Ostatni rozdział przygody na kosmiczną skalę!
Wysoko na niebie, na pokładzie „Basiliki”, Shedemei, ostatni żyjący przybysz z Harmonii, i sztuczna inteligencja, Naddusza, pomimo lat obserwacji wciąż nie znaleźli tego, czego szukali. Nie znaleźli Opiekuna Ziemi, który jako jedyny może naprawić uszkodzony program Nadduszyi umożliwić jej powrót na Harmonię. Tymczasem na Ziemi, po kilkuset latach rozwoju, wpływ Opiekuna znów daje o sobie znać. Ludzie śnią prorocze sny. W świecie kontrastów – wojen i pokoju, swobody i zniewolenia, miłości i nienawiści – rozpala się iskierka nadziei na zmiany. Zło jednak nie śpi. A stare waśnie i uprzedzenia, konflikty rasowe i nierówności społeczne nie pozwolą o sobie zapomnieć. Jaki jest plan Opiekuna?
Opinie o książce
Piąta i ostatnia część wyśmienitej serii "Powrót do domu" to coś więcej niż przypowieść czy alegoria. Ale podobnie jak one, ta wybiegająca daleko w przyszłość saga jednocześnie bawi i poucza.
„Kirkus Reviews”
Tom wieńczący całą sagę, to Card ze swoich najlepszych czasów. Czysta czytelnicza przyjemność.
„Publishers Weekly”
O autorze
Orson Scott Card (ur. 1951) – jeden z najbardziej popularnych autorów science fiction. Debiutował opowiadaniem „Gra Endera”, które zapoczątkowało kultowy cykl.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii science fiction lub z serii Powrót do domu
Czy "Dzieci Ziemi. Powrót do domu. Tom 5" definitywnie kończy całą sagę?
Tak, ta powieść stanowi ostateczne zamknięcie i wielki finał pięciotomowego cyklu "Powrót do domu". Autor domyka w niej wszystkie kluczowe wątki związane z podróżą Nadduszy oraz poszukiwaniami Opiekuna Ziemi. Czytelnicy otrzymują kompletne rozwiązanie losów Shedemei oraz ostateczne wyjaśnienie planu naprawczego dla uszkodzonego programu sztucznej inteligencji. Książka łączy rozproszone wcześniej elementy fabuły w spójną całość, co czyni ją satysfakcjonującym zakończeniem wieloletniej przygody.
Jakie główne motywy społeczne porusza ta część cyklu science fiction?
Autor koncentruje się na problematyce konfliktów rasowych, nierówności społecznych oraz odwiecznym starciu dobra ze złem. Narracja analizuje wpływ proroczych snów na ludzkie decyzje w świecie pełnym kontrastów między wolnością a zniewoleniem. Card wykorzystuje ramy science fiction do ukazania uniwersalnych mechanizmów władzy i nadziei na zmiany w obliczu globalnego kryzysu. Lektura prowokuje do głębokiej refleksji nad tym, jak dawne uprzedzenia wpływają na kształtowanie się nowych cywilizacji.
Czy można zrozumieć fabułę piątego tomu bez znajomości poprzednich części?
Zrozumienie tej części bez znajomości wcześniejszych tomów jest niemożliwe ze względu na silną ciągłość fabularną. Powieść opiera się na skomplikowanych relacjach i wydarzeniach zapoczątkowanych w poprzednich księgach, takich jak uszkodzenie Nadduszy czy ucieczka z planety Harmonia. Wiele terminów technicznych i motywów religijno-filozoficznych wynika bezpośrednio z ewolucji bohaterów na przestrzeni całego cyklu. Lekturę należy bezwzględnie zacząć od pierwszego tomu, aby w pełni docenić wagę finałowych rozstrzygnięć.
Dla jakiego typu czytelnika powieść "Dzieci Ziemi" może okazać się zbyt wymagająca?
Książka "Dzieci Ziemi" nie będzie odpowiednim wyborem dla osób szukających wyłącznie prostej, dynamicznej akcji typu space opera. Card kładzie duży nacisk na warstwę filozoficzną, etyczną oraz powolne budowanie napięcia poprzez dialogi i analizę psychologiczną postaci. Czytelnicy preferujący twarde science fiction skupione na technologii mogą poczuć się przytłoczeni alegorycznym charakterem opowieści. Złożoność poruszanych problemów społecznych wymaga od odbiorcy pełnego skupienia i cierpliwości w śledzeniu wielowątkowej intrygi.
Czego można spodziewać się po stylu Orsona Scotta Carda w tym finale?
Orson Scott Card prezentuje w tym tomie swój najbardziej dojrzały warsztat, łącząc formę pouczającej przypowieści z emocjonującą sagą. Styl pisarski cechuje się dużą precyzją w opisywaniu stanów wewnętrznych bohaterów oraz dbałością o logiczne domknięcie skomplikowanych struktur fabularnych. Autor unika zbędnych ozdobników, stawiając na klarowność przekazu i budowanie głębokiego, intelektualnego zaangażowania czytelnika. Jest to powrót do najlepszych tradycji pisarskich znanych z kultowej "Gry Endera", gdzie rozrywka idzie w parze z głębokim przesłaniem.
