Gregor i kod Pazur. Kroniki Podziemia. Tom 5

Regalia stoi na granicy wojny, nic nie powstrzyma już rosnących w siłę szczurzych wojowników. Spragnione władzy szczury chcą położyć kres rządom ludzi i zdobyć władze w całym Podziemiu. Los Podziemia leży w rękach dwunastoletniego Gregora, jednak ten zdaje sobie sprawę, że tym razem gra ma najwyższą stawkę - ludzkie życie, jego życie. Zgodnie z Przepowiednią Czasu, która utajona zostaje wśród ludu Podziemia wojownik zostaje w czasie bitwy pokonany.

Ostatnia część serii o Gregorze, to Igrzysk Śmierci w wersji dla młodszych czytelników. Tom jest bardzo emocjonujący, pełen przygód, niebezpieczeństwa. Jednak, jak zwrócił uwagę mój syn książka jest również bardzo smutny, mroczny i krwawy. Autorka nie ukrywa, że wojna często pochłania istnienia żywe i jest przekleństwem wszystkich ras. Świat Podziemia, jak zwykle zachwyca, spotkamy tam niezwykłe istot i nowe gatunki. Suzanne Collins w doskonały sposób przedstawia tajemnicze, mroczne i momentami okrutne postacie.

Autorka zadbała o miłe pożegnanie się z serią podwiązując zręczne wątki i postacie z poprzednich części. Czytelnik na łamach ponad 400 stron może spokojnie dojrzeć do zakończenia przygód Gregora w Podziemiu. Polecam Gregora i Kod Pazura oraz całą serię wszystkim sympatykom fantastyki oraz twórczości Suzanne Collins.

Jakbyście się czuli gdyby Wasze najważniejsze osoby w życiu zostały porwane i skazane na życie w Podziemiu?

Gregor po informacjach, że głęboko pod ziemią są jego siostra i matka, postanawia na nowo przybyć tam. Okazuje się, że tamtejsza ludność potrzebuje wojownika takiego, jak on, aby pokonał hordę szczurów, które zbitą grupką chcą zaatakować miasto. Jednak ukrywają przed Gregorem jeden mały szczegół. A właściwie jest ON całkiem spory. Znana wszystkim Przepowiednia Wojownika według ludu nie może zostać poznana przez chłopaka. Dlaczego?

Ponieważ Wielki Wojownik, czyli w tym wypadku Gregor, w wyniku bitwy ma zostać zgładzony. O to właśnie boją się Podziemni, że chłopak poznając przepowiednię i prawdę tym samym odmówi pomocy i z rodziną ucieknie.

Gregor nie wiedząc jaki czeka go los niestety szybko godzi się na podniesienie miecza i staje w pierwszych szeregach odważnych.

Nastolatek postanawia, że po wygraniu bitwy bierze swoją rodzinę na powierzchnię i raz na zawsze zamyka rozdział z Podziemiem i Podziemnymi.

Czas biegnie nieubłaganie, dni płyną jak woda a los przetrwania i życia setki osobników leży w rękach Gregora.

Czy chłopak w szale bitwy straci życie i wszystko skończy się zanim zdążyło się zacząć?

Ostatni tom przygód Gregora jest chyba najbardziej emocjonujący ze wszystkich pozostałych. Niewątpliwie seria pokazuje nam jak bardzo Gregor się zmienia pod względem nie tylko charakteru, ale także wyglądu.

Na początku poznaliśmy nastoletniego, tchórzliwego chłopca, który szukał przygody i atrakcji w życiu. Kończymy na odpowiedzialnym i mężnym chłopaku, który nie cofnie się choćby przed największym niebezpieczeństwem.

Bardzo lubię czytać tak długie serie i śledzić losy głównych bohaterów. Ale niestety jak się potocznie mówi, wszystko się kiedyś zaczyna i musi skończyć.

Pod pewnym względem bardzo przywiązałam się do Gregora i z jedynej strony jestem trochę smutna z powodu zakończenia serii. Pocieszam się jednak tym, że ten ostatni tom jest chyba najlepszy ze wszystkich.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

Gdy któregoś dnia postanowiłam sięgnąć po pierwszą z pięciu książek o przygodach Gregora, nie spodziewałam się, że tak bardzo spodoba mi się ta historia - pozornie skierowana dla młodszych czytelników, co więcej z gatunku fantastyki, po jaką wiecie, że sięgam bardzo rzadko. Mimo to Suzanne Collins udało się stworzyć cykl, który pochłonął mnie całkowicie, dlatego też nie mogłam odpuścić ostatniego już tomu tych niesamowitych przygód. "Gregor i Kod Pazura" to zatem książka będąca moją ostatnią wędrówką do świata Podziemnych, która to okazała się być idealnym zwieńczeniem całego cyklu i pozostawiła jedynie lekki żal, że ta cała historia już się skończyła.

