Firefly Lane. Tom 1. Wydanie serialowe

Nie wiem jak opisać słowami tę książkę, wbija w fotel i rozprasza myśli. Kilka dni po przeczytaniu nie byłem w stanie o niej zapomnieć. Z serii książek, które na długi czas zapadają w pamięć. Muszę przyznać, że momentami treści były bardzo zabawne, ale również i smutne. Według mnie historia niesamowicie prawdziwa. Jedynie początek był trochę monotonny, później książka pochłonęła mnie bez reszty. Nie podobała mi się również okładka, uważam, że kompletnie nie pasuje do tej książki, wolałbym coś w innym stylu. Mimo wszystko to tylko okładka, a ja jestem zadowolony, że przeczytałem historię tych dwóch przyjaciółek. Myślę, że z pewnością wrócę jeszcze raz do tej książki.

Kilka dni temu zdecydowałam się przeczytać powieść "Firefly Lane" i muszę przyznać, że dawno już nie miałam tak silnego wrażenia straconego czasu. Uwielbiam czytać książki i zawsze wydaje mi się, że warto, ale tym razem mam poczucie, że ta powieść mnie przytłoczyła. Fabuła, owszem, mogła się podobać, ale tylko wtedy, kiedy wykonanie byłoby lepsze, bardziej wciągające. Szczególne zarzuty mam wobec kreacji postaci. Bohaterowie są tak nierzeczywiści, że momentami zastanawiałam się, czy jest to w ogóle współczesna lektura. Wiem, że moja opinia jest subiektywna, ale po prostu dawno już nie miałam takich odczuć wobec literatury.

Przyznaje się, że zamiast zacząć od książki, zacząłem od serialu. Tak mnie ON urzekł, że postanowiłem sięgnąć po książkę. Teraz już wiem, że serial i jest fajny, ale książka jest jeszcze lepsza. Piękna, urzekająca historia, która pokazuje wzloty i upadki, szereg zwycięstw i szereg porażek. Do tego ogromna siła przyjaźni, która nie łamie się - chociażby nie wiadomo jaka siła w nią uderzyła. Chociaż, chwileczkę, może i coś się wydarzy, że tyle lat przyjaźni zostanie obrócone w perzynę? Tego Wam nie powiem, bo nie będziecie chcieli książki przeczytać, ale możecie być pewni, że na pewno nie będziecie żałowali lektury.

Przyznaje się - najpierw oglądałem na Netflixie, żeby potem dopiero chwycić za książkę. Wiem, popełniłem błąd, ale na swoje usprawiedliwienie mam to, że bardzo tego żałuję. Jak na moje serial nawet w połowie nie oddaje tak fantastycznej historii, jaka została opowiedziana w książce. Przyjaźń dwóch kobiet, która zostaje wystawiona na ciężką próbę. Jak zakończyła się cała historia? Tego nie będę mówić, ale czytelnicy mogą być pewni, że nie zabraknie tutaj chwil wzruszenia. Ja, czytają historię Tully i Kate, musiałem mieć pod ręką chusteczki do nosa. Jedna z najlepszych książek, jakie miałem przyjemność czytać.

Tego jak bardzo potrzebowałam obecnie takiej książki trudno mi nawet wyrazić słowami. Mój nastrój dopominał się lektury która mnie poruszy, zaabsorbuje i w końcu takiej, która zostanie w pamięci na dłużej.

Historia przedstawiona w książce Kristin Hannah „Firefly Lane”, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Świat Książki to opowieść o przyjaźni dwóch kobiet na przestrzeni trzydziestu lat. Tully i Katie poznały się będąc nastolatkami i już wtedy zadeklarowały sobie przyjaźń na zawsze.

Niespełnione marzenia, napotykane trudności i różne życiowe priorytety sprawiły, że kobiety prze wiele następujących po sobie lat zupełnie inaczej postrzegały świat. Jednak w pewnym momencie dochodzą do jednakowych wniosków - jedyne o co warto walczyć w życiu to miłość i rodzina… Zdecydowanie w tej książce na pierwszy plan wysuwają się emocje, które dość szybko chwytają czytelnika za serce.

Kolejny raz przekonałam się o tym, że autorka o zwykłych, życiowych sprawach i problemach pisze tak, że lektura jej książek nie nudzi, a wręcz odwrotnie – wciąga od pierwszych stron. Bohaterowie wydają się być nam bliscy i tacy prawdziwi… Przyjaźń łącząca główne bohaterki jest niewiarygodna, nierozerwalna i trwa mimo życiowych zakrętów.

