Dziewczyna z Berlina

1936. Liesel Scholz to Niemka, mieszkająca w Berlinie. Jej życie rodzinne jest pełne bezpieczeństwa i spokoju. Ojciec, uzdolniony chemik, chroni swoją rodzinę pracując dla rządu Hitlera. W te na pozór beztroskie życie coraz bardziej wkrada się nazistowska propaganda. Zwłaszcza, że gosposia Szolzów, jak i jej córka Rosa są Żydówkami...

1946. Sam Houghton, amerykański chemik i żołnierz, przyjeżdża do powojennych Niemiec, by znaleźć nazistów, których doprowadzi przed oblicze sądu. Zatrudnia tłumaczkę, Annę, piękną kobietę, która pomimo swoich sekretów staje mu się coraz bliższa. Co łączy Annę z rodziną Szolzów i nazistowskimi rządami?

,, Uśmiechać się i potakiwać, słuchać i zgadzać się... pozwolić sobie po prostu uwierzyć, zamiast prowadzić ciągłą walkę z czymś, co wszystkich innych wydawało się ponosić na swojej obłudnej i zadufanej w sobie fali".

Za każdym razem, gdy czytam książki o tematyce II wojny światowej, z perspektywy Niemców, to czuję się rozdarta. Zwłaszcza, gdy są to obywatele, którzy nie zgadzali się z nazistami, Hitlerem i jego świtą, skazując tym siebie, bądź swoich bliskich, na śmierć, czy wieczne niebezpieczeństwo. Tak właśnie przedstawia się połowa rodziny Szolzów. Dlaczego tylko połowa? Ponieważ w ich rodzinie nastąpił głęboki rozłam, który podzielił ją na dwie grupy- pierwszą, nienawidzącą Hitlera i pomagającą Żydom oraz drugą, która z uwagi na własne korzyści, przymykała oczy na krzywdę ludzką. Domyślam się, że wiele niemieckich rodzin mogłoby się z tym utożsamiać.

"Dziewczyna z Berlina" to emocjonalna i trudna książka. Opowieść pełna odwagi i miłości, która potrafi wiele wybaczyć... Przedstawia losy Niemców, zarówno podczas wojny, jak i po niej. Ukazuje nazistowskie nastroje, wręcz uwielbienie dla Hitlera i jego propagandy, ale posiada również drugą stronę- mocno zakorzenioną nienawiść dla ludzi, którzy czuli się lepszymi od innych. Brak zgody na krzywdę ludzką, której powodem było pochodzenie. Często podczas czytania nie potrafiłam powstrzymać łez. Płakałam nad losami głównej bohaterki oraz niemocy, która jej towarzyszyła.

Frustracji, która wynikała z tego, że chciałaby pomagać o wiele bardziej, ale nie miała możliwości, by to zrobić. Przykre jest to, że "Dziewczyna z Berlina" pokazuje najgorsze ludzkie zachowania i myśli, ale i daje przykład tego, że nie wszyscy ludzie mają serce z kamienia. Polecam!!! Lektura warta przeczytania, która skłania do wielu przemyśleń.

1936 rok.

Liesel mieszka w Berlinie, dzięki pracy jej ojca kobieta czuje się bezpiecznie. Przypadkowe spotkanie z Rosą, córką żydowskiej gosposi utwierdza Liesel w przekonaniu, że wielu osób jest zagrożonych, a zasady nazistowskiego rządu są bardzo brutalne. Kobieta decyduje się za wszelką cenę pomóc Rosie.

1946 rok.

Amerykański kapitan Sam przyjeżdża do Niemiec, by doprowadzić do procesów nazistów. Zatrudnia jako tłumaczkę kobietę o imieniu Anna, mężczyzna nie może przestać myśleć, o tym co przydarzyło się kobiecie podczas wojny. Co połączy bohaterów? Czy Liesel dotrzyma obietnicy? Jakie sekrety skrywa Anna?

Zacznę od tego, że jak tylko zobaczyłam okładkę tej książki, to po prostu się w niej zakochałam, jest cudowna! Nie miałam wcześniej styczności z autorką, ale po przeczytaniu tej powieści jestem pewna, że jeszcze nie raz sięgnę po jej książki. Autorka ma bardzo lekkie i przyjemne pióro, co sprawia, że mimo iż książka liczy około 500 stron czyta się ją naprawdę szybko i ciężko ją chociaż na chwilę odłożyć. Fabuła od pierwszych stron mnie ogromnie zaciekawiła i wciągnęła, bardzo lubię książki o tematyce wojennej, ponieważ dostarczają one zawsze wielu skajnych emocji i oczywiście w tym przypadku też tak było. Akcja tej powieści rozgrywa się w Niemczech, w dwóch płaszczyznach czasowych: 1936 rok w Berlinie przed wojną, kiedy coraz bardziej widać ideologię nazistowską, a później w 1946 roku we Frankfurcie, co pozwala nam spojrzeć z zupełnie innej strony na to, co działo się podczas II Wojny Światowej. Bohaterowie tej powieści zostali naprawdę świetnie wykreowani, biła od nich prawda! Autorka na przykładzie Liesel udowadnia, że nie wszyscy Niemcy wierzyły w to co głosili naziści, jednak jawne przeciwstawienie się ich ideologiom mogło pociągnąć za sobą srogie konsekwencje. Byłam szalenie ciekawa z jakimi przeciwnościami przyjdzie się mierzyć tej młodej dziewczynie, a uwierzcie mi wcale nie było jej łatwo. Z każdej strony tej powieści wylewają się emocje, które chłonęłam całą sobą. Ta książka jest ogromnie poruszająca, przejmująca i naprawdę warta uwagi, szczególnie dla osób, które miłują się w takiej tematyce. Ja jestem zachwycona! Polecam! Moja ocena to 9/10.

Liesel to nastoletnia córka chemika, który zaczął pracę dla nowego rządu w 1936 roku. Była wychowywana niemalże pod kloszem, niczego jej nie brakowało. Gdy stała się panną ojciec często zabierał ją zamiast żony na spotkania towarzyskie. Nie wszystkie podobały się Liesel, bo sama od początku mimo młodego wieku, nie zgadzała się z tym, co mówi Hitler. Jej ojciec początkowo też wyśmiewał wszystkich wierzących w Hitlera, jednak z czasem stał się taki jak wszyscy. Główna bohaterka przekonała się o tym, że dzieje się coś niedobrego dopiero po spotkaniu z córką swojej gospodyni, która była żydówką.