Gregor wciąż pozostaje w Podziemiu. Wyprawa na Ognistą Ziemię przyniosła sporo szkód, a nadal pozostali tam przyjaciele chłopca, do których to postanawia wrócić. Co więcej, Gregor dowiaduje się o Przepowiedni Czasu. Do tej pory wszyscy w Podziemiu usilnie chronili go przed jej przeczytaniem. Okazuje się bowiem, że zapowiada ona coś strasznego - śmierć wojownika. Do Regalii natomiast zbliża się armia szczurów, zwiastująca rozpoczęcie się prawdziwej wojny. Każdy może zginąć - bez względu na gatunek, a to Gregor ma być tym, który sam tracąc życie w walce, pokona Mortifera - najstraszniejszego ze wszystkich szczurów. Dodatkowo, oprócz walk, mieszkańcy Regalii próbują rozwiązać skomplikowany Kod Pazura, a na domiar wszystkiego zjawia się nowa, tajemnicza księżniczka. Jak zatem potoczą się losy mieszkańców Podziemia? Jaki udział w tym wszystkim będzie miał Gregor? Czy chłopiec zgodnie z Przepowiednią Czasu zginie z rąk Mortifera? A może tak naprawdę przepowiednie nigdy nie miały znaczenia? Odpowiedzi na te wszystkie pytania znajdziecie w książce "Gregor i Kod Pazura".

Podeszłam do tej książki ze spokojem wiedząc, że do tej pory każda część przygód Gregora została napisana niezwykle ciekawie, od pierwszych stron wciągając czytelnika do tego fantastycznego świata. W pewnym sensie miałam jednak nadzieję, że skoro jest to ostatni tom, to okaże się być najlepszym, idealnie kończącym cały cykl. I wiecie co? Tak właśnie było! Trzeba przyznać, że styl, jakim posługuje się autorka, po raz kolejny wciągnął mnie bez reszty. Tej książki się nie czyta, ją się pochłania, nie spostrzegając się nawet, kiedy zdążyło się czytać te wszystkie strony. Tempo akcji od samego początku jest niezwykle szybkie i ani na chwilę nie zwalnia, wciągając czytelnika w wir wydarzeń. Dodatkowo, wciąż czuć pewnego rodzaju napięcie, jak także nie brakuje nieoczekiwanych zwrotów akcji. Kiedy już wydaje się, że wszystko jasne, nagle pojawia się nowa informacja bądź też sytuacja, która jeszcze bardziej zapętla całą fabułę. Ta część zdecydowanie należy do jednej z lepszych i podobnie jak to było przy okazji chociażby trzeciego tomu - sprawia, że czytelnik z niecierpliwością śledzi losy bohaterów zastanawiając się jaki będzie koniec, bo - chociaż pozornie jest ON dość przewidywalny - to mimo wszystko pragnie się na własne oczy zobaczyć, czy przypuszczenia finalnie okażą się prawdziwe.

Co więcej, najbardziej spodobał mi się motyw samego Kodu Pazura, bo w pewnym sensie był ON nieco jak matematyczna zagadka... Dlatego też, przyznam się szczerze, że mnie samej przyniosła frajdę próba rozszyfrowywania go, szczególnie, gdy w kilku miejscach pojawiały się zdania zapisane za pomocą symboli, które dopasowywałam sobie do odpowiednich liter. Jednak oprócz tych wszystkich aspektów o jakich wspomniałam i tym, że tak naprawdę książka przedstawia fantastyczny świat, to jest to opowieść pokazująca różne aspekty życia. Uświadamia, jak wojna - jakakolwiek by nie była - potrafi przynosić jedynie szkody sprawiając, że giną niewinne osoby, które później opłakiwane są przez swoich bliskich. Jednocześnie jest to opowieść o sile przyjaźni, o ogromnym przywiązaniu, a także o tym, że dla ludzi, których kochamy jesteśmy w stanie poświęcić naprawdę wiele. Dlatego też po raz kolejny urzekła mnie historia Gregora i żałuję, że to moje ostatnie już spotkanie z chłopcem i jego rodziną oraz przyjaciółmi.

