#EraTindera

Nie jest niczym zaskakującym, że cała technika idzie do przodu. Od czasów gadu – gadu, poprzez naszą-klasę, zatrzymujemy się póki na erze Facebook’a, Instagrama i Tindera. Od zarania dziejów ludzie tak się poznawali i zakochiwali i chyba nawet ja sama jestem takim „internetowym” przypadkiem, bo poznałam męża przez grę online 🙂

Co dobrego dostajemy od pana Jakuba? Książkę, w której przynajmniej 85 % to przypadki z życia realnego. Ile razy słyszeliście po znajomych, że idą do klubu, żeby „wyhaczyć łatwą zdobycz”? Albo, że idą pić na umór? Nie jest to typowo powieść odnosząca się do tytułowej aplikacji, ale bardziej o ludziach i czasie, gdzie social media mimo wszystko grają pierwsze skrzypce.

Ogromnie mi się podoba narracja przez wybranego bohatera. To jest takie zagranie, które pozwala nam poznać przestawione persony i dojść do wniosku, że wbrew pozorom to bardzo prawdziwe zachowania. Obyczajowa historia, chwilami przerywana żartem, pozwala nam dotrzeć do przemyśleń Diany, Marcina czy innych. Mamy trzy etapy – wprowadzenie wraz z teraźniejszością, później mamy retrospekcje i w sumie kończenie, które nie tylko zaskakuje, ale i nawiązuje do części pierwszej. Wszystko składa się w jedną spojoną całość i daje sporo przyjemności z czytania.

Jednym małym mankamentem chyba jest jedynie fakt, że to teoretycznie literatura o ludziach w przedziale wiekowym 20 – 30 lat, a tak nie do końca jest. Nie ważne czy to Tinder, Sympatia czy inna serwis, relacje przedstawione w opowieści również dotykają tych dojrzalszych ludzi. I nawet osobiście znam kilka przypadków.

Historię czyta się lekko, szybko i przyjemnie. Autor prowadzi nas przez fabułę, dając poczucie, że czasem warto zastanawiać się nad sobą i swoim postępowaniem. Jak dla mnie dobra książka na zimowe dni 🙂

#EraTindera to historia kilku osób, z których każda ma inne podejście do życia i związku. Jedni szukają przygód czy chwilowego zapomnienia, a inni związku na stałe czy osoby, z którą będę mogły porozmawiać. Mimo, że bohaterowie mają różne spojrzenie na te same sprawy każdy z nich pragnie bliskości. Choć początkowo się tego wypierają z czasem uświadamiają sobie jak głupie podejście mieli do niektórych spraw. Głównym wątkiem w książce jest historia dwudziestotrzyletniej studentki, która próbuje pozbierać się po ostatnim związku i dwudziestoośmioletniego mężczyzny, który został zraniony i nie potrafi na nowo otworzyć się na uczucia. Spotykają się przypadkiem, a później okazuje się, że zostali dopasowani na Tinderze, który ułatwia im odnalezienie drugiej osoby.

"#EraTindera" to książka z mnóstwem przemyśleń i refleksji. Jedne bywają trafne, inne trochę mniej, jednak nie zmienia to faktu, że otwierają one oczy na niektóre sprawy, przez co zaczynamy na nie patrzeć z zupełnie innej perspektywy. Początkowo czytanie książki szło mi opornie. Nie mogłam się wkręcić w fabułę, jednak czym dalej tym było lepiej i lektura zaczęła sprawiać mi przyjemność. Historia, która opiera się głównie na relacjach między ludźmi. Pokazuje jak wiele można zataić w internecie. Jak internet pozwala na wykreowanie wizerunku zupełnie innej osoby niż jesteśmy w rzeczywistości. Jak wiele można ukryć za wysłanymi wiadomościami, minkami, czy nawet zdjęciami. Pisanie ze sobą to nie to samo co spotkanie twarzą w twarz. Kiedy to drobne gesty, słowa, mimika pozwala poznać drugą osobę. Lektura, która jest trochę rozwlekła i momentami nużąca, jednak można z niej wyciągnąć lekcję na przyszłość. Mimo, że ma kilka minusów, jest to naprawdę bardzo dobra książka, którą polecam.

Jestem bardzo mile zaskoczona, tym bardziej że na książkę trafiłam przypadkiem i coś mnie skusiło (sama miałam tindera), żeby ją kupić. Nie żałuję, ale do rzeczy:

