Dziewczyna z Titanica

Pierwsze moje skojarzenie związane z Titanicem to wielka filmowa miłość Rose i Jacka. Do tej pory mam przed oczami dwoje znanych aktorów odgrywających ich role. Tym bardziej miałam problem z tą książką, nie byłam w stanie odnaleźć się w niej i wyobrazić sobie całej tej akcji i jej bohaterów, mając ciągle z tyłu w głowie film. Nie do końca mi tutaj wszystko grało, chociażby wielki skandaliczny romans tamtych czasów przedstawiony przez autorkę, o którym wcześniej nawet nie słyszałam. Totalnie jest to inna historia, niż została przedstawiona w filmie. I wiem, że nie należy porównywać ich do siebie, ale tutaj wspólnym łącznikiem była jedynie katastrofa statku, śmierć tysiąca ludzi i wielka miłość do siebie dwojga ludzi. W tym wypadku to nawet miłość Madeleine i Jacka była jakaś dziwna i chociaż się kochali, to miałam wrażenie, że nie jest to szczere uczucie. Wielka różnica wieku i klasy społecznej różni ich od siebie bardzo, aż dziwi mnie co taka młoda dziewczyna zobaczyła w starszym o wiele od siebie rozwodniku (jeszcze jak pomyślę o tym jego wąsie🤦).

.

Zmęczyła mnie ta książka, połowa tej historii to były podróże zakochanych statkiem po morzach, imprezy i bogactwo wylewające się z każdej strony. A zabrakło mi tutaj najważniejszego, wielkiej historii miłosnej, która się narodziła pomiędzy tą dwójką ludzi. Historii którą zapamiętam i będę wspominać jeszcze długo po jej przeczytaniu. Tutaj akcja dzieje się szybko, para spotyka się, jest wielka miłość od pierwszego wejrzenia i zaraz ślub. Nawet sam rejs Titanicem i katastrofa zostały potraktowane po macoszemu, a akurat o tym wątku chciałam czytać jak najwięcej. Niestety liczyłam i oczekiwałam czegoś więcej, a się zawiodłam, książka miała dobry potencjał, ale nie został on wykorzystany.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🚢 "Dziewczyna z Titanica" autorstwa Shany Abe to piękna i wzruszająca opowieść o miłości.

🚢 John Jacob Astor jest po czterdziestce i jest jednym z najzamożniejszych ludzi w Ameryce.

Mężczyzna niedawno się rozwiódł, ma córkę oraz dorosłego syna.

Madeleine dopiero wchodzi w dorosłość, ale zwraca uwagę Johna, który zakochuje się w dziewczynie, i postanawia ją poślubić.

W czasie miesiąca miodowego zakochani podróżują i odwiedzają wiele miejsc, w tym Egipt, a do domu wracają na pokładzie luksusowego liniowca o nazwie Titanic.

Jak potoczą się ich losy?

🚢 Powieść jest napisana na podstawie prawdziwych wydarzeń, i nasi bohaterowie istnieli naprawdę. Akcja skupia się na Johnie i Madaleine Astor, oraz ich skandalicznym romansie, który w tamtych czasach wywoływał dużo emocji, z powodu dużej różnicy wieku (30 lat), oraz tego, że mężczyzna był rozwodnikiem a do tego milionerem.

Akcja powieści skupia się na rodzącym się uczuciu pomiędzy naszymi bohaterami, a Titanic jest tylko tłem, i to na jego pokładzie widzieli się po raz ostatni.

Szkoda, że tak mało wydarzeń jest opisanych

na statku, ponieważ uwielbiam film "Titanic" i liczyłam na więcej, ale pomimo tego książka naprawdę mi się podobała.

Autorka ukazuje również problemy, z jakimi musieli się mierzyć nasi bohaterowie, między innymi wzbudzali duże zainteresowanie mediów i prasy, które śledziły każdy ich krok, przez co nie mieli prywatności.

Jest to smutna i łamiąca serce historia, która porusza, dlatego jeśli lubicie opowieści o miłości i zakazanym uczuciu, z Titanikiem w tle, to polecam przeczytać.

Według mnie ta książka ma wiele wspólnego z rzeczywistością. Pokazuje jak ważną częścią naszego życia są takie wartości, jak: miłość, zauroczenie, dążenie do celu czy też odwaga. Bardzo romantyczna książka, która zawiera w sobie jednak mnóstwo przykrych zdarzeń. Miłość wystawiona na taką próbę nie należy do najłatwiejszych, ale wszystkie kwestie zostały bardzo dokładnie opisane, tak aby czytelnik mógł się wczuć w rolę głównych bohaterów. Dzięki temu choć na chwilę możemy się przenieść na pokład Titanica i zrozumieć, co przeżywali ludzie, którzy podróżowali tym statkiem. 

Był rok 1998, moja babcia zabrała mnie do starego kina Lwów we Wrocławiu, którego sala pachniała starym drewnem, na seans wyczekiwanego przez wszystkich filmu Titanic. Siedziałam przejęta i z zapartym tchem oglądałam tę produkcję filmową. Miałam osiem lat, więc podczas sceny, kiedy Rose i Jack oddawali się przyjemnościom w samochodzie babcia zakrywała mi oczy 🙂

Od tamtej chwili historia Titanica stała mi się bliska. Później od rodziców dostałam dwie płyty z soundtrackiem i namiętnie ich słuchałam, do tej pory znam je na pamięć.

Kiedy zobaczyłam nowy tytuł „Dziewczyna z Titanica”, który pojawił się na rynku wydawniczym, tak bardzo chciałam wrócić na pokład tego legendarnego transatlantyka.

Otworzyłam książkę, aby zatopić się w tej historii raz jeszcze, tym razem opowiedzianej z innej perspektywy, ale mój „głód przygody czytelniczej” nie został zaspokojony.

Na kartach powieści poznajemy Madeleine Talmage Force, młodą dziewczynę, która rozkochuje w sobie Jacka Astora, dużo starszego mężczyznę, pierwszego milionera w Stanach Zjednoczonych. Przyglądamy się ich historii miłosnej, trudnom z jakimi musieli się uporać, ponieważ ich związek nie był traktowany z należytym szacunkiem. Para dopięła swego, byli razem, pobrali się, podróżowali i jedną z podróży był pamiętny rejs Titanica.

Przewracałam kolejne kartki i nie mogłam się doczekać, kiedy w końcu będą opisywane zdarzenia tamtych kwietniowych dni roku 1912. Moją ciekawość momentami powstrzymywał fakt, że wspomniane osoby nie były fikcyjne, oni faktycznie to przeżyli, byli tam. Kiedy w końcu znalazłam się razem z bohaterami na pokładzie miałam wrażenie jakby wszystko było za mgłą. Czułam tak ogromny niedosyt, bo to nie historia Titanica była tutaj ważna, a relacje między tą dwójką.

