Faza kokonu

„Pomiędzy tym, co minęło, a tym, co nadejdzie”

Jest to moja 4 książka od autorki. Osobiście bardzo spodobał mi się styl autorki, ponieważ potrafi w ciekawy sposób wpleść do fabuły życiowe dylematy, które mogłyby spotkać każdego z nas. Jej książki mają głębsze przesłanie, dają do myślenia. Sprawiają, że chce się człowiek zatrzymać i spojrzeć na swoje własne życie z boku. Taka też jest Faza kokonu. Ta książka idealnie wpasowuje się w miesiąc październik i jest bardzo kobieca. Porusza bardzo delikatny, wrażliwy i ważny temat jakim jest rak piersi i mastektomia oraz życie po walce z chorobą.

Tym razem główną bohaterką jest Renata, którą poznajemy tuż po zabiegu mastektomii. Mogłoby się wydawać, że teraz po wygranej walce z rakiem, będzie już wiodła szczęśliwe życie. Niestety jak się okazuje choroba może zweryfikować bycie razem na dobre i na złe, w zdrowiu i w chorobie… Tak też było w przypadku Renaty. Skutki naświetlań jakim była utrata włosów, a później usunięcie piersi by ratować życie okazały się gwoździem do trumny jej relacji z mężem. Renata jest przykładem silnej kobiety, która zostaje zniszczona psychicznie przez swojego męża, dla którego liczył się tylko perfekcyjny wygląd i nienaganne maniery. W chwilach kiedy go najbardziej potrzebowała by odnaleźć się w rzeczywistości zostaje sama. Przestaje się akceptować, nie czuje się już kobieco we własnym ciele. Na wszelkie sposoby próbuje ukrywać, że była chora i stoczyła wygraną walkę z rakiem. Na szczęście za namową przyjaciółki postanawia podjąć próbę walki o siebie i wyjeżdża na 2 miesiące nad jezioro licheńskie. I tu akcja nabiera tempa. Renata jest świadkiem różnych dziwnych wydarzeń nie zawsze wychodzą z nich bez szwanku. Poznaje wielu życzliwych ludzi w tym pewnego mężczyznę po przejściach - Haruta, który będzie miał na nią wielki, pozytywny wpływ. To tylko namiastka tego co przygotowała autorka. Jak potoczy się życie Renaty? Czy odnajdzie spokój i nauczy się akceptować siebie? Jak potoczy się jej relacja z Harutem? Tego dowiecie się po przeczytaniu Fazy kokonu ;)

Bardzo ciekawa, mądra, wzruszająca i pełna emocji historia. O sile, o walce, o poszukiwaniu i odkrywaniu siebie na nowo. To czego doświadczyła Renata ze strony męża mogłoby dotyczyć każdej z Nas. Jest to bardzo życiowa książka. Pokazuje jak teraz społeczeństwo patrzy na kobiety, wywiera presję idealnego wyglądu, jak są oceniane, porównywane i krytykowane. Bardzo fajnie autorka przedstawiła różnice dwóch perspektyw w postrzeganiu kobiety. To jak Renata była widziana przez męża i jaki wywierał na nią wpływ i presję widząc tylko jej ciało oraz zupełnie odmienny obraz, który dostrzegał Harut. Bardzo podoba mi się to jak wykreowany został Harut, jego mądrość życiowa i bagaż doświadczeń przez, które patrzy na życie. Przez ten niedługi czas potrafił stać się wsparciem i oparciem i motorem napędowym do zmiany podejścia Renaty. Nie brakuje tutaj pięknych motywów przyrody i wierzeń o sile jaką może dawać człowiekowi. Pojawiają się również wątki kryminalne.

Z przyjemnością dałam się porwać tej historii. Wzbudziła we mnie wiele pozytywnych emocji. Podczas czytania bardzo przeżywałam wspólnie z bohaterką, emocje, które jej towarzyszyły. Myślę, że jest to świetna książka, którą warto przeczytać. Ja wciągnęłam się od pierwszych stron. Nie brakowało dreszczyku emocji. Jedyny minus był taki, że szybko minął czas na czytaniu i nie nim się zorientowałam był już koniec historii. Bardzo podobała mi się ta książka. Już nie mogę się doczekać kolejnych historii.

W mojej ocenie: 10/10 Polecam! Piękna, poruszająca i chwytająca za serce! Zdecydowanie must read tej jesieni.

„Faza kokonu” Joannay Gajewczyk to trudna i przejmująca historia kobiety po przejściach.

Los nie miał dla Renaty litości, rak piersi, operacja, bolesne rozstanie. Kobieta zaszywa się na małej mazurskiej wsi, by nabrać sił po trudnych doświadczeniach. Jednak sielskość okazuje się zwodnicza, a mieszkańcy skrywają wiele mrocznych tajemnic.

