Dziedziniec Cudów

Przed Wami Dziedziniec Cudów. Przypadkowo wpadła w moje ręce i z ciekawości po nią sięgnęłam. Było warto.

"Czasami musimy zapłacić straszną cenę, aby chronić to, co kochamy".

Akcja książki rozgrywa się w Paryżu w czasie rewolucji francuskiej. Przez książkę przewija się masa zdań po francusku, a każde jest przetłumaczone za co ogromny plus. Na początku mamy mapę Paryża a później podział na Gildie. Nie o wszystkich gildiach jest mowa w tym tomie, ale niektóre są opisane bardzo szczegółowo.

Książka opowiada historię Niny, złodziejki bardzo dobrej zresztą, która nie boi się nikogo nawet rodziny królewskiej. Książka jest retelingiem Nędzników i jest bardzo brutalna. Momentami trzeba zrobić przerwę podczas czytania bo niektóre fragmenty aż osłabiają. Pojawia się tu bardzo ciekawy plot twist i nawet mnie autorka zaskoczyła jego rozwojem.

W książce pojawia się motyw zemsty. Przyznam się że już dawno nie czytałam takiej która gra główne skrzypce i nie słabnie ani na moment. Jest pokazana nienawiść, czasem i egoizm ale i próba walki z własnym sumieniem.

Opis gildii jest niezwykły. Nie ma tu wątku miłosnego choć inne postacie romantyzują innych. Początek ma za szybkie przeskoki w czasie przez co nieco się gubimy, ale im dalej tym lepiej.

Idealna lektura dla tych, którzy lubią silne bohaterki, nie do końca moralne ale walczące na różne sposoby. Jest to jedna z książek, wartych większego rozgłosu.

Polecam~

,,Moja siostra potrafi posługiwać się słowami. Jej głos jest kojący niczym miód, a klienci lubią ją za to, że jest ładna, delikatna. Ale teraz, nawet ściszony, jej głos jest ostry niczym sztylet.(...) Nie znam tej twardej dziewczyny. Ona nie jest moją siostrą. Jest czymś innym, pustą rzeczą tylko noszącą twarz mojej siostry".

Książka naprawdę mnie zadziwiła. To jedna z tych pozycji, gdzie cokolwiek byśmy się nie spodziewali, to dzieje się zupełnie na odwrót. Postacie niby poznajemy z opisów innych ust, jednak nie każdy tak naprawdę je dobrze zna. Skrywają wiele tajemnic z różnych względów. Z pewnością nie chcą, by ktoś ich poznał naprawdę, gdyż mogą ujrzeć jakie są kruche. Bywa jednak, że znają ich inni ze swej delikatności, która jest starannie przygotowana do przetrwania w tym niepewnym świecie.

W tej książce poznany Ninę, która jest włamywaczką i złodziejką. Wszystko starannie planuje i nie pozwala sobie na jakiekolwiek wpadki. Na zdobycze poluje nocą, gdyż jej koci chód jest niesłyszalny dla przyszłych ograbionych. Mogłabym uważać ją za twardą sztukę, tylko, że opisuje ona swoje stosunki z ojcem i nie są one dobre. Ma dosyć sprzątania po rozlanym alkoholu i nie patrzenia w jego kierunku, by tylko nie oberwać za wszystko i za nic. Ma też siostrę o którą stara się dbać, choć z różnym skutkiem. Niekiedy dzieją się rzeczy na które nie ma wpływu, jednak wie, że nawet ogromna woja nie jest w stanie zniszczyć jej serca. Woli walczyć, niż pozwolić, by utraciła Ettie. Czy jednak woja będzie na tyle uboga, by siostry ponownie mogły być razem?

Ten kto tylko zaczynie czytać tą książkę niech się przygotuje na twarde i niespotykane charaktery. Postacie mają tu cechy przodujące, bardzo wyróżniające się wśród innych. Jest to fantastyka i będą przenoszenia w czasie, ale nie drastyczne. Wszystko będzie po coś i nie trzeba będzie nad tym myśleć. Historia oparta przede wszystkim na walce o swoje i nietykalność rodziny. Uczucia będą tu bardzo wyraziste i ładnie skomponują się z porównaniami, jakie tu znajdziemy. Szybka akcja i ta niepewność nie pozwalały jej odłożyć na bok:-)

🗼Paryż. Czasy Rewolucji Francuskiej i ona - Nina Thénardier.🗼

Po nieudanej rewolucji, Paryż zostaje podzielony na dwie części. W jednej z nich rządzi rodzina królewska, w drugiej zaś dziewięć podziemnych gildii zwanych Dziedzińcami Cudów. I w tym jakże niebezpiecznym świecie, młoda dziewczyna stara się jakoś przetrwać. Jednak pewnego dnia, jej życie diametralnie się zmieni, gdyż jej siostra zostaje sprzedana przez ich własnego ojca. Po tych wydarzeniach Nina, bo tak nazywa się nasza główna bohaterka, postanawia uciec z domu i tym sposobem staje się utalentowaną i sprytną włamywaczką. Dni mijają, a Nina nie potrafi zapomnieć o przeszłości, więc postanawia uknuć pewną intrygę by ocalić swoją siostrę.

