Dziewczyny, którymi byłam

O "Dziewczynach, którymi byłam" słyszałam wiele dobrego, dlatego postanowiłam poznać tę historię i wyrobić sobie na jej temat własne zdanie. 📚 Dziś już je mam i przychodzę do Was, aby się nim z Wami podzielić. 😊

Nora, jej były chłopak Wes i jej dziewczyna Iris idą do banku, aby wpłacić pieniądze ze zbiórki. 💰 Żadne z nich nie wie, że ten dzień nie będzie należał do najprzyjemniejszych. Zostają bowiem zakładnikami złodziei, którzy napadają na bank. 😲 Napastnicy nie zdają sobie jednak sprawy, z kim zadarli. Nora, dzięki swej skomplikowanej przeszłości, wyrobiła sobie wiele przydatnych w sytuacjach kryzysowych nawyków. 😯 Czy dzięki temu trójce przyjaciół uda się wyjść cało z opresji❓️

Główna bohaterka to córka zawodowej oszustki. Dziewczyna przez lata była zmuszana do ciągłych zmian tożsamości. 🫢 W swoim życiu była już Rebeccą, Samanthą, Haley, Katie i Ashley. Poznajemy ją jako Norę, która odcięła się od matki, aby zacząć nowe życie. Demony przeszłości nie dają jej jednak spokoju. 😔

Pierwszym, co rzuca się w oczy po sięgnięciu po książkę jest to, że niektóre jej strony są białe, a niektóre czarne. 🙂 W taki sposób zostały tu podzielone dwa różne wątki. Myślę, że to super pomysł❗️🤩

Książka obfituje w wartką akcję, ale pod przykrywką przygód bohaterów kryje się o wiele więcej. Autorka porusza bowiem sporo ważnych kwestii. 👍 Mamy tu wątki dotyczące przemocy psychicznej i fizycznej, molestowanie i związaną z tym traumę oraz temat homoseksualizmu i biseksualizmu. Z tej lektury można naprawdę wiele wynieść. 💪

"Dziewczyny, którymi byłam" to ciekawa, wciągająca, świetnie napisana i angażująca czytelnika historia. To mądra i wartościowa lektura, którą warto poznać. Polecam❗️😊

„Świat na zewnątrz jest trudny i niebezpieczny, taki jak ja. Ale tutaj, z nimi, nie muszę się bać, płakać”, czyli opowieść o wielu traumach.

Moja przygoda z tą książką zaczęła się dosyć nietypowo — od gry. Kilkanaście osób otrzymało do wydawnictwa fragment opisu. Musieliśmy współpracować, by ułożyć te fragmenty w spójną całość. To była naprawdę dobra zabawa! W końcu udało nam się stworzyć cały opis, który muszę przyznać, był bardzo intrygujący.

Dziewczyny, którymi byłam to pełna zwrotów akcji powieść YA. Opowiada ona o córce zawodowej oszustki, która trafia w sam środek napadu na bank. Prawa do adaptacji powieści zapewnił sobie Netflix. Producentką i odtwórczynią roli głównej jest gwiazda Stranger Things Millie Bobby Brown.

Troje nastolatków. Dwóch przestępców. Jedna droga ucieczki.

Nora, znana również jako Rebecca, Samantha, Haley, Katie i Ashley – dziewczyny, którymi była – jako córka zawodowej oszustki i naciągaczki zawsze wychodzi z opresji obronną ręką. Kiedy wraz z Wesem (byłym chłopakiem) i Iris (nową dziewczyną) trafia w sam środek napadu na bank i wszyscy troje zostają zakładnikami, Nora będzie musiała wykorzystać wszystko, czego nauczyło ją życie.

Przestępcy nie mają pojęcia, z kim będą musieli się zmierzyć…

Dziewczyny, którymi byłam to pierwsza wydana po polsku książka Tess Sharpe. Już od samego początku zostajemy wrzuceni na głęboką wodę w sam środek napadu na bank. Nasza trójka bohaterów — Nora, Wes i Iris stają się zakładnikami. Cała książka to tak naprawdę opis jednego dnia z życia bohaterów przeplatany wzmiankami o przeszłości. To właśnie wydarzenia z przeszłości ukształtowały Norę na bardzo silną osobę. Ilość traum, jakie ją dotknęły jest niewyobrażalna. Jednak ta dziewczyna jest nie tylko sprytna, ale momentami także strasznie lekkomyślna i głupiutka. Naprawdę jej zachowanie w niektórych momentach świadczy o tym, że ma więcej szczęścia niż rozumu.

Dziewczyny, którymi byłam nie jest łatwą i przyjemną książką. To opis walki o przetrwanie w okrutnym świecie. Porusza takie tematy jak przemoc, molestowanie i wykorzystywanie. Nora została wytresowana przez matkę i doskonale potrafi grać rolę różnych charakterów. To nieco przerażające jak łatwo zmienia się jej zachowanie, kiedy staje się jedną z wymyślonych osób. Dzięki czemu jest cenna dla swojej matki, która doskonale wykorzystuje Norę do oszustw.