Połączenie powieści obyczajowej z wątkiem kryminalnym, doprawione szczyptą romansu, okazało się strzałem w dziesiątkę. Bardzo lubię takie mocne życiowe historie, które zmuszają do wielu refleksji.

Tutaj mamy walkę z przeciwnościami losu, walkę o spokój i powrót do normalności, walkę o zdrowie, szczęście i miłość.

Utrata części siebie, atrybuty kobiecości takie jak piersi i włosy, to wszystko zdaje się odgrywać ogromną rolę dla nas i świata, ale blednie w zestawieniu z nadrzędnymi wartościami, takimi jak zdrowie czy życie. To w godzinie próby dowiadujemy się, co tak naprawdę ma znaczenie i na kogo możemy liczyć.

Mądra, piękna, wzruszająca, życiowa, z przesłaniem.

"Faza kokonu" to rewelacyjna książka, która łączy ze sobą obyczaj z kryminałem. Autorka potrafi w te połączenia, jak mało kto 😘

Główna bohaterka Renata zmaga się brakiem samoakceptacji po mastektomii. Jej mąż (którego chciałam zamordować) okazał się małym ujkiem i zostawił ją dla innej. Renata szuka spokoju w domku przyjaciółki nad jeziorem. Kojący szum wody, las i świeże powietrze ponoć potrafią zdziałać cuda... Przystojny sąsiad też ma właściwości lecznicze 😉

Pięknie opowiedziana historia o bólu duszy, o wszelkich zmartwieniach i troskach związanych z brakiem piersi i z brakiem poczucia własnej wartości.

Tak jak wspomniałam na początku to również kryminał, więc mamy trupy i zagadkę kryminalną do rozwiązania.

Gorąco polecam i paniom i panom 🥰

Dzisiaj chcę wam opowiedzieć o książce, która chwyciła mnie za serce, bo porusza strefę naszej kobiecości. My kobiety mamy w sobie to coś... chcemy zawsze ładnie wyglądać, nie tylko w swoich oczach, ale także w oczach innych w szczególności bliskiej nam osoby. Książa ta nie jest o kobiecej próżności, lecz tym, jak czuje się kobieta bez ogólnie przyjętej kobiecości, którą właśnie utraciła.

Sięgając po tę książkę, nie widziałam, że aż tak, mnie poruszy i tak wiele da do myślenia. Nie zdawałam sobie sprawy z tego, co dla kobiety może znaczyć strata, części kobiecego ciała. Autorka na koniec książki zwierza się czytelnikom, że opisany problem zna z doświadczeń osobistych, temu historia ta, jest tak bardzo prawdziwa, mimo tego, że i główna bohaterka i jej historia to całkowita fikcja.

"Faza kokonu" Joanny Gajewczyk to powieść, która porusza czytelnika na wielu poziomach. To nie tylko historia o odrodzeniu, ale także o tajemnicy, która tkwi w sercu sielskiej, mazurskiej wioski.

Renata, bohaterka powieści, przyjeżdża na Mazury, by odpocząć i nabrać sił po przebytej chorobie. Sielskie otoczenie jeziora i lasu ma pomóc jej w rekonwalescencji. Jednak spokój zostaje szybko zakłócony przez dziwne wydarzenia, które zaczynają się rozgrywać w okolicy. Zniknięcie psa sąsiada, tajemnicze znaki na drzewach i mroczne sekrety mieszkańców wioski tworzą atmosferę niepokoju.

Autorka pozwoli się wczuć w rozgrywającą się wewnątrz głównej bohaterki walki z samą sobą i próbę odnalezienia resztek kobiecości, które jej zostały, po przebytej chorobie i odrzuceniem męża.

Powieść tę wyróżnia sam tytuł "faza kokonu" który pokazuje nie tylko stan fizycznego powrotu do zdrowia, ale także metafora przemiany wewnętrznej, jaką przechodzi bohaterka. Renata, podobnie jak motyl wychodzący z kokonu, odkrywa na nowo siebie i swoje miejsce w świecie.

Książka ta, mimo że jest z gatunku literatury obyczajowej z nutką romansu, autorka umiejętnie buduje napięcie, stopniowo odsłaniając kolejne karty zagadki. Mroczna atmosfera, tajemnicze postaci i nieoczekiwane zwroty akcji sprawiają, że czytelnik nie może oderwać się od lektury, czerpiąc emocje sięgające zenitu.

Warto również wspomnieć o pięknie natury, gdzie rozgrywa się akcja tej historii. Mazury, z ich jeziorami, lasami i spokojną atmosferą, stają się pełnoprawnym bohaterem powieści. Natura odgrywa ważną rolę w procesie uzdrawiania Renaty i dodaje powieści poetyckiego charakteru.

