Jak to powiedzieć? Rozmawiaj z odwagą, życzliwością i zaangażowaniem

O tym, jak ważna jest komunikacja, nie trzeba nikogo przekonywać. Komunikujemy się bowiem z otoczeniem każdego dnia, a nawet jeśli ostentacyjnie odmawiamy rozmowy z kimś, to również jest pewien komunikat. Mimo iż temat ten dotyczy każdego i mogłoby się wydawać, że jesteśmy w nim prawdziwymi ekspertami, to jednak jest wręcz odwrotnie. Liczne bariery komunikacji, na które nie zwracamy uwagi utrudniają nam proces komunikowania się, a te same treści są odbierane niezgodnie z intencją nadawcy i to z różnych względów.

Nawet, jeśli w prywatnym życiu niezbyt nam to przeszkadza, to w sferze zawodowej brak komunikacji może nieść za sobą poważne konsekwencje. Chociażby z tego względu warto nabyć kompetencje komunikacyjne, bowiem można się (a nawet trzeba) tego nauczyć. Tym bardziej, jeśli zarządzamy ludźmi, kiedy sprawujemy funkcje kierownicze. Taka sytuacja jest o tyle trudniejsza, że musimy uwzględnić różne style komunikacji reprezentowane przez podwładnych, różne ich doświadczenia, nastawienie czy ograniczenia percepcyjne, a wreszcie swoje własne ograniczenia.

Jednak niezależnie od tego, czy sprawujemy funkcje kierownicze czy też nie, w jakiej branży jesteśmy zatrudnieni, a nawet czy jesteśmy zatrudnieni, jakość naszej komunikacji może poprawić lektura książki „Jak to powiedzieć? Rozmawiaj z odwagą, życzliwością i zaangażowaniem”. Łada Drozda w opublikowanej nakładem Wydawnictwa OnePress pozycji przekonuje nas, że kluczem do porozumienia jest rozmowa. By była pomocna w rozwijaniu relacji, a nie powodowała jej zakończenie, powinna być przeprowadzona z życzliwością i bez obarczających ją przeszkód. Jest to szczególnie istotne w relacjach zawodowych, kiedy przełożony musi zarówno delegować zadania, egzekwować ich wykonanie, ale i motywować pracowników, a nawet inspirować, rozbudzać kreatywność. Po książkę powinni zatem sięgnąć wszyscy, którzy pragną komunikować się z mądrością, odwagą, życzliwością i odpowiedzialnością.

Oczywiście sama lektura książki może zwrócić naszą uwagę na pewne kwestie, ale niewiele zmieni. Dlatego warto potraktować ją jako okazję do samorefleksji i do pracy nad sobą, wykonać proponowane przez autorkę ćwiczenia oraz wdrożyć w życie wypracowane scenariusze, schematy i postawy. Łada Drozda jest psychologiem z doświadczeniem w pracy w charakterze szkoleniowca i coacha, dzięki czemu pisząc książkę mogła skorzystać też z własnego doświadczenia zawodowego. Tym samym otrzymujemy zwięzłe, czytelne wskazówki, brak jest tu naukowego, zawiłego języka zawężającego grono odbiorców.

Książka podzielona jest na sześć rozdziałów omawiających różne aspekty komunikacji, zaś ostatni dotyczy przyszłości, jaką komunikacja (i my) ma przed sobą. W rozdziale pierwszym „Kontakt” zajmiemy się nawiązaniem i utrzymaniem kontaktu z drugą osobą, przy uwzględnieniu współczucia, z zamiarem wyzwolenia odwagi, z życzliwością, a także z mądrością i doświadczeniem, dzięki którym możliwy jest wgląd w to co mówimy. Autorka wspomina również o odpowiedzialności za to, co mówimy i jakie emocje to budzi w innych ludziach i o kłopotliwej sile założeń, która znacząco może utrudnić, a nawet uniemożliwić efektywną komunikację.

Rozdział drugi traktuje o intencjach, z jakimi przystępujemy do rozmowy. Po jego lekturze zaczniemy się zastanawiać, czym się kierujemy, a kiedy już sobie to uświadomimy przekonamy się, jak wielkie znaczenie mają te intencje w kontakcie i jaki wpływ wywierają na przebieg rozmowy. Autorka podkreśla też, że skutkiem braku świadomości rzeczywistej intencji może być manipulacja samym sobą, a dalej – rozmówcą. Kolejny rozdział koncentruje się na rozmowach w miejscu pracy – rozmowach zawodowych, które dotyczą wykonywanej pracy, toczą się w miejscu pracy lub tam, gdzie z racji zawodu się udajemy. Istotne jest to, że są to rozmowy, które mają wpływ na nas, wykonywaną pracę oraz rozmówcę, dlatego warto zadbać o ich jakość. W kolejnym rozdziale autorka wymienia podstawowe błędy, których w relacji zawodowej (choć nie tylko) mogą utrudnić/zniekształcić, a nawet uniemożliwić relację. To [Adres usunięty]. krytykowanie, obrażanie się, niedotrzymywanie słowa. Niezmiernie cenny jest rozdział piąty skupiający się na praktyce rozmawiania w sytuacjach zawodowych. Ostatni rozdział traktuje o niedalekiej przyszłości i o tym, czego możemy się spodziewać w kwestii komunikacji.

Dzięki zamieszczonym pod koniec rozdziałów ćwiczeniom, zawartym wskazówkom czy licznym przykładom książka stanowi studium różnorakich przypadków, z których możemy czerpać wiedzę i doświadczenie, doskonaląc jakość swojej komunikacji.