Choć przedstawiona historia głownie dotyczy przyjaźni i relacji między matka a córką, w tle przewijają się wydarzenia historyczne, moda i muzyka, które bardzo realistycznie przenoszą nas do lat 60 czy 80 XX wieku. Wszystko to sprawia, że książkę trudno jest odłożyć, a po jej lekturze przejść natychmiast do innej pozycji. Zmusza do refleksji, do zastanowienia się nad swoim życiem, a także do doceniania tego, co mamy i co my kobiety osiągnęłyśmy w życiu… Bez względu na to czy wspinamy się po kolejnych szczeblach drabiny w życiu zawodowym, czy realizujemy swoje marzenia zakładając rodzinę… autorka zawarła na kartach książki wiele lekcji życia…

Bardzo serdecznie polecam tym, którzy znają pióro autorki, a także tym, którzy są ciekawi jej twórczości.

A ja planuję w najbliższym czasie obejrzeć na Netflixie serial Firefly Lane. Mam nadzieję, ze serial nie będzie różnił się aż tak bardzo od książki.

Sięgnąłem po książkę po tym, jak zobaczyłem, że na Netflixie jest serial. Lubię najpierw przeczytać, a dopiero potem obejrzeć adaptację. Książkę łyknąłem raz dwa, serial jeszcze szybciej. Jedno i drugie super. Niby prosta historia przyjaźni dwóch kobiet pokazana na kilku różnych etapach ich życia. Mnie bardzo przypadło do gustu to, jak są przedstawione różne dekady. Ta moda, kontekst społeczno-historyczny - super. A jednocześnie bardzo lekko się to czyta. Ja się przy tym naprawdę świetnie bawiłem. Generalnie książkę można polecić też na prezent, choć miłośnik kryminałów i akcji nie będzie zachwycony :) To raczej spokojna opowieść.

Dawno już nie miałam w swoich rękach takiej książki, która poruszyłaby we mnie to wszystko, co było uśpione. Nie jestem na co dzień osobą jakoś bardzo emocjonalną, ale ta powieść mnie wzruszyła, obudziła we mnie emocje i wspomnienia. Lektura ta porusza jeden z ważniejszych tematów w życiu, czyli przyjaźń. Autorka ma w sobie pewien dar, który sprawia, że czyta się to wszystko bardzo przyjemnie. Fabuła wciągnęła mnie bardzo tak bardzo, że nie mogłam oderwać się od czytania. Wystarczył jeden wieczór, aby doczytać do końca, a to nie zdarza mi się zbyt często. Jeśli więc szukacie książki, która nie daje o sobie zapomnieć, to to jest właśnie ta pozycja.

Historia Kate i Tully, czyli dwie przyjaciółki w natarciu. Jestem ciekawy, czy takie historie zdarzają się naprawdę. No moje przyjaźnie niestety, ale z biegiem czasu poznikały, ale na szczęście mam inną przyjaciółkę i jak na razie jesteśmy sobie "wierni". Wracając do książki - cała historia jest fajna, a nawet momentami wzruszająca. Hannah zadbała o to, aby nie brakowało tutaj nudnych elementów, chociaż nie można powiedzieć, że cała akcja jest wybitnie szybka. Biegnie ona jak dla mnie spokojnym nurtem małej rzeczki, doprowadzając nas do finału całej historii. Fajna książka na długie, zimowe wieczory.

Znam twórczość Kristin Hannah i bardzo cenię jej książki, dlatego ucieszyłem się, kiedy na rynku czytelniczym pojawiła się jej najnowsza powieść, czyli "Firefly Lane". Jest to pozycja, która porusza niezmiernie bliski mi temat, czyli kwestie przyjaźni. Sam mam naprawdę duże doświadczenie w tej kwestii, gdyż mam taką prawdziwą przyjaciółkę, więc niezwykle ciekawie było o tym przeczytać. Bohaterowie wykreowani są niezwykle dokładnie, są to barwne postaci. Jeśli szukacie więc wciągającej powieści na długie zimowe wieczory, to jest to pozycja dla Was. Na pewno nie będziecie się nudzić. Warto czytać.

Uwielbiam książki Krisitn Hannah. Po "Firefly lane" sięgnąłem z czystej ciekawości. Mogę szczerze powiedzieć, że nie zawiodłem się na tej powieści. Historia jest piękna i wzruszająca. Autorka jak zwykle świetnie wykreowała postacie, z którymi każdy mógłby się utożsamić. Powieść wciąga już od pierwszej stron, a finał tej historii zaskakuje. Książkę mogę z czystym sercem polecić każdemu. Powieść jest napisana bardzo lekkim językiem. Pozycja jest idealna na długie, zimowe wieczory. Krisitin Hannah świetnie przedstawiła historię prawdziwej przyjaźni między dwie kobietami. Książka zachwyca na każdym kroku.

Dziś opowieść dająca nadzieję… „Firefly Lane” Kristin Hannah pięknie wydana przez Wydawnictwo Świat Książki.

