Inferno. Robert Langdon. Tom 4

Są takie książki, których autora rozpoznajemy już po kilku pierwszych przeczytanych akapitach. Z pewnością należą do nich dzieła Dana Browna. Czwarta powieść z serii o Robercie Langdonie nie odbiega od wzorca utartego w "Kodzie Leonadarda da Vinci" czy "Aniołach i demonach". W "Inferno" ponownie jesteśmy świadkami dramatycznej konfrontacji współczesnego świata ze skrywającą tajemnice przeszłością.

Tym razem towarzyszymy amerykańskiemu profesorowi w przesiąkniętej duchem renesansu Florencji. Symbolista budzi się w szpitalu, cierpiąc na amnezję wsteczną. Ku wielkiemu zaskoczeniu, na jego nadgarstku brakuje nieodłącznego zegarka z Myszką Miki. To drobne odejście od schematu nie jest jednak powodem do niepokoju dla zwolenników stylu Browna - już po chwili profesor cudem ucieka przed śmiercią i zmuszony jest do stoczenia kolejnego starcia z demonami historii się w imię obrony ludzkości. Niczym u boku Jamesa Bonda, przy Langdonie od razu pojawia się piękna i inteligenta kobieta. Strzegąca swoich sekretów Sienna Brooks przemierza wraz z nim malownicze uliczki miasta Dantego, podążając tropem wskazówek ukrytych w jego słynnym poemacie. Ścigani przez nieznanych wrogów próbują odtworzyć wspomnienia profesora i wydobyć z nich powody niespodziewanego pościgu.

W "Inferno" nie brakuje także znanego z poprzednich części motywu tajemniczej organizacji, tutaj zwanej Konsorcjum. Nie mogło również zabraknąć naukowca - szaleńca lub odmieńca, który dążąc do realizacji swoich utopijnych wizji naraża ludzkość na apokalipsę. Oczywiście, jedynym ratunkiem dla niczego nieświadomego świata może być tylko amerykański profesor Harvardu. Znajdujący się w samym centrum akcji, musi rozwiązać tajemnice przeszłości, które jak czarne chmury wiszą nad współczesnymi. Krótkie rozdziały dynamizują ociekającą w zwroty akcji fabułę, a niebanalne postaci ukrywające niejeden sekret sprawiają, że ani my, ani tym bardziej Langdon, nie wiemy, jaki obrót przybierze sytaucja. Potencjalni oprawcy okazują się sojusznikami, a towarzysze skrywają drugie oblicze. Walka z czasem toczona w tle zjawiskowych europejskich miast- Florencji, Wenecji, to kolejny nieodłączny element powieści Dana Browna, który poszukiwaczom wrażeń dostarczy emocji, a miłośnikom sztuki - wielu westchnień zachwytu.

Tajemnice pogrzebane dotychczas w obrębie średniowiecznego miasta wyszły na jaw. Czy wiedza o jego historii i wskazówki ukryte w "Boskiej komedii" Dantego wystarczą Lagdonowi do cofnięcia ludzkości z drogi zmierzającej do prawdziwego Piekła?

"Inferno" to bardzo specyficzna powieść, wciągająca, choć chwilami, niestety, przewidywalna. Sama zagadka i niesamowite wskazówki, wzięte wprost z Piekła, są fascynujące, ale szkielet powieści jest dość specyficzny dla Browna i przewidywalny. Mamy słynnego profesora Langdona i piękną kobietę, w tym przypadku lekarkę Siennę Brooks ( prawie jak u Bonda :), mamy pościgi i ucieczki, zagadkę z artefaktem w tle i fascynujące miasto, w tym wypadku Florencję. Sami powiedzcie, czy nie ma tu podobieństwa do "Kodu da Vinci", czy do "Aniołów i demonów"? Wygląda jak gotowy scenariusz do filmu. I to jest na pewno minusem powieści, ale zdecydowanie bardziej do mnie przemawia wielki plus, jakim jest bogactwo informacji na temat Dantego Alighieri, historycznych odnośników do niego i jego dzieła, które są podane w arcyciekawy sposób. Zostałam zarażona fascynacją Alighierim - niesamowita postać, niezwykła symbolika jego dzieł, doszukiwanie się "drugiego dna" w jego myślach i stwierdzeniach. To jest to, co u Browna zawsze mnie urzeka - ogromna wiedza podana w lekki i arcyciekawy sposób oraz dopracowanie szczegółów i dbałość o nie. Uwielbiam jego język, plastyczny i bardzo przystępny. Uwielbiam niesamowite miejsca, które pokazuje w taki sposób, że wyobraźnia szaleje. Trzeba mu przyznać, że nawet jak bazuje na schemacie, to potrafi pisać i to pisać dobrze. Zaskakuje czytelnika i zaraża wiedzą i pasją. Za to go cenię i czekam na kolejne powieści, ale nadal moim faworytem wśród jego powieści pozostają bezsprzecznie "Anioły i demony", z moim ukochanym Rzymem w tle, który zwiedzałam śladami bohaterów tej książki :)

http://

Kolejna świetna książka Browna. Po "Kodzie Leonarda da Vinci" nie spodziewałam sie, że mnie jeszcze zaskoczy. Interesująca przygoda Roberta Langdona, niespodziewane zwroty akcji, fabuła trzymająca w napięciu oraz wspaniałe opisy historycznych budowli jak i wnikliwa analiza poematu Dantego. Czu Robert zdoła uratowac świat przed śmiertelnym zagrożeniem? Tego dowiecie się tylko po przeczytaniu Inferna. Bardzo serdecznie ją polecam każdemu kto lubi historie o walce z czasem i groźbie globalnej zagłady przeplataną historią.