Dziewczyny, którymi byłam to niebanalna opowieść o traumach. Pomysł na fabułę jest oryginalny. Całość jest spójna i dobrze się ją czyta. Na pewno jest to jedna z tych zaskakujących powieści. Warto po nią sięgnąć samemu i przekonać się na własnej skórze czy przypadnie wam do gustu. Dla mnie była to intrygująca i oryginalna historia. Prawa do tej historii wykupił Netflix, a w główną rolę wcieli się Millie Bobby Brown znana z serialu Stranger Things.

Czy o książce, która rani duszę, można mówić, że jest piękna? Czy o książce, która mówi m. in. o traumie, o krzywdzie, o zbrodni można mówić, że jest super?

"Dziewczyny, którymi byłam" dla mnie była piękna i była super, była przecudowna choć momentami mnie bolała i to bardzo. Będzie to jeden z moich ulubieńców tego roku.

Napisana jest w doskonały sposób, trzyma czytelnika w napięciu od pierwszych stron i nie pozwala o sobie zapomnieć jeszcze długo po jej zamknięciu.

Białe kartki przeplatają się z czarnymi... thriller przeplata się z dramatem... Życie Nory przeplata się z życiem Haley, Katie, Samanthy i Ashley.

Białe kartki to doskonały thriller, to historia napadu na bank, gdzie Nora wraz z przyjaciółmi stają się zakładnikami. Okazuje się, że przy pomocy kilku przedmiotów, które mają pod ręką są w stanie zdziałać cuda 😉 Naprawdę genialnie się to czyta.

Na czarnych kartkach poznajemy historię głównej bohaterki, córki oszustki i naciągaczki. To właśnie te kartki tak bardzo mnie bolały.

To historia dziewczynki, która była okrutnie traktowana przez własną matkę, która była tylko przedmiotem, która wciąż musiała być kimś innym tylko nie sobą. To opowieść łamiąca serce

To książka, która powinna się spodobać zarówno miłośnikom thrillerów, jak i obyczajówek. Może czytać ją młodzież i seniorzy. To książka, którą warto przeczytać.

Nora jest córką znanej oszustki i naciągaczki. Została wychowana i zmuszona do odgrywania różnych ról. Była Rebeccą, Samanthą, Haley, Katie i Ashley. Nastolatka powoli zaczęła wracać do normalnego życia dzięki swojej siostrze. Pewnego dnia jednak wszystko się zmienia… gdy dziewczyna trafia w sam środek napadu na bank. Jej umiejętności w takiej sytuacji mogą okazać się bezcenne… Czy uda się jej wyjść cało z opresji i ochronić nie tylko tych, których kocha, ale także i innych?

„Dziewczyny, którymi byłam” to fantastyczna książka. Czytało mi się ją niezwykle szybko i z wypiekami na twarzy. Byłam ogromnie ciekawa tego jak dalej potoczy się akcja. Najbardziej spodobał mi się pomysł autorki na książkę – niesztampowy, wyróżniający się w tle innych pozycji młodzieżowych. Akcja toczy się bardzo dynamicznie, a czytelnik z każdą przeczytaną stroną poznaje coraz bliżej główną bohaterkę. Dodatkowo rozdziały są krótkie, przez co miałam wrażenie, że książkę czyta się wręcz błyskawicznie.

Powieść ta została także przepięknie wydrukowana! Świetna, przykuwająca wzrok okładka i czarno-białe strony to zdecydowanie powiew świeżości. „Dziewczyny, którymi byłam” to książka, która zasługuje na uwagę. Ma niepowtarzalny klimat, świetnych bohaterów i oryginalną fabułę. Polecam!

Co to była za książka! Uwielbiam takie tytuły, które zatrzymują czytelnika w czasie. Nie mam pojęcia kiedy minęło siedem godzin. Jedynie wiem, że otworzyłam książkę i chwilę później ją całą przeczytałam. Uwielbiam pozycje, które aż kipią zwrotami akcji.

Lekko obawiałam się, że nie odnajdę się w tej historii. Nora jest córką zawodowej oszustki i naciągaczki. Dla swoich celów jej matki nauczyła ją przybierać jedną ze swoich sześciu osobowości, a to oznacza mnóstwo retrospekcji. Myślałam, że nie ogarnę tyle perspektyw, a myliłam się! Ten zabieg spowodował, że poznałam jeszcze lepiej postać Nory i coś między nami zaiskrzyło✨

Tak Kochani, pokochałam kolejną postać i tym razem to nie elf! 🧝‍♀️

Nie pamiętam kiedy aż tak bardzo się zżyłam z jakąś postacią. Uwielbiam Norę! Jej życie nie jest usłane różami. W dzieciństwie musiała męczyć się ze swoją toksyczną matką, która ją szkoliła manipulować. Wydawało się, że gdy jej matka zniknie z jej życia to Nora będzie wolna, jednak nic bardziej mylnego. Ta kobieta zatraciła tożsamość swojej córki, która sama nie wie kim jest i szuka siebie pośród imion, które musiała przybierać.

