Fantastyczne zwierzęta. Tajemnice Dumbledore'a. Scenariusz oryginalny

Wspomnienia z dzieciństwa – tak namacalne i wyraźne, wizualizujące się po otworzeniu nacechowanej czarami historii. I nie ma znaczenia, czy to pełna powieść fabularna, czy film, a w tym przypadku scenariusz filmowy, magia oplatająca zakończenia nerwowe i dotykająca wszystkich zmysłów jest równie intensywna, znajomo otulająca, stanowiąca swoisty wehikuł czasu. „Fantastyczne zwierzęta. Tajemnice Dumbledore’a. Scenariusz oryginalny” to trzecia już odsłona przygód Newta Skamandera, magizoologa opiekującego się dziwnymi istotami – uroczymi, intrygującymi, ale i delikatnie przerażającymi. Tak samo, jak w przypadku historii o Harrym Potterze, również tę odsłonę magicznego uniwersum niewątpliwie osadzono się na walce dobra ze złem, podkreślając, że to, co słuszne, zazwyczaj nie jest łatwe, wymaga poświęcenia i dokonania skomplikowanych wyborów. Te scenariusze, jak i ich filmowe wersje, naznaczone są mrokiem, momentami wzbudzają w odbiorcy dreszcz niepokoju, tym samym kierując je także do starszych czytelników, już dorosłych, którzy będą umieć wychwycić między słowami i gestami również niuanse natury psychologicznej, które skryto pod powłoczką wspaniałej przygody. I mogłoby się wydawać, że będzie to książka wyzuta z emocji, nieprzyczyniająca się do wywoływania uczuć u czytającego, ale co zaskakujące, jest to całkowicie mylne, początkowe przekonanie. Nie jest to oczywiście obfita w detale powieść, jak seria o Potterze, ale nawet w przypadku samych dialogów można wysupłać wibrujące między postaciami impresje, co więcej, dostrzec nakreślone kształtowanie się charakterów bohaterów nie tylko ulokowanych w „Fantastycznych zwierzętach”, ale też tych, których poznajemy w cyklu fabularnym. Otrzymujemy odpowiedzi na wachlarz pytań roztoczonych w literackim świecie małego czarodzieja, poznajemy całkiem inne oblicze magii i jednocześnie doświadczamy sentymentalnego powrotu do tego, co jest już nam znane. Prawidłowa kolejność? Oprócz wymagalnego chronologicznego poznawania wszystkich trzech części, według mnie, nie jest błędem sięgnięcie najpierw po książkowy scenariusz, by następnie zatracić się w kinowej wersji i odwrotnie – sama wypróbowałam obie opcje, i mimo że papierowa forma to uzupełnienie tego, co mogło umknąć nam podczas oglądania, to w żaden sposób nie odczuwam, że wybierając jedno bądź drugie rozwiązanie, coś bezpowrotnie utraciłam. To następna, pełna magii przygoda wzbogacona ilustracjami oraz komentarzami aktorów i osób pracujących przy filmie – każdy wielbiciel HP z pewnością odnajdzie w niej cząstkę siebie.

„Co kiedyś było przyszłością, teraz zmienia się w przeszłość. Zabawne, że historyczne dni stają się zwykłymi, gdy się je przeżywa”, czyli powrót Fantastycznych zwierząt.

W kwietniu na ekrany kin wszedł trzeci film z cyklu Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć (obecnie możecie obejrzeć go na HBO Max). Teraz dostaliśmy (podobnie jak przy dwóch poprzednich częściach) oryginalny scenariusz wydany jako książka.

Fantastyczne zwierzęta: Tajemnice Dumbledore’a to trzecia część czarodziejskiego cyklu książek dla młodzieży autorstwa J.K. Rowling i Steve’a Klovesa, którego akcja rozgrywa się w magicznym uniwersum Wizarding World. Z pewnością znają go wszyscy wielbiciele Harry’ego Pottera.

Profesor Albus Dumbledore wie, że potężny i zły czarodziej Gellert Grindelwald zamierza zawładnąć światem czarodziejów. Nie mogąc powstrzymać go w pojedynkę, powierza to zadanie magizoologowi Newtowi Skamanderowi. Staje on na czele nieustraszonej drużyny, złożonej z czarodziejów, czarodziejek i jednego dzielnego mugolskiego piekarza. W niebezpiecznej misji natkną się oni na znane już i nowe zwierzęta oraz staną do walki z coraz liczniejszymi zastępami zwolenników Grindelwalda. Ale jak długo Dumbledore będzie trzymał się z boku, skoro stawka jest tak wielka?

Fantastyczne zwierzęta: Tajemnice Dumbledore’a to trzeci z serii pięciu scenariuszy autorstwa J.K. Rowling, autorki uwielbianej i popularnej na całym świecie serii o Harrym Potterze. Scenariusz oryginalny zawiera dodatkowe treści z planu, ilustracje i grafiki. Komentarzem opatrzyli: David Yates, David Heyman, Jude Law, Eddie Redmayne, Colleen Atwood i inni.

