Gdy mnie uniewinnisz

Max to trzydziestoletni mężczyzna, który ostatnie dziesięć lat spędził w więzieniu. Został oskarżony o zamordowanie ojca, macochy i brata, co jest bzdurą. Gdy mężczyzna wychodzi na wolność realizuje swój plan zemsty. Porywa Carmen, córkę mężczyzny, który stoi za zabójstwem jego rodziny i chce zadać mu taki sam ból, jaki on przeżył. Ukrywa ją na wyspie, z dala od jej ojca, którego też przetrzymuje. Planuje zabić kobietę. Czy jego plan wypali?

Gdy sięgałam po książkę nie wiedziałam czego się mogę spodziewać, gdyż jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Myślałam, że tej książki, która liczy 530 stron, nie przeczytam od razu. I tutaj niespodzianka, bo ja ją pochłonęłam w dosłownie kilka godzin. Historia jest tak doskonale napisana, że nie mogłam się wręcz powstrzymać przed czytaniem. Zaczyna się naprawdę mocno, z przytupem, a im dalej, tym coraz bardziej chłonie się fabułę. Jest to historia młodego mężczyzny, którego poznajemy w najgorszej możliwej dla człowieka sytuacji. Max, bo o nim mowa, patrzy jak ginie jego rodzina. Najbardziej wstrząśnięty jest śmiercią młodszego brata. W myśl zasady oko za oko, ząb za ząb, postanawia się zemścić. Carmen czyli główna bohaterka, ma być narzędziem w realizacji tego planu. Ich relacja nie przypomina zwyczajnej relacji kat - ofiara, bowiem Max, pomimo gniewu i negatywnych emocji w nim buzujących, pokazuje też swoje ludzkie oblicze. Na temat Carmen mogę powiedzieć jedynie tyle, że jest to szlachetna i dobra dziewczyna, której przyszło płacić za błędy innych. Natomiast Maks... Ależ mi się podobała jego postać. Miał on w sobie jakiś magnetyzm, który przyciągał.Mimo zła, które go dotknęło i które niestety roztaczał, dało się wyczuć, że jego serce nie jest tym złem przesiąknięte do końca. Tych dwoje cierpiało, lecz każdy z nich na swój własny sposób i każdy z innego powodu. Samego wątku miłosnego jest w tej historii mało, ale czy nie to przeszkadzało? Absolutnie nie, gdyż historia jest ciekawie i znakomicie poprowadzona, a ja czytałam ją z naprawdę wielkim przejęciem.

Wydaje się, że głównym motywem "Gdy mnie uniewinnisz" jest zemsta, lecz czy na pewno? Ta historia przede wszystkim przedstawia ból i tęsknotę, które będą człowiekowi towarzyszyć już do końca życia. Jest świadectwem tego, że tragiczna śmierć bliskich to rana, która zostawia bliznę na duszy. Ta historia obnaża także prawdę o najbliższych osobach - jest przykładem tego, jak człowiek zupełnie nieświadomie, żyje w kłamstwie i tajemnicach. Czy mogę polecić tę historię? Niech za odpowiedź wystarczy wam to, że znajdzie się ona w moim zestawieniu najlepszych książek tego roku.

♡Recenzja♡

Premiera 30.05.2025 r.

„Gdy mnie uniewinnisz” – Katarzyna Salach

Współpraca reklamowa z @wydawnictwoblackdragon

Motywy:

♧ zemsta

♧ porwanie

♧zbrodnia

♧tajemnice

♧miłość rodząca się w bólach

Gdy jesteś niewinny, a zostajesz wpakowany za kratki, a Twoja rodzina została zamordowana, to chęć zemsty powoduje, że przetrwa się wszystko. A jej smak będzie czymś wyczekiwanym i niezwykłym. Jednak zakosztowanie jej może nieść konsekwencje, które wszystko zniszczą.

Max trafił do więzienia za zbrodnie której nie popełnił. Trzymany przy życiu przez pragnienie zemsty przeżył tam wiele lat. Nie było łatwo, a ludzie często tam giną. Trzymany w nieludzkich warunkach nauczył się funkcjonować. A kiedy wychodzi smak wolności miesza się z planem zemsty. Od razu przechodzi do działania i nie bierze jeńców. Wykreowany na potwora nie cofnie się przed niczym. Uważa, że jest niezniszczalny i pozbawiony sumienia. Jednak jego serce nie do końca jest czarne, a przebłyski dobra i współczucia. Nie jest do końca zły, ale musi się wiele wydarzyć, aby to zrozumieć. Trafił do więzienia jako nastolatek, pozbawiony złudzeń musiał przeżyć wiele, stał się zimnym człowiekiem, ale nie do końca, bo to zaszczepiła w im rodzina pozostało, tylko zostało mocno ukryte.

Carmen z początku wydawał się jak porcelanowa księżniczka, która robi wszystko co jej się każe. Była wręcz mdła i pozbawiona kontrastu, dopiero kiedy zostaje uprowadzona i przetrzymywana w nieludzkich warunkach pokazuje swój charakter. Jest silna i odważna. Potrafi stawić czoła swoim oprawcom. Ma w sobie siłę walki i pragnienia wolności. Nie łatwo ją złamać. A przy tym wszystkim pozostała delikatna i przyjazna.

