Gerda

Finał pomorskiej trylogii. Andrzej Krzycki wraca na Pomorze, by pomóc w rozwiązaniu sprawy Gerdy. Heike Liebner z Hanoweru szuka śladów, które doprowadziłyby ją do rozwiązania zagadki zaginięcia swojej siostry w styczniu 1945 roku podczas ucieczki przed Armią Czerwoną. Krzycki czuję się zobowiązany, by pomóc osobie, która kiedyś pomogła jemu. Historia Gerdy wydaje się być jedną z wielu, które rozegrały się w niespokojnych czasach. Gerda wróciła do wsi po psa i ślad po niej zaginął. Kilkadziesiąt lat później Krzycki idzie tą samą drogą. Próbuje rozwiązać sprawę, która przez lata pozostawała tajemnicą. Czy uda się znaleźć miejsce spoczynku zaginionej Gerdy? I czy dowiemy się, co tak naprawdę się z nią stało?

Autor fantastycznie przeplata niespokojne czasy, w których żyła Gerda ze współczesnością, w której toczy się śledztwo. Pełne emocji dzieje zaginionej i próba złożenia szczątków informacji w całość przez Krzyckiego. Czyta się jednym tchem. Żałuję, że nie znam poprzednich części, ale na pewno to nadrobię. Myślę, że warto zacząć od pierwszego tomu, bo szkoda zabierać sobie przyjemność poznania głównego bohatera.

Gerda jako trzecia część historii pomorskiej to świetna pozycja w dorobku Zajasa. Sama sięgnęłam po książkę bez przeczytania dwóch poprzednich tomów i bardzo szybko wdrożyłam się w fabułę. Polecam zatem książkę nie tylko dla osób obeznanych z twórczością autora, ale również nowych czytelników, którzy szukają dobrego kryminału

Jako miłośnik kryminałów mam bardzo duże wymagania względem autorów. To co w szczególności mogę wyróżnić po lekturze to fakt, że Krzysztof Zajas fascynuje swoją przenikliwością i darem do wyjątkowego opowiadania historii. To coś zupełnie innego niż autorzy, których czytałem do tej pory. Moim zdaniem Gerda to warta polecenia pozycja.

Znając poprzednie dwa tomy z niecierpliwością czekałem na Gerdę i nie zawiodłem się. Doskonałe zakończenie poprzednich wątków i domknięcie klamrą historii, a także wprowadzenie wątku z przeszłości to coś na co szczerze liczyłem. Jeżeli czytałeś poprzednie części to po Gerdę po prostu musisz sięgnąć.

„Gerda” to siódma powieść kryminalna Krzysztofa A. Zajasa, trzeci tom trylogii pomorskiej, ale równie dobrze można ją czytać jako powieść osobną. Jej historia toczy się dwutorowo i tak naprawdę można tu zastosować podział gatunkowy: historia współczesna tocząca się w roku 2018 to powieść kryminalna, historia z 1945 roku tocząca się na terenach pomorskich to powieść historyczna. I to jaka! Obydwie finalnie łączy subtelny wątek sensacyjny, dzięki któremu dwie historie nagle stają się jedną całością. I jest to książka bardzo bliska doskonałości. Zawiera to, co kryminał zawierać powinien, ten solidny, ten prawdziwy, rasowy, ten, który niesie i rozrywkę, i refleksję, a nie tylko zbędną brutalność: jest dobrze rozpisana intryga kryminalna sięgająca do przeszłości, są charakterystyczne dla tego gatunku postacie śledczych, delikatna krytyka spraw społeczno-politycznych odnosząca się do naszych realiów i przyjemne tempo akcji pozwalające na dobrą analizę postaci, otoczenia i dowodów. Ale na tym się nie kończy, dostajemy jeszcze więcej! Jest historia z przeszłości, ta dobrze osadzona na prawdzie historycznej, która w najdosadniejszy z możliwych sposobów przedstawia nam bezsens i okrucieństwo wojny – w postaci młodej Niemki, która przypadkiem została na ziemiach później polskich, w chwili, kiedy trzeba było uciekać. Historia jest niesamowicie wstrząsająca, poruszająca, ale odpowiednio wyważona – autor nie zalewa okrucieństwem, a po prostu dosadnie oddaje tamtejszą rzeczywistość. Te fragmenty mocno zmuszają do refleksji. Całość ubrana jest w doskonały styl, w którym wręcz czuć miłość i zrozumienie języka polskiego, odpowiednio dopasowany do czasów, które opisuje – historia z czasów wojennych zachowuje powagę, historia współczesna dostaje przyjemnej lekkości, delikatnej zabawy językiem i powiedzeniami... Takie powieści kryminalne chcę czytać! Gorąco polecam tym, którzy w kryminałach szukają naprawdę dobrej literatury!