Goliat. Glatz. Tom 4

Wszystko ok. Ładnie wydana.

Mam już skompletowane wszystkie części Glatza.

Bardzo ładnie wyglądają na półce. Zabieram się do czytania.

Po ostatnich wydarzeniach w Glatz wszyscy myślą, że to koniec i nastanie w mieście spokój. Kapitan Klein wyjeżdża, Koschela zostaje zdegradowany i wszystko toczy się swoim losem. Z wieży kościoła NMP skacze ksiądz Paul Reiser i każdy twierdzi, że to samobójstwo w związku z tym co ksiądz przeżył w swoim życiu, jednakże to dopiero początek. Dodatkowo wybuchają zamieszki w mieście i czy to są wyznawcy księdza ? a może berlińska grupa przestępcza ? I kto jest tym Goliatem ?

Zaczyna się walka o wpływy, a Klein wraz z Koschelą próbują rozwikłać zagadkę, tym bardziej, że wszystkie tropy prowadzą do kłodzkiego magistratu.

Zakończenie wbija w fotel, bo szczerze mówiąc tego się nie spodziewałam i daje nadzieję, że powstanie kolejny tom.

Autor kolejny raz zabiera nas na wycieczkę po Kłodzku jak również w podziemia miasta i samej twierdzy. Książka wciąga już od pierwszych stron i ciężko się od niej oderwać. Czasy powieści dzieją się w roku 1923, ale czytelnik ma wrażenie jakby to było tu i teraz. Przy książce nie można się nudzić, gdyż jest kilka wątków, które autor łączy ze sobą i tworzą spójną zaskakującą całość. Możemy poznać bliżej nie tylko głównych bohaterów i prowadzonego przez nich śledztwa ale również współpracowników (Czoska, Schulza, Zendera czy samego komisarza Richtera),którzy również mają swoje rodziny, problemy, a co ma wpływ na ich pracę oraz zaangażowanie.

Momentami już wiedziałam kto i dlaczego, a z następnym rozdziale zwrot akcji. Całość wbija w fotel, autor nie ma litości dla swoich bohaterów jak również czytelników serwując im prawdziwy rocelcoster.

Jednocześnie przez swoje opisy i autentyczność miejsc autor serwuje nam darmową wycieczkę po Kłodzku, a jak ktoś ma ochotę można się wybrać i zwiedzić.

Jeśli komuś podobały się wcześniejsze tomy autora to warto sięgnąć po kolejny na pewno się nie zawiedziecie.

Co za kryminał retro! Wyjątkowo krwawy i mroczny! Pogmatwany i mocny! Ile tu szczegółów społecznych, urbanizacyjnych, historycznych! Koronkowa robota, a raczej research autora. Bez problemu przeniosłam się w czasie i ponownie zawitałam do Glatzu. Nieciekawe czasy dla Hrabstwa Kłodzkiego autor przedstawił niezwykle wiarygodnie. Czułam niepokoje społeczne. Odczuwałam skutki szalejącej inflacji. Bywałam w „nieciekawych” miejscach. Kradzieże, lichwa, panienki, narkotyki, hazard były na porządku dziennym. Widziałam rzeczy okropne. Makabryczne zbrodnie. Bandyckie porachunki. Walka o wpływy. Obrazy karła Ulma Germaina, przedstawiające straszne wizje księdza, które ożywają. Morderstwo niejedno ma imię. Narzędzie zbrodni również. Do tego osobiste i zawodowe porachunki wachmistrza Franza Koschelli z obyczajówki, który zajmuje się kłodzkim półświatkiem, z nadwachmistrzem Zenderem z Wydziału Kryminalnego i z komisarzem Richterem, który traktuje go jak zadżumionego.

