I See London

Maggie ma dziewiętnaście lat, kiedy jej życie ma się całkowicie zmienić. Ciężko pracowała, aby dostać stypendium i bardzo się cieszy, że jej się udało. Zamyka rozdział życia w Karolinie Południowej i wyrusza do Londynu, gdzie będzie uczęszczać na uczelnię International School. Ma wiele planów, marzeń, swoich wyobrażeń jak to wszystko się potoczy. Niestety życie nie zawsze chce napisać dokładnie taki scenariusz, jaki byśmy chcieli.

Przed Maggie wiele wyzwań, więcej niż się spodziewała. Nowe życie, nowi znajomy i kraj, w którym wiele rzeczy jest zupełnie innych, niż w tym, co mieszkała. Młoda dziewczyna zostaje przyjęta dość dobrze, a przynajmniej przez większość. Aklimatyzacja nie zajmuje jej długo, a czas zaczyna spędzać na dobrej zabawie z nowymi znajomymi. Spodobało jej się życie, jakie prowadzą bogate nastolatki, o jakim do tej pory mogła tylko pomarzyć. Na dodatek pojawił się pewien chłopak, a nawet nie jeden a aż dwóch. Kto taki? Jak bardzo namieszają w życiu Maggie? Jakie okaże się nowe życie w Londynie? Czy Maggie znajdzie tam szczęście?

Co prawda do młodzieży dawno nie należę, jednak lubię czasami sięgnąć po ten gatunek. Historia, jaką znalazłam w książce, moim zdaniem była ciekawa. To opowieść zmianach związanych z nową szkołą, nowym miastem, o decyzjach, jakie musi podejmować młoda kobieta, wyborach między dwoma chłopakami, dorastaniu, miłości. Książkę czytało się dość szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji.

Główną bohaterką jest Maggie. Według mnie jest osobą sympatyczną, dającą się lubić. Co prawda nie zawsze zgadzałam się z jej decyzjami, jednak młodość ma swoje prawa, to czas na próbowanie, popełnianie błędów (oczywiście w ramach rozsądku). Poza nią mamy jeszcze pewnego chłopaka, jednak o nim nie mogę wam nic zdradzić.

„I See London” to książka, z którą spędziłam miło czas, a historia, którą w niej znalazłam, mnie się podobała. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Studia oznaczają nowy etap w życiu. Tym bardziej go przeżywamy, im mocniej odcinamy się od dotychczasowego życia, im dalej wyjeżdżamy i im bardziej samodzielni się stajemy. Często bowiem studia oznaczają opuszczenie rodzinnego domu, konieczność podjęcia pracy i samodzielne życie. A co za tym idzie – odpowiedzialność za swoje decyzje i popełnione błędy.

Dla Maggie Carpenter studia ze stosunków międzynarodowych oznaczają wyrwanie się z małej miejscowości, w której dorastała i wzięcie życia w swoje ręce. Dotąd nie miała zbytnio na nie wpływu. Matka zostawiła ją, kiedy była dzieckiem, ojciec jako pilot samolotów wojskowych rzadko pojawiał się w domu. To dziadkowie stali się jej opiekunami prawnymi, a choć otoczyli ją miłością, to każdego dnia tęskniła za matką, obwiniając się za jej odejście i za ojcem. Zawsze też była grzeczna, tak jak nakazała jej matka tuż przed tym, jak opuściła rodzinę. Najlepsza uczennica, grzeczna dziewczynka, stroniąca od alkoholu, papierosów czy też od płci przeciwnej, w towarzystwie której nie potrafiła się zachować. Studia miały być spełnieniem jej marzeń, a stały się możliwe dzięki stypendium za wyniki w nauce. Co prawda nie dostała się do Harvardu, ale International School w Londynie, do której chodzą uprzywilejowane dzieci dyplomatów i światowych przywódców, stanęło przed nią otworem.