Dotknęłam tematu, ledwie o niego zawadziłam i został przerwany, bo już po chwili „góra lodowa uderzyła, a Madeleine wsiadła do szalupy ratunkowej…”

Po skończeniu lektury przez wiele godzin oglądałam jeszcze filmy dokumentalne o „niezatapialnym statku”. Książka wzbudziła we mnie ogromną chęć przyjrzenia się tej sprawie bliżej, ale dlaczego tak szybko ten wątek został zakończony, przecież tytuł sugerował coś innego…

Titanic skrywa w sobie jeszcze wiele tajemnic, czy kiedyś będziemy mogli je poznać? Czy wyprawy naukowo- badawcze do wraku i postępująca technika pozwolą nam na to?

Z drugiej strony:

„Ja wierzę, oni tańczą wciąż

Oni żyją swoim życiem

I dopłyną tam gdzie chcą

I wierzę w ich podwodny świat

A orkiestra, która grała

Do tej chwili gra…

Nieprawda, że już nie ma ich

Oni płyną, tylko wolniej

Tak jak wolno płyną sny

I nieprawda, nie znajdziecie ich

Tyle mil już przepłynęli

Tyle przetańczyli dni…

Zostawcie Titanica!

Nie wyciągajcie go!

Tam ciągle gra muzyka

I oni tańczą wciąż.”

Nie tego spodziewałam się po #dziewczynaztitanica . Książka zaskoczyła mnie totalnie. 😳 Pierwsze rozdziały były nieco nużące i z ogromną niecierpliwością wypatrywałam choć wspomnienia o Titanicu. 🚢😍 Ale gdy wykręciłam się w tę opowieść, koniecznie musiałam zasięgnąć więcej informacji u wujka Google. 🤩 Zafascynowała mnie historia głównych bohaterów i z pewnością kolejny seans "Titanica" nie będzie już taki sam. 🥰

•

W 1911 r. siedemnastoletnia Madeleine Talmage Force zawróciła w głowie jednemu z najbogatszych ludzi na świecie. I nie byłoby może w tym nic strasznego, gdyby nie to, że ów mężczyzna był od niej starszym prawie o trzydzieści lat rozwodnikiem. Z nikomu nieznanej nastolatki z wyższej klasy, stała się nagle narzeczoną milionera Johna Jacoba Astora IV. Znalazła się w centrum zainteresowania mediów i amerykańskich elit. Ciężko znosiła skandal, który był jej udziałem, ale miłość zwyciężyła. Jack i Madeleine, mimo wielu przeciwności losu, pobrali się w sali balowej Beechwood. Zmęczeni ciągłymi plotkami, pragną odciąć się od ciągłych spekulacji na swój temat. Wyruszają w długą podróż poślubną. Rejs po Europie luksusowym transatlantykiem, RMS Titanic, kończy się dla małżeństwa tragicznie. Ciężarna już wówczas Madeleine z pomocą męża wsiada do łodzi ratunkowej, ale pomimo obietnicy, że wkrótce zobaczy ukochanego, jej serce zostaje złamane na milion kawałków.

•

Piękna i smutna historia miłosna, która wydarzyła się naprawdę. 💔 Myślę, że warto ją poznać. Nie zrażajcie się nudnawym początkiem i dajcie szansę tej powieści. ☺️ Serdecznie polecam! 🥰

•

Za egzemplarz bardzo dziękuję @wydawnictwofilia . ❤️

Siedemnastoletnia Madeleine Talmage Force, zwraca na siebie uwagę dużo starszego bohatera wojennego, wynalazcy i biznesmena Jacka Astora. Choć prasa nie daje im żyć zakochują się w sobie bez pamięci i biorą ślub. Wiosną 1912 roku wsiedli na pokład luksusowego transatlantyku Titanic...

„Dziewczyna z Titanica” to historia skandalicznego romansu oraz tragicznego miesiąca miodowego, który został brutalnie przerwany po uderzeniu statku w górę lodową. Powieść pokazuje rozwijające się uczycie pomiędzy dwójką bohaterów. Widzimy jaki wywołało to skandal oraz jak żądni sensacji reporterzy nie odstępowali właściwie na krok młodziutkiej dziewczyny. Poznajemy świat pełen luksusu i konwenansów. Jednak w tym wszystkim zdecydowanie za mało było dla mnie emocji. Momentami odnosiłam wrażenie że czytam sprawozdania, a i sami bohaterowie też mnie nie zauroczyli. Muszę również stwierdzić, iż tytuł zdecydowanie jest mylący gdyż samego Titanica jest tu w sumie niewiele. Ten wątek został opisany jedynie w niewielkiej części książki. Nie takiej historii się spodziewałam i moje nastawienie spowodowało lekkie rozczarowanie dlatego najlepiej jest się po prostu nie nastawiać bo nie jest to historia jaką znamy z kina. Niewątpliwie jest to ciekawa historia z dość przewidywalną fabułą, którą czyta się błyskawicznie. Warto sięgnąć by wyrobić sobie własne zdanie czy poznać życie nowojorskiej elity.

"Istnieją na tym świecie ludzie, którzy potrafią sprawić, że czujesz się tak, jakbyś była jedyną osobą we wszechświecie, na której im zależy."

"Dziewczyna z Titanica" to przepiękna opowieść, oparta na faktach, o związku Johna Astora z młodziutką Madeleine Force. Pięknie rozwijające się uczucie pomiędzy tą dwójką wywoływało w tamtym czasie nie mały skandal, podsycany przez artykuły, które co rusz ukazywały się w prasie. Żądni sensacji i gorącego tematu papparazzi nie odstępowali na krok Madeleine, gdy tylko jej znajomość z biznesmenem zaczęła się rozwijać coraz bardziej.. Pomimo przeciwności zakochani stworzyli piękny związek a ich wspólna przyszłość zdawała się roztaczać przed nimi horyzont pełen szczęśliwych dni.

Niestety wiosną 1912 roku wsiedli na pokład luksusowego transatlantyka..

Miałam lekkie obawy co do tej książki, czy nie będzie to kolejna wzruszająca opowieść przepełniona po brzegi ostatnimi chwilami pasażerów Titanica. Na szczęście okazało się inaczej. Autorka przybliża nam historię miłości Johna i Madeleine, poznajemy początki ich znajomości i całą drogę jaką przeszli by móc w końcu być razem. Książka roztacza przed czytelnikiem świat pełen luksusu, blichtru, i pokazuje jak nie łatwo w takiej rzeczywistości o życie własnym życiem, bez oceny dokonywanych wyborów. Cała historia podzielona jest na rozdziały, które są wspomnieniami Madeleine pisanymi dla syna, przeplatane ciągiem zdarzeń jej życia od chwili gdy po raz pierwszy ujrzała Johna. Cudowna powieść, która zostanie w mojej pamięci na długo. Czytałam jak zaczarowana, z ogromną przyjemnością, lekkością i fascynacją.

A sam rejs na Titanicu i to co się wydarzyło później to już wisienka na torcie łamiąca serce.