Niebanalna, intrygująca fabuła wciąga. Nieoczekiwane zwroty akcji zaskakują i czasem zapierają dech w piersi. Trudno odłożyć książkę, bo chce się jeszcze i jeszcze. Autor przedstawia kolejne akty kłodzkiej tragedii. Wprawdzie początek może się wydać zagmatwany, lecz z czasem różne luźne wątki tworzą poplątaną i gęstą sieć powiązań. Koschella i Klein mają niełatwe zadanie. Tych bohaterów lubię najbardziej. Ich charyzmatyczny sposób bycia, inteligencja, logiczne myślenie i kojarzenie detali, a na dokładkę charakterystyczny wygląd. Wraz z rozwojem akcji zaimponowało mi kilku policjantów znanych mi z poprzednich tomów. Miło było ponownie spotkać profesora malarstwa i wysłuchać tego, co ma do powiedzenia.

Ale nie ma tak dobrze. Autor wprowadził do akcji nowych bohaterów w czarnym anturażu. Od początku nie polubiłam nowego policjanta z Wydziału Kryminalnego. Było w nim coś, co mnie od początku irytowało. Jego sposób bycia, dziwna pewność siebie, pewna nonszalancja w działaniu i w słowach poruszały we mnie drażliwe struny. Emocje z powieści przenoszą się na czytelnika. Czarnym bohaterem jest kłodzki półświatek, którym dowodzi Łysy. Jego pozycję, wpływy i terytorium niespodziewanie przejmuje ringverein Deutsce Eiche. Metody działania złodziejskiej organizacji z Berlina to rozmach pod przykrywką blichtru. Kto ma pieniądze i pozycję, ten ma dostęp do innego świata. Szalone lata 20. XX w.

Długo się zastanawiałam, jak się ma tytuł do treści, gdyż długo nic mi nie pasowało. Za to w głowie miałam biblijnego Goliata, olbrzyma pokonanego sprytnym sposobem przez małego Dawida. W końcu dotarłam do fragmentu, w którym autor odkrywa karty o tytułowym Goliacie. Zdumiałam się. Tego się nie spodziewałam. Rozwiązanie intryg i tajemnic, prowadzących do kłodzkiego magistratu, znajdują swój niespodziewany finał. To było coś! Zostałam wbita w fotel. Autor nie oszczędza bohaterów ani czytelnika. Wymierza sprawiedliwość twardą ręką.

„Goliat” Tomasza Duszyńskiego przenosi czytelnika prawie sto lat wstecz, oddając klimat tamtych lat. Wplata go w sieć intryg. Ukazuje mu społeczne nastroje kłodzczan z powodu szalejącej inflacji i bezrobocia, bandyckie porachunki w mieście, różne szwindle mniejszego i większego kalibru, działania policji i urzędników z magistratu, krwawe zbrodnie z obrazów zrealizowane w rzeczywistości. To wszystko i jeszcze więcej umieścił w międzywojennym Kłodzku, którego barwne opisy działają na wyobraźnię czytelnika. Emocje gwarantowane.

„Glatz. Goliat” to moje pierwsze, ale na pewno nie ostatnie spotkanie z retro kryminalną serią Tomasza Duszyńskiego. Kłodzko, pozornie nic nie znacząca miejscowość w Republice Weimarskiej, która w latach 30. XX wieku zmaga się z wieloma problemami, a szczególnie inflacją, dotykającą najbiedniejszych. Do tego tajemnicze wizje księdza Reisera, które mogą być zapowiedzią kolejnych morderstw. A wreszcie konflikt na komisariacie, gdzie zdegradowany wachmistrz Koschella musi stawić czoła wrocławskiej gwieździe, a nowemu nadwachmistrzowi wydziału kryminalnego Zenderze. To jeszcze nie koniec, bo do Kłodzka nadciągnęła nowa grupa przestępcza, wypierając dobrze znanych policjantom rzezimieszków.