🌦

Powiem tak, jestem mega oczarowana klimatem tej książki! Autorka perfekcyjnie oddała klimat Paryża z 1828, dzięki czemu miałam wrażenie, że razem z Niną przechadzam się tymi mrocznymi i niebezpiecznymi uliczkami. Fabuła również bardzo mi się spodobała, choć momentami nie była dociągnięta. Jak dla mnie, sam pomysł był bardzo ciekawy, gdyż jestem wielką fanką takich mrocznych klimatów. Najbardziej spodobały mi się ponure elementy tego podziemia. Genialne! Co do języka, to był on bardzo prosty i dość płynny więc strony leciały mi błyskawicznie. Z jednej strony to dobrze, ale z drugiej strony żal mi było tak szybko kończyć ten tytuł. Jedynym dla mnie mankamentem było to, że autorka nie za bardzo rozwinęła swoich bohaterów. Nie poświęciła im zbyt wiele czasu i to właśnie widać. Ich portrety psychologiczne nie są jakoś super dopracowane, ale nadal są ciekawe. Gdyby jednak Kester stworzyła solidniejszy dla nich background, to książka automatycznie stała by się „atrakcyjniejsza”. Oczywiście, nie jest to jakaś duża wada przez, którą nie poleciłabym tej książki. Po prostu chciałam zaznaczyć, że postaciom trochę jednak brakuje i tyle.

Ja ze swojej strony „ Dziedziniec cudów” naprawdę polecam. Nie brakuje w niej akcji ani super klimatu. Bohaterowie też są niczego sobie, więc po prostu dajcie jej szasnę. Warto!

Nina jest utalentowaną włamywaczką, która trafia pod opiekę Gildii Złodziei. Tu rozwija swoje umiejętności pośród innych przestępców i odnajduje nową rodzinę. Gdy jej młodziutka przyjaciółka, Ettie, wpada w oko przywódcy Gildii Ciała, Nina wie, że musi ją chronić. Rozpoczyna się wyścig z czasem. Ettie musi znaleźć swoje miejsce pośród przestępczych półświatków – dość silne, by uchronić ją przed Tygrysem, który zrobiłby z niej prostytutkę. Czy Ninie uda się uratować przyjaciółkę?

Dziedziniec cudów Kester Grant to pierwszy tom serii młodzieżowej, w której główną bohaterką jest młoda złodziejka Nina. Narracja pierwszoosobowa pozwala lepiej poznać główną bohaterkę. Możemy zajrzeć w jej myśli i uczucia. Nina jest nazywana Czarną Kotką. To zwinna i sprytna dziewczyna, która ma wiele szczęścia w życiu. Na szczęście w powieści nie wszystko spada jej z nieba, musi pokombinować i się wysilić, dzięki czemu czytelnik nie nienawidzi jej za wyjątkowo sprzyjający los.

Główny wątek powieści to próba ukrycia przyjaciółki Niny, Ettie. Dziewczyna wpada w oko groźnemu mężczyźnie, który nie ma wobec niej dobrych zamiarów. Nina szuka rozwiązania, kombinuje i naraża samą siebie na niebezpieczeństwo, by tylko zapewnić ochronę Ettie. Dziewczyna udaje się do innych gildii, by prosić o pomoc. Dostaje do wykonania trudne zadania, ale jest przebiegła i zmotywowana.

W powieści nie da się nie zauważyć wątków historycznych. Mamy tytułowy Dziedziniec cudów, czyli miejsce, gdzie we Francji spotykali się różni złoczyńcy. Tu żyły niziny społeczne, które nie miały szans na godne życie. Pisał o nim Wiktor Hugo w książce Katedra Marii Panny w Paryżu. Oprócz tego wspomina się o rewolucji francuskiej i przedstawia nastroje społeczne. Dzięki Ninie i jej zdolnościom wchodzimy nie tylko między żebraków i złodziei, ale też mamy okazję przysłuchiwać się rozmowom na królewskim dworze. To jednak nie jest powieść historyczna, lecz alternatywna wersja historii, którą czyta się z ogromnym zainteresowaniem.