Sam jest amerykańskim kapitanem, który zaraz po wojnie w roku 1946 zostaje wysłany do Niemiec by tam przeprowadzić śledztwo i odnaleźć wszystkich, którzy wspierali Hitlera, oraz postawić ich przed sądem. Pomóc ma mu w tym Anna, młoda kobieta, która skrywa wiele tajemnic.

Czy Liesel przeżyje wojnę? Czy stanie po stronie żydów, a może dla bezpieczeństwa po stronie ojca a zarazem Hitlera? Czy Sam dokończy śledztwo w Niemczech? Oraz jakie sekrety skrywa Anna?

Akcja książki dzieje się na dwóch płaszczyznach czasowych. Pierwsza to rok 1936, w Niemczech jest to czas, kiedy ideologia nazistowska staje się coraz mocniejsza. Większość osób, bez sprzeciwu podporządkowuje się władzy Hitlera. Tak też było z ojcem młodej Liesel, mimo iż z początku wyśmiewał jego teorie, sam coraz częściej wypełniał jego polecenia. Główna bohaterka zupełnie się nie zgadzała z tym, że wszyscy tak wywyższają i czczą Hitlera, jednak ze względu, iż jej ojciec był wysoko postawionym chemikiem, często musiała uczestniczyć w spotkaniach towarzyskich.

Druga płaszczyzna czasowa do rok 1946, zaraz po wojnie do Niemiec przyjeżdża z Ameryki kapitan Sam, który ma za zadanie odnaleźć chemików, którzy wspierali Hitlera i doprowadzić ich przed sąd.

Przyznam, że dosyć często sięgam po książki o tematyce wojennej. Tę historię na pewno wyróżnia to, że główna bohaterka mimo młodego wieku nie dąży ślepo za tłumem. Stara się swoimi sposobami walczyć z teoriami Adolfa Hitlera, choć wie, jakie to może nieść za sobą konsekwencje. Ta powieść pokazuje, że nie wszyscy Niemcy wierzyli w ideologię nazistowską, były też osoby, które tak jak Liesel przeciwstawiały się temu. Nawet po zakończeniu wojny chciała sprawiedliwości.

Gratuluję autorce tak dobrej książki. Ostatnio coraz częściej w moje ręce wpadają tego typu historie wojenne, gdzie Niemiec bądź Niemka walczyli z poglądami Hitlera, mimo iż zdawali sobie sprawę, że to walka z wiatrakami.

Jeśli lubicie czytać tego typu książki to wam gorąco polecam. Nie zrażajcie się tym, że ta powieść ma ponad 500 stron, bo czyta się ją błyskawicznie. Osobiście, też nie przepadam za tak obszernymi książkami jednak w tym wypadku, tak mnie pochłonęła, że nawet nie wiem, kiedy a już byłam przy zakończeniu tej historii.

"Chciałam być wolna – wyznała cicho Rosa.

– Nawet jeśli tylko przez kilka minut. To może być wszystko, co mi pozostało"

1936, Nazistowski Berlin

Życie Liesel Scholz, córki chemika pracującego dla rządu, jest pełne przywilejów. Dziewczyna może czuć się bezpieczna, pomimo brutalnych zasad panujących w kraju, o których tak naprawdę nie ma pojęcia. Jedno spotkanie z Rosą, córką żydowskiej gosposi, utwierdza Liesel w przekonaniu, że coś jest nie tak. Dziewczyna postanawia pomóc Rosie i tylu ludziom, ilu tylko będzie w stanie, bez względu na wszystko.

1946, Frankfurt

Sam Houghton, amerykański kapitan, przyjeżdża do Niemiec by odnaleźć nazistów i postawić ich w stan oskarżenia. Słaba znajomość języka skłania Sama do zatrudnienia młodej tłumaczki, Anny. Kobieta jest bardzo tajemnicza, niewiele o sobie mówi, jednak z każdym kolejnym dniem oboje stają się sobie coraz bardziej bliżsi. Coś, co przydarzyło się Annie podczas wojny, nie daje spokoju Samowi. Czy kapitan pozna jej sekret?

"Dziewczyna z Berlina" to książka, która zachwyca. Tyle mogłoby wystarczyć, by opisać tę piękną i bardzo emocjonującą powieść. Katie Hewitt stworzyła historię niebanalną, nieszablonową. Biorąc ją do ręki spodziewałam się kolejne przejmującej, rozdzierającej serce romantycznej historii. I oczywiście, wątek romantyczny jest, ale nie gra on pierwszych skrzypiec. Autorka w swojej powieści skupiła sie głownie na życiu zwykłego obywatela Niemiec w cieniu rządzącej partii i jej reżimu.

"Dziewczyna z Berlina" to powieść, w której emocje wylewają sie z każdej strony a obrazy w niej przedstawione chwytają za serce I sprawiają, że z oczu lecą łzy. To również powieść o odwadze, podejmowaniu trudnych decyzji i ponoszeniu ich konsekwencji, o sile i determinacji kobiety, która bez względu na strach o życie swoje i swoich bliskich, odważyła się pomagać innym.

Powieść Katie Hewitt to niezwykle emocjonująca i bardzo wartościowa lektura, w której fikcja idealnie została połączona z wydarzeniami historycznymi. Zdecydowanie jest to kolejna z lektur, której po odłożeniu, nie sposób tak szybko zapomnieć. Z całego serca polecam.

Z chęcią sięgam po powieści wojenne, obozowe. Nie dla przyjemności, ale dla przeżywania, dla emocji, dla wiedzy i pamięci. To co wydarzyło się wiele lat temu nie może zniknąć z naszych serc i głów, dlatego, aby unikać takich strasznych rzeczy jakie miały miejsce.

Powieść Dziewczyna z Berlina jest zupełnie inna od tych, które do tej pory czytałam. Przedstawia historię nazistowskich Niemiec i drugiej wojny światowej oczami młodej Niemki, której ojciec był zagorzałym nazistą. Liesel Sholz żyła całe życie w mydlanej bańce, a gdy ona pekła na niezgodę i protest przeciwko całemu złu było już za późno. Podczas lektury znajdujemy się w samym sercu Berlina, obok Hitlera i jego popleczników, którzy na wystawnych balach rozmawiają sobie o eksterminacji Żydów. Jednocześnie akcja toczy się już po wojnie kiedy wojska sowieckie i alianckie okupują upadłe Niemcy i podejmują akcje takie jak odnalezienie niemieckich chemików, którzy mogą się im przydać. Samowi, który dostał zadanie przekopywania akt nazistów pomaga sekretarka Anna, która skrywa nie jeden sekret a jej oczy widziały bardzo wiele.

