Gregor i klątwa Stałocieplnych. Kroniki Podziemia. Tom 3

Świat Gregora, jego siostry i przeróżnych przeznaczeń i klątw dalej w toku. Tym razem nastolatek spotyka Stałocieplnych.

Kiedy spełniły się już wcześniejsze przepowiednie, w Podziemnym Mieście zapada ciemność, która okrywa nie tylko miasto, ale też ludzi.

Padają jeden po drugim znużeni i wyczerpani. Okazuje się, że Podziemni zapadają na dziwną chorobę.

Gregor po odzyskaniu siostry jest znowu na powierzchni Ziemi w domu z rodziną.

Dopiero co spędził trochę czasu z matką, a już musi wyruszać ponownie w podróż w głąb ziemi.

Jednak jest mały problem.

Jego matka odkryła zniknięcia syna i tym razem nie pozwala w dalszą podróż.

Stawia swoje żelazne zasady i nawet ktoś taki, jak Gregor nie może jej się sprzeciwić.

Czas szybko ucieka, Podziemni umierają, choroba roznosi się na skalę epidemii, a główny bohater nic nie może zrobić. Siedzi w domu i obgryza paznokcie.

W końcu widząc męki podziemnego ludu chłopak dostrzega kim tak naprawdę jest w wielkiej Przepowiedni Krwi i postanawia za wszelką cenę uratować bliski jego sercu lud.

Niestety w swoich podróżach rutynowo spotka na swojej drodze wiele niebezpieczeństw, dziwnych stworów, a jego życie bliskie będzie strasznej śmierci.

Kolejny tom z sagi, pełen przygód, które zapierają dech w piersi. Czytając miałam wrażenie, że wszystko widziałam i słyszałam na własne oczy.

Rzeczywiste opisy, wspaniale skonstruowana fabuła i przede wszystkim łatwy i jasny język. Odbiorca, nie ważne, starszy, czy młodszy, może wszystkie trudne słowa łatwo zrozumieć. Zarys postaci przedstawiony, tak jak w poprzednich częściach, czyli bardzo dobrze.

Bawiłam się przy książce bardzo dobrze.

Okładka, rysunki i kolory jeszcze bardziej są przyjemne oku, a i czcionka jest dobra, dlatego można czytać nawet przy samej lampce.

Ocena:9/10

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

To już trzecia część przygód jedenastoletniego Gregora i muszę przyznać, że jest to najlepsza część z tej serii. Zatem warto czytać całe cykle, a dodatkowo nie mogę się doczekać, co ciekawego wymyśli Suzanne Collins w kolejnych tomach.

Tym razem Gregor musi zejść do Podziemi by sprostać Klątwie Stałocieplnych, która mówi o rozprzestrzeniającej się zarazie. Myślał, że jego pobyt będzie krótki, w końcu w przepowiedni nie było mowy o żadnej wyprawie. Ale gdy zaraża się jego mama, to wie, że musi zrobić wszystko by móc ją uzdrowić.

Zastanawiam się dlaczego ta część spodobała mi się najbardziej. Myślę, że to za sprawą tej zarazy. Została w tak niezwykle dobry sposób opisana, a wspomniana wyprawa nie była jakoś naciągana. Bo zaraza to rzecz, która ma miejsce również u nas na ziemi. Może dlatego ta część nie wydawała się tak bardzo bajkowa? Oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że we wcześniejszych częściach pisałam wam o tym, że to literatura dla młodszych, ale zarazem śmierci w niej od groma. Więc do jako takich bajek nie mogłabym jej przyrównać, ale ten charakter świata pod nami, i dziwnych stworzeń, tak jakoś wtedy na mnie wpłynął, że jestem jak najbardziej na tak.

Teraz natomiast pokochałam bohaterów całym sercem (wcześniej to była tylko część), ale w pełni mogę powiedzieć, a raczej napisać, że polecam tę serię każdemu. Widać Suzanne Collins ma lepsze i gorsze pomysły co do akcji, ale w przypadku trzeciego tomu, jest na co ostrzyć pazurki. Co dziwniejsze, trzeci tom jest na razie najbardziej obszerny z całej serii i to również pozytywnie wpłynęło na fabułę.

