Hubert to introwertyczny mężczyzna w średnim wieku, któremu trudno jest zadomowić się w rodzinnej Brukseli. Jego ograniczone kontakty towarzyskie są nieporadne i bolesne.
Światłem w jego życiu jest cotygodniowa wizyta w Muzeum Sztuki, gdzie zanurza się w piękno kobiecej sylwetki. Gijsemans za pomocą powtarzających się kadrów odsłania monotonny rytm życia Huberta. W tym debiucie autor ujawnia swoje wielkie wyczucie złożoności ludzkich zachowań, które ukazuje z drobiazgową starannością. „Hubert”został wcześniej przetłumaczony na język niemiecki, francuski i angielski, a także był przedmiotem wystawy w Królewskim Muzeum Sztuk Pięknych w Brukseli.
(Bas Schuddeboom, Lambiek)
Ben Gijsemans jest niezależnym animatorem, ilustratorem i twórcą komiksów z Belgii. Urodził się w Lier w 1989 roku. W przeciwieństwie do większości autorów powieści graficznych, jego korzenie nie tkwią w kulturze komiksowej. Większość inspiracji czerpie z malarstwa, filmu, literatury i sztuk pięknych, co zaowocowało jego niezwykle oryginalnym podejściem do komiksowego medium. W 2012 roku uzyskał tytuł magistra sztuk audiowizualnych na Ghent School of Arts. Następnie spędził kolejny rok w Sint-Lukas School of Arts w Brukseli, uzyskując tytuł magistra sztuki komiksowej w 2013 roku. Zyskał uznanie dzięki przełomowym powieściom graficznym „Hubert” i „Aaron” (2020) obie są subtelnymi portretami bohaterów z głębokimi, wewnętrznymi problemami, którzy uciekają się do eskapizmu, aby uczynić swoje życie możliwym do zniesienia. Pierwsze trzy rozdziały Huberta to praca dyplomowa, dzięki której ukończył studia z wyróżnieniem.
Poza tworzeniem powieści graficznych, Gijsemans pracuje jako niezależny animator i ilustrator. Jego prace pojawiły się w gazecie De Standaard oraz na płytach LP, takich jak „Voluntary Blindness” Isle of Men (2015). Podczas studiów w Gandawie zrealizował krótkometrażową slapstickową animację „Coppers” (2012), stworzoną z różnych ujęć z 18 różnych filmów Bustera Keatona.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii komiksy europejskie
Jaki styl graficzny i narracyjny reprezentuje powieść graficzna "Hubert"?
Powieść graficzna "Hubert" to subtelny portret psychologiczny osadzony w realiach współczesnej Brukseli, charakteryzujący się minimalistyczną narracją i powtarzalnością kadrów. Autor wykorzystuje statyczne ujęcia, aby oddać monotonny rytm życia głównego bohatera zmagającego się z samotnością. Stylistyka czerpie silne inspiracje z malarstwa klasycznego oraz sztuk pięknych, co odróżnia to dzieło od tradycyjnych komiksów głównego nurtu. Jest to pozycja ceniona przez krytyków za oryginalne podejście do medium komiksowego i precyzyjne operowanie nastrojem.
Dla jakiego typu czytelnika przeznaczony jest ten komiks?
Ten tytuł jest skierowany do dojrzałych odbiorców poszukujących w literaturze obrazkowej głębi emocjonalnej i analizy ludzkich zachowań. Historia rezonuje z osobami ceniącymi refleksyjne opowieści o introwersji oraz trudnościach w odnalezieniu własnego miejsca w społeczeństwie. Dzieło Ben Gijsemansa przyciągnie miłośników sztuki wysokiej, gdyż duża część akcji koncentruje się wokół wizyt w Muzeum Sztuk Pięknych. To idealny wybór dla czytelników, którzy od sensacyjnej fabuły wolą precyzyjne i powolne studium ludzkiej psychiki.
Czy fabuła komiksu skupia się na dynamicznej akcji i nagłych zwrotach?
Komiks nie opiera się na szybkiej akcji, lecz na powolnym budowaniu nastroju i ukazywaniu wewnętrznego świata bohatera. Zamiast nagłych zwrotów wydarzeń, czytelnik odnajdzie tu drobiazgową obserwację codziennej rutyny oraz specyficznego eskapizmu poprzez kontemplację piękna. Autor skupia się na mikrogestach i ciszy, co wymaga od odbiorcy pełnego skupienia oraz gotowości na wolniejsze tempo opowieści. Taka forma narracji pozwala w pełni poczuć melancholię i wyobcowanie towarzyszące życiu w wielkomiejskiej przestrzeni.
Kim jest Ben Gijsemans i jakie ma doświadczenie w tworzeniu komiksów?
Ben Gijsemans to uznany belgijski animator i ilustrator, dla którego ta publikacja stanowiła przełomowy debiut doceniony na arenie międzynarodowej. Twórca posiada wykształcenie w zakresie sztuk audiowizualnych oraz komiksowych, co przekłada się na unikalne, niemal filmowe podejście do kompozycji plansz. Jego prace były przedmiotem prestiżowych wystaw muzealnych, co potwierdza wysoką rangę artystyczną tego konkretnego wydania. Doświadczenie w animacji pozwala mu na mistrzowskie operowanie rytmem obrazu, co czyni lekturę wyjątkowym doświadczeniem wizualnym.
Dla kogo ta powieść graficzna może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Publikacja ta nie jest odpowiednia dla czytelników oczekujących lekkiej rozrywki, humoru czy klasycznej, dynamicznej przygody. Ze względu na specyficzną tematykę alienacji i kontemplacyjny charakter, pozycja ta może być nużąca dla osób preferujących historie z dużą ilością dialogów. Komiks porusza trudne tematy nieporadności społecznej, co nadaje mu cięższy, egzystencjalny ton, niekoniecznie pasujący do wieczornego relaksu. Nie jest to również propozycja dla dzieci, gdyż wymaga dojrzałości w interpretacji subtelnych stanów emocjonalnych dorosłego człowieka.