Takich książek się nie czyta. Bierze się je do ręki i po prostu pochłania, a one nie pozostają nam dłużne tylko wciągają nas w swoje sidła i przepuszczają jak przez wyżymaczkę. Tematy poruszane w książce jie są łatwe, łzy płyną z powodu całego tego zła i bestialstwa, ale przeżywanie tak wielkich emocji podczas lektury jest bezcenne. Dziewczyna z Berlina jest wartościowa powieścią gdzie fikcja miesza się z prawdziwymi wydarzeniami, lektura skłania nas do refleksji i zadajemy sobie tylko pytanie: Dlaczego?

Jeśli powieści wojenne was nie zniechęcają to bardzo proszę, weźcie pod uwagę ta pozycję, gdyż jest naprawdę fenomenalna.

Moja ocena 9/10

Dorota

Obydwie Zaczytane

Wychodzę z własnej strefy komfortu. Zazwyczaj nie czytam książek historycznych, ale postanowiłam, że dam jej szansę i zobaczę czy odnajdę coś zaskakującego i innego w powieści Kate Hewitt. "Dziewczyna z Berlina" okazała się tym zaskakującym promyczkiem w mojej niemocy czytelniczej. Jest to opowieść osadzona w czasie II Wojny Światowej, jednak historia nie stanowi tu jedynie tło a wydaje się jakbyśmy znajdowali się w samym centrum wydarzeń wojennych.

Liesel to młoda dziewczyna pochodząca z zamożnej rodziny, której spokój i beztroska zostaje odebrana w dość młodym wieku. Jako córka chemika i nazisty musi bardzo uważać na to co mówi i robi zwłaszcza, gdy sama nie popiera Hitlera i gardzi wszystkim co głoszą naziści. Gdy spotyka swoją dawną gosposię Żydówkę i jej córkę w opłakanym stanie po pobiciu przez SS, postanawia pomóc nie tylko im, ale tyłu Żydom ilu zdoła i nawet groźba śmierci za to jej nie powstrzymuje.

Jest to przejmująca opowieść o odwadze, podejmowaniu trudnych wyborów i ponoszeniu ich konsekwencji, ale również o paraliżującym strachu o życiu. Myślę jednak, że przede wszystkim jest to kolejna historia silnej kobiety, która się nie poddaje i żyje według własnych przekonań.

Bez wątpienia jest to książka, która zostaje z czytelnikiem na dłużej i nie sposób przestać o niej myśleć. Serdecznie polecam.

Przeczytałam już wiele książek o tematyce wojennej, jednak ta historia zdecydowanie wyróżnia się na tle pozostałych. Wszystko za sprawą tego, że jest to historia widziana oczami młodej Niemki. Niemki, która nie zgadza się z hitlerowską ideologią, a która ze względu na pracę swojego ojca, zmuszona jest do brania udziału w różnego rodzaju przyjęciach w towarzystwie największych nazistów.

Druga perspektywa czasowa to rok 1946, powojenne Niemcy. Amerykański Sam Houghton prowadzi operację Paperclip, szukając niemieckich naukowców. Wkrótce zaczyna współpracować z nim tajemnicza Anna Vogel, która ma w tym swój ukryty cel. Łatwo jest się domyślić, co łączy obie te historie, ale absolutnie nie odbiera to przyjemności czytania. Wręcz przeciwnie - wszystko powoli łączy się w jedną całość, a wszystkie tajemnice zostają ujawnione.

Powiem szczerze, że przepadłam od samego początku! Z jednej strony ciężko się oderwać, chce się czytać i czytać, a z drugiej - nie chciałam żeby ta historia zbyt szybko się skończyła. “Dziewczyna z Berlina” to poruszająca powieść o trudnych decyzjach, dylematach, strachu i bezsilności, ale też o miłości, nadziei i odwadze. To książka, która po przeczytaniu zostaje w pamięci, nie sposób przestać o niej myśleć - przez kilka dni nie sięgnęłam po inną książkę!

Zastanawiam się, czy w literaturze wojennej mogę jeszcze odnaleźć coś co jest w stanie mnie zaskoczyć i sprawić, że czytana książka będzie wręcz idealna? Czy może wszystkie książki określane tym mianem miałam okazje już przeczytać??

„Dziewczyna z Berlina” to kolejna historia, która osadzona została w czasie II wojny światowej. Jednak nie jest to kolejna obyczajówka, której jedynie tło stanowią wydarzenia historyczne. Autorka tak poprowadziła akcję, że czytelnik ma wrażenie, że znajduje się w samym centrum wydarzeń wojennych, że sam boryka się dylematami poszukując odpowiedzi na pojawiające się w głowie pytania.

Historia zaprezentowana na kartach książki to niewątpliwie analiza ówczesnego czasu, próba nakreślenia różnorakich postępowań ludzi ale też przywołanie ogromu problemów w tym także tych etycznych. To często wybory dokonywane przez Niemców pracujących dla Hitlera, pomiędzy tym co trzeba uczynić by zapewnić bezpieczeństwo sobie i swoim bliskim, a tym co uważa się za słuszne w danej sytuacji... Ale przede wszystkim to kolejna opowieść o silnej kobiecie, której pragnieniem była wolność, choćby chwilowa… Wątek miłosny, który pojawia się w tej historii czyni ją delikatniejszą ale to nie jest on dominujący w tej powieści…

Bez wątpienia to książka, która pozostaje z czytelnikiem na dłużej. Taka, po lekturze której nie sposób odłożyć ją na półkę i przestać o niej myśleć…

Bardzo serdecznie polecam…

Rok 1936 Liesel wiedzie dostatnie i bezpieczne życie w Berlinie ciesząc się licznymi przywilejami dzięki pracy jej ojca dla IG Farben. Ten chcąc zyskać w oczach otoczenia Hitlera traci w oczach najbliższych. Liesel dostrzegając brutalne i bezwzględne rządy nazistów nie może się pogodzić z tym co się dzieje narażając tym samym bezpieczeństwo własne ale i rodziny. W 1946 we Frankfurcie amerykański kapitan Sam Houghton, przyjeżdża do Niemiec, by odnaleźć prominentnych nazistów i doprowadzić do ich procesów. Jako tłumaczkę zatrudnia Annę, która wydaje się być niezwykle tajemnicza.

