Janis. Życie i muzyka

*** ,,Chcę być kimś więcej niż wokalistką rockową.Chcę mieć rodzinę.Chcę wyjść za mąż." ***

Pomimo sławy i romansów tak naprawdę pragnęła uczucia i akceptacji rodziców.

O kim mowa?

O charyzmatycznej wokalistce,buntowniczce,imprezowiczce i gwieździe San Fransisco

A także o osobie pełnej kompleksów,która w głębi duszy marzy o codzienności bez narkotyków.

O zwierzęciu scenicznym,które rozkwita w blasku jupiterów i które dąży do sławy i pochlebstw.

O kobiecie,która będąc na szczycie,osiągnęła dno.

Przed Państwem Janis Joplin.

Holly George-Warren,jedna z najlepszych dziennikarek muzycznych poprowadzi Was wnikliwie przez jej burzliwy życiorys,gdzie znajdziecie sporo zdjęć,fragmenty listów i pamiętników gwiazdy.

Poznacie jej rodzinę,przyjaciół,kochanków i wyjdziecie na spotkanie przedwczesnej śmierci przez przypadkowo wziętą za dużą dawkę heroiny.

Ta dziewczyna miała zaledwie 27 lat i wszystko co najlepsze przed sobą..

Strasznie to było smutne i jednocześnie bliskie memu sercu.Momentami odnajdywałam w Janis cząstki samej siebie.

Moim zdaniem to,co zrobiła tutaj autorka,to był kawał dobrej roboty i jeśli Wy też chcecie poznać Janis trochę bliżej,to zapraszam do czytania.

Interesowałem się życiem i muzyką Janis Joplin od wczesnych lat nastoletnich, dlatego bardzo czekałem na tę książkę. Nie zawiodłem się! To bardzo kompleksowa biografia, która nie ogranicza się jedynie do twórczości artystki. Dostajemy wiele anegdotek z jej prywatnego życia, ale także możemy zrozumieć co kierowało Janis w jej nieustającej drodze do wolności. Bunt i muzyka dawały jej ogromną siłę do działania, co ostatecznie przełożyło się na fantastyczną twórczość. Wydawnictwo Czarne zrobiło naprawdę świetną robotę, oddając nam do ręki tę biografię. Czyta się fantastycznie, dlatego polecam ją nie tylko fanom Janis.

Uwielbiam czytać biografie, a te o sławnych muzykach to już w ogóle uciecha dla moich oczu. Dlatego gdy zobaczyłam, że Wydawnictwo Czarne (które cenię za naprawdę dobre i rzetelne publikacje), wydało książkę poświęconą tej charyzmatycznej wokalistce, zapragnęłam ją przeczytać. I choć przyznam szczerze, że Janis nigdy nie była moją ulubioną piosenkarką, to ta książka sprawiła, że trochę inaczej postrzegam teraz jej twórczość i życiowe wybory.

Janis od najmłodszych lat pragnęła akceptacji i uwagi. Jako pierwsze dziecko Setha i Doroty Joplin, czuła się szczęśliwa i kochana. Wraz z pojawieniem się jej siostry, a później również brata Michaela, jej poczucie bliskości z rodzicami malało. Dziewczynka ogromnie potrzebowała zainteresowania ojca, który zawsze chciał mieć syna, więc pojawienie się na świecie Michaela było dla niej tym trudniejsze.

Nauczona w domu, głośno wyrażała swoje opinie. Ta cecha wpłynęła na odrzucenie jej przez rówieśników, którym nie spodobało się, gdy sprzeciwiła się segregacji rasowej, panującej w tamtych czasach, w większości stanów. Choć tak bardzo potrzebowała akceptacji, jej wybuchowy temperament sprawiał, że na zaczepki odpowiadała wulgarnie, co wcale nie ułatwiało jej zdobycia przyjaciół. Trzymała się raczej z grupką chłopców, którzy nie cieszyli się najlepszą opinią i to przy nich ujawnił się jej talent muzyczny.

Choć początkowo Janis chciała swoje życie poświęcić malowaniu, to gdy jej wokalne występy spotkały się z uznaniem ze strony bliskich znajomych, zdecydowała się swoje życie związać z muzyką.

Śpiewanie zapewniało jej tak upragnioną sławę i podziw tłumów. W końcu nie czuła się wyrzutkiem, a osobą ważną, lubianą wręcz podziwianą. Jednak nawet w tłumie można być samotnym i tego również doświadczyła Joplin. Kilka zawodów miłosnych sprawiło, że jej marzenie o normalnej rodzinie i domku z białym płotkiem, ustąpiło miejscu muzyce i karierze. Muzyka nigdy jej nie zdradziła i to do niej zawsze wracała, by poczuć ukojenie, po miłosnych rozczarowaniach. Również alkohol i narkotyki miały w sobie czarodziejską moc zaklinania rzeczywistości. Przynamniej do czasu.

Z książki wyłania nam się obraz kobiety, która ogromnie chciała być kochana i akceptowana. Za swoje odważne poglądy i zachowania, które oburzały ówczesne społeczeństwo, Janis stała się outsiderką. Ukojenie znajdując w alkoholu, narkotykach, a przede wszystkim w muzyce. Ta ostatnia prowadziła ją przez życie, sprawiając jej ogromną radość i siłę do działania. Dzięki miłości fanów, Joplin poczuła się kimś znaczącym i jej potrzeba uwielbienia została zaspokojona. Jednak ból duszy i samotność wracały wraz z zejściem ze sceny. Czytając książkę jesteśmy świadkami narodzin gwiazdy muzyki bluesowej, ale też jej szybkiego końca, i to w momencie, gdy jej kariera nabierała tempa.

Książkę czyta się z naprawdę ogromną ciekawością, a gdy do tego jeszcze w głośnikach pojawi się ten niesamowity głos Joplin, to przenosimy się w zupełnie inną rzeczywistość. Całość sprawia, że i ja poczułam się jak członek grupy, razem z nimi przeżywając emocje towarzyszące podczas koncertów i szalonych imprez, w których Janis brała udział.

Zdaję sobie sprawę, że książka nie przypadnie do gustu każdemu, tak samo jak i sama jej bohaterka. Ale myślę, że każdy szanujący się miłośnik rocka czy bluesa powinien się z nią zapoznać.