Porywacz i uprowadzona. Potwór i księżniczka. Nieludzkie warunki. Przemoc psychiczna i fizyczna. A w tym wszystkim początki uczucia. Brzmi trochę nienormalnie., bo kto normalny czuje coś do swojego oprawcy, tym bardziej po takim traktowaniu. Jednak jak się temu bliżej przyjrzeć i poczytać dalej, to wyjdzie, że potem Carmen dostaje wiele swobody, może wiele robić i przemoc zostaje zmniejszona aż w końcu znika. Ale wychodzą też inne powiązane i tajemnicze sprawy, które otwierają oczy nie tylko Maxowi, ale też Carmen. I przez ten wzgląd wszystko się zmienia. A ich uczucia nabierają tempa. Najpierw nieśmiało aż w końcu mocno i pożądliwie. Odkrywają siebie, swoje słabości i delikatności. Jednak czy w świecie gdzie zemsta gra pierwsze skrzypce, miłość ma racje bytu ?

Autorka pokazała mnóstwo brutalność i rozlewu krwi. Nie jest to łatwe czytać o tych wszystkich rzeczach. Tym bardziej co robili Carmen. Pocieszającym faktem ( chociaż nie do końca) ,że wszystko zaczyna się zmieniać. I teraz fabuła skupia się na odkrywaniu prawdy co do własnej rodziny, zarówno przez Maksa i Carmen. Pokazane zostało, że czasem diabeł wcale nie taki straszny i może mieć ludzkie odruchy. Oczywiście jego zemsta nie jest żadnym uzasadnieniem dla swojego zachowania. Swoją krzywdę pragnie wyrównać krzywdą innych. Ale w ich świecie niestety takie są zasady. Bardzo podobało mi się pewne zaskoczenie, które pojawia się w trakcie czytania. Takiego zwrotu akcji się nie spodziewałam. Zaskoczenie murowane i nawet nie można się domyśleć o co może chodzić. Tak samo tyczy się zakończenia.

Styl autorki jest naprawdę świetny, a przez książkę wprost się płynnie. Opisy są realistyczne, nie ma zbytniego lukrowania. Czysta krwawa zemsta. A potem łagodne przejście ze zła na dobro i wyjaśnienie pewnych kwestii. Dialogi pełen zrozumienia i składanych zdań. A niektóre nawet dają dużo do myślenia. Uwielbiam fragmenty, które zapadają w pamięć i dają refleksję. A jedna z nich to taka, że wszystko ma swoje drugie dno. Nawet najgorsza sprawa może mieć swoje podłoże, które lekko wyjaśni sprawę.

Bardzo mi się podobała, kiedy zaczęłam czytać to nie mogłam się oderwać, bo tak byłam ciekawa tego wszystkiego. Lubię gdy mafia jest naprawdę a nie tylko z nazwy, nawet jak jest brutalna. No i przez swoją grubość mogłam wszystkiego doznać i poznać każdy szczegół, począwszy od tej złej strony, aż po tę dobrą. Nic innego Wam nie powiem, jak musicie czytać.

11/10❤️

To jest książka, o której już po kilku rozdziałach wiedziałam, że ją pokocham. Sam początek złamał mi serce i nie mogłam się oderwać od książki przez długi czas. Chociaż ma ponad 500 stron, w ogóle się tego nie czuje bo jest napisana tak przystępnie i lekko, że czyta się ją niemal „samo”

Max główny bohater przeszedł przez piekło. Jego rodzina została zamordowana a on został o to obwiniony i zamknięty na lata. Gdy wyszedł, zmienił się całkowicie, naznaczony bliznami na ciele, jak i tymi, których nie widać. Rozumiałam, co nim kierowało, jednak to, jak traktował Carmen na początku, było trudne do zaakceptowania. Ale właśnie dlatego tak ważne było to, że później zobaczył swój błąd i próbował go naprawić.

Carmen również wiele przeszła przez decyzje swojego ojca. Jej porwanie było konsekwencją jego działań. Choć ojciec kochał ją na swój sposób, to mam wrażenie, że w pewnym momencie jego zemsta stała się dla niego ważniejsza niż ona sama.

A ten plot twist w ostatniej części? Totalnie mnie zaskoczył. Kompletnie nie spodziewałam się takiego obrotu spraw.

To chyba najlepszy enemies to lovers i slow burn jaki w tym roku czytałam. Akcja była świetnie prowadzona, drobne gesty między głównymi bohaterami to jak w końcu powoli zaczęli się na siebie otwierać, po prostu cudo. Każde spojrzenie, każde niewypowiedziane słowo miało tu znaczenie.

I mój ulubiony cytat:

„Jutro nadejdzie jeszcze tysiące razy. To jedno „jutro” mogę poświęcić”

Jeśli kochacie romanse, które rozrywają serce, sklejają je na nowo i robią to bardzo musicie przeczytać tę książkę.

Polecam!