Jak nie dać się zjeść. Młodzi Przyrodnicy

Seria „Młodzi Przyrodnicy” to świetna propozycja dla dzieci.

Książka w ciekawy sposób przedstawia dzieciom świat flory i fauny. Rozbudza to w młodych czytelnikach ciekawość świata, a także wrażliwość na otaczającą przyrodę. Całość opatrzona jest interesującymi ilustracjami, skupiającymi uwagę dzieci.

„Jak nie dać się zjeść” mówi o sposobach zwierząt na uniknięcie ataku i zjedzenia przez inne zwierzęta. Odstraszające barwy, wydzielanie brzydkich zapachów, trujący jad, czy kolce, o tych i o innych sposobach dzieci dowiedzą się z książeczki, w której główną postacią jest lis Kerek.

Pierwszy raz mieliśmy styczność z serią Młodzi Przyrodnicy i oczarowała nas swoją treścią. Przybliża dzieciom, przedszkolakom jak i tym w wieku szkolnym, jak żyją zwierzęta, w jakim środowisku i jakie są prawa natury, np. jakimi zwierzętami się karmią. 

"Jak nie dać się zjeść" - tutaj głównym bohaterem jest młody lis, Kerek, który żyje samotnie i poszukuje jedzenia. Dzięki niemu poznajemy sposoby obrony i maskowania się zwierząt przed drapieżnikami. Dla lisa jest to nie lada wyzwanie, bo przeciwników ma sprytnych. Dla nas była to najbardziej interesująca część.

Dzieci są zachwycone książeczką i chętnie do niej wracają, co chyba jest najlepszą recenzją Bardzo polecam, by dzieci mogły odkrywać zwyczaje i środowisko zwierząt. Myślę, że ciekawość niejednego młodego przyrodnika zostanie zaspokojona albo... Będzie jeszcze więcej pytań

Cała seria? Ekstra pomysł! I - co zwróciło moją uwagę jako pierwsze - świetne, bardzo realistyczne ilustracje

Dobór tematów też zaciekawia bo twórcy pomyśleli chyba o wszystkim. Są pory roku i dnia, ptaki i zwierzęta lądowe (różne typy), łąki, wybrzeża, wody i tak dalej. Całość to jakby kompleksowe podstawy z przyrody w podstawówce na 6+ z wieloma dodatkami ze starszych klas

"Jak nie dać się zjeść" wzbudziła u mnie wiele emocji. Było mi żal głównego bohatera, młodego liska - Kerka. Byłam dumna z mam-ptaków i ich cwanych sposobów na wywiedzenie lisa w pole. Było mi smutno, kiedy Kerek zjadł młodego raka w miękkiej jeszcze skorupie. Obrzydziło mnie okaleczanie żab przez tchórza (żeby nie uciekły z jego spiżarni).

Jednym słowem - warto przeczytać bo ta mała książeczka kryje w sobie całe multum informacji podanych w przystępny sposób. Ilustracje są boskie a samego zjadania nie ma za dużo (i nie jest pokazane na ilustracjach) więc wrażliwcy powinni być uspokojeni :)

Podoba mi się i polecam wszystkim młodym przyrodnikom