"Dziewczyna z Titanica" Shana Abe

Wydawnictwo: Filia

Premiera: 12.o4.2o23

Madeleine Talmage Force to młodziutka dziewczyna. Pochodzi z zamożnej rodziny, wiedzie beztroskie życie. Zmienia się to gdy wiąże się z dużo starszym Jackem Astora. Mężczyzna jak i jego rodzina pochodzą z wyższych sfer. Jego życiem interesuje się prasa. Więc nic dziwnego, że gdy ta dwójka postanawia związać się ze sobą wywołują niemały skandal.

Jak potoczą się losy Madeleine i Jacka? Czy związek z tak dużą różnicą wieku przetrwa próbę czasu? Jakie przeciwności losu spotkają na swojej drodze?

Po sięgnięcie po tę książkę skłonił mnie tytuł. Film "Titanic" oglądałam już tyle razy, że każdą scenę znam na pamięć. Więc gdy tylko zobaczyłam zapowiedź tej książki od razu wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Jednak po przeczytaniu jej czuje się rozczarowana. Nie takiej historii się spodziewałam. Co prawda nie mogę powiedzieć, że historia Madeleine i Jacka była zła ale jednak nie byli to Rose i Jacka z "Titanica".

"Dziewczyna z Titanica" to poruszająca historia. Wiele razy wydarzenia chwytały mnie za serce. Mówią, że serce nie sługa. Jednak nie każdy tak uważał widzac związek zaledwie siedemnastoletniej Madeleine i prawie pięćdziesięcioletniego Jacka. Zakochani spotykają na swojej drodze wiele przeciwności. Jednak ich prawdziwe uczucie do siebie potrafiło wiele znieść. Los jednak mial dla nich inny plan.

"Dziewczyna z Titanica" to ciekawa chodź przewidywalna fabuła. Czyta się ją dobrze jednak mi osobiście przeszkadzały zbyt szczegółowe opisy. Nie liczcie również na dużą wzmiankę o Titaniku. Jest to zdecydowanie historia skandalicznego w tamtych czasach związku Madeleine i Jacka. Polecam wam ją a za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu.

„Bo miłość jest ogromnym darem... Darem i ciężarem. Szczególnie małżeństwo to coś więcej niż nadzieje, szczęście i trzymanie się za ręce...”

Madeleine stoi u progu dorosłości, ma zaledwie siedemnaście lat kiedy spotyka znanego, bogatego i przystojnego rozwodnika Jacka Astora. Jej szczere i dobre serce bije szybciej na jego widok, ma nadzieję, że mężczyzna zwróci na nią swoją uwagę. Już niebawem wbrew piętrzącymi się przeciwnością, znaczącej różnicy wieku, przeróżnych spekulacji i plotek stają na ślubnym kobiercu. Pomimo wielu różnic tworzą zgraną, szczęśliwą parę, on robi wszystko, by była szczęśliwa, ona stara się odpowiednio wpasować w jego codzienność, być jego osobą. Podróż Titaniciem całkowicie odmieni ich los...

Jest to jedna z tych powieści, która zostaje w czytelniku na dłużej. Trudna, niepokojąca, przejmująca historia, której akcja toczy się niespiesznie i niezmiennie intryguje, wzbudza rosnące napięcie. Fabuła ciekawie poprowadzona, dopracowana w każdym szczególe. Poznajemy losy naszych bohaterów od początku ich znajomości i dalej przez kolejne etapy, by przejść to tragedii Titanica. Autorka ma lekkie, barwne, płynne, chwilami wręcz poetyckie pióro, z łatwością i realizmem oddaje ducha tamtych czasów. Do Madeleine poczułam sympatię, chociaż nie zawsze zgadzałam się z jej wyborami, to piękna, inteligentna młoda kobieta. W wieku dziewiętnastu lat została wdową.

Przez powieść się płynie, emocje, jakich doświadczyłam podczas czytania, były ogromne... Historia rozpoczyna się listem, który Madeleine pisze do synka, opowiada w nim o miłości swojego życia. Spotkali się przez przypadek, dzieliło ich bardzo dużo, a połączyła prawdziwa miłość. Wszytko to w cieniu czasów, w których królowały konwenanse, łatwo było o skandal, wykluczenie towarzyskie, a blichtr i pozycja były stawiane bardzo wysoko. Pięknie ukazana miłość, wsparcie, troska, szczerość, a wszystko to w cieniu zbliżającej się tragedii. Zderzenie ogromnego, brytyjskiego transatlantyckiego Titanica z górą lodową, autorka w przejmujący sposób opisała tę katastrofę. Paparazzi ówczesnych czasów, ich nachalność, bezczelność w niczym nie ustępuje tej dzisiejszej.

Słodko-gorzka, porywająca opowieść. Jestem pod wrażeniem tego romansu, z niesamowicie ciekawie ukazanym tłem historycznym. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

"Dziewczyna z Titanica" Shane Abé, to historia oparta na prawdziwych wydarzeniach. Opowiada o losach pewnej młodej dziewczyny, której świat się zawalił po katastrofie Titanica. Poznajemy jej życie przed tym tragicznym wydarzeniem i po nim. Bardzo piękna historia, która wyciska morze łez. Nie da się przejść obojętnie wobec tej powieści. Idealnie nadaje się dla miłośników obyczajówek, literatury pięknej i powieści historycznych.

Prawie każdy z nas słyszał o tragedii, która miała miejsce w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 roku. Ogromny brytyjski transatlantyk Titanic uderzył w górę lodową. To zapoczątkowało ogromną katastrofę, w której zginęło mnóstwo ludzi. Ta tragedia dopadła również pewną rodzinę opisaną przez Shane Abé w jej książce "Dziewczyna z Titanica". Kim jest jej bohaterka?

Poznajemy naszą bohaterkę już po katastrofie, a właściwiej 22 sierpnia 1912 roku. Matka pisze list do swojego niedawno urodzonego synka. Opowiada w nim historię życia jego rodziców. To była miłość jak z bajki, oczywiście tylko z ich bajki. Nikt nie wierzył w ich prawdziwe uczucia. On pułkownik Jack Astor, najbogatszy człowiek w Ameryce, po rozwodzie, przed pięćdziesiątką zakochał się w młodziutkiej 17-letniej dziewczynie Madeleine Force. Czy miłość w tamtych czasach z tak ogromną różnicą wieku miała szansę przetrwać? Czy raczej byli wytykani palcami?

Nasza bohaterka pierwszy raz zauważyła swojego męża kiedy miała zaledwie trzynaście lat. Co tak naprawdę przyciągnęło do siebie tych dwoje zakochanych? Czy faktycznie byli szczęśliwi?

