Fire Force. Tom 22

POPKulturowy Kociołek:

Dwudziesta druga odsłona serii to kontynuacja wątków napoczętych w poprzednich rozdziałach, z ogromnym naciskiem na walkę (która rozlewa się na cały tomik). Shinra konfrontuje się z kapitanem Barnsem, aby uratować kapitana Ôbi. W tym samym czasie pozostała ekipa ósemki również musi zaprezentować przeciwnikowi swoje ogniste zdolności. Dotyczy to zwłaszcza Arthura, który jak na rycerza przystało, staje w szranki z potężnym „smokiem”.

Te dwie walki szczelnie wypełniają tomik, nie pozostawiając czytelnikowi nawet momentu na wytchnienie. Z każdego kadru mangi wylewa się tu ogień i adrenalina. Autor kolejny raz udowadnia więc, że jest mistrzem w kreśleniu widowiskowych i angażujących walk, których wynik nie jest pewien do samego końca.

Nie zapomina on przy tym odpowiednio zaprezentować samych bohaterów. W przypadku Barnsa poznajemy pewne wydarzenia z jego przeszłości, które pozwalają trochę lepiej zrozumieć jego motywacje, łącząc to wszystko z wątkiem religijnym. Shinra z kolei ma tu chwile słabości włącznie z kwestionowaniem swojego dotychczasowego celu i samego siebie. Tylko przełamując własne wewnętrzne ograniczenia, będzie on wstanie pokonać wroga. Swoje pięć minut ma również Arthur, który na przestrzeni historii mocno ewoluował, nadal będąc jednak wierny postawionym sobie zasadom....

OGNISTE POJEDYNKI

I'm the self inflicted, mind detonator, yeah

I'm the one infected, twisted animator

I'm a firestarter, twisted firestarter

You're the firestarter, twisted firestarter

I'm a firestarter, twisted firestarter starter

- The Prodigy

Pod nieobecność kapitana Ósemka znajduje się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Musi sobie poradzić z zagrożeniem potężniejszym niż wszystkie wcześniejsze! – krzyczy do nas opis na okładce tego tomiku. No i? No i dobrze pokazuje z czym tu właściwie mamy do czynienia. Z rasowym shounenem, gdzie ze story arcu na story arc, zagrożenie jest coraz potężniejsze, a wszystko coraz większe i bardziej widowiskowe. Sztampa? Nawet jeśli to tak fajnie wykonana, że naprawdę znakomicie się to czyta i nie nudzi ani przez moment.

To tak – Shinra walczy z Burnsem. Walka trwa, a Burns opowiada sporo rzeczy, które mogą nie jedno zmienić. Czy zmienią?

A tymczasem Arthur walczy z Dragonem. Czy jego miecz w końcu sięgnie celu? I co dalej?

Shounenowy bitewniak powinien płonąć, powinien wybuchać, walić nas po oczach efektami – i efekciarstwem też, co tu dużo mówić – tak, jak bohaterowie walą się po mordach. Powinien być dynamiczny, skala powinna być coraz większa i w ogóle wszystko tak powinno się toczyć, jakby kolejna fabuła w ramach serii była sequelem. I właśnie po to tego typu mangi się czyta – z takich samych powodów, jak ogląda się wyładowane efektami specjalnymi filmowe mega hity. No i po to czytam „Fire Force”.

A czyta się to fajnie. Ten najnowszy tomik to taka jazda na pełnym gazie, dużo akcji, dużo scen, w których jest na co popatrzeć, masa dynamiki, starć… No sami wiecie, seria już nas do tego przyzwyczaiła. Shouneny już nas do tego przyzwyczaiły. A my to lubimy i dobrze się w tym czujemy. Co ważniejsze, fajnie czuje to też twórca tej serii, więc dobrze bawimy się w tym towarzystwie i chcemy więcej. rozrywkowa to rzecz, ale na poziomie, jaki lubię. Niewiele się tu zmienia, ale zmieniać nie musi, bo i po co, skoro wszystko sprawdza się dobrze?

Szybkie tempo, dużo walk, postacie, które zapadają w pamięć, nieźle podany humor, fantastyka z elementami grozy i dużo gatunkowej lekkości. Czyta się to szybko i przyjemnie, przyjemnie też ogląda, chociaż „Fire Force” graficznie jest dość prosty, ale skuteczny i nie tak koślawy, jak na początku. Ma to klimat, ma świetną dynamikę i widowiskowość i tyle trzeba, by naprawdę miło się to oglądało.

Więc fajnie, fajnie. Dla fanów gatunku to seria, którą poznać warto. Niby nic takiego, niby wszystko to znamy z innych serii, a jednak wciąż bardzo przyjemnie wchodzi.