O relacjach służbowych powiedzieć można wiele. Z całą pewnością, większość osób nie jest zadowolona z tego, jak one wyglądają i jaki jest ich przebieg. Jakie błędy popełnia szef, przełożony w stosunku do swoich podwładnych? Czy błędy w komunikacji występują jedynie po stronie kierowników? Kiedy możemy mówić o kontakcie? Jak rozmawiać, ażeby się porozumieć i każda ze stron czuła się usatysfakcjonowana jej przebiegiem? Na te wszystkie pytania i wiele innych znajdziecie odpowiedź w książce "Jak to powiedzieć?"

Książka jest zbudowana w jasny, klarowny dla odbiorcy sposób. Łatwo się w niej można poruszać i odnaleźć interesujące odbiorcę treści. Każdy rozdział jest dobrze oznaczony, a każda myśl zaczyna się nowym akapitem, przez co teks jest bardzo przejrzysty i nie ma wrażenia natłoku informacji. Plusem książki jest fakt, iż pozwala Czytelnikowi na zdobycie wiedzy od ogółu do szczegółu, dostarczając mu wszystkich potrzebnych narzędzi do prawidłowego zrozumienia i przyswojenia czytanej treści. Przedstawiony tekst wzbogacony jest w treści z prywatnego życia Autorki, jak i przytoczone są przykłady z prowadzonych przez nią spotkań z pracownikami różnych firm. Na zakończenie każdego rozdziału znajdują się przykładowe ćwiczenia, które mają pomóc odbiorcy w kształtowaniu właściwej postawy podczas komunikacji. Szkoda, że nie ma miejsca, gdzie Czytelnik może notować własne przemyślenia i opisywać postępy jakie poczynił na drodze do lepszej, satysfakcjonującej konwersacji. Lock down bardzo mocno wpłynął na formę i jakość rozmów i relacji międzyludzkich. Autorka pomaga zrozumieć postawy pracodawców i pracowników, jak i rzuca światło na to, w jaki sposób odbierani są przez drugą ze stron. Jeśli chodzi o styl pisania Autorki jest ON jasny, klarowny, choć brakuje w nim pewnej lekkości i płynności. Rozmowy towarzyszą nam na co dzień. z reguły nie przywiązujemy do nich ogromnej uwagi przyjmując je za coś zupełnie naturalnego, nad czym nie trzeba pracować. Jest to ogromny błąd myślenia, ponieważ komunikacja stanowi ogromną część relacji międzyludzkich i buduje nasz wizerunek w oczach odbiorców.

"Jak to powiedzieć?" zwraca wagę na szczegóły, które pomijamy w natłoku codziennych obowiązków. Tłumaczenia, którymi usiłujemy wyjaśnić, zasłonić nasze własne braki w komunikacji jedynie bardziej je podkreślają. Książka skłoniła mnie do przemyśleń i zastanowienia się nad własną postawą w stosunku do rozmówcy. Myślę, że jest to dobra pozycja nie tylko dla pracodawców i kierowników, na których skupia się Autorka, ale i dla każdego, kto pragnie poprawić swoje kompetencje pod względem komunikacji.

Autorka książki „Jak to powiedzieć?” – Łada Drozda, to psycholog z wieloletnim doświadczeniem. Relacje z ludźmi to dla niej ogromna wartość, wszak rozmowa jest naszym codziennym, podstawowym narzędziem do ich utrzymywania. A czy zastanawiamy się nad tym, jak rozmawiamy?

Rozmowa to narzędzie, które opiera się na kontakcie. Autorka swój pierwszy rozdział poświęca właśnie temu tematowi, jednak zanim nastąpi kontakt pojawia się intencja. Tylko zastanawiając się głębiej czy ta intencja jest szczera, czy raczej fałszywa, bądź złośliwa. Pani psycholog swoją książkę poświęca rozmowom w pracy.

Jak one mają wyglądać?

Jak rozmawiać z menadżerem, a jak z szefem?

„Jak to powiedzieć?” traktuje także o sposobie wysławiania się. Zawodowy język jest pełen różnych błędów, ale język rozmowy to nie tylko treść, to również forma. Autorka temu tematowi poświęciła rozdział piąty, obserwując ludzi, którzy zaczynają rozmawiać, można zauważyć, że kontakt jest tu dominujący, powiem więcej – najważniejszy.

Ludzie chcąc uzyskać poczucie bezpieczeństwa, starają się narzucić własne zdanie, zawłaszczają temat, tym samym selekcjonując rozmówców, z kim będą chcieli, a z kim nie będą chcieli rozmawiać. Zdaniem autorki rozmowy nazywane zawodowymi, to te, które dotyczą wykonywanej pracy. To rozmowy między współpracownikami, szefami, podwładnymi i klientami. Szefie, a Ty wiesz, jak rozmawiać, ze swoimi pracownikami? Jak ich chwalić? A jak niektóre tematy przemilczeć?

”Menadżerom czy liderom powinno zależeć na relacjach z pracownikami gwarantujących porozumienie i współpracę, a nie tylko optymalizację i przedsiębiorczość. W narracji publicznej pojawiają się sformułowania: ”Będziemy inni,” "wszystko się zmieni”, ”musimy nauczyć się na tej lekcji”.

Poradnik – „Jak to powiedzieć?” powstał w dobie pandemii. Jak ten szczególny okres wpłynął na nasze relacje międzyludzkie, a także zawodowe? Zarządzanie i przewodzenie ludziom to naczynia połączone. Trudno powiedzieć czy pandemia sama w sobie ma taką moc zmiany. Może ją zapoczątkować, ale dalej potrzebna jest kontynuacja oparta na pogłębionej pracy indywidualnej każdego z nas.

Znajdujemy tutaj i teorię i praktykę, a wszystko to zawarte w niewielkim poradniku, a co najważniejsze jasno zobrazowane – Dobre Recenzje