Harper Drew. Dziennik katastrofy

Czy kojarzycie może taka bardzo popularną serię o pewnym chłopcu, który pisał dziennik i nazywano go cwaniaczkiem? Myślę, że znaczna część z Was chociaż raz słyszała o tych książkach. Przygotujcie się więc na to, że nadchodzi jego godna następczyni - Harper Drew, która jest święcie przekonana o tym, że jej życie to istne utrapienie. O tej książce właśnie opowiem Wam w dzisiejszej recenzji.

Harper Drew ma dość szalone życie i równie zwariowaną rodzinkę. Brat postanawia zostać vlogerem i kupuje sobie deskorolkę, jednak... przychodzi ona do niego tylko w połowie. Wujek Paul na najmniejszym palcu stopy nosi pierścionek z diamentem i wszystko mówi, że jest on producentem filmowym – jednak, gdzie te filmy? No cóż... Ach, no i są jeszcze rodzice! Tata, który niedawno miał stłuczkę, której świadkiem był sam policjant oraz mama, która... A zresztą, tego trzeba dowiedzieć się samemu. Jedno jest pewne – życie Harper obfite jest w różnego rodzaju szalone incydenty.

Powiem Wam szczerze, że książkę tę przeczytałam już na początku kwietnia, jednak liczne obowiązki i problemy zdrowotne, które w ostatnim czasie bardzo polubiły moje towarzystwo, skutecznie uniemożliwiły mi napisanie tej recenzji. Teraz na szczęście mogę już powiedzieć Wam kilka słów na temat tej pozycji, a musicie wiedzieć, że w tamtym czasie była ona dla mnie idealną wprost odskocznią od wielu nękających mnie myśli.

Główna bohaterka z początku nie wzbudziła we mnie za dużej sympatii. Jakoś tak nie potrafiłam się do niej przekonać i miałam wrażenie, że Harper próbuje na siłę być zabawną nastolatką z dystansem do swojego życia. No i tak, rzeczywiście pewnie w jakimś stopniu tak było, jednak z czasem zaczęłam postrzegać tę bohaterkę ciut inaczej i nawet ją polubiłam. Rozumiałam jej rozterki i frustrację związaną z postępowaniem rodzeństwa i rodziców - jednocześnie podziwiałam ją też za wytrwałość. Niewielu dałoby sobie chyba radę z taką wesołą gromadką.

Kathy Weeks ma bardzo lekkie pióro, dzięki czemu książkę tę pochłania się w ekspresowym tempie – wiem to sama po sobie, ponieważ poznanie historii Harper Drew zajęło mi niecałe dwie trzy godziny. O powieści na pewno nie można też powiedzieć, że jest nudna. Autorka zadbała o to, by działo się tutaj dużo, ale czy wyszło jej to na dobre? No cóż, sama historia może nie nudzi, ale w pewnym momencie może dać odczucie, jakby wszystkiego było za dużo. Myślę więc, że książka ta zdecydowanie bardziej przypadnie do gustu właśnie młodszej młodzieży (która raczej woli, gdy w książce dzieje się dużo wszystkiego), niż czytelnikom starszym, którzy tak jak ja uwielbiają wszelkie książki młodzieżowe i dziecięce.

Mimo tego uważam, że Harper Drew. Dziennik katastrofy to pozycja warta poznania. Jest lekka, zabawna i całkiem wciągająca. Czy będę sięgać po kolejne przygody Harper, jeśli pojawią się na polskim rynku wydawniczym? Myślę, że tak, ale czy okażą się lepsze/słabsze od tej pozycji – to się jeszcze okaże.

Lubicie historię o zwariowanych rodzinach?

Ja bardzo 😁 im bardziej zwariowane, tym lepiej. I właśnie w takiej rodzinie żyje sobie Harper Drew, która opisuje perypetie swojej rodziny w dzienniku 😊

Już od samego początku widać, że Harper nie ma łatwo, a szaleństwo jej rodziny jest nie do opanowania 🤣

Mama to wielbicielka supermarketów - żadnemu się nie oprze, tata zawsze wpakuje się w jakiś żenujące sytuacje, a starszy brat myśli tylko o swoich zniewalających włosach i ewentualnie produktach do pielęgnacji fryzur 🙈 Harper wielkie nadzieje pokłada w młodszym bracie, nazywanym Śliwką, ale nie wiadomo, czy szaleństwo rodzinne i u tego szkraba się jakoś nie uwidoczni... No po prostu jedna, wielka komedia.

I to taka, którą na pewno wszyscy młodsi czytelnicy (tacy wiekowo szkolni) z chęcią poznają, gdyż opisana jest w młodzieżowy sposób, pełen wtrąceń, ilustracji i dodatkowych informacji 😏

(Jeśli znacie choć jednego, wciąż nawijającego o wszystkim ucznia, to wiecie o czym mówię 😉)

Książkę czyta się błyskawicznie. Kierowane jest do starszych dzieci i młodszej młodzieży 🤔 tak już od 8 do 13 lat ☺️ jednak starsi też mogą się przy tym dobrze bawić.

Zachęcam do poznania Harper i jej szalonej rodzinki (a także przyjaciół) - mam też nadzieję, że kolejne tomy szybko trafia do księgarń.

Polecam gorąco!! (Moja córka także!!)

Dziś seria „córka czytała”.

„Harper Drew dziennik katastrofy” Kathy Weeks.

