Guruna

To nie tylko wciągająca historia, w której jedno niespodziewane zdarzenie goni następne. Poza zapisem dzikich przygód dwóch przyjaciółek, przyjemną skądinąd historią o sile przyjaźni, mamy tutaj coś jeszcze. Postaci z krwi i kości - świetnie skrojone bohaterki, które czasem wręcz szokują zachowaniem czy językiem, ale dzięki temu są na maxa autentyczne. Po głębszym namyśle każdy wskaże współczesne ich pierwowzory w najbliższym otoczeniu. Moim skromnym zdaniem ta typowa na pierwszy rzut oka obyczajówka mocno mruga do czytelnika reporterskim okiem, zapisując strona po stronie najbardziej aktualny obraz wyzwolonych singielek w polsko-greckich okolicznościach..

Nie sili się jednak na moralizatorstwo, lekko uchyla drzwi do komnaty, w której głęboko schowano naprawdę grube problemy. Podoba mi się taka zabawa. Ja to kupuję!

kuba_wegrzyn

To nie tylko wciągająca historia, w której jedno niespodziewane zdarzenie goni następne. Poza zapisem dzikich przygód dwóch przyjaciółek, przyjemną skądinąd historią o sile przyjaźni, mamy tutaj coś jeszcze. Postaci z krwi i kości - świetnie skrojone bohaterki, które czasem wręcz szokują zachowaniem czy językiem, ale dzięki temu są na maxa autentyczne. Po głębszym namyśle każdy wskaże współczesne ich pierwowzory w najbliższym otoczeniu. Moim skromnym zdaniem ta typowa na pierwszy rzut oka obyczajówka mocno mruga do czytelnika reporterskim okiem, zapisując strona po stronie najbardziej aktualny obraz wyzwolonych singielek w polsko-greckich okolicznościach. Nie sili się jednak na moralizatorstwo, lekko uchyla drzwi do komnaty, w której głęboko schowano naprawdę grube problemy. Podoba mi się taka zabawa. Ja to kupuję!

Mega fajna książka! Super się czyta, szczególnie teraz, jak można tylko pomarzyć o wakacjach z przyjaciółka.

Pozytywne zaskoczenie. Bo i książka wydawała mi się bardziej młodzieżowa (nie bardzo dla osób wieku +40 jak ja), i autor jeszcze niezbyt znany. Ale z polecenia wzięłam się za nią i dosłownie pochłonęłam w dwa wieczory. To sprawnie napisana komedia, ale nie kolejna sztampowa historyjka, tylko dobrze skrojona powieść z drugim dnem. Bo poza śmiechem i wakacyjnym klimatem jest też nutka refleksji. Szczerze polecam wszystkim, którzy chcą się zrelaksować, pośmiać i oderwać od codzienności. Gdzieś chciałam przekazać swoje pięć groszy i podziękować autorowi (a może akurat kiedyś to przeczyta haha), a nie działam na Instagramie czy innych portalach.

Pierwszy tekst pana Adama wpadł mi w oko, kiedy Wyborcza zorganizowała konkurs na opowiadanie kryminalne. Dlatego trochę się zdziwiłam, kiedy zobaczyłam, że autor zadebiutował książką z innego gatunku. Zaryzykowałam i na początku się...przestraszyłam. Myślałam, że to nie będzie książka dla mnie. Ala, główna bohaterka, żyje z telefonem w ręku. Dosłownie. W pierwszym rozdziale dużo jest o Tinderze. Ja tego nie znam i chyba nie lubię. Przeczytałam szybko opisy mężczyzn, które były nawet zabawne, i dotarłam do punktu, w którym Ala i jej najlepsza przyjaciółka, Marta, wyruszają na wakacje. I tu się wszystko polepszyło. Tinder znikł, chociaż temat mężczyzn pozostał. Może i to nie jest kryminał, ale czuć, że autor wie co nieco o tym gatunku. Niektóre rozdziały kończą się w taki sposób, że nie pozostaje nic innego, jak czytać dalej, a niektóre sceny są poprowadzone w taki wartki sposób, że zapomina się, że to książka wakacyjna. Właśnie te rozdziały mi się podobały, a dokładniej ich konstrukcja. Nazwy rozdziałów pochodzą od różnych miejscowości, w których dzieje się akcja. A dużo się jej dzieje! Ala i Marta w każdym rozdziale muszą sobie poradzić z jakimś problemem. Bardzo spodobała mi się kreacja głównych bohaterek. Jedna szybciej działa niż myśli, druga wszystko dokładnie planuje. Może i oklepany pomysł, ale przedstawiony w taki naturalny sposób, że momentami utożsamiałam się raz z Alą (też lubię wiedzieć, co i kiedy mnie spotka), a raz z Martą (parę razy w życiu podjęłam spontaniczną decyzję i przyniosło mi to wiele szczęścia). Czasami autor wraca do przeszłości, żeby jeszcze bardziej wyjaśnić zachowanie głównych bohaterek. Takich retrospekcji nie ma zbyt wiele. W ogóle cała historia przedstawiona jest w dosyć prosty sposób. I tu chyba największe brawa. Styl jest spójny, o co czasami trudno przy debiutach, ale pan Adam chyba najpierw się pouczył, a dopiero potem usiadł do pisania. Najbardziej chwyciło mnie za serce wytłumaczenie tytułu. W ogóle czegoś takiego się nie spodziewałam. W pewnym momencie miałam wrażenie, że autor się ze mną bawi i odsłania tylko kawałek tajemnicy, a ja i tak nie zgadłam. Aż do ostatniego zdania. Pomimo początku daję maksymalną ocenę. Książka często mnie bawiła, a już na pewno odprężyła. Tego mi właśnie było trzeba. W tych ciężkich czasach, kiedy rzeczywistość tylko dołuję. Potrzebowałam historii o dwóch silnych kobietach, które udowodniły, że razem potrafią przenosić góry! Panie Adamie, czekam na więcej.