Pokochałam Norę całym sercem i razem z nią przeżywałam trudy z którymi się spotkała! Uwielbiam silne postacie, które idą do przodu mimo, że jest im ciężko.

Poruszająca, wartościowa i inteligentna.

Opowieść Nory angażuje już od pierwszych stron, nieustannie buduje napięcie, a sama akcja jest wartka. Jednocześnie książka dotyka ważnych tematów w niewymagający dla czytelnika sposób.

Ponadto autorka pozwala nam lepiej poznać i zrozumieć główna bohaterkę poprzez liczne retrospekcje (które swoją droga były bardzo dobrze napisane i wyjątkowo mi się podobały!!)

Nie byłam jedynie fanką wątku romantycznego, jednak szczerze mówiąc nie grał on tutaj tak dużej roli, by mi to przeszkadzało.

Podsumowując - jest to zdecydowanie pozycja godna polecenia! Myślę, że w szczególności spodoba się fanom „Domu z papieru” :)

Za możliwość przeczytania książki dziękuję bardzo wydawnictwu Must Read

Kocham, kocham, kocham. Ta książka zdecydowanie trafia do moich ulubieńców tego roku.

Widziałam tyle zachwytów o niej i byłam ciekawa, czy faktycznie jest taka dobra jak piszą i muszę wam powiedzieć, że JEST.

Najlepszym dowodem na to, może być fakt, że sięgnęłam po nią w niedziele o 22, na maksa zmęczona po całym weekendzie i przeczytałam 100 stron w przeciągu godziny (co na takim zmęczeniu się nigdy nie zdarza), a następnego dnia jak do niej usiadłam to pochłonęłam ostatnie 300 na raz.

Czy potrzeba Wam więcej?

Jeśli tak, to poświęćmy chwile na piękne wydanie tej książki - czarne strony, na których zostały umieszczone wspomnienia naszej bohaterki to złoto. Idealnie oddają charakter ciemnej strony jej życia, którą chciałaby skryć jak najgłębiej i nikomu nie pokazywać.

Dodatkowo, to co mnie urzekło to transkrypty z nagrań, czy rozmów które działy się przed bankiem. Super sprawa. Czułam się jakbym oglądała Dom z papieru (a ja uwielbiam Dom z papieru😎).

Język jakim została napisana jest naprawdę przyjemny i luźny przez co czułam się jakbym słuchała opowieści jakiejś mojej dobrej znajomej, a nie czytała książkę. Bardzo ważna jest też konstrukcja tej historii. Nie mogłam się przestać zachwycać jak wszystko się idealnie ze sobą łączy. Wydarzenia z napadu, w którym główna bohaterka z przyjaciółmi zostali zakładnikami przeplatają się z jej historią i wspomnieniami, które pozwalają nam zrozumieć jej zachowanie w danym momencie i zobaczyć, które konkretnie wydarzenia z przeszłości ją ukształtowały i doprowadziły do tego miejsca i konkretnego zachowania. Wszystko się idealnie łączyło i tworzyło spójną całość.

Jestem pod ogromnym wrażeniem i szczerze gorąco polecam!

Przekonałam Was?

ig:goosediaries_

"Dziewczyny, którymi byłam" od Tess Sharpe wydane przez Must Read.

Jakbyś się zachował/a gdyby podczas zwykłej wizyty w banku i załatwianiu urzędowych spraw nagle stał/a się zakładnikiem napadu? Nora na szczęście (wraz z Wesem i Iris) ma nieco więcej doświadczenia będąc córką zawodowej oszustki, naciągaczki i manipulantki. Nora? A może powinienem napisać Rebecca, albo Samantha, Haley, Katie lub Ashley... A dwójka amatorów przestępczego świata nie spodziewa się, z kim będą mieli do czynienia.

Skuszony okładką w moim ulubionym kolorze skontaktowałem się z wydawnictwem i dostałem książkę do recenzji. Jakie było moje zdziwienie kiedy książka okazała się najlepszą pozycją jaką przeczytałem w tym roku. W gruncie rzeczy czuje się zawsze zniechęcony popularnymi książkami, dlatego może by mnie książka ominęła, gdybym zapoznał się z nią po premierze. Ale straciłbym naprawdę wiele.... To pozycja wyjątkowa, świetnie napisana i wydana. Czerwony oszlifowany rubin i świetny scenariusz na film akcji, z elementami thrillera w mrocznej przeszłości głównej bohaterki.