Książkę "Dziewczyna z Titanica" czytałam z zapartym tchem. Nie mogłam oderwać się od niej. Chciałam poznać ich historię. Byłam ciekawa, co takiego w sobie widzieli, że mimo tak ogromnej różnicy wieku zapragnęli stworzyć własną rodzinę. Czy Madeleine trwałaby do końca życia przy swoim mężu, gdyby tragedia ich nie rozłączyła? Prawdopodobnie mięliby gromadkę dzieci. Niestety los był dla nich okrutny. Na całe szczęście młoda wdowa miała dla kogo żyć.

Poczytajcie historię o pięknej miłości od pierwszego wejrzenia. Mimo przeciwności losu nie poddali się i stworzyli coś wspaniałego. Na ich przykładzie widać, że nie warto słuchać tego, co mówią inni. Warto zawsze postępować w zgodzie ze sobą, ponieważ nikt za nas nie przeżyje naszego życia.

Piękna i wzruszająca historia. Na pewno za jakiś czas do niej powrócę.

Polubiłam główną bohaterkę. Nie zawsze zgadzałam się z jej wyborami. Madeleine jest bardzo piękną i inteligentną młodą kobietą. Jej historia pozostanie ze mną przez dłuższy czas.

Kim dokładnie był pułkownik Astor i co w tym dojrzałym mężczyźnie widziała nasza bohaterka, dowiecie się, podczas czytania "Dziewczyny z Titanica".

Czy w dzisiejszych czasach takie uczucie, jakie łączyło Madeleine i Jacka miałoby szansę przetrwać?

Jeżeli lubicie powieści z historią w tle, to "Dziewczyna z Titanica" będzie dla was idealną lekturą.

Autorka w przejmujący sposób opisała katastrofę Titanica. Tutaj leje się dużo łez. Nie powstrzymujcie ich.

Proszę bardzo przyznać się, kto oglądał "Titanica" więcej niż raz? A kto na nim nie uronił ani jednej łzy? Da się tak?🤔

Każdy, kto zna historię Titanica kojarzy go z historią miłości Rose i Jacka. Smutną i bardzo ckliwą. Ale jest też inna historia miłosna, która ma wiele wspólnego z tym wielkim statkiem.

Jest to opowieść Madeline i Jacka Astora, w której nie nastąpił happy end, lecz bolesne rozstanie poprzez katastrofę statku, który miał być wspaniałą podróżą do domu, a okazał się traumą na resztę życia...

"I tak w końcu wypowiedzieli te słowa i słowa nie odebrały im niczego, ich głębokiej i cennej więzi, słowa dodały jej innego smaku, słodko- dymnego, jak noc".

W "Dziewczynie z Titanica" poznajemy życie Maddie i Jacka, początki ich znajomości, zauroczenia i miłości, a także reakcje ludzi, którzy byli częścią ich uprzywilejowanego świata, na ten wręcz skandaliczny związek. Dlaczego skandal? Ponieważ różnica wieku pomiędzy nimi była znaczna i wynosiła 29 lat!

Oprócz tego podczas lektury poznajemy wszystkie blaski i cienie tego związku w świecie, w którym króluje pozycja, blichtr i koneksje. W świecie, gdzie każdy patrzy na twój ruch, potknięcie czy przejaw emocji.

Jak spędziłam czas podczas lektury "Dziewczyny z Titanica"? Bardzo dobrze👍 Być może miało na to wpływ to, że część historii została przedstawiona przez Madeline, jako forma listów do syna, a pozostała część jego opowieść narratora.

Przyjemnie się ją czytało, choć cały czas czułam gorzki posmak ludzkiej tragedii i trudności bycia na świeczniku. Ale była też słodycz, która pojawiała się za sprawą romantycznego wątku Maddie i Pułkownika Astora, bo na przekór wszystkim mieli taki swój świat, który był dla nich bańką pełną szczęścia, troski i miłości.

"Wystrzelona raca oświetlała długą, ognistą ścieżkę, a gdy gwiazda zatonęła, tak samo zatonął statek: prawie bezbronnie, prawie bezgłośnie, słychać było tylko plusk i krzyki."

Czy mogę polecić Wam tą książkę? Tak, jak najbardziej, ponieważ to słodko- gorzka powieść o miłości, nadziei, troskach, smutkach, żałobie, a przede wszystkim historia, która w pewien sposób upamiętnia tragedię ludzi płynących Titanicem.

Jest 14 kwietnia 1912. Środek ciemnej, mroźnej nocy na Oceanie Atlantyckim. Statek RMS Titanic płynie w rejs z Southampton do Nowego Jorku. O godzinie 23.40 następuje zderzenie z górą lodową. Dochodzi do wielkiej katastrofy, w której ginie mnóstwo ludzi. John Jacob Astor IV, amerykański przedsiębiorca i wynalazca, jeden z najbogatszych ludzi na Ziemi znajdował się na pokładzie statku. Jego druga żona Madeleine Astor z domu Force, towarzyszyła mu w podróży.

"Dziewczyna z Titanica" to powieść, która przybliża nam historię związku tej pary. Od pierwszego przypadkowego spotkania, poprzez rodzące się między nimi uczucie, cichy ślub, podróż do Egiptu i ostatni wspólny rejs.

Madeleine była młodsza od Johna o prawie trzydzieści lat. Została jego drugą żoną i to wielu ludziom z wyższych sfer się nie spodobało. Szczególnie że pierwsza żona Astor'a nadal żyła (rozwód). Paparazzi ciągle szukali sensacji i uprzykrzali im życie.

"Dziewczyna z Titanica" to ciekawa opowieść, lecz mnie nie porwała, nie olśniła, ani mocno nie zauroczyła. Według mnie, do fabuły, która została przedstawiona w książce, bardziej pasuje oryginalny tytuł "The Second Mrs. Astor", czyli "Druga pani Astor". Autorka trzy czwarte książki poświęciła związkowi bohaterów. O tragedii, która wydarzyła się na Titanicu, napisała kilka rozdziałów. Niestety ja nie do końca potrafiłam uwierzyć w uczucia głównych bohaterów. Być może przeszkadzała mi w tym duża różnica wieku pomiędzy Johnem i Madeleine.

Nie mam wątpliwości, że to powieść, która zauroczy wiele Czytelniczek. Jest napisana pięknym, miejscami poetyckim językiem. Pełna szczegółów i barwnych opisów. Opowiada o prawdziwych ludziach, ich uczuciach, problemach, złych i dobrych chwilach.

Główni bohaterowie tej powieści młodziutka Madeleine Talmage Force i bohater wojenny Jack Astor. Ich związek nie cieszy poparciem opinii publicznej. Mimo, że Madeleine należy do klasy wyższej to Jack to zupełnie inna liga. Surowo oceniani i potępiani przez żurnalistów uciekają w podróż, której kres przypada na feralnym transatlantyku, RMS Titanic.

Jack to 47- letni rozwodnik, a Maddy to zaledwie 17- letnia dziewczyna. Czy ten związek miał szansę na powodzenie? Para pobrała się zaledwie miesiąc po publicznym ogłoszeniu zaręczyn. Choć dzieliło ich wiele to jedno jest pewne, połączyło ich ogromne uczucie.