Te wątki gwarantują dobrą fabułę, a w połączeniu z gładkim i płynnym językiem, krótkimi zdaniami i wydarzeniami jednym po drugim, sprawiają, że książkę czyta się szybko i przyjemnie. Bardzo dobra rozrywka! Nie jest to pierwsza część w tym cyklu, ja zaczęłam właśnie od Goliata i nie czułam się w żadnym stopniu zagubiona, wiadomo, że parę nawiązań do poprzednich części się znalazło, ale nic co zabierałoby przyjemność lektury. Natomiast postaci wachmistrza Koschelli i kapitana Kleina zdecydowanie zachęcają do nadrobienia poprzednich tomów, są to bohaterowie zbudowani wielowarstwowo i na pewno nie sztampowo, a przez to interesujący i wzbudzający chęć śledzenia ich losów.

Jeżeli szukacie jakiegoś kryminału i gustujecie w stylu retro, zdecydowanie jest to coś dla Was 🤍

„Glatz. Goliat” to już czwarta część fenomenalnego cyklu „Glatz”. Tomasz Duszyński ponownie zabiera nas do świata, który przyciąga ciekawość. Autor zarysował intrygującą fabułę, której poznawanie dostarczy wielu emocji. W kraju Pana Boga panuje chaos dający się mocno we znaki jego mieszkańcom. Szalejąca inflacja i bezrobocie, które po wojnie nabierają na sile najbardziej odczuwalne są wśród najbiedniejszych.

W Hrabstwie Kłodzkim organizacje przestępcze próbują rozwinąć swoje wpływy. Na domiar złego dochodzi do zagadkowego samobójstwa. Ksiądz Paul Reiser skacze z wieży kościoła Wniebowzięcia NMP. Najbardziej zagadkowe jest to, że po kilku miesiącach ujawnione zostają obrazy księdza przedstawiające wizje. Są one zapowiedzią kolejnych morderstw. Czy jednak do nich dojdzie? Co takiego wiedział ksiądz? Te pytania pojawiać będą się w naszej głowie podczas lektury książki. Poszukiwanie odpowiedzi będzie dla nas sprawą priorytetową.

Wraz z wachmistrzem Franzem Koschellą i kapitanem Wilhelmem Kleinem znajdziemy się w samym centrum intryg, prowadzących do kłodzkiego magistratu. Rozwiązywanie tej zawiłej zagadki zapewni nam wiele emocjonujących chwil. Tomasz Duszyński przyzwyczaił nas już do tego, że lektura jego książek daje wyjątkowe poczucie, które przenosi nas do odległych czasów. Kryminał retro w wykonaniu autora to prawdziwa gratka dla miłośników gatunku. Dlatego też nie dziwi mnie ogromny sukces serii „Glatz”.

Autor już od pierwszej książki przykuwa naszą uwagę, a z każdą kolejną podsyca ciekawość. Co ważne styl oraz język doskonale oddają ducha tamtych lat. To sprawia, że możemy oderwać się od świata teraźniejszego, aby kroczyć drogą tajemnic, które mają miejsce w kraju Pana Boga.

Intrygi, ciekawe opisy oraz charaktery bohaterów, jak i również nieoczekiwane zwroty akcji są mocnymi punktami książki „Glatz. Goliat”. Tą książką autor mocno zawiesił poprzeczkę. Ta część jest najlepszą odsłoną całej serii, a dodam tylko, że wcześniejsze książki są rewelacyjne. Zatem ta jest rewelacyjna do kwadratu.

Każdy, kto choć raz sięgnie po książkę Tomasza Duszyńskiego będzie pragnął coraz więcej. Dlatego też najnowsza część tej serii jest zaspokojeniem czytelniczych pragnień każdego czytelnika, który liczy na wiele emocjonujących chwil podczas lektury. A proszę mi wierzyć, że Tomasz Duszyński w pełni zaspokoi Wasze oczekiwania. Dlatego też zdecydowanie polecam Wam lekturę książki „Glatz. Goliat”, jak i również wcześniejszych części z tej serii. Serii, która zasługuje na umieszczenie na półkach NIK – Najlepszych Interesujących Książek.