Gregor i Klątwa Stałocieplnych znowu uczy swoich czytelników wiele. I chociaż są to podstawowe zasady, które każdy człowiek powinien wiedzieć, to przekazywane one z ust bohaterów tej serii są jeszcze bardziej wyjątkowe. Nie sądzę, by nikt nie wymyślił podobnej serii, w końcu co to za problem napisać książkę o nastoletnim bohaterze i o zwierzętach, które potrafią mówić? Myślę, że niezbyt trudny, ale trzeba czytelnika czymś zaskoczyć i sądzę że Autorka dobrze wie jak to zrobić.

Sądzę, że Kronik Podziemia nie trzeba już nikomu zachwalać. Bo słowa i tak nie oddadzą uroku tej serii. Zdecydowanie musicie po nią sięgnąć, a jeżeli nadal się wzbraniacie, to podarujcie ją komuś młodszemu, a ON was zapewni, że i wy musicie ją po prostu przeczytać.

GREGOR I WALKA Z CHOROBĄ

Odważny chłopiec o wielkim sercu powraca w trzeciej części swoich przygód, zmierzyć się z zagrożeniem, które może odebrać nie tylko bliską mu osobę, ale także doprowadzić do upadku całe Podziemie!

Gregor wrócił do domu, druga przepowiednia dotycząca jego osoby wypełniła się, ale czy to oznacza koniec kłopotów i walki? Bynajmniej! Po trudnej decyzji, jaką musiał dopiero co podjąć, dowiedział się o istnieniu trzeciej przepowiedni – Przepowiedni Krwi, która wymaga od niego i Botki powrotu do Podziemia by ocalić jego mieszkańców przed zarazą. Tym razem jednak mama nie zamierza puścić ich samych. Co gorsza – chce i towarzyszyć! Rozwiązanie tego problemu nie poprawia jednak wcale sytuacji. Powrót do podziemnego świata zamieszkanego przez niezwykłe stworzenia zaczyna się tragicznie, choroba dosięga bliską Gregorowi osobę. A to dopiero początek…

Co z tego wynika? Mnóstwo znakomitej zabawy dla wszystkich czytelników, którym podobały się dotychczasowe tomy. Ba!, tym razem tej zabawy jest nawet więcej, a seria zdobywa więcej autorskiego charakteru. Cykl, który wyrósł na gruncie motywów znanych doskonale z baśni, bajek i rzeszy książek dla dzieci z ubiegłych wieków, miał na celu odświeżenie ich i przeniesienie w nowe czasy. Tomem drugim odcinał się częściowo od własnych inspiracji, by wraz z trzecim i docelowo środkowym zdobyć należytą autonomię z zachowaniem wszystkich wcześniejszych cech.

Co to oznacza w praktyce? Dużo akcji, dużo rozrywki i fantastyki i lekki, prosty styl, który sprawia, że powieść pochłania się szybko i bez chwili nudy. Ułatwiająca czytanie duża czcionka i atrakcyjne opracowanie graficzne z naprawdę świetną, przyjemną dla oka okładką, tylko dodaje przyjemności. Szczególnie dzieciom, dla których dedykowany jest pięcioksiąg pani Collins, a które są jakże na wizualną stronę wrażliwe.

Podsumowując: warto. Jeśli ktoś lubi lekkie fantasy dla młodych, pełne baśniowych stworów, dramatycznych zwrotów akcji, dobrych zakończeń i wygrywającego dobra, dziejących się w obcych krainach, a jednak zarazem krainach, które są na wyciągnięcie ręki, bo przecież pod ziemią, po której codziennie chodzimy – „Gregor” to pozycja dla niego.

[Adres usunięty]

Głównym bohaterem jest jedenastoletni Gregor mieszkający z dwiema siostrami oraz rodzicami w Nowym Jorku. Chłopaka wyróżnia się pomysłowością, odwagą, i determinacją. Może być dobrym wzorcem dla młodego czytelnika. Musi zmierzyć się z kolejną przepowiednią i nie bacząc na niebezpieczeństwo pomóc mieszkańcom Podziemia. Zgodnie z Przepowiednią Krwi Gregor wraz z młodszą siostrą Botką muszą ponownie wrócić do Podziemia. Po raz pierwszy towarzyszy im mama, która ma znaczący wpływ na przebieg całej historii. Bohaterzy muszą walczyć z zarazą atakującą Stałocieplnych. Misja jest tym bardziej niebezpieczna, że choroba może rozprzestrzenić się również w Naziemiu.