Autorka w sposób bardzo szczegółowy opisuje detale towarzyszące poznaniu tych dwojga i późniejszych etapów znajomości. Każdy rumieniec, grymas, element wystroju, odcienie kolorystyczne dywanów w hotelach, nuty zapachowe perfum, czy detale dotyczące garderoby bohaterów.

Momentami niestety łapałam się na tym, że nużą mnie te dokładne opisy i czekam aż małżonkowie wkroczą na pokład tytułowego Titanica. Akcja dotycząca samej katastrofy trochę mnie rozczarowała, ponieważ niewiele się o niej dowiadujemy.

Madeleine niemal natychmiast wsiada do szalupy ratunkowej z innymi kobietami i po raz ostatni widzi Jacka. Później znów jest trudno. Autorka w sposób bardzo sugestywny opisuje rozpacz młodej mężatki. Jej wyczerpanie i ciągłą nadzieję na ponowne spotkanie z mężem.

Nie ukrywam, że czuję się trochę zmęczona tą lekturą, gdyż w moim odczuciu mogła być skrócona o te szczegółowe opisy wszystkiego. Zabrakło mi adrenaliny, mocniejszych emocji, czegoś co sprawiłoby, że czytam z przyspieszonym pulsem i nie mogę przestać myśleć o bohaterach powieści jeszcze długo po zamknięciu książki.

Historia miłości przedstawiona w powieści jest niewątpliwie piękna i przejmująca. Współczułam im ostracyzmu towarzyskiego i doceniałam wsparcie rodziny Forców. Najciekawszym jednak dla mnie był sam motyw podróży, podróży nie byle jakiej bo luksusowym najsłynniejszym transatlantykiem. Niestety finał był tragiczny.

Autor: Shana Abe

Madeline zakochuje się w starszym od siebie Jacku. Mężczyzna to bohater wojenny, wynalazca i biznesmen, ale nie przeszkadza mu to żeby zakochać się w siedemnastoletniej dziewczynie. Zakochani wsiadają na pokład Titanica. Gdy statek uderza w górę lodową, mężczyzna każe kobiecie wejść do łodzi ratunkowej, ale czy on sam przeżyje?

Liczyłam na coś zupełnie innego niż to co dostałam i bardzo się zawiodłam. Książka dłużyła mi się niemiłosiernie. Było trochę ciągłego tekstu, który nie polepszał sytuacji.

Duża różnica wieku między głównymi bohaterami nie za bardzo mi odpowiadała. Nie czułam między bohaterami żadnej, chemii, a ich zachowania były strasznie sztywne. Nie polubiłam ani jednego bohatera, bo moim zdaniem nie byli godni zapamiętania. Gdzie tylko jedzie Madeline tam pojawia się Jack Astor. Było to strasznie nudne, bo on co chwilę się przy niej pojawiał.

Fabuła była dla mnie nużąca, bo przez większość książki czytamy o losach Madeline i Jacka, a dopiero w połowie książki przenosimy się na ten tytułowy Titanic. Chciałam i liczyłam na więcej akcji na pokładzie luksusowego atlantyku, a dostałam jakieś herbatki i przyjęcia w ogrodach i posiadłościach. Na pewno nie wrócę do tej historii.

„Dziewczyna z Titanica” to powieść, która zdobyła moje czytelnicze serce. Ta historia pozostanie w nim już na zawsze. Bo jak można zapomnieć historię miłości Johna Jacoba Astora i Madeleine Force. Uwierzcie mi – nie można. Zresztą jak przeczytacie tę powieść, to poczujecie, że to, co piszę, jest szczere. Szczere i prawdziwe jak miłość bohaterów powieści Shany Abe.

Nie ukrywam, że miałem wielkie oczekiwania względem tej książki. I co najważniejsze zostały one w pełni spełnione. Wszak historia miłosna związana z tematem Titanica jest wielkiego kalibru, jest ponadczasowa. I dziś autorce udało się doskonale przelać ją na papier. Poruszająca historia pokazująca siłę miłości mocniejszą od góry lodowej.

„Dziewczyna z Titanica” to powieść, która wzniosła się na sam szczyt mojej czytelniczej topki w kategorii powieści obyczajowych. Zatem każdy miłośnik tego gatunku powinien umieścić ją na liście „must read”, a Czyt-NIK swym zwyczajem ku uznaniu umieszcza ją w zestawieniu NIK – Najlepszych Interesujących Książek.

Siedemnastoletnia Madeleine Force należy do wyższej klasy społecznej. Swym urokiem, wdziękiem zdobywa serce Johna Jacoba Astora, bohatera wojennego, biznesmena i wynalazcy, którego matka jest przedstawicielka amerykańskiej elity. Jacob jest również współwłaścicielem hotelu Waldotf-Astoria. Bohaterowie tej historii pochodzą z dwóch różnych światów, lecz ich serca nie zważają na różnice klasowe między nimi. Również różnica wieku nie staje na przeszkodzie ich miłości. Jest ona ponad wszelkimi podziałami. Wiosną 1912 roku wyruszają w podróż luksusowym transatlantykiem RMS Titanic. W momencie, gdy zderza się z górą lodową ich miesiąc miodowy, zmienia się w tragedię. Mężczyzna pomaga Madeleine w akcji ratunkowej, zapewniając ją, że spotkają się w Nowym Jorku.

„Dziewczyna z Titanica” to powieść oparta na faktach. Dlatego też historia ta dotyka nas z jeszcze większą siłą, uświadamiając nam, że w prawdziwym życiu istnieje miłość, która jest silniejsza od uderzenia w górę lodową. Jest prawdziwa, szczera, mocna!

To, co ujęło mnie w tej historii, to nie tylko jej prawdziwość, lecz również styl, w którym opisała ją Shana Abe. Dzięki temu nie tylko byłem obserwatorem pięknej miłości, lecz stałem obok Madeleine i Jacoba. Miłośnicy powieści obyczajowych i historycznych sięgając po tę książkę, będą w pełni zadowoleni z lektury. Czyt-NIK był… jest, ponieważ ta historia na dobre zadomowiła się w moim czytelniczym sercu. Zdecydowanie polecam.

Książka „Dziewczyna z Titanica” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia

W "Dziewczynie z Titanica" autorka przygląda się najsłynniejszej parze ówczesnych czasów – od ich pierwszego spotkania, przez zaloty i zawarcie związku małżeńskiego, aż po luksusowy miesiąc miodowy przerwany tragedią na Oceanie Atlantyckim. Powieść z łatwością działa na wyobraźnię i emocje – to barwna podróż do lat "pozłacanej epoki" w sam środek arystokratycznego świata amerykańskich wyższych sfer. Na tle bogactwa i prestiżu Shana Abé snuje opowieść o romantycznej miłości – "towarzyskim skandalu", który wzbudził ogromne zainteresowanie prasy i równie ogromne emocje wśród członków amerykańskiej socjety. Autorka dobrze uchwyciła blaski i cienie historii Astorów i stworzyła intymny portret młodej kobiety u progu przełomowych zmian. Książka ujmuje arystokratyczną scenerią i czarującą, słodko-gorzką historią miłosną. I potrafi wzruszyć do łez, szczególnie we fragmentach poświęconych tragedii Titanica.

