Gildia Magów. Trylogia Czarnego Maga. Tom 1

Wspaniała opowieść! Wciągająca historia. Nie mogłam oderwać się od czytania. Nie jestem nastolatką, ale ta trylogia mnie tak wciągnęła,że żałuję że są tylko trzy tomy. Każdy potrzebuje oderwania od rzeczywistości, a ta trylogia wciąga w zupełnie inny świat. Polecam wszystkim!

Spodziewałam się chyba czegoś lepszego po książce, która często jest brana przed społeczność fantasy za sztandarową młodzieżówkę fantastyczną. Nie mogę powiedzieć, że byłam do końca rozczarowana, ale naprawdę myślałam, że poprzeczka będzie ustawiona trochę wyżej niż te parę centymetrów nad ziemią.

Świat magii w książce zdecydowanie oceniam na plus i był to chyba jedyny element książki, który nie zanudził mnie na amen. Podział na dziedziny magiczne, domy, mistrzów i istniejące poza nimi slumsy wydaje mi się zdecydowanie nowatorski dla dziedziny fantastyki, bo należy wziąć pod uwagę, że książka została opublikowana w 2001 roku. Można więc zauważyć ogromny wpływ, jaki Canavan wywarła na całą społeczność fantastyki. Niestety jej wpływy uwidoczniły się również w innych, mniej ciekawych już aspektach.

Dziewczyna, która nie miała pojęcia o wielkiej mocy istniejącej w niej, która ucieka przed ludźmi, którzy zagrażają jej życiu, która spotyka mentorów, ludzi chętnych jej pomóc, która zakochuje się w swoim zaginionym przyjacielu, która przypadkiem odgrywa mroczną tajemnicę najpotężniejszego człowieka w społeczeństwie. Brzmi znajomo? Właśnie takie schematy rządzą tą książką i zapewniam, że nie znajdziecie tam absolutnie nic nowego.

Główna bohaterka jak przystało na tego typu książki jest mdła, jej obiekt miłości również jest niezwykle mdły, a motywy, przyczyny zachowania antagonisty zostały absolutnie pominięte, jakby autorka z góry założyła, że czytelnik powinien nienawidzić go z samej zasady. Niewypracowany antagonista, którego wątek zapowiada się poważnie, występuje w tej części zaledwie kilka razy, a raz tylko po to, żeby główna bohaterka jako największy bystrzak mogła odkryć wszystkie jego sekrety tylko dlatego, że zerknęła do jego okna. Cudownie.

Przez połowę książki akcja szła jak krew z nosa. Wątek ucieczki był zdecydowanie zbyt wydłużony, co nudziło niemiłosiernie, ale polecam przeczytać choćby ze względu na bardzo ciekawy świat magii, o którym już wspomniałam. Ja sama sięgnę po kolejną część choćby dlatego, że jestem ciekawa, czy moje odczucia pozostaną tak samo słodko-gorzkie jak teraz.

„Gildia Magów” jest pierwszym tomem trylogii „Czarnego Maga”.

Główną bohaterką jest wywodząca się ze slumsów Sonea, która niespodziewanie odkrywa w sobie nadprzyrodzoną moc.

Zdarzenie to ma miejsce w czasie Czystki, czyli oczyszczania miasta Imardin ze złodziei i żebraków, przez potężnych magów. Zadanie to zostało im wyznaczone przez króla, a chroni ich czarodziejska bariera, niemożliwa do złamania przez zwykłych ludzi, dlatego nie przejmują się bandą dzieciaków, ciskających w nich kamieniami. Nieoczekiwanie bryła, rzucona przez dziewczynę, przebija się przez ochronną tarczę i powala jednego z mężczyzn. Jest to oznaką posiadania przez Soneę magicznych zdolności. Niezwykle to dziwne ze względu na jej biedne pochodzenie. Wystraszona odkrytymi umiejętnościami ucieka z miejsca zdarzenia, gdyż jest pewna, iż magowie będą chcieli ją zabić.

Prosi przyjaciół o kryjówkę, niestety nie ma kontroli nad swoimi zdolnościami, co stanowi ogromne ryzyko zarówno dla niej, jak i dla całego otoczenia. Nieszkolona magiczka w slumsach przeraża wszystkich członków Gildii i pragną ją za wszelką cenę odnaleźć, by nauczyć panowania nad darem.

"Przede wszystkim lękał się o Soneę, ale ostatnio zaczął też bać się być przy niej. Tkwiąca w niej siła magiczna wymykała się jej z rąk. Nie było dnia, a czasem wręcz godziny, żeby coś w jej pobliżu nie zajęło się ogniem lub nie rozpadło na kawałki."

Dziewczyna jest jednak pewna, że chcą jej śmierci. Nie od dziś wiadomo, że do tajemniczej szkoły przyjmują jedynie bogatych.

Jak potoczą się losy Sonei?

Czy jest w stanie sama nauczyć się kontrolować moc?

I jakie intencje tak naprawdę mają magowie z Gildii?