Czy to ostatnie spotkanie z Newtem Skamanderem? Początkowo miało powstać pięć filmów, ale teraz coraz więcej mówi się o tym, że Tajemnice Dumbledore'a mogą zakończyć ten cykl. Jako wierna fanka Harry'ego Pottera zawsze cieszę się, gdy uniwersum się rozbudowuje i mam nadzieję, że jeszcze nie będziemy musieli się żegnać. Film obejrzałam, jak tylko pojawił się na HBO Max (czyli pod koniec maja), więc jeszcze wszystko z niego pamiętałam, czytając scenariusz. Ten tom wyróżnia się spośród dwóch poprzednich. Znajdziecie tutaj mnóstwo zdjęć, rysunków, szkiców, projektów pierwszych stron gazet, a także komentarze od aktorów. Kilka słów od siebie napisali David Yates (reżyser), David Heyman (producent), Eddie Redmayne (Newt Scamander), Jude Law (Albus Dumbledore), Mads Mikkelsen (Gellert Grindelwald) oraz inne osoby związane z produkcją tego filmu. To naprawdę ciekawy dodatek i szkoda, że dostajemy go dopiero teraz. Szata graficzna (choć okładka trochę odbiega od poprzednich części) na pewno nie jednego czytelnika oczaruje. Pięknie się prezentuje na półce.

Choć ta seria nie zdobyła takiego uznania jak Harry Potter to nadal dla wielu jest miłym powrotem do świata czarodziejów wykreowanego przez J. K. Rowling. Dosyć długo musieliśmy czekać na najnowszą część (aż 4 lata), dlatego myślę, że warto odświeżyć sobie najpierw poprzednie filmy lub scenariusze. W tej części dowiadujemy się zdecydowanie więcej o przeszłości Dumbledore'a, a także tego, jak funkcjonują inne ministerstwa magii, jak wybierani są przywódcy oraz poznajemy kolejne fantastyczne zwierzęta. Newt wraz z grupą przyjaciół na zlecenie Dumbledore wyrusza z misją powstrzymania Gellerta Grindelwalda.

Magiczne uniwersum Wizarding World ma jeszcze wiele do zaoferowania i jestem ciekawa czy przygody Newta będą kontynuowane. Dla fanów Harry'ego Pottera pozycja obowiązkowa, ponieważ odkrywa przeszłość jednej z najważniejszych postaci dla świata czarodziejów — Albusa Dumbledore'a. Scenariusz jest idealną opcją, kiedy chcecie odświeżyć sobie film lub po prostu ponownie zanurzyć się w tym magicznym klimacie.

OSTATNIE (?) ZWIERZĘTA I CO ZROBIĆ Z DUMBLEDORE’EM

Seria „Fantastyczne zwierzęta”, spin-ff „Harry’ego Pottera”, choć można by ją też uznać za prequel, przygodom młodego czarodzieja nigdy nie dorównała, ale miała swój własny, odmienny charakter. Najbardziej broniła się jednak nawiązaniami do znanych nam już historii, a część druga zaciekawiała fanów finałowym zwrotem akcji, będącym punktem wyjścia dla trzeciej. Trzeciej i być może ostatniej, chociaż nie kończącej definitywnie opowieści o Newcie. Ale dodającej kilka ciekawych elementów i trzymającej zbliżony do poprzednich dwóch odsłon poziom.

Newt powraca! Gdy w świecie czarodziejów zachodzą wielkie polityczne przetasowania, a Grindelwald wciela w życie swój plan przejęcia władzy, nasz specjalista od fantastycznych zwierząt przybywa, by wraz z bratem, Jacobem i innymi pomocnikami, wypełnić szaloną i niebezpieczną misję, od której zależeć będzie przyszłość świata czarodziejów. Tymczasem Grindelwald szykuje zamach na Dumbledore’a, a to prowadzi do wyjawienia największych tajemnic rodziny legendarnego czarodzieja…

I właśnie na nich zasadza się cała fabuła. Jak już pewnie mogliście się przekonać oglądając film, odpowiedzi serwowane są nam w nie do końca satysfakcjonującej formie. Od finału poprzedniej części narosło wiele teorii na temat brata Dumbledore’a i większość z nich wytykała autorce błąd, bo zgodnie z chronologią Albus nie mógł mieć więcej rodzeństwa. Rowling musiała zająć się wyjaśnieniem tego, a chociaż można uznać, że obecne tłumaczenie miało tak brzmieć od samego początku, rozwiązanie kwestii i tak sprawia wrażenie, jakby skleconego naprędce. Niemniej i tak wyszła z tego niezła opowieść dla fanów.

„Fantastyczne zwierzęta: Tajemnice Dumbledore’a (scenariusz oryginalny)” czyta się równie dobrze, co ogląda film. Owszem, forma jest nieco surowa, ale taka scenariuszowa estetyka naprawdę w niczym nie przeszkadza. Historię czyta się lekko, szybko i przyjemnie. Akcja jest konkretna, klimat niezły, a nawet gdy widać, że twórcy nie potrafią zdecydować się czy chcą robić satyrę na politykę i świat, czy bajkę i kilka elementów nie do końca się sprawdza – choćby ten, że Jacob, moja ulubiona postać, nie jest tu odpowiednio umotywowana – zabawa i tak jest sympatyczna i warta polecenia miłośnikom serii.

Tym bardziej, że świetne jest tu samo wydanie: twarda oprawa, dużo ilustracji – szkiców, wizualizacji itp. – sporo komentarzy ekipy…. Wszystko to wygląda naprawdę znakomicie i prezentuje się mile dla oka. Może i wydawca nie zachował spójności edytorskiej i graficznej z poprzednimi tomami, ale i tak nie ma to większego znaczenia. Fani będą zadowoleni. I mogą mieć nadzieję, na kolejne części. Autorka chciała w końcu stworzyć pięć filmów o Newcie i reszcie ekipy, boxoffice co prawda tego nie zwiastuje, ale kto wie. A może chociaż ukażą się kolejne scenariusze / powieści? Byłoby miło.