Kameralna akcja rozgrywająca się w banku jest przeplatana retrospekcjami Nory i tytułowych dziewczyn, którymi była. Gdzie w każdej książce retrospekcje są raczej przyjmowane z umiarkowanym entuzjazmem tak tutaj stanowiły dużą część fabuły i wspaniale współgrały z całością. Nie miałem ani przez chwilę wrażenia, że któryś z wątków jest wpychany na siłę. Całość to jedna wspaniała układanka przeszłości Nory - pełna niedomówień, dramatów, krzywdy i przemocy.

Ostatnio miałem poczucie, że wypalam się jeśli chodzi o literaturę młodzieżową, albo robię się za stary? Ale Dziewczyny, którymi byłam przypomniały mi jak wspaniałe mogą być książki i że są jeszcze treści w tym gatunku, które mogą mnie zainteresować. Zawsze mnie denerwuje recenzencka klisza pokroju "wciąga od pierwszej strony" ale w tym przypadku to było dosłownie tak wciągające od samej pierwszej strony aż do ostatniej. Pani Tess przypomniała mi, że istnieje miłość od pierwszego wejrzenia do książek! I nie żałuję ani minuty wpatrywania się w 400 stron wypełnionych wspaniała historią.

4,25/5⭐

🏦 Napad na bank, silne kobiece bohaterki, przyjaźń, miłość, trudne dzieciństwo i relacje z rodzicami. To wszystko i jeszcze więcej znajdziecie w tej książce. Akcja rozgrywa się głównie w ciągu jednego dnia, ale oprócz tego dostajemy mnóstwo retrospekcji, które pozwalają poznać główną bohaterkę i jej przeszłość z toksyczną matką - zawodową oszustką.

🏦Przy tej historii nie da się nudzić, wszystko dzieje się szybko i sytuacja głównych bohaterów, co chwila diametralnie się zmienia. Przez cały czas byłam niesamowicie zaangażowana. Każde kolejne wspomnienie Nory coraz bardziej mnie szokowało i wywoływało frustrację oraz współczucie, czytając tę historię z pewnością poczujecie wachlarz różnych emocji.

🏦Bohaterowie to bardzo mocny aspekt tej książki. Wszyscy mają swoje traumy i problemy szczególnie w strefie relacji z rodzicami. Myślę, że wiele osób byłoby w stanie się z nimi utożsamić. Jedyne do czego mogłabym się delikatnie przyczepić to fakt, że czasami niezbyt pasował mi wiek Nory do tego, co robiła w dzieciństwie, po prostu momentami ciężko było mi uwierzyć w to, co było przedstawiane w pierwszych retrospekcjach, ale jednocześnie rozumiem ten zabieg.

🏦Jeżeli szukacie książki, która pochłonie Was od pierwszych stron to nie zastanawiajcie się tylko bierzcie się za „Dziewczyny, którymi byłam”

[współpraca barterowa: wydawnictwo mustread]

Jeśli szukacie książki, która porwie was świetną akcją, zagadkami i tajemnicami - równocześnie pozwalając poznać przecudownie wykreowane postacie - to zdecydowanie weźcie do ręki „Dziewczyny, którymi byłam”! Tej książki nie da się odłożyć aż do ostatniej strony, a nawet po zakończeniu będziecie mieli wrażenie, że mogłaby być dłuższa.

🔥 Muszę przyznać, że po zagadce, opisie i wyglądzie książka naprawdę mnie zaintrygowała a mój poziom oczekiwań ciągle wzrastał. I mimo, że te oczekiwania nie zostały w 100% spełnione to ogólnie jestem zadowolona z lektury.

🔥 W tej książce dwie rzeczy najbardziej mi się podobały: detale i historie dziewczyn, którymi była Nora. Muszę przyznać, że wiele razy główna bohaterka pokazywała swoją przebiegłość, spostrzegawczość i myślenie przyszłościowe. Serio ja bym nie wpadła bywa zwrócić ubrania na lewą stronę, przed czołganiem się w wentylacji, by porywacze się nie zorientowali. Takich drobnych pomysłów było więcej i za każdym razem dziwiła mnie przewidywalność Nory.

🔥 Druga rzecz która mi przypadła do gustu to właśnie dziewczyny którymi była Nora. Przez całą książkę wyczekiwałam czarnych stron na których pojawiają się poszczególne wcielenia głównej bohaterki. Byłam bardzo ciekawa jakie postacie, jakie historie miały te dziewczynki, jakich rzeczy się nauczyły i czego się dopuściły, żeby przetrwać. Ponadto podobało mi się pewne ukazanie wpływu psychologicznego (?) dziewczyn na Norę. Dla mnie te czarne strony są zdecydowanie najmocniejszym atutem tej książki!