Romantyczna, niespieszna, barwna, ale też tragiczna opowieść napisana z wdziękiem i czułością. Udana beletrystyczna podróż – miło spędziłam czas. I bez wątpienia ciekawie było powrócić literacko na pokład Titanica. Warto przeczytać.

Bohaterami powieści zostali ludzie, którzy mieli okazję zapisać się na kartach historii. Madeleine i Jack nie są fikcyjni. Żyli naprawdę, znani z gazet – choć autorka nadała im bardziej ludzkiego i zwyczajnego wymiaru, opowiadając historię ich miłości od tej strony, od której nie znał jej nikt. Młodziutka dziewczyna, która udziela się w sztuce teatralnej. Pochodząca z dość zamożnej rodziny, mądra, z klasą i wiarą we własne możliwości. Madeleine trafiła na języki, bo jako nieznana dziewczyna nagle stanęła na szczytach nowojorskich elit i to jako żona znacznie starszego pułkownika. Ta druga, bo przecież Jack miał już wcześniej inną kobietę. Z kolei John Jacob Astor IV to najbardziej wpływowa osobistość owego Jorku. Człowiek, o którym lubi rozpisywać się prasa. Pełnowymiarowy dżentelmen. Mężczyzna, który się nie spieszy, przesyła kwiaty, by zdobyć serce swojej wybranki i nie szczędzi na to pieniędzy. Jest obyty, inteligentny, odważny (w końcu to weteran wojenny) i jest podziwiany. Tą dwójkę dzieli tak wiele – wiek, status społeczny, ludzie. Łączy ich jednak prawdziwe uczucie.

KONTROWERSYJNA MIŁOŚĆ I DRAMAT TITANICA

Autorka rozpoczyna tą książkę właściwie od końca i nie jest żadnym spojlerem fakt, że Jackowi nie udaje się wyjść cało z pięknej podróży, jaką razem z ukochaną miał przeżyć na pokładzie Titanica. Te fakty są znane z historii i autorka wspomina o tym już na wstępie. Potem jednak przenosi czytelnika do początków niezwykłego uczucia, jakie zrodziło się pomiędzy bohaterami. Książka przez większość stron rozpisuje się o tym co działo się w życiu Madeleine i Jacka do czasu tragedii Titanica. Jak wspólnie pokonywali kolejne etapy kontrowersyjnego związku, jak reagowali na to inni i tak dalej. Etap podróży i sam dramat rozegrany na wodzie stanowi niewielką część powieści. Przyznaję, że po przeczytaniu książki poszperałam trochę w sieci w poszukiwaniu faktów dotyczących głównych bohaterów i widać research, jaki poczyniła autorka tworząc tą powieść. To wszystko wydarzyło się naprawdę i mogło wyglądać właśnie tak, jak to opisała. Ów fakt jest niewątpliwie nurtujący. Sam wątek miłosny jest jednak dość sztywny. Mamy wielką przewagę opisu nad dialogiem, przez co momentami trudno było mi przebrnąć. Liczyłam na bardziej romantyczny klimat, który w finale rozerwałyby mi serce wymiarem rozegranej tragedii, tymczasem tak się nie stało. Przyglądałam się wszystkiemu z zainteresowaniem, jednak bez większych emocji.

NARRACJA

Narracja prowadzona w książce została podzielona na dwa typy. Mamy zwyczajnego narratora trzecioosobowego, który z dystansem prezentuje losy głównych bohaterów. Mamy też jednak narrację drugoosobową, dość nietypową, w której to Madeleine zwraca się do swojego synka – dziecka, które nigdy nie będzie miało okazji poznać swojego ukochanego ojca. Przyznaję, że zazwyczaj bliżej mi do tej narracji, która jest mocniej związana z samym bohaterem ze względu na emocje, jednak tym razem bardziej przystępna, jak dla mnie, okazała się narracja trzecioosobowa.

PODSUMOWANIE

„Dziewczyna z Titanica” to oparta na faktach powieść historyczna czy też obyczajowa, przedstawiająca losy postaci, które żyły naprawdę. W tle dramatyczne wydarzenia, jakie wstrząsnęły światem w roku 1912. Powieść o miłości, z pozoru romantyczna, choć jak dla mnie nieco sztywna – nawet jak na tamte czasy. Pojawiało się tutaj wiele ciekawych wiadomości, autorka poczyniła solidny research i zapodała kawałek wartościowej literatury. Pięknie odwzorowała także język i styl ubioru zamierzchłych czasów. Dało się wczuć w klimat przeszłości. Trochę niewygodne były dla mnie długie opisy, które momentami mnie nużyły – wolę dialog, by wydaje mi się żywszy. Zatem, jeśli szukacie powieści historycznej, która pozwoli Wam przybliżyć tamten okres i przeżyć go razem z bohaterami, książka może się Wam spodobać. A już na pewno zrobi wrażenie na osobach, które intrygują się losami bohaterów pierwszoplanowych. Jeśli jednak liczycie na emocjonującą historię miłosną, która porwie Wasze serca, możecie czuć niedosyt, tak, jak to było w moim przypadku.

Może się wydawać, że oto przed czytelniczkami pojawia się historia Rose i Jacka, znana dokładnie wszem wobec z filmu o słynnym liniowcu, który zatonął podczas dziewiczego rejsu, ale okazuje się, że to zupełnie inna opowieść. Zdecydowanie mniej łzawa, ale i wartościowsza w odbiorze.

Jack Astor to przedstawiciel nowojorskiej society. Bohater wojenny, który kulturą osobistą i wyjątkowo łagodnym charakterem zjednuje sobie ludzi, człowiek honoru, który bez pamięci zakochuje się w młodziutkiej Madeline Force, która, mimo dość wysokiej pozycji w towarzystwie, uznawana jest za kogoś niegodnego miłości pułkownika. Para za nic ma jednak mezalians i szybko związek formalizuje. Małżeństwu nie dane jest jednak żyć w szczęściu, ponieważ rozdziela ich na zawsze najsłynniejsza katastrofa morska wszech czasów.

Trzeba przyznać autorce, że ani razu nie zbliżyła się w swojej historii do tej przedstawionej w filmie o Titanicu. Z ogromną pieczołowitością, oparła swoją opowieść na osobie, która przeżyła tę katastrofę i wokół niej budowała fabułę. Stworzyła postać niepretensjonalną, rzutką i inteligentną, która pomimo młodego wieku, zostaje doświadczona przez los w najgorszy z możliwych sposobów.