Świat Podziemia jest przedstawiony w ciekawy, choć ponury sposób, a kolejne strony pochłania się z zapartym tchem. Akcja jest dynamiczna, doskonale nakreślona. Wędrówka głównych bohaterów jest pełna przygód, tajemnic i niebezpieczeństw. Nieodłącznym elementem jest różnobarwny świat mieszkańcy tej krainy - przerośnięte nietoperze, gadające szczury, karaluchy, czy mrówki. Są tam też ludzie o jasnej karnacji, fioletowych oczach, którzy osiedlili się pod ziemią i zbudowali tam kamienne miasto Regalia.

Odrobinę jestem zaskoczona znaczną obecnością przemocy pojawiającej się w „Gregor i Klątwa Stałocieplnych. W książce dla dzieci jest wszechobecna śmierć, odrażająca epidemia, nienawiść. To, co zapisane jest na kartach książki dzieje się również realnie w naszych czasach, wystarczy włączyć radio lub odbiornik TV. Syn zwrócił mi jednak uwagę, że ta książka jest bardzo smutna, jako lektura dla młodzieży.

Książka jest dobrze wydana, tekst jest przejrzysty, podzielony na rozdziały, nie zawiera jednak żadnych ilustracji. Czytelnik ma pole do popisu i sam musi pobudzić swoją wyobraźnię. Okładka fantastyczna, doskonale prezentuje się na pólkach biblioteczki. Może, więc być bardzo dobrym prezentem dla młodego czytelnika.

Choć z założenia książka skierowana jest do dzieci w wieku szkolnym, z czystym sumieniem mogę ją polecić również dorosłym. Gregor i Klątwa Stałocieplnych potwierdza, że dobra książki dla dzieci, dorośli czytają równie chętnie i ja jestem tego najlepszym przykładem. Pozostało mi tylko czekać na tom czwarty Kronik Podziemia.

[Adres usunięty]

Gregor ma za sobą już dwie przepowiednie. Chłopak mimo powrotu do domu, nie może odetchnąć z ulgą. Wciąż ma przed oczami tragiczne wydarzenia z ostatniej wyprawy... Podziemie nie daje mu chwili wytchnienia, ponieważ nawiedza je dziwna zaraza - nazywana klątwą Stałocieplnych. Czy tego chce czy nie - Gregor musi wrócić do Podziemia i pomóc jego mieszkańcom. Jest jedno ale - tym razem jego mama nie pozwala mu wyruszyć jeśli... jej ze sobą nie weźmie!

"Klątwa Stałocieplnych" to trzeci tom kronik Podziemia, autorstwa Suzanne Collins. Mimo, że książki skierowane są do nieco młodszych czytelników, ja wspaniale się przy nich bawię i z zainteresowaniem śledzę dalsze losy Gregora. A jak było w przypadku kolejnej części?

"Wnet stałocieplnych spustoszy śmierć,

Straszna zaraza skazi ich krew,

Na skórze piętno losu zostawi,

Całe Podziemie na żer wystawi"

Tym razem Podziemie nawiedza tajemnicza zaraza - umierają nie tylko ludzie, ale także Zębacze, Fruwacze inni mieszkańcy krainy pod Nowym Yorkiem. Gregor znajduje się w trudnym położeniu - wszyscy oczekują od niego cudów, a ON jest przecież tylko jedenastoletnim chłopcem - mimo to stara się utrzymać ogromny ciężar jaki został położony na jego barki. Chociaż miewa momenty załamania, i tak robi wszystko by pomóc przyjaciołom, co jest naprawdę imponujące.

Autorka serwuje nam również nowych, naprawdę barwnych bohaterów których w większości polubiłam, aczkolwiek do gustu najbardziej przypadł mi Hamnet. To bardzo tajemnicza postać i mężczyzna niejednokrotnie mnie zaskoczył.

" Obrót i obrót, i jeszcze jeden,

Widzisz "co", lecz nie widzisz "kiedy"

Krzywda się z panaceum łączy

Jak pędy co, z jednego pnącza"

Nie mogę nie wspomnieć także o oprawie graficznej, która moim zdaniem jest świetna. Pierwsze trzy tomy pięknie wyglądają razem na półce i po prostu ma się ochotę je podziwiać.

Suzanne Collins stworzyła dopracowaną pod każdym względem fabułę. Przyznam bez bicia, że samodzielnie próbowałam rozwikłać zagadkę klątwy jednak autorka totalnie mnie zaskoczyła i nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Książka napisana jest wspaniałym językiem, przez co trudno było mi się od niej oderwać. Tajemnice, zwroty akcji oraz świetne przygody - ja czekam już na kolejny tom, a Wy?