🔥 Kiedy jemy spaloną kiełbaskę z ogniska to choć nam smakuje to jednak myślimy "dobra, ale trochę za długo trzymałem w ognisku", bo czujemy ten charakterystyczny smak zwęglonej skórki. i w książce Sharpen jest tak samo. Całość mi się podobała jednak było kilka irytujących rzeczy.

🔥 Pierwsza to sam napad: czytałam kilka książek młodzieżowych z podobnym motywem i tu ten motyw wypada dość słabo szczególnie na początku. Brakowało mi jakiejś iskry tam, która ujawniała się w historiach dziewczyn, którymi była Nora. Pewne sztampowe akcje również mnie irytowały jak np. chodzenie w kratce wentylacyjnej. Czułam, że jest to trochę naciągane. Do tego ciągłe teksty typu: "Ja mu zrobiłam coś gorszego, ja kłamałam więcej, nawet nie wie jak bardzo jestem zepsuta". Na mój gust zdecydowanie za często się pojawiały i zamiast dodać dramaturgii to mnie po prostu irytowały.

🔥 Podsumowując uważam, że jest to ciekawa lektura. Inna, przełamująca niektóre schematy dotyczące bohaterów. Choć nie jest ona idealna to według mnie warto poświęcić jest czas, bo jestem pewna że dostarczy Wam rozrywki na wieczór lub dwa.

"Dziewczyny, którymi byłam" autorstwa Tess Sharpe to poruszająca i niezwykle emocjonalna powieść dla młodzieży, która opowiada historię dziewczyny imieniem Grace, która ucieka z domu po śmierci matki i trafia do miasteczka w Kalifornii. Sharpe porusza kwestie tożsamości, akceptacji samego siebie i przyjaźni, co czyni tę książkę nie tylko poruszającą, ale także inspirującą i motywującą. "Dziewczyny, którymi byłam" to znakomita lektura, która może pomóc młodzieży zrozumieć i przepracować własne emocje oraz doświadczenia.

Takiej książki jeszcze nie czytałam. Pełna napięcia i niezwykle wciągająca. Każda kolejna strona okazywała się być dla mnie swego rodzaju zagadką oraz łamigłówką i kilka razy łapałam się na tym, że byłam zbita z tropu. "Dziewczyny, którymi byłam" to młodzieżowy thriller przedstawiony w bardzo oryginalny sposób. Czarne strony odzwierciedlają trudną i traumatyczną przeszłość głównej bohaterki i gdy czytelnik zanurza się w jej mroku, zaczyna coraz bardziej rozumieć ją i jej myślenie. Jest to złożona historia o dziewczynie, która postanawia przeciwstawić się wszelkiemu złu, które już w dzieciństwie odegrało w jej życiu ogromną rolę i odebrało jej wszystko.

Tess Sharpe napisała książkę, gdzie podczas jej czytania, trzeba mieć wyostrzone wszystkie zmysły, aby nic nam nie umknęło. Kreacja Nory jak najbardziej na plus, jej portret psychologiczny mocno wyrył mi się w pamięci. Z tego co wyczytałam w internecie, Netflix wykupił prawa do ekranizacji tej powieści, więc bardzo nie mogę się doczekać jak to zostanie ukazane w filmowej wersji.

Dzień Nory miał się rozpocząć od lekko żenującego momentu. Razem z byłym chłopakiem Wesem i aktualną dziewczyną Iris miała tylko szybko wpłacić w banku pieniądze ze zbiórki i rozmówić się z Wesem. W momencie kiedy Iris chce coś powiedzieć byłemu Nory, nie udaje jej się dokończyć zdania, jeden z klientów banku „uznaje, że to najlepszy moment, żeby wyciągnąć spluwę i zacząć napad na bank”. Dwóch napastników szybko zaczyna stawiać żądania – chcą się widzieć z dyrektorem placówki, którego nie ma jeszcze w pracy. Kolejne minuty doprowadzają do aktów przemocy. Nora za wszelką cenę stara się chronić swoich przyjaciół. Porywacze nie wiedzą, że niepozorna dziewczyna ubrana we flanelową koszulę jest mistrzynią kamuflażu i że Nora, to jedno z wielu imion, które nosiła. A każda dziewczyna, którą była, czegoś ją nauczyła „Rebecca nauczyła mnie kłamać. Samantha nauczyła mnie kryć się. Haley nauczyła mnie walczyć. Katie nauczyła mnie strachu. Ashley nauczyła mnie, jak przetrwać. Nora zastosowała tę wiedzę w praktyce.”

Jak zakończy się feralny napad na bank? Czy trójce przyjaciół uda się wyjść cało z opresji? Jakie tajemnice skrywa Nora? I czy w ogóle nazywa się Nora?