Przyznaję od razu na wstępie, że mam tę książkę na półce już od wakacji i teraz pluję sobie w brodę, że dopiero po nią sięgnęłam. Od jakiegoś czasu fantastyka coraz bardziej mi się podoba, coś niesamowitego jest w tym, co ten gatunek robi z czytelnikiem. Tak było właśnie w tym wypadku.

Już pierwsze strony porwały mnie i momentalnie przeniosły do czarodziejskiej, niesamowitej krainy. Nie ma tu jakiś zbędnych, nużących, szczegółowych opisów, ale oczami wyobraźni dokładnie widziałam omawiane miejsca.

Język jest prosty, lekki, niezwykle przystępny dla czytelnika co sprawia, że intensywnie i z przejęciem poznaje przygody głównej bohaterki. Dosłownie pożerałam kolejne strony z taką prędkością, że sama byłam w szoku. Najważniejsze jest jednak to, jak wielką radość z tego czerpałam.

Czytanie tej książki to czysta przyjemność i relaks, totalnie odrywa od szarej rzeczywistości, daje zapomnienie od przyziemnych problemów i nie pozwala poczuć nudy.

Świat wykreowany przez autorkę całkowicie mnie zafascynował. Nie jest to jednak aż tak odmienna rzeczywistość od naszej. Mimo cudownych, magicznych mocy, cechy ludzi i ich problemy są nam doskonale znane.

Istnieje podział na lepszych i gorszych, a dokładniej na bogatych i biednych, którzy zawsze mają pod górkę. Sonea pochodzi z niższej warstwy społecznej, a takie osoby nie są mile widziane w Gildii. Czy są jakieś szanse, że byłaby traktowana na równi z pozostałymi uczniami? Na pewno musiałaby starać się mocniej niż reszta, dlatego nie dziwi mnie jej niechęć do tego miejsca. Jest świadoma, jak traktują ubogich i do czego są zdolni, dlatego nie potrafi im zaufać.

Najbardziej spodobało mi się w tej powieści to, iż magowie potrafili posługiwać się komunikacją mentalną. Umożliwiało im to porozumiewanie się na wielką odległość.

Dodatkowo mogli również czytać w myślach, co uważam za wspaniały talent. Przedstawiony zostaje również dar uzdrawiania. Niestety to już koniec opisanych przez autorkę wyczynów członków Gildii, ale mam nadzieję, że w następnej części ten wątek bardziej rozwinie i ukaże nam więcej widowiskowych i wyjątkowych zaklęć.

Akcja książki jest bardzo wartka, stale coś się dzieje, tempo ani na chwilę nie zwalnia. Ciężko się od niej oderwać, a gdy jest się do tego już zmuszonym, to i tak myślami ciągle przebywa się obok Sonei.

Wracając do samej Gildii, jest dopracowana w każdym szczególe. Dokładnie przedstawiono czytelnikowi hierarchię oraz zasady, jakie tam obowiązują. Poznajemy również podział uczniów ze względu na dziedzinę magii, w której pragną się szkolić.

Wykreowani bohaterowie są niesłychanie prawdziwi. Posiadają wady, muszą podejmować trudne, życiowe decyzje. Mimo, że to czarodziejska rzeczywistość, posiadają przyziemne problemy, z którymi nie zawsze mogą poradzić sobie za pomocą zaklęć.

Urzekło mnie również to, że w powieści pojawia się niezwykle ciekawa intryga i do końca nie miałam pewności, jak potoczy się akcja. Gdy wszystko zostało wyjaśnione, pojawiła się następna tajemnicza kwestia, tak więc po finale, pozostawiono mnie w ogromnym niedosycie i zaintrygowaniu.

Podsumowując, bardzo zachwycił mnie ten magiczny świat mimo, iż posiada wiele niebezpieczeństw. Jest to również przepiękna, poruszająca opowieść o trudnych wyborach, która wyzwala wiele intensywnych emocji. Historia wciąga niesamowicie i poznaje się ją z zapartym tchem.

Tajemniczy klimat, magia i niezwykłe postacie, z którymi nie sposób się nie utożsamiać, tworzą wspaniałą całość, jaka zarówno fascynuje jak i trzyma w napięciu. Najwspanialsza jednak jest dla mnie świadomość, iż to dopiero mój początek przygody z twórczością Trudi Canavan i czeka mnie jeszcze wiele cudownych chwil.

Fantastyka i magia ujęta w ciekawej, wartkiej opowieści w której, prócz obyczajów Gildii, czytelnik może poznać także specyficzny język plebsu, a przy tym przeżyć wspaniałą przygodę. Piękne, rozbudowane opisy pozwalają zanurzyć się w świecie wyobraźni. Jako fanka fantastyki, magii i świata czarów serdecznie polecam. :)

Typowa fantastyka, toteż do fanów fantastyki publikacja skierowana.

Wartka akcja, ciekawe wątki, a do tego krótkie ale dokładne opisy. Ponad to w książce spotkać się możemy ze specyficznym językiem "plebsu" oraz "kręgu maginów", który to tłumaczony jest w słowniczku z tyłu publikacji.

Jeżeli lubisz fantastykę i magię sięgnij po "Gildie magów".

Sama polecam, ciekawa lektura.