dobrej historii kryminalnej. Książka przepełniona informacjami, faktami, nawiązaniem do dawnych spraw kryminalnych, ze zwrotami akcji tworzy wspaniałą detektywistyczną gratkę.

*olilovesbooks2*

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Agnieszki Peszek i spotkanie niezwykle udane, gdyż Je2bnik owinął mnie swoją opowieścią w kokon i nie dałam rady wyrwać się z nici tej historii, nie poznając jej od razu do końca. Lubię jak takie książki otwierają się mocnym przekazem. „Ciało ludzkie może być giętkie niczym plastelina, trzeba je tylko odpowiednio ponacinać.” Już z pierwszym zdaniem czułam, że to będzie mocna lektura. Mój szósty zmysł mnie nie zawiódł. Poniekąd poprowadził także do rozwiązania śledztwa, Bartosza Boguckiego, starszego aspiranta, prowadzącego sprawy drastycznych morderstw młodych kobiet. Jeśli oczekujecie detektywa, sponiewieranego przez życie, topiącego smutki w alkoholu, nie tędy droga. Bogucki jest nad wyraz przeciętny, ale w tej przeciętności niezwykle prawdziwy i naturalny. Kolejne morderstwa skłaniają go do poszukiwań zabójcy, zwłaszcza gdy wszystkie fakty świadczą ku temu, że jest seryjnym mordercą i trzeba powstrzymać go szybko zanim zginie następna, niewinna ofiara. Przydzielony Boguckiemu nowy partner budzi dozę niepewności i musi zapracować na zaufanie, a myśli policjanta raz po raz kierują się ku zaginionemu komisarzowi Obrębskiemu i chęci dowiedzenia się czy żyje. Jest jeszcze ONA, postać tajemnicza, skromna i cicha, o niebywałej spostrzegawczości, umiejetności łączenia faktów. Czy pomoże Boguckiemu w znalezieniu seryjnego mordercy?Wprowadzony do powieści ON wnosi do kryminalnej zagadki dozę niepokoju. Autorka bowiem umożliwiła nam niemal zajrzenie w jego zranioną, pokiereszowaną psychikę. Czy ON jest mordercą? I gdzie jest komisarz Obrębski?

Agnieszce Peszek udało się stworzyć wciągającą historię, świetnie łączącą kryminalne dochodzenie z psychologicznym thrillerem. Prowadzenie powieści z trzech perspektyw nie jest chaotyczne, jak to niekiedy się zdarza, ale płynnie niesie nas ku rozwiązaniu kolejnych wątków.

Je2bnik to trzeci tom serii „Ona”. Jeśli chcecie poznać wcześniejsze losy bohaterów, sięgnijcie po „40 Raków” i „3kąt”. Można jednak swobodnie sięgnąć po Je2bnika, nie znając poprzednich części.