„Dziewczyna z Berlina” to niezwykle poruszająca historia o nadziei, trudnych wyborach, ludzkich dramatach, odwadze i strachu. Nie znajdziecie tu wartkiej akcji czy wielkiej miłości ale mimo tego trudno się od niej oderwać. Widzimy różne odcienie strachu czy bezradności w obliczu sytuacji w jakiej się znaleźli. A umiejscawiając bohaterów w samym środku wojennego piekła autorka obarcza ich wyrzutami sumienia, zmusza do refleksji, dylematów czy rozterek. Niejednokrotnie jesteśmy świadkami, iż nic nie jest czarno białe, pozory potrafią mylić, a nasze na pierwszy rzut oka nieistotne decyzje mogą wpływać na innych. Mimo, iż nie jest to łatwa historia to lekkie pióro autorki sprawia, iż pochłania się ją błyskawicznie. To niewątpliwie poruszająca powieść po którą warto sięgnąć.

Uwielbiam wszystkie powieści dotyczące II wojny światowej.

Autorka Kate Hewitt stworzyła idealną książkę. Czy kiedykolwiek zastanawialiście się co czuły obywatelki Niemiec przed, w trakcie i po II wojnie światowej? A co mogły czuć dzieci zbrodniarzy wojennych? Autorka w swojej powieści opowiada o jednej takiej rodzinie.

Autorka Kate Hewitt swoim dziełem w idealny sposób poruszyła moje serce. Bardzo emocjonująca historia. Łzy same cisną się do oczu. Już sam prolog ściska za serce. Co musiała czuć dziewczyna, którą ścigało trzech uzbrojonych żołnierzy? Czy przeżyła? Czy została pozbawiona życia? Dowiecie się z tej powieści. Wcieliłam się w jej skórę. Łzy płynęły mi ciurkiem. Byłam przerażona.

Historia „Dziewczyny z Berlina” zaczyna się w sierpniu 1936 roku. Poznajemy sympatyczną dziewczynę Lisel Schoolz. Tego dnia ma się odbyć niezwykle ważne wydarzenie w historii Rzeszy – otwarcie olimpiady. Ma ona pokazać światu aryjską wyższość i siłę.

Nasza bohaterka na początku powieści bardzo kochała swojego ojca. Otto Scholz był dla niej bardzo dobry. Czy tak samo go kochała pod koniec?

Otto pracuje w jednym z największych koncernów chemicznych IG Farben w Niemczech. Ma tam bardzo dobrą posadę. Jest cenionym chemikiem. Czy podziela zdanie Hitlera? Czy też uważa, że wszyscy bez aryjskiej krwi powinni umrzeć? Czy jest zupełnie odwrotnie i nie podziela poglądów i tego co wyprawia Hitler i jego współtowarzysze?

Matka Lisel jest pianistką. Ilse Scholz jest wycofaną kobietą. Nie może patrzeć na to co się dzieje na świecie. W swoim życiu kilka razy poroniła – może to też miało duży wpływ na nią. Czy może liczyć na swojego męża? Nad życie kocha synka Friedy’ego. Jest bardzo chorowity. Można nawet powiedzieć, że jest niepełnosprawny. Czy czasem nie będzie zawadom dla idealnego świata, który próbuje wykreować Hitler? Czy pozycja Ottona pozwoli na ocalenie synka? Mimo wszystko chłopiec jest zagorzałym kibicem Hitlera. Czy tak mu to już zostanie? Czy się przekona, że Führer nie jest dobrym człowiekiem?

Lisel jest moją ulubioną bohaterką z tej powieści. Czy będzie musiała wstąpić do Bund Deutscher Mädel (żeński odpowiednik Hitlerjugend)? Trafia tam prawie każda rodowita Niemka po skończonych czternastych urodzinach. Czy uda się ją ocalić? Więcej o jej przejmującym życiu dowiecie się z powieści „Dziewczyna z Berlina”. Dodam tylko, że wydarzy się mnóstwo tragicznych sytuacji. Przygotujcie sobie lepiej chusteczki.

Nasza powieść dzieje się również w roku 1945. Przekonacie się jak wyglądał Frankfurt zaraz po II wojnie światowej. Tym razem poznacie 32 letniego amerykańskiego kapitana Sama Houghtona. Co takiego robi w Niemczech? Dlaczego akurat tutaj przyleciał? Otóż dostał bojowe zadanie. Musi wytropić wszystkich zbrodniarzy wojennych włącznie z naukowcami. Do pomocy będzie miał tajemniczą sekretarkę Annę Vogel z Essen. Dziewczyna bardzo dobrze włada językiem angielskim. Dziewczyna ma wielki sekret. Poznacie jej największą tajemnicę czytając tą powieść. Czy tej parze uda się wytropić i postawić przed sądem nazistowskich zbrodniarzy?

Czy zastanawialiście się jakie życie prowadzili nazistowscy zbrodniarze? Czy mieli normalne rodziny? Autorka w idealny sposób to opisuje. Z jednej strony kochający mąż i ojciec a z drugiej niezwykle bezwzględny morderca. Które z tych dwóch wcieleń było tylko udawane? Czy przyjdzie mu zapłacić za wyrządzone krzywdy? Czy może jak większość zbrodniarzy ulotni się jak szczur i do końca życia nie poniesie kary za swoje czyny?

Nie możecie przegapić tej bardzo realnej i za razem brutalnej historii. Przekonajcie się sami i wcielcie się w skóry naszych bohaterów. Razem z nimi kroczcie po świecie, w którym panuje zło. Czy zwycięży dobro?

Historię ukrytą na kartkach powieści „Dziewczyna z Berlina” wciągnęłam jednym tchem. Nie mogłam przestać czytać, dopóki nie poznałam całej prawdy. Tylko czy ta prawda mnie wyzwoliła?