Bohaterowie z kolei, podobnie jak w poprzednich częściach, zostali wykreowani niezwykle ciekawie. Autorka tworzy kreacje, które zapadają w pamięci poprzez swoje specyficzne cechy charakteru. Sam Gregor przeszedł przez te wszystkie tomy ogromną metamorfozę - z niepewnego, strachliwego chłopca, stał się prawdziwym wojownikiem. Aż momentami drżałam na myśl, że ciemna strona bohatera może nim zawładnąć, ale - tutaj może lekko spoileruję - na szczęście tak się nie stało. Nie zabrakło tutaj również uroczej Botki, jaka to towarzyszy Gregorowi od samego początku, czy też wielu postaci, jakich nie da się nie polubić: wojowniczej, odważnej Luksy, sarkastycznego, ale jednocześnie troskliwego, Riperda, czy też prawdziwego przyjaciela chłopca - nietoperza Aresa. Powracają też bohaterowie nie do końca lubiani, jak Solovet, dla której liczy się tylko walka. Tak czy siak, autorka po raz kolejny stworzyła ciekawie postacie.

Podsumowując, jeżeli do tej pory sięgnęliście po poprzednie tomy i wciągnęły Was one do świata Podziemia, to przeczytanie ostatniej części przygód Gregora jest wprost wskazane! Myślę, że się nie zawiedziecie i wraz z bohaterami będziecie przeżywacie te wszystkie przygody, jednocześnie momentami śmiejąc się od ucha do ucha, czując frustrację na niektóre zachowania, a nawet wyciskając z oczu małą łezkę wzruszenia. Natomiast jeśli nie poznaliście w ogóle tej serii, to zdecydowanie polecam - jak dla mnie to książki, które mimo iż początkowo myślałam, że skierowane są do młodszych czytelników, to piąta część utwierdza mnie w przekonaniu, że tak naprawdę historia stworzona przez Suzanne Collins trafi do każdego. Serdecznie polecam.

OSTATNIA PRZEPOWIEDNIA GREGORA

Wszystko ma swój koniec, a ten właśnie nadszedł dla bardzo udanej serii o przygodach Gregora, chłopca-wybrańca. Czy jednak finał jego zmagań z przepowiedniami i wrogami podziemnego świata będzie oznaczał także finał jego… życia?

Problemy nie opuszczają Gregora nawet na chwilę. Po tym, jak był świadkiem myszobójstwa, od kilku dni nie może zasnąć, ale w najbliższym czasie raczej nie będzie mu dane wypocząć. Przez długi czas mieszkańcy Podziemia, krainy rozciągającej się pod naszymi stopami, nie chcieli dopuścić chłopca do poznania ostatniej z przepowiedni dotyczących jego osoby. Wszystko sugerowało, że przyszłość przyniesie coś osobiście dla niego strasznego. Teraz jednak staje w obliczu owej wizji Sandwicha, przepowiedni Pazura, jak brzmi jej prawidłowa nazwa, a ta wyraźnie mówi o śmierci wojownika. Śmierci Gregora! Chłopiec nie zamierza jednak uciekać wraz z bliskimi i zostawić przyjaciół na niemal pewną zgubę. Chce im pomóc, chce stanąć z nimi ramię w ramię do wielkiej wojny o Regalię. Gdy wielka armia szczurów zbliża się nieubłaganie, a jego mama i siostra są zagrożone, Gregor po raz kolejny – i być może ostatni – musi pokazać swoją wartość, jako wojownika…

Piąty, finałowy tom „Kronik podziemia” to nie tylko pożegnanie z serią, ale przede wszystkim dojrzalsze niż dotychczas podejście do tematu. Zresztą sam wątek tego właśnie wymagał, a że przy okazji powieść zachowała swój dziecięcy charakter i lekkość, tak fabularną, jak i stylistyczną, miłośnicy poprzednich części dostaną dokładnie to, czego oczekiwali.

A czego można oczekiwać? Dużo przygód, niebezpieczeństw, niezwykłych istot, przyjaźni, braterstwa i odważnych dzieci, które stawić musza czoła zagrożeniu, z jakim nie poradziłby sobie niejeden dorosły. W skrócie dziecięco-młodzieżowe urban fantasy w pełnej krasie. Tutaj bowiem magiczny świat z legend i baśni (czerpiący zarówno z kultowych książek, jak i wyobraźni autorki) egzystuje tuż obok naszego. A właściwie pod naszym. Dzięki temu w świat przedstawiony łatwiej jest uwierzyć, a bohaterowie stają się bliżsi odbiorcy.

Całość natomiast jest lekka, prosta i przyjemna. Spodoba się więc młodym czytelnikom spragnionym fantastycznych, prostych opowieści. Należycie do tej grupy? Sięgnijcie.

