Oliwia nade wszystko kocha naturę i przyjaźni się z… wiekowym dębem.
Pewnego dnia okazuje się, że temu wspaniałemu drzewu grozi niebezpieczeństwo. Aby ocalić dąb, dziewczynka jest gotowa na wszystko. Przemierzy czas i przestrzeń, by poznać nadzwyczajne opowieści o więzi łączącej człowieka z przyrodą.
Natasha Farrant i Lydia Corry, twórczynie „Księżniczek buntowniczek. Historii o odwadze, przyjaźni i innych wartościach”, znów zabierają czytelników w wyjątkową podróż. Czy to w nieprzeniknionej pradawnej kniei, czy to w sadzie pełnym kwitnących jabłoni odnajdują historie, które oczarowują i przypominają, jak ważne w życiu są drzewa, dbanie o naturę oraz najbliższych.
O autorkach
Natasha Farrant jest pisarką. Mieszka z rodziną w Londynie.
Lydia Corry jest absolwentką Royal College of Art. Zadebiutowała książką „Księżniczki buntowniczki. Historie o odwadze, przyjaźni i innych wartościach”. Mieszka z rodziną w Hastings.
Dla jakiej grupy wiekowej przeznaczona jest książka Dziewczynka, która rozmawiała z drzewami?
Publikacja jest skierowana do czytelników w wieku wczesnoszkolnym, czyli dzieci od 7 do 12 roku życia. Przystępny język oraz magiczna atmosfera sprawiają, że treść angażuje osoby potrafiące już samodzielnie czytać dłuższe teksty. Opowieść łączy elementy przygodowe z głębokim przesłaniem ekologicznym, co ułatwia zrozumienie trudniejszych pojęć dotyczących ochrony środowiska. To doskonały wybór dla młodych miłośników natury poszukujących inspirujących bohaterów i mądrych, życiowych lekcji.
Czy ta publikacja to jedna ciągła opowieść, czy zbiór różnych historii?
Książka stanowi spójną narrację o ratowaniu dębu, w którą wpleciono mniejsze opowieści o więziach z przyrodą. Główna bohaterka, Oliwia, przemierza czas i przestrzeń, odkrywając różnorodne aspekty relacji człowieka z naturą w różnych zakątkach świata. Taka konstrukcja pozwala na dynamiczne tempo akcji i częste zmiany scenerii, co podtrzymuje zainteresowanie młodego czytelnika przez cały czas lektury. Całość tworzy wielowymiarowy obraz ekosystemu, w którym każde drzewo ma swoją unikalną i ważną historię.
Jaką rolę w książce odgrywają ilustracje stworzone przez Lydię Corry?
Ilustracje Lydii Corry stanowią integralną część narracji, wizualizując magiczny świat i różnorodność opisywanych drzew. Autorka grafiki wzbogaca tekst o obrazy ułatwiające dzieciom wyobrażenie sobie odległych krain, sadów jabłoniowych i pradawnych kniei. Rysunki pomagają w budowaniu nastroju i podkreślają emocjonalny wymiar więzi między bohaterką a otaczającą ją naturą. Dzięki bogatej warstwie wizualnej książka staje się bardziej przystępna i atrakcyjna dla odbiorców preferujących literaturę z artystyczną oprawą graficzną.
Jakie główne wartości i tematy edukacyjne porusza ta lektura?
Treść koncentruje się na budowaniu empatii wobec świata roślin oraz odpowiedzialności za ochronę ekosystemów. Czytelnik poznaje znaczenie drzew w życiu człowieka, ucząc się szacunku do przyrody i zrozumienia procesów zachodzących w środowisku. Książka promuje postawę odwagi w dążeniu do celu oraz pokazuje siłę przyjaźni i więzi międzypokoleniowych. Jest to wartościowe narzędzie do domowych rozmów o ekologii i realnym wpływie działań jednostki na stan planety.
Dla kogo ta książka może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Książka nie jest polecana dla osób poszukujących realistycznej literatury faktu o drzewach pozbawionej elementów baśniowych i fantastycznych. Ze względu na metaforyczny język i motyw rozmów z roślinami, treść nie przypada do gustu czytelnikom oczekującym wyłącznie twardych danych naukowych. Fabuła wymaga od odbiorcy otwartości na magię i podróże w czasie, co odróżnia ją od klasycznych atlasów przyrodniczych. Publikacja skupia się na emocjonalnym i etycznym wymiarze ochrony przyrody bardziej niż na suchych opisach biologicznych.