„Dziewczyny, którymi byłam” Tess Sharpe to właściwie dwie powieści w jednej. Jeśli przypatrzycie się książce, zauważycie, że powieść wydrukowana jest na białych i czarnych stronach. Białe strony to powieść sensacyjna, skupiająca się na niezbyt udanym napadzie na bank i walce o przetrwanie. Czarny strony to powieść obyczajowa, skupiająca się historii matki oszustki i córki „narzędzia do celu”. To czarne strony są najbardziej przejmujące. Mała dziewczynka od maleńkości jest wykorzystywana przez swoją matkę, zawodową oszustkę do działania przy kolejnych przekrętach. Dziewczynka często zmienia imiona, nawyki, a nawet wygląd. Całe jej życie podporządkowane jest kolejnym celom matki, która w imię osiągnięcia zysków jest w stanie poświęcić córkę. Nora, Rebecca, Samantha, Haley, Katie, Ashley może liczyć tylko na siebie, do czasu gdy z pomocą przychodzi jej starsza siostra Abby, teraz nosząca imię Lee, która zanim uciekła, wiodła to samo życie co młodsza siostra i z którą dzieli traumatyczne przeżycia. Nora, odwiedzając matkę w więzieniu, aby po raz ostatni zawalczyć o swoje życie, aby uniknąć zemsty ze strony swojego ojczyma, ukochanego matki (którego pomogła wsadzić do więzienia i który wyznaczył za jej głowę nagrodę) podsumowuje je gorzkich słowach „Życie nie postawiło mi na drodze tego całego gówna. Ty mnie w to wpakowałaś. Ty mnie tak ukształtowałaś. Ty wpuściłaś go do naszego świata. Ty sprowadziłaś ich wszystkich do naszego świata. (…) ty jedynie pozwalałaś mnie bić w imię miłości i molestować w imię swoich numerów.”

Jak już wspomniałam, powieść jest wydrukowana na różnych kolorach stron, więc możecie przeczytać najpierw białe strony, potem czarne; możecie oczywiście czytać tak, jak jest ta powieść ułożona. Każde podejście się sprawdzi.

„Dziewczyny, którymi byłam”, mimo iż jest oznaczona jako powieść Young Adult moim zdaniem ze względu na niektóre wątki dotyczące przemocy psychicznej i fizycznej, molestowania, pojawia się również wątek biseksualizmu i homoseksualizmu, powinna być czytana przez osoby powyżej 16-tego roku życia.

Ciekawie skonstruowane i niejednoznaczne postaci, wartka akcja i „role”, jakie przyjmuje córka oszustki, to wszystko składa się na powieść, z którą czas szybko płynie.

Dla lubiący filmy – w 2023 będzie można obejrzeć ekranizację na platformie Netflix. A w oczekiwaniu na film serdecznie polecam przeczytać powieść.

Czasami nie poznaję dziewczyny, która patrzy na mnie z lustra. Wygląda jak ja, ale zdarza się, że mówi i robi rzeczy, których ja bym nie zrobiła. Momentami widzę w jej uśmiechu trochę fałszu – może wtedy, kiedy pojawiają jej się łzy w oczach, pomimo tego, iż próbuje udawać, że wcale ich tam nie ma. Ale za każdym razem, kiedy już mam wrażenie, że nie wiem kim ona jest, przypominam sobie to imię. Moje imię i fakt, że choćby nie wiem co się działo zawsze pozostanę po prostu sobą.

Nora tego nie wie. Nora, to nawet nie jest jej prawdziwe imię. Jest tym samym co Rebecca, Samantha, Haley, Katie czy Ashley. Maską. Przykryciem, które tym razem ma zapewnić jej bezpieczeństwo, wolność, a w końcu możliwość bycia zwykłą nastolatką, której matka wraz z ojczymem wcale nie są w więzieniu. Do czasu aż wraz ze swoją dziewczyną i najlepszym przyjacielem stają się ofiarami napadu na bank, a jej okrutna przeszłość może dać im jedyną szansę na przeżycie.

Podczas czytania czułam się tak, jakby ktoś trzepnął mnie po głowie i krzyknął wprost do ucha „obudź się!”. Historia Nory i jej najbliższych była straszna. Zła. Całkowicie niesprawiedliwa. Utrzymana w lęku przed mężczyznami (w jak okropnych czasach żyjemy, żeby od dziecka uczyć się tak wielkiego strachu przed innymi ludźmi?), przed najbliższymi osobami – rodzicami – którzy zamiast wspierać, tylko krzywdzili. Jednak szczególny nacisk widziałam w wątku poszukiwania siebie. Prób zrozumienia kim się jest, jak powinno się żyć, czym tak naprawdę jest dobro i jak cienka granica oddziela go od zła. Ta książka, na przykładzie Nory, świetnie pokazuje to, jak łatwo jest zmanipulować dziecko, zabrać mu tożsamość i uzależnić jego działania od „miłości” rodzica, którą otrzymuje „za coś” a nie „mimo czegoś”.