To cudowna opowieść o przyjaźni, która potrafi dać ukojenie, która wymaga poświęceń, która daje nadzieję. Niezwykła relacja wiążąca dwie bohaterki Tully i Kate. Dzieli je wiele: doświadczenia życiowe, pragnienia, podejście do życia, usposobienie, łączy tylko jedno, albo aż jedno – przyjaźń. Nić porozumienia, która zrobiła się w niezwykle trudnym okresie życia Tully, która nie raz była wystawiona na próbę. Która ma swoje blaski, ale i cienie, która czasem ciąży.

„-Pamiętasz Firefly Lane? – powiedziała Tully, ściszając głos.

Przez lata te słowa stały się hasłem, rodzajem wytrycha do wspólnych wspomnień. To był ich sposób mówienia sobie, że przyjaźń, która narodziła się, gdy miały czternaście lat – wtedy, gdy młody był David Cassidy i jedna piosenka wystarczała, by się popłakać – będzie trwać zawsze”.

To też opis dwóch rozlicznych relacji córki z matką. Jedne niemal wymarzone, oparte na fundamencie bezpieczeństwa i zaufania, drugie trudne, bolesne, wypaczone przez uzależnienie i niedające nadziei na poprawę. Jak wpłynęły na losy bohaterek? Czy miały wpływ na ich wyboru? Na ich dorosłe życie?

Bardzo mi się podobał sposób przedstawienia tła obyczajowego, zmiany zachodzące w latach 70., w Stanach Zjednoczonych… muzyka, rola kobiety w przestrzeni publicznej, przemiany polityczne… i ich wpływ na dwie młode kobiety, z nadziejami wkraczające w dorosłość.

To opowieść o poszukiwaniu siebie, determinacji w dążeniu do osiągania wyznaczonych celów, o nastawieniu na sukces i o pasji. Gorąco polecam, bo to ponadczasowa książka o przyjaźni i o kobietach… kobiecych ambicjach, kobiecych przemianach, kobiecych relacjach. To historia mówiąca o namiętności, pasji i sile.

„Firefly Lane” to książka autorstwa – podbijającej aktualnie półki w księgarniach – Kristin Hannah, opowiadająca o losach dwóch przyjaciółek – Kate i Tully, które od momentu zawarcia przyjaźni, swoje losy miały dzielić na dobre i na złe.

Historia kobiet jest prawdziwym wyciskaczem łez, czytelnik może wznosić się i upadać razem z głównymi bohaterkami, razem z nimi doświadczać słodko-gorzkiego charakteru życia, przechodząc przez etap pierwszych miłości, studiów, imprez, jak i przez cięższe sytuacje, o których część osób boi się mówić głośno – gwałt, chorobę czy śmierć. Ale dzięki poruszonej tematyce, stała się ona dziełem realistycznym, w którym można odnaleźć cząstkę samego siebie.

Mimo wszystko lektura nie opiera się na niekończących się zaletach, chociaż dzięki lekkiemu pióru autorki, można spróbować przymknąć oko na drażniące kwestie. Życie głównych bohaterek pozostaje bezrefleksyjne, mimo upływu lat, zmian priorytetów, nowych i starych miłości – kobiety pozostają takie same, czy to są nastolatkami, czy dorosłymi. Można mieć wrażenie, że tak naprawdę nie zmieniło się nic, a Kate i Tully, które poznajemy na pierwszych stronach książki, żegnamy w niezmienionej wersji.

Chociaż momenty, kiedy irytowałam się na postępowanie głównych bohaterek można policzyć na zdecydowanie większej ilości, niż palce jednej dłoni, to nie żałuję ani chwili, której przeznaczyłam na czytanie. Kristin Hannah udało się rzucić swoiste zaklęcie, dzięki któremu szczęście i ból bohaterek można było odczuć jako własny. Idealne czytadło, aby zapomnieć na moment o własnych problemach.

Tyle mówi się o tej książce w ostatnich czasach, więc jak mam ją pominąć? No nie szło tego zrobić. Kristin Hannah skupiła się na losach dwóch przyjaciółek. Nie będę opisywać całej fabuły, ale według mnie książka jest warta poświęconej uwagi...chociaż czytałem już lepsze opowiadania. Tak, chcę być sprawiedliwa, więc przyznam, że miałem już lepsze książki w swoich rękach. Chociaż na swoje usprawiedliwienie mogę dodać to, że z kolei moja koleżanka z biura jest całą historią Kate i Tully zafascynowana i mogła bardzo długo mówić o tej książce. Jak więc widać wobec tej książki nie warto przejść obojętnie.

Piękna i wyruszająca powieści, która urzekła mnie i czytając ją musiałam mieć zapas chusteczek bo łzy same leciały mi 🙊 bardzo inspirująca powieść o sile przyjaźni i kobiecości ale też o prawdziwej miłości i radości jakie daje nam życie 🙊