Jedni Dana Browna kochają, inni nienawidzą, jeszcze inni - w tym ja - nie emocjonują się aż tak bardzo jego twórczością, traktując ją jako sposób na urozmaicenie kilku lub więcej wieczorów. Już na początku muszę przyznać, że "Inferno" to kawał (również dosłownie!) literatury sensacyjnej, którą czyta się szybko oraz to, że niewątpliwie było jedną z najszumniej zapowiadanych książkowych nowości ubiegłego roku.

"Inferno" to szósta powieść, która wyszła spod pióra Browna, czwarta opowiadająca o przygodach Roberta Langdona - światowej sławy specjalisty w dziedzinie ikonografii. Jak możemy się spodziewać - również i tym razem Langdon, ścigając się z nieprzyjaciółmi i czasem, będzie podążał za wskazówkami ukrytymi w dziełach sztuki. Przewodnikiem w tej niebezpiecznej wędrówce będzie mu sam Dante Alighieri - twórca słynnej "Boskiej komedii" - a towarzyszką piękna i tajemnicza doktor Sienna Brooks. Aby tchnąć nieco świeżości w schemat doskonale znany czytelnikom z poprzednich książek, Dan Brown zastosował dość interesujący zabieg: Langdon budzi się w szpitalu, nie pamiętając co robił przez ostatnie kilkadziesiąt godzin (musi zatem odtworzyć minione dwa dni, podążając po własnych śladach i na nowo rozwiązując zagadkę). Nim zdąży sobie cokolwiek przypomnieć, zmuszony jest do ucieczki przed zabójczynią czyhającą na jego życie. Rozpoczyna się szaleńczy wyścig, w którym stawką są przyszłe losy ludzkości. W "Inferno" bowiem głównym czarnym charakterem jest szalony naukowiec, w dość specyficzny i wątpliwy moralnie sposób próbujący rozwiązać problem przeludnienia naszej planety. Gdzieś na marginesie lektury rodzi się pytanie, czy rzeczywiście Ziemię, a wraz z nią całą ludzkość, czeka zagłada, czy teorie szalonego naukowca mogą być prawdopodobne oraz gdzie przebiega granica między geniuszem a szaleństwem.

Akcja pędzi na łeb na szyję - bohaterowie przemierzają klimatyczne uliczki Florencji, uciekając przed pościgiem, zdani głównie na siebie. Główną rolę w powieści odgrywa wspominana już "Boska komedia" Dantego - to właśnie w tekście tego średniowiecznego poematu oraz w dziełach nawiązujących bezpośrednio do niego zawarte są wskazówki umożliwiające powtórne rozwiązanie łamigłówki, dla której profesor zjawił się we Florencji. W "Inferno" - wzorem utworów wcześniejszych - nie brakuje opisów dzieł sztuki, na które natykają sie co rusz Langdon i Sienna, przemieszczając się z jednego miejsca do drugiego. Trzeba przyznać - Dan Brown włożył spory wysiłek w zebranie tak wielu informacji na temat Dantego i jego dzieła.

"Inferno" czyta się szybko i przyjemnie (jeśli nie będziemy się za bardzo przejmować zagiętą czasoprzestrzenią - akcja powieści dzieje się w dużej mierze jednego dnia, a bohaterowie przemieszczają się z miejsca na miejsce niemal z prędkością światła). Krótkie rozdziały utrzymują ciekawość czytelnika, a wstawki dotyczące dzieł sztuki nieco spowalniają galopującą akcję. Muszę jednak przyznać, że w porównaniu z "Aniołami i demonami" - moim ulubionym tytułem Dana Browna - każda inna powieść, również i "Inferno", będzie gorsza.

Zachęcamy Was do przeczytania "Inferno" Dana Browna.

Czym tak właściwie jest tytułowe Inferno?

Osoby pamiętające Boską Komedię będą wiedziały, że Inferno oznacza piekło i jest pierwszą częścią poematu Dantego Alighieri. Inferno to też nazwa wirusa, który ma zmienić dotychczas istniejący świat, zmniejszając populację o ponad połowę. Jakim sposobem? Inferno docelowo miałoby wnikać do ludzkiego organizmu, zmieniać sekwencje DNA i powodować bezpłodność. Czy jest to możliwe?

Czy główny bohater jest w stanie ocalić nas przed katastrofą - kolejną Czarną Śmiercią?

Zapraszamy do przeczytania nowego wpisu na naszym blogu! Nie zapomniałyśmy odnieść się do obecnej sytuacji, tak bardzo pasującej to kolejnej pozycji książkowej!