Idealnie przejmująca i ściskająca serce fabuła. Bardzo dobra akcja. Jeżeli lubicie skoki czasowe to dobrze trafiliście. Tutaj przeplatają się czasy. Jeżeli tak jak ja uwielbiacie tematykę związaną z II wojnom światową – to tym bardziej sięgnijcie po „Dziewczynę z Berlina”.

Tą historię chętnie widziałabym na dużym ekranie. Może kiedyś się doczekam.

Z całego serca polecam - #mommy_and_books

"Bo miłość, w końcu to zrozumiała, jest wyborem, którego można dokonywać każdego dnia, z wysiłkiem, ze świadomością, z trudem . To wymaga siły, tak jak mówiła jej matka".

Akcja książki toczy się w dwóch ramach czasowych, w roku 1936 w nazistowskim Berlinie i w roku 1946 we Frankfurcie.

Główna bohaterka Liesel Scholz jest córką chemika, który tworzy syntetyczny kauczuk. Młoda, 14- letnia dziewczyna stara się zrozumieć wszechobecną fascynację Hitlerem. Zadaje dużo pytań, niestety odpowiedzi, które uzyskuje nie są jednoznaczne. Jej ojciec, który obraca się w ścisłym otoczeniu führera prywatnie twierdzi, że nie jest nazistą. Dziewczynka buntuje się i nie zgadza z wpajanym jej nowym nazistowskim porządkiem.

Rok 1946 to czas kiedy do Niemiec przebywają amerykańscy żołnierze, których celem jest odnalezienie aktywnych nazistów i doprowadzenie do ich skazania. Sam Houghton jest szczególnie oddany sprawie, pomaga mu niemiecka tłumaczka Anna.

Jak zapewne się już domyślacie tych dwoje mimo, że z zupełnie odmiennymi doświadczeniami i kolejami losu zbliża się do siebie.

Autorka w ciekawy, a zarazem bardzo przystępny sposób opisuje zbliżającą się wojnę i podejście do niej z punktu widzenia zwykłego Niemca.

Część akcji toczy się również w Polsce, w pobliżu kolczastych drutów obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau.

"Dziewczyna z Berlina" to bardzo ciepła i optymistyczna powieść o bardzo mrocznych czasach. Autorka bardzo zręcznie nakreśliła ludzkie emocje, szczególnie strach i niepokój.

Klimat nie jest druzgoczący, ani mrożący krew w żyłach. Czytamy o wydarzeniach nam znanych z historii, ale czytało mi się te 500 stron z ogromną ciekawością.

Jeśli lubicie słodko- gorzkie powieści historyczne osadzone w czasach Drugiej Wojny Światowej to jest to coś dla Was. Miłość jest tutaj oczywiście jednym z wątków, ale też motorem napędowym ludzkich działań. Polecam.

Wydawało mi się,że o wszystkim czytałam i nikt nie jest w stanie mnie zaskoczyć jednak „Dziewczyna z Berlina” sprawiła,że odleciałem i nie mogłam zapanować nad emocjami.

Popłakałam się, a teraz nie potrafię wyrzucić tej historii z głowy. Ciągle o niej myślę i mam ochotę przeczytać ją jeszcze raz.

To nie była łatwa historia. Pewnie większość książek o tematyce obozowej można określić tym mianem, ale z pewnością była dla mnie wyjątkowa. Historia, którą zapamiętam na długo. Książka, która wydaje się być tak realistyczna, że aż boli, ponieważ jest to fikcyjna historia, w której znajdziemy również prawdziwe wydarzenia. Autorka przeprowadziła skrupulatny research i widać, że nie tylko włożyła w tą książkę całe serce, ale również wykonała przy niej ogromną pracę.

Niezwykle poruszająca, refleksyjna i wzruszająca powieść, którą trzeba przeczytać. Gdy przypomnę sobie niektóre fragmenty, to z powrotem pojawiają się u mnie łzy…Historia, która pokazuje drugą stronę dna. Okrutną rzeczywistość, upadek człowieczeństwa, ale też niezwykłą siłę i walkę ponad wszystko. Pokazuje, że nie można wszystkich wrzucać do jednego worka i naklejać mu etykiety. Bardzo często można w taki sposób skrzywdzić drugą osobę i powinniśmy o tym pamiętać.

1936r. - nazistowski Berlin, w którym wychowuje się Liesel Sholz. Dziewczyna żyje w pięknej bańce mydlanej, ale pewnego dnia ta bańka pęka, gdy zdaje sobie sprawę, że dookoła niej dzieją się rzeczy, które nie powinny. Postanawia ona pomóc Rosie, córce rzydowskiej gosposi, niestety tym sposobem naraża na niebezpieczeństwo wszystkich których kocha.

1946r. Frankfurt - Amerykański kapitan Sam Houghton przyjeżdża do Niemiec w celu odnalezienia i skazania nazistów. Zatrudnia piękną Annę, która jest tłumaczką. Stają się sobie coraz bliżsi, lecz mężczyzna nie potrafi zapomnieć o wydarzeniach, które spotkały kobietę podczas wojny. Na dodatek dziewczyna ma swoje sekrety, które łączą ją nie tylko z partią nazistowską,ale również z Liesel Scholz.

Są takie książki, które poruszają czytelnika całą gamą emocji, z jakich są zbudowane, wciągają, wzbudzają zainteresowanie, a przy tym nie są szybkie, gwałtowne czy przytłaczające. I do takich właśnie pozycji należy opowieść o Liesel, którą snuje Kate Hewitt, autorka "Dziewczyny z Berlina".

Nie jest to powieść łatwa, nie nadaje się na odstresowanie, to raczej historia wojenna o ludziach, o ich trudnych wyborach, dramatycznych przejściach i ogólnie o piekle wojny, które dotyka wszystkich. Nie znajdziemy tu makabrycznych opisów, ale nie ma też wybielania wydarzeń - pomiędzy wierszami wybija to zło, ludzkie tragedie, sytuacje trudne moralnie. Całość jest potraktowana z szacunkiem, opisana przystępnie, z pewnym dystansem, ale zarazem z ciekawej perspektywy. Dzięki temu książkę czyta się szybko, z zainteresowaniem, opowieść wzbudza emocje i pozostaje z czytelnikiem na dłużej.

Polecam!

Kate Hewitt napisała powieść poruszającą, trafiającą do naszych sumień. „Dziewczyna z Berlina” to historia, wobec której nie można przejść obojętnie. Pozostaje z nami na zawsze. Jej przekaz mocno trafia do naszych emocji.

