Dwie twarze królowej

✨ Zosia, studentka medycyny, jest zafascynowana parapsychologią. Namówiona przez przyjaciółkę, decyduje się na wizytę u specjalisty od reinkarnacji. Gdy podczas rytuału Zosia trafia do XVI-wiecznego Krakowa, orientuje się, że znalazła się w ciele Bony Sforzy – pierwszej polskiej królowej, która zaangażowała się w sprawy polityczne. Wygląda na to, że los dał jej niepowtarzalną szansę na zmianę biegu historii! Czy uda jej się zapobiec wydarzeniom, które doprowadziły do zniknięcia Polski z map świata?

✨ "Dwie twarze królowej” to ogromna dawka wiedzy historycznej zamknięta w 430 stronicowej książce.

✨ Na wstępie przede wszystkim chciałam zaznaczyć, że mnie- fance powieści historycznych, historia zawarta w nowej książce Joanny Kupniewskiej nie urzekła, tylko wręcz zażenowała. Dlaczego? Już tłumaczę.

✨ Nie zaprzeczę oczywiście temu, że autorka ma fajny styl pisania. Jednak niemożliwością byłoby gdyby tuszował on wszelkie minusy tej książki.

✨ Kupniewska stwierdziła, że super pomysłem będzie połączenie multum historycznych faktów z humorem z drzewa urwanym, inaczej nie mogę nazwać tych nieśmiesznych żarcików. I jak na początku miały one jakikolwiek smak, to z rozwojem akcji stawały się coraz gorsze. Uważam, że do niektórych spraw trzeba podchodzić z szacunkiem i powagą, zwłaszcza jeśli miały one wpływ na naszą teraźniejszość.

✨ Jeśli chodzi o bohaterów, sądzę, że byli niedopracowani. Odniosłam wrażenie, że zostali stworzeni na zasadzie „im więcej, tym lepiej, jakość się nie liczy”. Pisarka posłużyła się w ich przypadku stereotypem dotyczącym młodych osób i przedstawiła ich między innymi jako „wybijokna” i ludzi wielce nieodpowiedzialnych nieradzących sobie w życiu. Moim zdaniem, nie było to na miejscu.

✨ Myślę, że większe rozpisywanie się na temat „Dwóch twarzy królowej” nie ma najmniejszego sensu. Moje dalsze słowa mogłyby okazać się krzywdzące zarówno dla autorki, jak i dla fanów jej twórczości.

✨ Osobiście nie polecam i nie sięgnęłabym drugi raz po ten tytuł.

Z olbrzymim zainteresowaniem sięgam po takie gatunkowe mixy. Choć mam kilka ulubionych tematyk, które zawsze sprawiają mi wielką radość to miło jest również wyjść poza utarte schematy. ,,Dwie twarze królowej" Joanny Kupniewskiej to pozycja, która łączy w sobie różne gatunki. Z tego też powodu jest ona nietuzinkowa i wyróżnia się na tle innych obyczajowych pozycji. Nie tak łatwo jest napisać coś nowego pod względem literatury obyczajowej, gdyż wszystko praktycznie już było. Joanna Kupniewska dzięki przeniesieniu fabuły swojej powieści w przeszłość udało się tego dokonać.

Na tę lekturę zwróciłam uwagę już w chwili, gdy była ona dostępna jeszcze w zapowiedziach. Przeniesienie się kilkaset lat wcześniej do Krakowa w czasy Bony Sforzy było nie lada ciekawym zabiegiem fabularnym. Taka sytuacja spotkała właśnie główną bohaterkę, w roli której Joanna Kupniewska umieściła Zosię, studentkę medycyny. Przez bardzo długi czas nie było wiadomo, dlaczego to właśnie ona się przeniosła i dlaczego tam. Rozwiązanie miało mieć miejsce w ostatnich scenach tomu.

Zakończenie jest naprawdę świetne i zarazem humorystyczne. Nie można mieć pewności odnośnie tego, czy nie powstanie kontynuacja tego wydania. Odbiorcy, którzy polubili pióro Joanny Kupniewskiej na pewno nie mogliby narzekać na taki obrót sprawy. ,,Dwie twarze królowej" to pozycja stosunkowo obszerna, jednak dzięki lekkiej fabule i wciągającej narracji nie sposób oderwać się od tej lektury przed przeczytaniem jej ostatniego zdania.

Tak bardzo brakowało młodej królowej odrobiny samotności. Dwórki, przekonane o jej braku doświadczenia, śledziły jej każdy krok. Na szczęście chociaż w nocy miała trochę spokoju. Z Baszty Senatorskiej wszystko wydawało jej się mniej skomplikowane i kolejnej wtopy można byłoby uniknąć. Mimo to zaskoczył ją ten sympatyczny księżulo, Mikołaj Kopernik. Nocą można podziwiać łzy świętego Wawrzyńca. Słychać tylko szum drzew, kłaniających się nisko.

„- Nie zawsze można być brzozą. – Czas trzeba być huraganem. Albo chociaż silnym dębem, który nie kłania się żadnym wiatrom.”

Te ukłony to też utrapienie. W prawo, w lewo, obrót… jak to w pawanie.

„Ledwie muśnięcie palcami, delikatne otarcie ramionami podczas obrotu, zbliżenie twarzy przy ukłonie. To wszystko wyglądało niezwykle zmysłowo.”

Ale największy wstyd był po pierwszej nocy w „nowym domu” królowej…

„- Przepraszam Waszą Królewską Mość – odezwała się w końcu. – Ale jeśli Waszej Miłości chce się siku, dlaczego nie skorzystasz z urynału?”

Łatwo to wszystko powiedzieć z kpiącą miną do skromnej, a przecież całkiem mądrej dziewczyny. Studentka, Zosia Molik, nagle obudziła się jako królowa Bona Sforza. Ona sama nie zgadłaby, dokąd dotrze na drodze dusz. W ten sposób nie tylko można przeżyć reinkarnację. Można też spotkać nieuka i nicponia Mikołaja Reja, prowadzonego za ucho przez rektora. Rolę dworskiego przewodnika i przyjaciela pełnił marszałek koronny Piotr Kimta, szczery do bólu: „Właśnie tego mi brakowało – powiedział wzruszony. – Twego poczucia humoru, nieokrzesanego uroku, nieoczekiwanych zachowań i zabawnych pomyłek.”

Błazenada nie miała rangi wygłupów, kiedy krótko i dosadnie wypowiadał się Stańczyk.

„Niezależnie od szat, jakie nosiłem na grzbiecie, zawsze byłem błaznem”

Zbyt często lub w ogóle zapominamy, jak przygotować dzieci i wnuki do dorosłego życia. Warto zadbać o ich obycie, umiejętność odpowiedniego zachowania się w niezwykłych okolicznościach. Trzeba potrafić „odpowiednio wypaść” w przypadkowej roli. Łatwiej jest udawać kontuzję niż stratować partnera na parkiecie. Pani Joanna Kupniewska zwróciła uwagę czytelników na wiele istotnych kwestii, bo przecież nam, Europejczykom, nie wypada przynosić wstydu swoim zachowaniem. Jak tytułowa królowa, nie jedna osoba ma dwie twarze. Rzecz w tym, aby nie być błaznem, a nie daj Boże żałosnym dowcipnisiem. „Dwie twarze królowej” to powieść lśniąca jak drogocenne klejnoty. Pani Joanna Krupniewska nie jest stronniczym kronikarzem, ale świetną pisarką. Rzadko podziwiam taką wszechstronną wiedzę, perlisty dowcip i swadę literacką. Teraz miałem do tego wyborną okazję, co i innym polecam.