Wciągająca, wyjątkowa, której akcja ani na chwilę się nie zatrzymuje, pełna wartościowych uwag. Ostatecznie – dająca nadzieję. Książka, która porwie każdego i napełni go w równym stopniu ciepłem, jak i przerażeniem wywołanym obecnym światem.

𝓡𝓮𝓬𝓮𝓷𝔃𝓳𝓪 "𝓓𝔃𝓲𝓮𝔀𝓬𝔃𝔂𝓷𝔂, 𝓴𝓽𝓸𝓻𝔂𝓶𝓲 𝓫𝔂𝓵𝓪𝓶"

Imiona mają moc. Za ich sprawą możemy zostać zapamiętani, a także skazani na zatracenie. Nadając je dzieciom tworzymy więź z przeszłością. Lecz co jeśli ktoś ma ich kilka? Czy to oznacza, że żył więcej niż raz?

ᴅᴢɪᴇᴡᴄᴢʏɴʏ ᴛᴀᴋɪᴇ ᴊᴀᴋ ᴊᴀ ᴘʀᴢʏɢᴏᴛᴏᴡᴜᴊᴀ̨ sɪᴇ̨ ɴᴀ ʙᴜʀᴢᴇ.

Po przeczytaniu opisu nastawiałam się na wybuchową książkę pełną zwrotów akcja oraz sztuczek. Tymczasem napad na bank był tylko pretekstem do stworzenia przejmującej i bolesnej historii o traumie oraz jej konsekwencjach. "DKB" nie jest lekką lekturą. Im lepiej poznajemy Norę tym wyraźniej dostrzegany warstwy z jakich się składa. Podczas zagęszczającej się atmosfery zaczynamy zadawać sobie pytanie kim jest nasza narratorka, a także co z niej zostanie. Lawirowanie między tym co wypowiedziane, a tym co odczuwa się podskórnie sprawia, że nie da się łatwo wyrzucić tego z głowy. Co tu dużo mówić:  Nora zwyczajnie pozostawiła na moim sercu ślad świadczący, że pojawiła się w moim życiu i kilka razy popłakałam się tak, jakbym już nigdy nie potrzebowała łez.

- ɴɪᴇ ᴊᴇsᴛᴇᴍ ᴊᴜᴢ̇ ᴅᴢɪᴇᴄᴋɪᴇᴍ.

- ᴢɴᴏ́ᴡ ɴɪᴍ ʙᴇ̨ᴅᴢɪᴇsᴢ.

Losy bohaterów spisane na czarnych jak i białych stronach niejednokrotnie chwyciły mnie za gardło i do tej pory mam je z tyłu głowy.

Ponieważ to nie jest ksiażka o cudownym ocaleniu. Ta historia to opowieść o tym jak młodzi ludzie, którzy przez całe życie musieli walczyć o przetrwanie zrobiły to czego nauczyło ich życie. Absolutnie zakochana wystawiam 10/10⭐️

"Dziewczyny, którymi byłam" to jedna z najbardziej oryginalnych książek jaką miałam przyjemność czytać w ostatnim czasie. Mimo, że mamy dopiero marzec, historia zdecydowanie aspiruje by być TOP roku 2023. Dawno nie miałam w swoich rękach tak zaskakującej, nietypowej i oryginalnej opowieści.

Autorka przedstawia nam w tej książce historię Nory, która wytresowana przez matkę przybiera coraz to nowe tożsamości. W zależności od potrzeb i wymagań matki - oszustki gra rolę słodkiej, cichej uśmiechniętej Rebecci, bądź sprytnej, śmiałej, słodkiej Katie. Bohaterka jest narzędziem w rękach swojej rodzicielki, która wykorzystuje ją dla własnych korzyści i oszustw. Cała fabuła rozgrywa się podczas napadu na bank, w którym znajduje się Nora wraz z przyjaciółmi. Dotychczasowe przeżycia związane z przybieraniem to nowych osobowości przydają się bohaterce w grze z przestępcami. Czy dziewczynie uda się ich przechytrzyć? Czy Nora i jej przyjaciele wyjdą z tego cało?

O matko, jakie to było dobre! Bez dwóch zdań był to rollercoaster uczuć; tajemnic, intryg, wzruszeń. Akcja rozwija się w dobrym tempie, nie ma tutaj nudy, ani nienaturalnego przyśpieszania akcji. Książkę czyta się naprawdę płynnie, a dzięki coraz to nowym sprawom, które wychodzą na jaw nie byłam w stanie odłożyć książki. Musiałam wiedzieć co będzie dalej. Autorka porusza w tej historii wiele trudnych, ale bardzo ważnych tematów takich jak trauma, przemoc czy molestowanie. Innym zawartym w książce wątkiem, z którym szczerze mówiąc nigdy wcześniej się nie spotkałam, jest temat endometriozy. Dzięki tak różnorodnym motywom wiele czytelniczek będzie utożsamiać się z bohaterami tej historii. Wplatanie przez pisarkę wcześniejszych wydarzeń z życia bohaterów sprawia, że czytelnik ma idealną możliwość poznania postaci od podszewki. Możemy poznać ich przeszłość, myśli, motywy działania. "Dziewczyny, którymi byłam" to nie tylko ciężkie tematy. To również opowieść o ludziach, którzy mimo zła, jakie ich spotkało w całym życiu są silni i pełni pogody ducha, to opowieść o przyjaźni i miłości, która może zwyciężyć wiele.