Historia rozgrywa się w dwóch przestrzeniach czasowych – w 1936 roku w nazistowskim Berlinie i w roku 1946 we Frankfurcie.

W 1936 roku poznajemy historię Liesel Scholz. Jej życie jest idealne. Może cieszyć się pięknym domem, poczuciem bezpieczeństwa oraz przywilejami płynącymi z faktu, że jej ojciec jako chemik pracuje dla niemieckiego rządu. Obraz świata widziany przez Liesel zmienia się w momencie, gdy poznaje Rosę, córkę ich żydowskiej gosposi. Okazuje się, że Rosa w niemieckiej rzeczywistości nie jest bezpieczna. Liesel pragnie jej pomóc, narażając tym samym siebie i swoich bliskich.

Dziesięć lat później przenosimy się do Frankfurtu. Poznajemy Sama Houghtona, młodego amerykańskiego kapitana. Przyjeżdża on do Frankfurtu, aby rozliczyć nazistów za haniebne czyny, których dopuścili się podczas II wojny światowej. Mężczyzna zatrudnia Annę, tłumaczkę, która jak się okazuje, skrywa sekrety związane z działalnością nazistowskich Niemiec. Między Samem i Anną rodzi się uczucie.

Czy jednak to, co przydarzyło się Annie podczas wojny przekreśli szansę na miłość? Jaki sekret skrywa kobieta? Jak bardzo poznanie go zmieni relacje między kobietą i mężczyzną? Te pytania pojawiały się w mej głowie podczas lektury tej książki. Odpowiedzi nie są łatwe. Lecz warto poznać tę historię. Tak autentyczną, tak poruszającą, że jeszcze długo po zakończeniu lektury nie mogłem przestać myśleć o „Dziewczynie z Berlina”.

Kate Hewitt utkała historię o miłości, o wojnie. Historię nie łatwą, lecz mocno trafiającą do serc. Jeśli uwielbiacie powieści o tematyce wojennej, to „Dziewczyna z Berlina” jest tą, którą mogę Wam polecić. Ta historia to gotowy scenariusz na film. Film, któremu wróże sukces, tak jak książce, która ukazała się na polskim rynku wydawniczym. W ubiegłym roku Sinfullu Wicked Book Reviews określił tę powieść jako najlepszą książkę. I wcale się temu nie dziwię. To książka, którą powinien przeczytać każdy z nas. To historia, którą warto poznać. Zdecydowanie polecam!

Książka „Dziewczyna z Berlina” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia

Trudno wykreować historię z II wojną światową w tle, która wyróżniałaby się spośród tak wielu tytułów pojawiających się na rynku wydawniczym. Jednak książka spod pióra Kate Hewiit z całą pewnością jest nietuzinkowa oraz wychodząca poza narzucony schemat kwestii dobra i zła w obliczu zagłady ludzkości. Fabułę „Dziewczyny z Berlina” osnuto na dwóch płaszczyznach – przedwojennym Berlinie z majaczącą na horyzoncie okrutną wojną i powojennym Frankfurcie. Autorka nakreśliła na kartach swojej powieści całą paletę emocji niemieckiej ludności cywilnej oraz nieszablonową moralność. To obraz wszystkich odcieni odwagi i strachu, które się zarówno wykluczały, jak i przeplatały, które decydowały o zachowaniu człowieczeństwa bądź o doszczętnym wyzbyciu się skrupułów. Dogłębna wiwisekcja ludzkiej bezradności w obliczu z góry ustalonych nazw i przypiętych łat, które nie miały odzwierciedlenia w rzeczywistości – ten portret psychologiczny osób, którym przypisuje się zło, wywołuje masę refleksji. Wnikliwa analiza zachowań osób, które bez własnej zgody wrzucono w wir wojennego piekła, które obarczono winą i wyrzutami sumienia, wysuwa się na pierwszy plan, przytłaczając czytelnika, ale także otwierając oczy na problematykę, która przez wielu uważana jest nadal jako oczywista, jednoznaczna. W tej historii ukazano jednostki w środku piekła – ich problemy, dylematy, rozterki – bez niepoprawnych powiązań ich tożsamości z ideologią, w których spoiwo sprowadza się do narodowości. Bohaterowie nie mają ustalonych ról, a fabuła wyzbyta jest wymowności. „Dziewczyna z Berlina” to oblicze świata, w którym człowiek się nie liczy, w którym stanowi zaledwie trybik bezlitosnej machiny i drogę do celu. Dosłowne, surowe, aczkolwiek także estetyczne pióro autorki maluje słowami ponurą rzeczywistość cywili zmuszonych w każdej minucie swojej codzienności do decydowania między własnym życiem a dobrem. Ta książka łamie serce, emocjonalnie boli, odciska ślad na skórze odbiorcy. Gorycz, która z niej płynie, jest jednak potrzebna – to w pełni uświadamiający element, z którego wynika, że nie ma się prawa do mierzenia wszystkich tą samą miarą oraz świadectwo na podziały rodzące się w każdym społeczeństwie na skutek zatrważających okoliczności, których nikt sobie nie życzył. Dobrze skrojona, przepiękna historia.

Temat II wojny światowej był wałkowany w literaturze i filmie już tyle razy, że może wydawać się całkowicie sprany. Jednak każdy autor czy twórca dorzuca swoje własne spojrzenie na ten dramat, z różnym skutkiem. Tym razem w ręce wpadła mi książka Kate Hewitt "Dziewczyna z Berlina" opowiadająca losy młodej Niemki. Przyznam, że było to ciekawe i jestem pewna, że niejednej osobie spodoba się sposób narracji Amerykanki, jej wyważenie i delikatność w podejściu do tematu.

Książka "Dziewczyna z Berlina" to zbeletryzowana powieść historyczna, której fabuła toczy się w dwóch ramach czasowych. Wojnę i wszystko na co ma wpływ oglądamy oczami młodej Niemki, Liesel. To interesujący zabieg, tym bardziej, że ojciec dziewczyny popiera działania Hitlera i jest naukowcem, który pomagał odkryć pestycyd Cyklon B.

Bohaterem drugiej osi jest Sam, który ma zadanie zlokalizowanie zbrodniarzy wojennych.