Autorka z dużą wrażliwością opisuje relacje między bohaterami. Przyjaźń, miłość, zazdrość – to wszystko przeplata się w tej historii, tworząc złożony obraz ludzkich interakcji. Bohaterowie to niezwykłe osoby, wyraziste, dające tej opowieści charakteru.

"Faza kokonu" to powieść, która przypadnie do gustu zarówno miłośnikom literatury kobiecej, jak i czytelnikom szukającym czegoś więcej niż tylko lekkiej rozrywki. Jeśli lubisz historie o przemianie, tajemnice i piękno natury, to ta książka jest dla Ciebie.

"Faza kokonu" to powieść, która pozostawia po sobie trwałe wrażenie. To historia o nadziei, odrodzeniu i sile natury. Joanna Gajewczyk stworzyła poruszającą opowieść, która skłania do refleksji nad własnym życiem. Polecam tę książkę całym swoim serduchem.

Październik od wielu lat jest uznawany na całym świecie za miesiąc świadomości raka piersi. W ramach kampanii 15 października obchodzony jest Europejski Dzień Walki z Rakiem Piersi, którego symbolem jest różowa wstążka. Miesiąc Świadomości Raka Piersi (tzw. Różowy Październik) celebrowany jest od 1985 roku.

Joanna Gajewczyk, autorka powieści „Faza kokonu”, w 2021 roku zmierzyła się z rakiem piersi. Choroba przewartościowała jej życie, sprawiając, że teraz bardziej docenia znaczenie więzi rodzinnych, wzajemnego wsparcia i spokojnego podejścia do codzienności. Obecnie aktywnie działa jako wiceprezeska Stowarzyszenia Teraz Ja, które wspiera kobiety w trakcie i po chorobie onkologicznej.

„Faza kokonu” to niezwykła powieść, która nie koncentruje się na samej walce z chorobą, lecz na jej konsekwencjach. To opowieść o dążeniu do powrotu do normalności i odkrywaniu własnego ja. Książka ta jest hołdem dla kobiecości, a zarazem głęboką psychologiczną podróżą, w której każda kobieta — nie tylko te po mastektomii, ale także te, dla których pielęgnacja wyglądu stała się priorytetem — znajdzie coś dla siebie. Symboliczny tytuł powieści wskazuje, że opuszczenie strefy komfortu, choć wymaga odwagi, jest kluczowe w procesie odkrywania swojego wewnętrznego piękna i siły.

Zaczynając lekturę „Fazy kokonu”, miałam pewne obawy, ponieważ byłam przekonana, że to powieść o umieraniu i nie będę w stanie udźwignąć ładunku emocjonalnego. Okazało się jednak, że to historia o walce o siebie — o kobiecie, która wygrała z rakiem, ale musi teraz zawalczyć o swoje ja, ponieważ mąż okazał się wspaniałym człowiekiem tylko do chwili, gdy Renata miała obie piersi, a potem stracił zainteresowanie jej osobą. To opowieść pomiędzy tym, co minęło, a tym, co nadejdzie.

Choć „Faza kokonu” nie jest obszerna, to jednak obfituje w emocje, wystarczające, by obdarować nimi kilka innych powieści. Nie spodziewałam się, że ta historia tak głęboko mnie poruszy i skłoni do refleksji. Choć w literaturze można znaleźć wiele opowieści o zmaganiach z chorobą, to temat walki z codziennością po jej zakończeniu jest znacznie rzadszy, a równie istotny. Udało się przetrwać, to jest najważniejsze, ale autorka ukazuje, że wsparcie dla osoby, która wywalczyła życie, jest równie istotne, jak pomoc w trakcie samej choroby.

Książka ta z pewnością powstała z osobistych doświadczeń autorki, która zmagała się z podobnymi problemami, jak jej bohaterka, co sprawia, że opisane przez nią emocje są niezwykle autentyczne. Joanna Gajewczyk ukazuje, że dopiero dramatyczne przeżycia i drastyczne doświadczenia potrafią otworzyć oczy i pozwolić zrozumieć, że powierzchowność nie jest najważniejsza, ani esencją życia.

„Faza kokonu” to przepiękna historia o poszukiwaniu własnej tożsamości, sile płynącej z natury oraz dostrzeganiu piękna życia, nawet w obliczu trudności. To powieść naładowana emocjami, w której wątki kryminalne splatają się z psychologicznymi refleksjami. Opowiada nie tylko o przezwyciężaniu trudności i akceptacji samego siebie, ale także przedstawia intrygującą zagadkę, która ubarwia fabułę i sprawia, że książkę czyta się z zapartym tchem.