Książka jest świetnie wydana. W tekście znajdziemy francuskie zwroty, które wyjaśniono w przypisach, a ich pojawienie się dodaje powieści klimatu. Przed częściami wydrukowano cytaty z Księgi dżungli. Są też przypowieści oznaczone kursywą, rozpoczynające kolejne rozdziały książki. Nawiązują do ważnych wydarzeń i nieco wprowadzają nas w tematykę, która będzie poruszana na kolejnych stronach. Mają też ozdobne, ale bez przesady, karty.

Minusem powieści jest na pewno fakt, że w lepszy sposób nie oznaczono upływu czasu. Nie mamy na przykład napisu „dwa lata później”. Po prostu musimy wychwycić to w trakcie czytania, co powoduje czasem zaskoczenie lub dezorientację – przynajmniej ja tak miałam momentami.

W Dziedzińcu cudów nie brakowało akcji, były momenty pełne napięcia i zaskoczenie pod koniec. Główna bohaterka była dobrze zbudowana i chociaż miała ogrom szczęścia w tym, co robiła, musiała się napracować, nie liczyła na cud. Historia została sprytnie wpleciona w fabułę, a przedstawienie Gildii było przemyślane i aż czasem czułam niedosyt scen z nimi. Książką pochłonęłam w jeden wieczór, nie mogłam się oderwać.

Muszę przyznać, że mam słabość do książek przygodowych. Nie sięgam po nie zbyt często, ale kiedy już pojawi się ochota na ten gatunek szukam tylko najlepszych z najlepszych, czyli książek polecanych i docenianych. Tym sposobem zdecydowałam się na lekturę "Dziedziniec cudów", która na zagranicznych forach zbiera liczne słowa zachwytu. Czy Kester Grant mnie również oczarowała?

Tak, zdecydowanie. Myślałam, że będzie to młodzieżowa historia utrzymana w bardziej stonowanym stylu a jednak otrzymałam powieść pełną przygód, dynamiczną i miejscami skłaniającą do refleksji. Losy młodej bohaterki okazały się balansować na granicy fikcji oraz subtelnych niuansów historycznych co podsycało klimat i pozwalało przenieść się w czasie, w sam środek Paryża roku 1828. Autorka bardzo trafnie oddała ówczesne problemy, poprowadziła nas dusznymi uliczkami i zagwarantowała porcję prawdziwie niebezpiecznych scen.

Przenosimy się do innej, alternatywnej wersji Europy. Świat który znamy konkuruje z faktami wymyślonymi przez autorkę na potrzebę fabuły i przyznaję, że takie pomieszanie z poplątaniem wypadło naprawdę ciekawie. Z jednej strony mamy świadomość rewolucji francuskiej, z drugiej obserwujemy świat w którym ta sama rewolucja jednak się nie powiodła a przez to narodził się tytułowy Dziedziniec cudów, czyli podziemny przestępczy świat. Nina Thénardier również należy do Gildii Złodziei i stawia czoła codziennym przeciwnością a my obserwujemy jej kocie ruchy z fascynacją, ponieważ ta dziewczyna potrafi wybronić się z każdej opresji.

Kester Grant serwuje nam solidną dawkę przygód. Historia jest dynamiczna oraz zaskakująca a przy tym niebezpieczna i bardzo klimatyczna. Autorka przenosi nas w podziemia, prowadzi wilgotnymi tunelami, otacza lśniącym blichtrem dworu Ludwika XVII. W tej książce nie ma granic a świat przedstawiony jest drobiazgowy i dopracowany, podobnie jak kreacja silnej młodej bohaterki, której nie da się nie lubić. Fabuła porywa nas od pierwszych stron w wir intensywnej przygody pozostawiając jednocześnie apetyt na więcej.

"Dziedziniec cudów" to lektura, która bardzo miło mnie zaskoczyła. Nie spodziewałam, że będzie mi się aż tak podobać. Możliwe, że trafiłam na nią w odpowiednim momencie a może to po prostu wykonanie autorki, ale niezależnie od przyczyny skutek jest taki, że ogromnie polubiłam Ninę i z przyjemnością towarzyszyłam jej w niebezpiecznych, klimatycznych przygodach. Nie jest to powieść mocno zaskakująca, nie wnosi przewrotności w literaturze, ale czyta się ją z uśmiechem na ustach oraz rosnącym zaciekawieniem.