Ta różowa okładka skrywa w sobie zwariowany świat Harper.

Pamiętnik jest pisany sumiennie z wieloma dodatkowymi uwagami.

Znajdziemy tu ciekawe rysunki, szczegółowe opisy i sprawiedliwe oceny obłędu. 🤯🤯

Przygoda goni przygodę: urodziny, problemy brata, rodzinna wycieczka. Nie sposób się nudzić. 😃

Główna bohaterka to super dziewczyna, radzi sobie z problemami i zawsze ogrania sprawy, naprawiając sytuacje. 💪💪

Lektura na drogę i wiosenny odpoczynek. Rozrywka i lekcje życia. Nie jest łatwo 😃😃

Czy pisaliście kiedyś pamiętnik?

Mam ich kilka, sama jestem ciekawa ich treści i czy znajdę w nich tyle dramy, co ma w życiu Harper Drew.

Dziewczyna zaczyna odnotowywać swoje przygody we własne urodziny, a jej nietuzinkowa rodzina przyciąga chaos. Już na wstępie podoba mi się “Genealogiczny Mix Słodyczy Rodziny Drew” z zabawnymi imionami, przezwiaskami i opisami. Widać, że czeka nas interesująca lektura. Pojawia się wiele dylematów nastolatków, ich obawy przed brakiem zaproszenia na wymarzoną imprezę lub strach przed tym, co myślą sobie inni, zwraca uwagę na kwestię wyglądu, akceptację rówieśników i huśtawkę nastrojów. Z punktu dorosłych wiele sytuacji może być błahych, ale dla nastolatków są bardzo ważne.

“Serio…Czy to ze mną jest coś nie tak?” - przemyślenia Harper są na czasie, a język nazwałabym młodzieżowym. Stwierdza, że jej urodziny okazały się nieudane. To po prostu koniec świata.

Jest dużo dobrego w Harper, bo nie poddaje się łatwo i próbuje zapanować nad zamieszaniem i naprawić co możliwe.

Bardzo bliski Harper jest Troy, jej starszy brat (choć bywa jak wafel UFO z oranżadą) i najlepsza psiapsióła Priya. Rodzinka dostarcza wielu ciekawych wydarzeń.

Czy wiecie, ile może się zdarzyć w czasie długiej samochodowej wycieczki?

Zachęcam do lektury, głównie młodzież, nie zabraknie tu dobrego humoru, tematów, z którymi prawie każdy nastolatek się utożsami. Wszystko w otoczeniu niesamowitej grafiki i różnorodnej czcionki.

Bardzo mi się podoba.

10/10

@trilingualmotherhood

„Harper Drew. Dziennik katastrofy” to pierwszy tom serii o szalonej i sympatycznej nastolatce i je rodzinie, która ma pokręconą rodzinkę. I chociaż jest ona przeznaczona dla dzieci, to ja również bawiłam się świetnie czytając przygody Harper.

Koleżanka Harper Drew to Maise, która urządziła urodziny na laserach, na których nie była nasza bohaterka, bo jej tata pokręcił dni. Ogólnie tatuś ma dziwne i czasami niebezpieczne pomysły, jak skok w dal z kredensu. Na urodziny Harper, Maise dała dzienniczek „Co to się w ogóle wyprawia”. Dziewczynka postanowiła w nim pisać o swojej rodzinie i skali obłędu. Skala ta to nic innego tylko dziwaczne pomysły jej rodzinki.

Oprócz tatusia, który jest nieco zakręcony, Harper ma brata, który czesze włosy z użyciem soku pomarańczowego. Nic więc dziwnego, że gdy wyjdzie z domu każda osa go kocha. Oprócz tego prowadzi vloga o deskorolkach. Wszystko fajnie, tylko nie ma o nich pojęcia. A tego występuje tylko z połówką deskorolki. Uważa, że sławę zyska od tak. Bez większego wysiłku.

Poznamy również wujka Paul. Podobno jest producentem filmowym. Tylko pytanie jaki film wyprodukował? Ma również psa o ciekawym imieniu, Leonardo DiCaprio. A na dużym palcu u nogi nosi sygnet. I w jaki sposób jego włosy z dnia na dzień jego włosy powiększyły swoja obojętność?

A mama? Mama również jest odbiega od normy. Na wakacje zawsze bierze pięć butelek środka dezynfekcyjnego oraz uwielbia supermarkety. W szczególności lubi chodzić w dziale mięsnym i z ketchupem. Problem z nią jest zawsze gdy jadą na wakacje. Najpierw nie mogą domknąć bagażnika, a po 21 minutach jazdy muszą koniecznie skręcić do sklepu.

Książka jest wydany w sposób, który bardzo lubię. Każda strona otoczona jest ramką, przypominającą skoroszyt. Znajdują się tutaj również ciekawe, czarno-białe ilustracje, które wspaniale dopełniają czytany tekst. Historia rodziny, którą opowiada Harper jest zabawną opowieścią, przy której nie ma mowy by nie roześmiać się.

Gdybym miała wybrać postać, która wzbudziła moją największą sympatię, to wybrałabym szaloną mamuśkę i jej dziwne upodobanie do działu mięsnego. Książka posiada zwariowane sploty akcji dzięki, którym od książki nie można oderwać się. Napisana jest łatwym językiem i zrozumiałym dla dzieci.

Opowieść o Harper i jej rodzince na pewno przypadnie do gustu niejednemu młodemu czytelnikowi.