Czy spojrzenie na wojnę oczami Niemki różni się od tego, gdy patrzy ktoś innej nacji? Sami musicie sprawdzić. Ja dodam od siebie, że po te powieść naprawdę warto sięgnąć, bo przedstawia ten okres trochę inaczej i z innej perspektywy. Przyznam, że książkę czyta się bardzo dobrze i mimo dość powolnego tempa, szybko.

Uważam, że nawet osoby, które na co dzień nie czytają literatury stricte wojennej, znajdą się w tej historii. Polecam.

Nie ma co ukrywać, ale nie jestem i raczej nigdy nie byłam zwolenniczką tematyki wojennej w książkach. Nie jest ona łatwa, a szczegóły historyczne, bez których trudno sobie ten temat wyobrazić, potrafią nieźle przytłoczyć i namieszać w głowie. Dlatego po "Dziewczynę z Berlina" autorstwa Kate Hewitt sięgnęłam z dystansem. Teraz już wiem, że zupełnie niepotrzebnie. Z tego co udało mi się dowiedzieć, to w napisanie tej historii włożono sporo pracy i wiedzy (co zresztą widać). Zostały odwzorowane fakty wojennego Berlina i chociaż większość przedstawionych osób jest fikcyjna, to postać ojca głównej bohaterki Liesel Ottona oparta jest na realnych postaciach, którzy byli chemikami ii pracowali na rzecz Rzeszy przy tworzeniu syntetycznych materiałów wykorzystywanych w działaniach wojennych. Mamy podział na opis wydarzeń z roku 1936 przed wojną, a także 1946 - okresu powojennego. Na przestrzeni tego czasu nasi bohaterowie dojrzewają, stawiają czoło nazizmowi i życiu na krawędzi, dojrzewają i muszą podejmować decyzję niekiedy wbrew własnym przekonaniom. Walczą o to, by być wiernym Rzeszy, Hitlerowi, samym sobie i własnemu sumieniu...choć niekiedy to wszystko jest tylko maską i trudnym kodem do rozszyfrowania własnego "Ja".

"Chciałam być wolna - wyznała cicho Rosa.

Nawet jeśli tylko przez kilka minut. To może być wszystko, co mi pozostało."

Zdecydowanie książka warta polecenia.

Wieczorową porą przychodzę do Was z wyjątkową książką, która jutro ma swoją premierę. 😍 W obliczu teraźniejszych wydarzeń za naszą wschodnią granicą powieści wojenne nabierają jeszcze większej wartości, a ich wydźwięk dociera do czytelnika ze zdwojoną siłą. 💔 Myślę, że każdy powinien choć raz sięgnąć po tego typu literaturę.

•

Berlin szykuje się do wielkiej bitwy. Wokół panuje dziwna niepewność i napięta atmosfera oczekiwania. Zwolennicy Führera wprost nie mogą się doczekać, kiedy "oczyszczą" swój naród. Czują się wybrańcami i uważają, że tylko aryjczycy są godni życia. W domu Liesel również daje się odczuć, że coś wisi w powietrzu. I choć jej ukochany ojciec po cichu kpi sobie z nazistowskich rządów i uwielbienia dla Hitlera, sam, niesiony falą chorej ambicji, daje się wplątać w elity polityczne Niemiec. Pracując dla IG Farben chce zaprezentować firmę jako idealną i wartą uwagi samego Adolfa. Udaje mu się. Niestety w oczach swojej rodziny traci bardzo wiele. Jego córka zdaje się dostrzegać na czym polegają brutalne zasady nazistów, nie może pogodzić się z tym, jak traktowani są Żydzi i jak bardzo Führer manipuluje narodem. Stara się choć w małym stopniu sprzeciwić i w tajemnicy, narażając własne bezpieczeństwo, pomaga Żydom wydostać się z Berlina.

Po kilku latach we Frankfurcie zaczynają się poszukiwania zbrodniarzy wojennych. Oddelegowany przez amerykański rząd kapitan Sam jest zobligowany do przejrzenia ogromnych stosów formularzy i wytypowania najgroźniejszych nazistów. Do pomocy w tłumaczeniu zatrudnia Annę, tajemniczą Niemkę, która intryguje go od momentu przekroczenia progu jego skromnego biura. Mimo, że nie wiele ze sobą rozmawiają, a kobieta wyraźnie ukrywa swoją przeszłość, Sam nie może przestać o niej myśleć. Anna obudziła w nim dawno uśpione zmysły. Ale czy to uczucie ma szansę rozwinąć się i przerodzić w coś głębszego? Jakie sekrety skrywa i kim naprawdę jest piękna, smutna Anna?

,, Chciałam być wolna - wyznała cicho Rosa - Nawet jeśli tylko przez kilka minut. To może być wszystko, co mi pozostało. "

Uwielbiam książki, w których akcja toczy się w realiach II wojny światowej. Te historie mają w sobie jakiś nieopisany klimat, który magicznie mnie przyciąga. A w obliczu wydarzeń, z jakimi światu przyszło się teraz mierzyć, trafiają do mnie jeszcze bardziej.

,, Dziewczyna z Berlina " to powieść, której fabuła osadzona jest w dwóch ramach czasowych. Pierwsza to rok 1936, kiedy mieszkająca w Berlinie Liese Scholz wiedzie pełne przywilejów i bezpieczne zycie. Przypadkiem spotyka Rosę, córkę ich żydowskiej gosposi i już wie, że zasady nazistowskiego rządu nie są takie idealne, jakimi je widziała. Są brutalne. Postanawia więc pomóc Rosie.

Druga rama czasowa to rok 1946, kiedy młody amerykański kapitan przyjeżdża do Niemiec, by odnaleźć nazistów i doprowadzić do ich procesów. W miarę wcześnie domyśliłam się, co te dwa wątki połączyło, ale moja ciekawość, co do rozwoju dalszych wydarzeń, nie zmalała.

Ta książka to opowieść o miłości i wojnie, o wyborze między tym, co słuszne, a tym, co może narazić bliskich na niebezpieczeństwo. To podążanie za głosem własnego sumienia, nawet jeśli grozi to ryzykiem. W końcu to świetnie ukazany obraz narodu niemieckiego. Ciekawym doświadczeniem było oglądać powojenny Berlin oczami Amerykanina. Autorka skupiła się w dużej mierze na przedstawieniu nazistowskiego systemu, jego zależności i powiązań. Czytając tę lekturę możemy przyjrzeć się bliżej warstwom totalitarnego nazizmu, napędzającego go mechanizmowi, czy życiu ludzi, którzy musieli mu się podporządkować. W innym przypadku tracili życie.