Suzanne Collins – amerykańska pisarka, autorka bestsellerowej serii „Igrzyska Śmierci”, przygodę z pisaniem rozpoczęła od scenariuszy programów i seriali telewizyjnych dla dzieci, a napisane przez nią historie Małego Misia i Oswalda były nominowane do nagrody Emmy. Stworzyła również przygody małego, czerwonego psiaka z serialu Szczenięce lata Clifforda. Tom Gregor i Niedokończona Przepowiednia, otwierający serię „Kroniki Podziemia”, był jej debiutem książkowym, i to bardzo udanym. W kolejnych latach powstawały następne części pięcioksięgu o przygodach Gregora i jego przyjaciół w tajemniczym Podziemiu znajdującym się pod współczesnym Nowym Jorkiem. Autorka mieszka obecnie w Connecticut z rodziną i trzema dzikimi kotami.*

Mieszkańcy Regalii nie chcą, aby Gregor poznał Przepowiednię Czasu. Przeczuwa on, że nie wróżą one nic dobrego, ale nie spodziewał się, że będzie to aż tak straszny scenariusz. Zbliża się wojna. Szczury stoją pod murami miasta. W Podziemiu są siostry oraz mama Gregora. Musi wybrać, co jest dla niego ważniejsze. Czy stawi czoła wyzwaniom? Czy Przepowiednia Czasu się spełni?

Po czwartym tomie, który skończył się w ciekawym momencie, gdyż miał ON fragment pierwszego rozdziału piątej części, nie mogłem się doczekać, aż sięgnę po Gregora i kod pazura. Czy opłacało się tyle czekać?

Tak jak w poprzednich utworach składających się na ten pięcioksiąg, w tym również autorka posługuje się lekkim piórem. Dzieło to czyta się bardzo szybko, a duże nagromadzenie wątków i trzymająca w napięciu akcja sprawiają, iż ciężko jest się oderwać choć na moment. Bohaterowie są ci sami, których poznaliśmy wcześniej.

Spodobało mi się to, iż autorka zamknęła wszystkie wątki. I te z poprzednich tomów, i te, które poznaliśmy w tym. Oczywiście jest kilka niedopowiedzeń, otwartych dróg, dzięki którym sami możemy wyobrazić sobie, co może zdarzyć się dalej.

„Czas ucieka, ucieka, tik-tak,

Pędzi, pędzi, nie zwleka, tik-tak.”

Uwielbiam świat, który stworzyła Suzanne Collins. Jest ON bardzo duży, oryginalny, dopracowany w nawet najmniejszym szczególne, tajemniczy i mroczny. Pokazała nam ona jego sporą część, niemniej nadal jest ON trochę nieodkryty. Te wszystkie wymyślone stworzenia, ich relacje między sobą oraz przeszłość Podziemia to istny majstersztyk literacki.

Gregor to nastolatek, który bardzo szybko musiał dorosnąć. Momentalnie jego życie zostało odwrócone do góry nogami. Jest odważny, przyjacielski, szlachetny, inteligentny, mężny i lojalny.

To dobry moment, aby podsumować całą serię. Z wielkim bólem rozstaję się z bohaterami tegoż cyklu i wracam do naszego świata. Dziękuję autorce za to, że przeniosła mnie w miejsce, które mimo iż jest straszne, bardzo chcę poznać naprawdę. Przypomniała mi o wielu ważnych rzeczach, o których często zapominałem. „Kroniki podziemia” to jeden z lepszych cykli, jakie miałem okazję poznać. Na pewno nigdy o nim nie zapomnę. Całej serii daję ocenę 10/10. Uważam, że każdy nastolatek powinien ją poznać.

Humor w tej powieści towarzyszy nam przez większą jej część.

Chcę napisać tak dużo o tym utworze, ale z drugiej strony nie chcę przypadkiem czegoś ważnego zdradzić, dlatego skończę w tym momencie. Koniecznie zapoznajcie się z tym cyklem, bo poleci ogromny FOOOOOCH!!! Gwarantuję, że nie powinniście się zawieść, a jeśli tak się stanie, to koniecznie napiszcie, co się wam nie podobało.

Za przekazanie egzemplarza recenzenckiego dziękuję Wydawnictwu IUVI.

Tytuł: „Gregor i kod pazura”

Tytuł oryginału: „Gregor AND the Cole of Claw”

Autor: Suzanne Collins

Wydawnictwo: IUVI

Cykl: Kroniki Podziemia (tom V)

Projekt okładki: Tomasz Maroński

Korekta: Ewa Cebo, Katarzyna Kolowca-Chmura

Wydanie: I

Oprawa: miękka (ze skrzydełkami)

Liczba stron: 440

Data wydania: 28.09.2016

ISBN: 978-83-7966-024-7

* Źródło – skrzydło książki.