Pokój w akademiku przyszło jej dzielić z bogatą i wyniosłą Fleur, o której w szkole krążyły już legendy, studentką drugiego roku, a także drugą dziewczyną, również rozpoczynającą naukę. Towarzyszem Fleur jest przystojny i zbyt pewny siebie Samir, który drażni się z Maggie, wciąż ją zawstydzając i wprawiając w dziwny stan tęsknoty i pożądania pomieszanego z furią. Mimo iż przyjeżdżając do Anglii Maggie skupiona była tylko na nauce, studia na wielokulturowej uczelni z bogatymi dzieciakami wymagają zmiany trybu życia. Zwłaszcza dzięki poznanej w szkole Myi, życie towarzyskie Maggie zaczyna kwitnąć, poznaje też kolejne londyńskie kluby. W jednym z nich spotyka Huhga, bogatego właściciela jednego z nich. Dziewczyna wpada w oko mężczyźnie, a mimo iż jest on od niej o osiem lat starszy, zaczyna go uwodzić. Ten, łasy na piękne kobiety, poddaje się jej urokowi, choć dziewczyna na kolejnych randkach wysyła sprzeczne sygnały. Prowokuje go, stara się flirtować, a nagle się wycofuje. Daje tu znać o sobie jej brak doświadczenia i fakt, że tak naprawdę nie w jej naturze jest uwodzenie mężczyzn.

Jak zakończy się ta historia? Czy związek Maggie i Hugha ma szansę przetrwać? Czy może dziewczyna wybierze Samira, chłopaka, który postanowił nauczyć ją całować? Biorąc pod uwagę, że jeden i drugi nie zamierzając wchodzić w stałe związki może okazać się, że Maggie znów zostanie sama i skoncentruje się na nauce. Ale czy można nie zatęsknić za pocałunkami, kiedy już poznało się ich smak? Przekonamy się o tym dzięki lekturze książki pt. „I see London”, autorstwa Chanel Cleeton. Opublikowana nakładem wydawnictwa HarperCollins książka, to porywająca opowieść o luksusowym życiu prowadzonym w środku tętniącego energią i wypełnionego pokusami miasta. To wspaniała lektura dla osób lubiących nieco niegrzeczne romanse, ale i książki obyczajowe. Nie brak tu tematów, które nadają książce głębię – dramat dzieci, które mimo pieniędzy nie są szczęśliwe, zapomnianych przez rodziców, którzy zamiast świętować z dzieckiem urodziny wybierają wizytę u kosmetyczki.

Frapującej fabule towarzyszą charakterystyczni bohaterowie, niezwykle wyraziści, poczynając od zaskakująco nieoczywistej Fleur po Samira, który pod powłoką luzaka i podrywacza skrywa niezwykle wrażliwego i troskliwego mężczyznę. Do tego przesiąknięte humorem dialogi i obrazowe opisy sprawiają, że wraz z lekturą przenosimy się do Londynu i … zaczynamy żyć!

Sięgając po propozycję Chanel Cleeton niekoniecznie wiedziałam czego mogę się spodziewać. Z jednej strony liczyłam na przyjemnie spędzony czas, z drugiej nie nastawiałam się na nic konkretnego. Starałam się również trzymać z daleka od opinii innych, ponieważ "I See London" stał się ostatnio bardzo popularnym tytułem.

Czy zatem jestem zadowolona z tego co otrzymałam? Właściwie tak, choć nie obeszło się bez pewnych wątpliwości. Autorka ciekawie pisze i wykorzystała zamierzony potencjał, nie uciekła natomiast od pewnych schematów. Złożyła na nasze dłonie bowiem opowieść o bohaterce rzuconej w wir wielkiej przygody, która niekoniecznie udźwignęła temat. Jak na mój gust okazała się zbyt naiwna, łatwowierna i za mało temperamentna na to co ją czekało, ale to przez fakt, że lubię silne postacie. Natomiast jeśli chodzi o styl Cleeton - tutaj było dużo lepiej i plastycznością oraz dynamicznymi dialogami zatrzymał mnie przy sobie do samego końca.