Podsumowując świetna książka. Niebanalni bohaterowie, oryginalny pomysł na poprowadzenie fabuły i napięcie, które nie pozwala odłożyć książki na później. Gorąco polecam to bezapelacyjny #mustread każdej książkary.

Współpraca reklamowa @[Adres usunięty]nictwo

TW: trauma, mol3stowani3, prz3moc

Dziewczyny, którymi byłam opowiada historię Nory zwanej też Rebbecą, Samanthą, Haley, Katie i Ashley. Akcja rozgrywa się podczas napadu na bank, a doświadczenie Nory w oszukiwaniu innych przydaje jej się gdyż przestępcy nie mają pojęcia z kim muszą się zmierzyć.

To historia, którą wciąga. Mimo że większość akcji dzieje się przez jeden dzień, zostało to ciekawie napisane.

Poświęćmy też chwilę zachwytu nad wydaniem, ponieważ gdy Nora wspomina gdy była innymi dziewczynami, strony w książce zmieniają się na czarne, co sugeruje że skrywają tajemnicę, którą dzieli się z nami.

Książka mimo że skupia się na napadzie na bank to jednak ma większą głębie. Pokazana jest tu relacja pomiędzy Norą a jej matką, która zmuszała ja do udawania. Nora od najmłodszych lat musiała dopasowywać się do roli, która narzuciła jej matka by uwieść i oskubać kolejnego naiwniaka. Od początku miała wpajane, że kłamstwo jest dobre dopóki nikt się o nim nie dowie.

Zostaje jednak wyciągnięta z tego bagna przez siostrę, która również to przeżyła. Dziewczyny chcą wieść spokojne życie, jednak napad krzyżuje ich plany. Nora, Wes (były chłopak) i Iris (nowa dziewczyna) znajdują się w złym miejscu o złym czasie i zostają zakładnikami. Muszą walczyć o przetrwanie.

Nora zwraca na siebie uwagę przestępcy, który jest mózgiem całej operacji, a to dlatego że postanawia wyjawić mu sekret jednej z dziewczyn, którymi była. Od teraz to ona rozdaje karty i patrzy jak inni robią to co chce.

Książka ta porusza trudny temat jakim jest trauma, dziewczyna nie miała udanego dzieciństwa. Była marionetką w rękach osoby, która czysto teoretycznie powinna być dla niej największym oparciem. Dodajmy do tego prz3moc, której doświadczyła grając jedną z ról oraz mol3stowani3 w latach młodości, ponieważ mama wybierała złych mężczyzn, którzy robili złe rzeczy.

Książka ta niesamowicie mnie rozbiła i wzruszyła, bo to historia o odnajdywaniu siebie.

Uwielbiam sięgać po literaturę młodzieżową, a jeszcze bardziej cieszę się, kiedy uda mi się trafić na coś oryginalnego. Tak też jest z "Dziewczynami, którymi byłam", która podejmuję tematykę dość niepopularną, jak na ten gatunek - napad na bank i bycie zawodową oszustką.

Nora, bo tak ma teraz na imię trafia wraz z przyjaciółmi w sam środek napadu na bank. Musi szybko otrząsnąć się z szoku i działać, aby przeżyć. W tym niezbędne będzie doświadczenie, które nabyła już od najmłodszych lat.

Głównym stylem życia jej i matki było tworzenie nowych tożsamości i znajdowanie mężczyzn, których można oszukać na pokaźne kwoty. Dziewczyna zamiast cieszyć się beztroskim dzieciństwem uczona jest manipulacji, posłuszności. To wszystko nie rzadko kończy się tragiczne - w grę wchodzi przemoc i wykorzystywanie.

Przeszłość przenika się z teraźniejszością, a wszystko w sposób, od którego ciężko się oderwać. Osobiście bardziej wciągnęły mnie rozdziały dotyczące przeszłości i chciałabym, żeby było ich więcej. Widać, że dziewczyna sporo doświadczyła, co odbija się na niej po latach i wciąż musi się z tym mierzyć.

Naprawdę dobra książka. Przede wszystkim oryginalna z ciekawie nakreślonymi postaciami - polubiłam uroczą Iris, która ma zamiłowanie do badania pożarów i lubi nietuzinkowe ubrania. Norę podziwiam za jej siłę i odwagę. Gwarantuję, że Wy też je polubicie.