Sięgając po tę książkę liczyłam głównie na opowieść o miłości. I rzeczywiście, ta miłość jest, ale nie wiedzie tutaj prymu. Jednak nie przeszkadzało mi to. Otrzymałam świetnie skonstruowany obraz działania nazizmu w Niemczech, zaakcentowany odwagą i siłą tych, którzy temu systemowi nie ulegli. Warto sięgnąć po tę przepiękną, wypełnioną emocjami historię. Chociażby po to, by tak zwyczajnie poczuć wzruszenie, jakie nam serwuje. Polecam Wam serdecznie.

Jak miło jest się czasem pomylić i skonstatować, że książka, która na pierwszy rzut oka wydawała się być zwykłą obyczajówką, osadzoną gdzieś w okresie wojennym, okazała się wspaniałą powieścią historyczną, i wnikliwą analizą czasu, zachowań i problemów moralnych, z którymi borykali się wówczas Niemcy.

To powieść opisująca losy wpływowej niemieckiej rodziny, która jest blisko związana z Hermanem Göringiem. Ojciec wspiera poczynania Hitlera i wzbogaca się na krzywdzie innych. Rodzina nie jest jednak na tyle aryjska, jak się na pierwszy rzut oka wydaje. Żona Ottona Scholza, gardzi nazistami i praktykami przez nich uskutecznianymi, kilkuletni Friedy jest zapalonym wyznawcą Fuhrera, ale po incydencie, który miał go wyeliminować zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni. I w końcu Liesel Scholz, nastoletnia, krnąbrna i pełna wyidealizowanych wizji świata dziewczyna, która od początku wojny wie, co jest dobre, a co złe, ale dążenie do tego wcale nie jest usłane różami.

Okazało się, że Kate Hewitt stworzyła historię niebanalną i nieoczywistą. Skupiła się tu przede wszystkim na życiu w cieniu partii i obowiązków nałożonych na jej członków. Wyjaśniła skomplikowane i trudne do zrozumienia zasady działania tej piekielnej machiny, w której lojalność wymuszano często siłą lub szantażem. Wskazała jednoznacznie miejsce jednostek partyjnych w tym wielkim, potwornym wojennym świecie i wyjaśniła proces "tworzenia" nowej rasy, podporządkowanej niskiemu, opętanemu władzą i manią większości człowiekowi.

To spojrzenie na niemiecką machinę wojenną od wewnątrz. Ukazanie wszystkich systemów, działających początkowo jak dobrze naoliwione tryby, na hierarchię budowaną krok po kroku i wprowadzanie zmian i kajdan, z którymi Niemcy musieli się pogodzić, ponieważ w innym przypadku czekała ich tylko śmierć.

To bardzo dobra powieść, ładnie napisana, ale nie ukwiecona zbyt mocno, opisująca dobitnie i dokładnie to, na co czytelnik winien najbardziej zwrócić uwagę. Historia wymyślona przez autorkę została pieczołowicie i drobiazgowo przygotowana, informacje historyczne kilkukrotnie sprawdzone i zweryfikowane, dzięki czemu wszystko się ze sobą zgadza, a przez opowieść płynie się lekko i z przyjemnością.

Trzeba przyznać, że pojawia się tutaj też element romantyczny. Ale jest on elegancko i z rozmysłem wklejony w historię, dzięki czemu staje się jej dopełnieniem i niezwykle istotną częścią.

Polecam tę wzruszającą, poruszającą wszystkie zmysły powieść. Jestem przekonana, że ten czas spędzony na lekturze będzie wartościowy, a ta historia pozostanie z Wami na długo.

Muszę przyznać, że tego typu historie to moje guilty pleasure - choć wiem, że każda ma podobny schemat (a nawet okładkę, zwróćcie uwagę), to sięgam po kolejną, kolejną i kolejną.

Tym razem jest jednak trochę inaczej - po raz pierwszy czytam o wojnie z perspektywy nie Polki, ale Niemki. Akcja opowiada o życiu Liesel Scholz od momentu wzrastania w siłę Trzeciej Rzeszy po jej upadek.

KATE HEWITT

DZIEWCZYNA Z BERLINA

Książka pisana z perspektywy dwóch bohaterów i linii czasowych. Pierwszą jest wspomniana Liesel i czasy II Wojny Światowej oraz kilku lat przed. Natomiast głównym bohaterem drugiej linii jest Sam - amerykański kapitan, wysłany do Niemiec w celu odnalezienia nazistowskich chemików po zakończeniu wojny. Nieznający języka niemieckiego Sam zatrudnia Annę - młodą Niemkę. Wkrótce oboje odkrywają, że łączy ich coś więcej niż praca, ale na przeszkodzie staje przeszłość Anny. Co łączy ją z partią nazistowską i Liesel Scholz?

✨

Kiedy słyszymy Niemiec oraz II WŚ w jednym zdaniu od razu nasuwa nam się jedna myśl - nazista. Należy jednak pamiętać, że nie każdy Niemiec był zwolennikiem Hitlera. Taka właśnie jest Liesel - choć jej ojciec przechodzi przemianę z osoby drwiącej z Hitlera po przyjaciela jego najbliższych zwolenników - ona pozostaje nieugięta w swoich postanowieniach. Choć boi się i ma wątpliwości angażuje się w pomoc Żydom. Pomoc ta będzie ją wiele kosztować, ponieważ narazi na niebezpieczeństwo jej najbliższych.

Nie zawiodłam się na tej historii. Pokazuje ona, że każdy z nas ma wybór i to od nas zależy którą drogą pójdziemy. Wojna przedstawiona z perspektywy Niemca jest tak różna od tego, co przeżyli Polacy - od wielkiej fety, dominacji i wzrastania w siłę, przez zwycięstwa, podbój i propagandę po porażkę i życie po wojnie, gdzie Niemcy byli wyklęci i cierpieli niedostatek, głód i odrzucenie. Myślę, że warto się z nią zapoznać, by zobaczyć, że nie każdy niemiecki obywatel był potworem, a jego wielkość liczy się w małych gestach.

✨ Czaraksiazek