Maggie Carpenter nie cieszy aktualne życie. Wyjeżdża więc z Karoliny Południowej do International School w Londynie, by dzięki stypendium uczyć się wraz z elitarnymi rówieśnikami. Nie spodziewa się natomiast, że już od pierwszych dni da się porwać ekskluzywnemu życiu, szybkim samochodom i przystojnym mężczyznom. Jeden zawróci jej w głowie, drugi skradnie jej serce. Jak więc wybrać to co dla niej najlepsze? I czy faktycznie rzuci się w objęcia chłopaka, który wcale nie jest zainteresowany poważnym związkiem?

Wielkie problemy małych ludzi, na tym mniej więcej będzie opierać się fabuła. Nastolatka nastawiona na wielki świat nie zawsze będzie racjonalnie myślała a pojawiający się na pierwszym planie mężczyźni będą to wykorzystywać. Jednak mimo moich narzekań na budowę charakteru Maggie i tak obdarzyłam ją sympatią, z ciekawością śledziłam jej losy, choć ja na jej miejscy postąpiłabym zupełnie inaczej. Autorka jednak na tym przykładzie pokazuje nam jak szybko można ulec pokusom, gdy się nie pilnujemy i jak złudne bywają pozory co zawsze wychodzi dopiero po fakcie.

Czy "I See London" uważam za zmarnowaną lekturę? Zupełnie nie! To książka, która ma w sobie potencjał, który jak podejrzewam zostanie przeniesiony na kontynuację, którą z chęcią przeczytam. Były pewne mankamenty, które nie przypadły mi do gustu, ale ostatecznie cieszę się, że dałam szansę twórczości Chanel Cleeton. Lekka forma, przyjemna treść i emocjonujący trójkąt miłosny dobrze sprawdzą się przy kubku ulubionej gorącej herbaty! Nic wymagającego a jednak ciekawego i z wartym poznanie brytyjskim klimatem.

Poznajcie Maggie Carpenter. Ma 19 lat, głowę pełną marzeń i planów na przyszłość, dlatego wyrusza do Londynu, aby tam móc je realizować. Co prawda uczelnia International School to nie Harvard, ale to właśnie tutaj być może przeżyje najlepsze lata swojego życia, pozna prawdziwych przyjaciół, a także być może się zakocha. Gotowi na wycieczkę po Londynie? Wraz z bohaterami zwiedzimy też Włochy, i Francję. Zapewniam, że będzie emocjonująco, a nasza bohaterka będzie miała nie lada trudną decyzję do podjęcia. Którego z zabiegających o nią mężczyzn wybierze? Czarującego i szaleńczo bogatego Samira – Francuza o arabskich korzeniach czy Hugha – typowego przystojnego Brytyjczyka?

.

„I see London” to typowa powieść z gatunku literatury młodzieżowej.

Zarówno fabuła, jak i warsztat pisarski może nie wyróżniają się oryginalnością, ale nie mogę zaprzeczyć, że miło spędziłam z nią czas i z ochotą śledziłam miłosne rozterki głównej bohaterki. Sceny namiętności co prawda nie przyprawiły mojego serca o szybsze bicie, ale być może nie jest to winą autorki a kiepskiego tłumaczenia.

.

Możemy nazwać Megg lekkomyślną i niezdecydowana, ale czy ktoś z nas był inny w wieku nastu lat. Kierowanie się uczuciami i emocjami to przecież odwieczne prawo młodości.

Zazdrość, zauroczenie, burza hormonów, targające nią sprzeczne emocje – tego wszystkiego doświadczy Maggie podczas pierwszego roku studiów na londyńskiej uczelni.

Co ciekawe, autorka zapowiedziała kontynuację losów uroczej studentki. Czy po nią sięgnę? O ile będzie dostępna w ramach egzemplarzy recenzenckich to zapewne tak. Ode mnie 5/10 w skali [Adres usunięty]

.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję @harpercollinspolska