Shana Abe przykłada ogromną wagę do szczegółów. Jej opisy są niemal doskonałe. Wspaniale oddają ducha epoki, wyjaśniają pewne zależności, przenoszą w czasie i pomagają zrozumieć charakterystykę początków dwudziestego wieku. Tu nie ma miejsca na przypadkowe sceny czy miejsca, wszystko ma swój czas i opowiedziane jest w punkt.

Pięknie też dorasta główna bohaterka. Doskonale radzi sobie z przeciwnościami, które rzuca jej los i bezbłędnie rozprawia się z łaknącymi informacji pismakami, którzy już wtedy byli częścią życia ówczesnych celebrytów.

To bardzo dobra powieść obyczajowa, połączona z pięknym i dojrzałym romansem. A cała ta historia otulona jest sztuką w stylu Art Nouveau, przepełniona blichtrem i dbałością o detale, co jedynie wzmacnia przekaz czytanej powieści. Polecam najgoręcej!

To całkiem inna odsłona historii, która zyskała popularność. Owszem pojawia się miłość, która musi przezwyciężyć klasy społeczne, ale i również dużą różnicę wieku.

Madeleine Force i Jack Astor spotkali się przypadkiem, ona jako aktorka wywarła ogromne wrażenie na Jacku. Od tego się zaczęło zainteresowanie, kwiaty, wspólne bankiety. 17 Maddy zastanawiała się czy atencja ze strony Astora to pułapka, misterna gra by zdobyć jej zaufanie, a potem porzucić? Jej świat zmienił się o 180 stopni, bo nagle wszyscy zaczęli się interesować jej życiem osobistym. Dziennikarze, którzy śledzili ją na każdym kroku i tylko czekali na jej potknięcie. Żyła w cieniu nieżyjącej matki Jacka, a także byłej żony Astora.

Madeleina i Jack postanawiają jednak być razem, chodź początki nie były kolorowe, bo śmietanka towarzyska unikała z nimi kontaktu, a wręcz była uszczypliwa i nadęta. Pasierb okazywał jawną niechęć do swojej macochy i nie robił nic by tą relację poprawić. Madeleine czuje się osamotniona dlatego Astor za namową postanawia udać się z nią w podróż. Wycieczka zmienia wszystko, już nic nie będzie takie samo.

Wspólna wycieczka na różnych statkach z przerwami na zwiedzanie jest ekscytująca i nikt nie spodziewał się katastrofy. Niestety para dostaje się na pokład Titanica, a dalsze losy są nam znane. Czujemy odczucia i emocje, mechanizmy które powstają na skutek tragedii, niektóre pozytywne inne wręcz przeciwnie, bo chce przetrwać pierwotny instynkt przeżycia, nawet za wszelką cenę.

Końcówka... niestety większość ludzi chowa głowę w piasek i udaje, że nie zna Madeleine, wręcz nią gardzi, bo ma majątek i władzę. Nie wie, że Maddy bardzo cierpi, a koszmary budzą ją co noc, ma jednak skarb i to dla niego pragnie przezwyciężyć wszystkie przeciwności losu. Dzięki temu możemy poznać historię z innej perspektywy. Czy podobała mi się ta nowa odsłona? Miała podobne wątki, ale miłość Madelein i Jacka była inna, ale równie obfita w emocje i odczucia.

O Tytanicu i o pięknej miłości, pomimo przeciwności wynikających z różnic społecznych, słyszał chyba każdy. „Dziewczyna z Tytanica” to opowieścią oparta na faktach. Autorka zbierała wiele materiałów by opisać to co wydarzyło się w życiu głównych bohaterów. Nie było to jednak takie łatwe. Historia, którą oddała w nasze ręce jest piękną opowieścią o miłości najsłynniejszej pary wszechczasów.

Ona – Madeline Talmage Force, zwana Maddy. Miała zaledwie siedemnaście lat, gdy zwróciła na siebie uwagę rozwodnika. Pochodziła z dobre rodziny, należącej do wyższej klasy. Jest nie tylko młoda, ale również piękna i inteligentna.

On – John Jacob Astor. Rozwodnik, pułkownik, bohater wojenny. Jest nie tylko odważny, ale również nie boi się pracy. Jest również biznesmenem i bogatym człowiekiem, który zakochał się w Maddy.

Wchodząc na pokład luksusowego Tytanica jest ona już w ciąży. Gdy statek udrze w górę lodową zaczyna się walka o życie. Tylko jedno z nich przeżywa.

Książkę czyta się bardzo szybko. Dostarcza ona wielu emocji. Najpierw kibicowałam dwójce zakochanych w odnalezieniu drogi do siebie. A nie było im łatwo. Rodzice Maddy nie mieli zachwyceni, że ich zięć jest rozwodnikiem. Gdy zaręczyli się wciąż nękali ich dziennikarze i nie schodzili z pierwszych stron gazet. Wciąż o nich pisano przeróżne rzeczy. Pomimo wszystko pobrali się i spodziewają się dziecka. Niestety, ale ich szczęście nie trwało długo. Zakończyło się wraz z wejściem na pokład Tytanica, który uderzył w górę lodową i zaczął tonąć. Ukochany zapewniał, że jeszcze spotkają się w Nowym Jorku. Niestety, ale los chciał inaczej. Kobieta staje się samotną matką. Rodzi syna, któremu nadaje imię Jack.

Chociaż zakończenie książki zna się i wie się, że nie będzie ono miało szczęśliwego zakończenia to książka wciąga od pierwszych stron i dostarcza wielu emocji. Porusza, wzrusza i nie pozwala o sobie zapomnieć jeszcze długo po jej zakończeniu. Całym sercem byłam przy Maddy, która pomimo, ze wywodziła z dobrej rodziny, były zwyczajną, prosta dziewczyną, która chciała kochać i być kochaną. Pomimo młodego wieku potrafiła postawić na swoim i zawalczyć o swoją miłość. Jack również miał dylematy, czy wypada mu zawracać głowę, młodej i inteligentnej damie. Ich uczucie jednak było silniejsze od wszystkiego. Przetrwało nawet po śmierci Jacka.

Bardzo polecam tę książkę osobą, która szukają tkliwych historii. Poruszy ona nie jedno serce i zostanie na dłużej z nami.

Madeleine to bardzo młoda dziewczyna pochodząca z wyższych sfer. Jednak majątek jej rodziny nie sięga tak wielu przodków, by Force `owie byli wyraźnie szanowani w otoczeniu. Wychowana wraz z siostrą na prawdziwą damę doskonale zna wszelkie konwenanse oraz etykietę. A jednak jej dusza zawsze rwała się do przodu, niechętna do stwarzania wszelkich pozorów dobrego wychowania, których wymagała od niej matka. Maddy interesowała się między innymi aktorstwem, czy wyścigami, była inteligentna i obyta w towarzystwie, choć w większości stała z boku. A przez wyższe sfery została odsunięta jeszcze bardziej, gdy na jaw wyszedł jej kontrowersyjny wybór sercowy.