Wciągająca, emocjonalna, z masą bardzo ciekawych i trafnych przemyśleń na różne tematy (seks, miłość, przyjaźń, relacje, związki...życie). Wzrusza, bawi, intryguje, gilgocze nasze emocje...momentami zachwyca. Fabuła spójna. Nie jest z pewnością mdła. Czyta się płynnie. Postacie wyraziste, autentyczne, można się z nimi identyfikować. Książka odchodzi od schematów, ale jednocześnie pasuje do aktualnych trendów. Treść przekazuje prawdę, której często nie chcemy zaakceptować. Koncepcja polegająca na podziale dotyczącego różnego punktu widzenia jest rewelacyjna, bo poznajemy perspektywę damskich i męskich postaci. Ich przemyślenia, wewnętrzne monologi, emocje. Każda postać wnosi coś innego, coś unikatowego, uważny czytelnik to wyłapie. Trzy sceny seksu idealne, namiętne, realistyczne, napisane niespotykanie "smacznym" językiem. Każda inna, każda pobudza i pociąga za inne "linki" naszych pragnień. Sceny oprócz pobudzenia naszych kobiecych, perwersyjnych fantazji, przemycają też czytelnikowi pewną wizje i filozofię seksu, którego tak bardzo pragnie większość kobiet, a o których boimy się mówić na głos. Całość oceniam bardzo pozytywnie. Książka zapada w pamięć

Aktualnie pokolenie jest nastawione przede wszystkim na Internet. Teraz w tej globalnej sieci można zrobić dosłownie wszystko; zakupy, obejrzeć film, stalkować koleżanki z dawnych lat, ale także znaleźć miłość lub zwyczajnie w świecie się zabawić.

Tinder jest dosyć popularną aplikacją randkową, która podbiła światowy rynek. Jedni szukają tam bratniej duszy, inni chwili zapomnienia. Autor skoncentrował się tutaj na głównie na relacji młodej studentki oraz faceta, który został zraniony przez kobietę. Niby przypadkowe spotkanie, ale jednak to tylko pozory, Tinder maczał w tym palce.

To nie jest jakiś obleśny erotyk, gdzie co kilka stron jest scena zbliżeń, uważam że jest to sposób autora na wykrzyczenie tego, czego inni się boją i nie do końca są tego świadomi. Teraz bardzo często można zauważyć, że osoby znajome czy też samotne siedzą z nosem w telefonach, czy autobusie, czy w pizzerii czy szkole. Często nawet siedząc obok siebie piszmy do siebie wiadomości, aniżeli zwyczajnie rozmawiamy. Rozmowa zaczyna powoli odchodzić do lamusa. Ludzie coraz większą wagę przywiązują do tego jakie selfi wrzucić na instagrama czy snapchata.

Relacje damsko-męskie w tej książce nie są cukierkowe. Są prawdziwe. Ten tytuł na pozór niepozorny, ale warty uwagi, chwili zatrzymania i przemyślenia tego, czy czasem nie warto spotkać się z kimś na obiad i zostawić telefon w domu ? Czy czasami nie lepiej rozejrzeć się dookoła i po prostu uśmiechnąć do mijających cię ludzi ?

Bardzo przyjemna, dobitnie pokazująca dzisiejszą rzeczywistość książka.

Treść powieści mocno związana jest z życiem emocjonalnym współczesnego pokolenia dwudziesto- i trzydziestolatków. Pokolenia, których życie toczy się na dwóch płaszczyznach — rzeczywistej oraz internetowej. Książka stanowi potwierdzenie, że autor nie tylko umie obserwować rzeczywistość, ale również przenosić ją na papier. „Era tindera” stanowi zbiór różnorodnych i barwnych postaci. Znajdziesz wśród nich swojego kuzyna, przyjaciółkę, byłego partnera… a może nawet i siebie. Treść nie jest przepełniona zwrotami akcji, bohaterowie wiodą życie, które przypomina te nasze. Tak samo jak my cierpią po zdradzie, zakochują się bez pamięci, tęsknią, żałują. Książka przesiąknięta jest licznymi opiniami na temat związków i relacji w ogóle. Nie jest to jednak poradnik, z wytłuszczonymi złotymi radami na szczęśliwy związek. Autor pozostawia nam raczej gdzieniegdzie zdania, które wymagają zatrzymania się, przemyślenia i przeanalizowania tego, co właśnie przeczytaliśmy. W „Erze tindera” można znaleźć naprawdę wiele cennych spostrzeżeń, które potrafią zaprowadzić czytelnika do licznych wniosków. Dziesiątki fragmentów, akapitów, zdań czy myśli mogą stanowić początek rozważań i godzinnych dyskusji. To właśnie to uważam za największy atut tej książki. Mam jednak świadomość, że pozycja ta nie trafi do wszystkich osób. Tak jak pisałam wyżej- jej treść stanowią głównie perypetie młodych osób. Wydaje mi się, że to właśnie oni najbardziej utożsamią się z opisanymi tutaj zdarzeniami. Na „Erę tindera” (jak chyba na każdą książkę) trzeba trafić w odpowiednim momencie swojego życia. Wtedy nie tylko nas rozbawi, otworzy nam oczy, zmusi do refleksji i czegoś nauczy, ale również rozkocha w sobie. Tak po prostu. Gwarantuję wszystkim, że lektura zajmie chwile, gdyż powieść jest z gatunku nieodkładalnych. A po przeczytaniu ostatniego zdania będziecie mieli ochotę na więcej. Moim zdaniem to naprawdę bardzo mocny i dobry debiut, który zasługuje na docenienie.