Pułkownik Jack to postać doskonale znana w Nowym Jorku. Niebywały filantrop, człowiek nie obawiający się wyruszenia na wojnę, na dodatek wszechstronnie uzdolniony i o wybitnym umyśle. Od wielu pokoleń jego nazwisko należy do elity, a on sam często stanowi pożywkę dla prasy. Jest rozwodnikiem, ma dwójkę dzieci, a starszy syn znajduje się pod jego opieką. Kocha wodę i wiele czasu spędza na bezkresnych przestworzach, które pozwalają mu uciec od jego szalonej codzienności. Związek z tak młodą kobietą nie był w jego planach, lecz i on szybko się przekonał, że serce nie sługa i nijak ma się do rozumu.

„Dziewczyna z Titanica” to historia oparta na faktach. Jack i Maddy istnieli naprawdę, podobnie jak poboczni bohaterowie tej historii i wiele informacji na ich temat można bez trudu odnaleźć w Internecie, łącznie z ich zdjęciami. I choć finał tej książki jest znany od samego początku, to nie przeszkodziło mi to w czerpaniu niezwykłej przyjemności z każdego słowa, które się w niej znajduje. Napisana jest w sposób przystępny, a zarazem angażujący, z dużą dbałością o szczegóły, ale i emocje, które przenikają na czytelnika. Oprócz opowieści o wspólnym życiu głównych bohaterów oraz tragedii, która ich dotknęła, znajdziemy tu także bezpośrednie wzmianki, w który Madeleine zwraca się bezpośrednio do syna – bo właśnie do niego w głównej mierze jest kierowana ta historia. Autorka w znakomity sposób oddała klimat wczesnych lat XX., wprowadzając czytelnika w świat tak szalenie odległy od tego, w którym przyszło nam żyć. To, co wtedy wywoływało skandal, dziś jest na porządku dziennym, a początki relacji i konkury mogą wydawać się niedorzeczne, jednak zostało to nienagannie ujęte w tej pozycji. Abe porusza tu kwestię początków związku postaci i niemałych trudów, z którymi musieli się mierzyć, związanych z różnicą wieku oraz pozycji społecznej, statusem rozwodnika Astora, czy nadmiernym zainteresowaniem mediów. Towarzysząc im w wielu wspólnych chwilach mamy możliwość wyrobienia sobie zdania na temat tego związku, ale i zauważenia, że więź ich łącząca była prawdziwa i szczera, pomimo nieprzychylności ogółu. Temat katastrofy oraz późniejszych wydarzeń jest tu poruszony w sposób niezwykle emocjonalny, a Autorce udało się oddać nie tylko tragedię ogółu, ale i jednostek oraz cały ogrom uczuć, z którymi się mierzyli, co sprowadza do tego, że nie sposób nie wzruszyć się podczas poznawania tych części książki. To jedna z tych pozycji, którą naprawdę warto poznać, napisana bez wątpienia na wysokim poziomie i zapadająca w pamięć, a nawet – rozbudzająca chęć na poszerzenie swojej wiedzy o jej bohaterach. Spędziłam z nią wspaniały czas i będąc pod jej ogromnym wrażeniem niezmiernie ją polecam!

,,Istnieją na świecie ludzie, którzy potrafią sprawić, że czujesz się tak, jakbyś była jedyną osobą we wszechświecie, na której im zależy. Bez względu na to, czy są to pojedyncze chwile, czy długie lata na przestrzeni całego życia, patrzą ci w oczy i uśmiechają się do ciebie w sposób tak bezpośredni i szczery, że nie masz szans - wpadłaś po uszy''.

Dziewczyna z Titanica zaintrygowała mnie od samego początku. Zarówno opisem na tylnej okładce jak i piękną szatą graficzną.. poza tym , szczerze przyznaję,że będąc wielbicielką filmu Jamesa Camerona nie byłam w stanie się opanować i wiedziałam, że muszę poznać tę historię.

Książka Shany Abe to oparty na faktach romans historyczny.

Autorka z dużym wyczuciem, lekkością i niebywałą dbałością o szczegóły opisała w fabule związek będący w owym czasie największym skandalem na świecie.

John Jacob Astor wywodził się z najznamienitszej nowojorskiej rodziny, jego matka, bywalczyni salonów uchodziła za postać wprost legendarną a otrzymanie zaproszenia na jedno z jej słynnych przyjęć było towarzyskim szczytem marzeń.

Główny bohater zaś to człowiek oczytany, obyty w świecie biznesmen ,założyciel jednego z najbardziej znanych hoteli tamtych czasów oraz współwłaściciel hotelu Waldotf-Astoria.

Madeleine Force miała zaledwie siedemnaście lat, gdy ów niezwykły mężczyzna zwrócił na nią uwagę.

Wystarczyło kilka spojrzeń, kilka rozmów, by całkowicie stracił dla niej głowę.

I choć dzieliły ich prawie trzy dekady - ich uczucie było prawdziwe I bardzo głębokie. Autorce udało się je ukazać bardzo realistycznie, podobnie jak konwenanse i ogólne normy rządzące zalotami.

Madeleine od początku zdobyła moją sympatię swoją szczerością i naturalnością. Wychodząc za Jacka przyjęła na siebie ogromną odpowiedzialność.

Na uwagę zasługują przepiękne opisy zarówno otoczenia jak i przeżyć bohaterów i ich relacji.

W kwietniu 1912 roku małżonkowie wypływają w rejs na pokładzie największego statku pasażerskiego -RMS Titanic.

Gdy feralnej nocy ogromny liniowiec uderza w górę lodową , mąż pomaga Maddy wsiąść do szalupy ratunkowej obiecując, że wkrótce się spotkają..

Nie zdradzę więcej powiem tylko ,że to była prawdziwa literacka przygoda pełna magii ,miłości i wzruszeń .

Gorąco polecam ❣️

Niezwykle wzruszająca historia tragicznie zakończonego związku młodziutkiej Madeleine Force i Jacka Astora. Ona ma zaledwie 17 lat gdy poznaje Jacka, starszego niemal trzy dekady,przystojnego, inteligentnego, potomka elity nowojorskiej. On ma 46 lat, bohater wojenny, dziedzic fortuny, rozwiedziony, ojciec dwójki dzieci.

Romans Madeleine i Jacka budzi obsesyjne zainteresowanie prasy szukającej sensacji i skandalu. Zaręczyny trzymają w sekrecie, ślub biorą niemal w ukryciu, dziennikarze nie dają im spokoju. Elita nowojorska odsuwa się od młodej pary z niechęcią. Miłość kwitnie. W podróż poślubną młodzi wybierają się do Egiptu. W drodze powrotnej do Nowego Jorku przesiadają się na niezatapialny statek Titanic, ogromny, luksusowy, cud techniki....

Czyta się szybko, bo wciąga od pierwszych stron.To książka, o której się szybko nie zapomni. Chwyta za serce, wzrusza. Polecam, warto przeczytać 👍🙂