Dwa życzenia

“Wolność jest najcenniejszą wartością, ale nigdy nie jest dana za darmo i na zawsze, a czasem trzeba ją krwawo wywalczyć”.

Polska niedługo po zakończeniu I Wojny Światowej.

To tu mieszkają rodziny Orłowskich i Sorokinów.

Tym razem do głosu dochodzi kuzynostwo - Konstantin i Helenka.

Młody mężczyzna wbrew woli swojej matki Eweliny , która straciła męża po tym jak ten spadł z konia - podejmuje decyzję o wstąpieniu do polskiego wojska , choć tryb życia jaki prowadzi daleki jest od spokojnego, otoczony kobietami roztacza wśród nich swój urok osobisty , ale i jego serce zabije tym razem mocniej.

Czy młody kawalerzysta kochający konie będzie w stanie zmienić się dla damy swego serca?

Panna Helena marzy o karierze śpiewaczki, a ma ku temu świetne predyspozycje.

Niestety z racji komplikacji i traumy dziewczyna musi poczekać na spełnienie swoich amputacji i marzeń.

Również w jej życiu pojawią się pierwsze uczucia.

Tyle tylko ,że wybranek Heli nie jest tym za kogo się podaje, a ona sama wpada w pułapkę czego konsekwencji nikt nie jest w stanie przewidzieć.

Szantaż, manipulacja i rodzinne tajemnice.

Pięknie poprowadzone wątki i przede wszystkim wiele odcieni miłości,przyjaźni i wsparcia bliskich.

Małgorzata Garkowska przepięknie pisze i choć wydarzenia toczą się bardzo powoli z każdym kolejnym przeczytanym rozdziałem moje emocje wzrastały.

To była przepiękna literacka podróż.

Serdecznie polecam.

“Wolność jest najcenniejszą wartością, ale nigdy nie jest dana za darmo i na zawsze, a czasem trzeba ją krwawo wywalczyć”.

Pierwsza wojna światowa dobiegła końca, Polska odzyskała niepodległość, poharatani fizycznie i psychicznie ludzie próbują na nowo zbudować swoją codzienność. Nie jest to łatwe, przeżyte tragedie pozostawiły swoje piętno. Ludzie różnych narodowości próbują żyć ze sobą lub obok siebie. Helena Orłowska jest córką oficera wojska polskiego, dziewczyna od zawsze marzyła o karierze śpiewaczki. Poznaje pewnego mężczyznę, targają nią ogromne emocje, zostaje uwikłana w niebezpieczną grę. Konstantin Sorokin, jest kuzynem Heleny, nie pamięta swojego ojca, ale dobrze pamięta o rosyjskich korzeniach, o swoim pochodzeniu. Jego matka jest Polką, z pełną świadomością i wbrew woli matki wstępuje do polskiej kawalerii. Jego wojskowa kariera zaczyna się toczyć zupełnie inaczej, niż początkowo zakładał.

Z przyjemnością wzięłam do ręki tę opowieść, mamy dalsze losy Eweliny i Pawła z “Jedynego marzenia”, jednak na plan pierwszy wysuwają się ich dzieci, nowe pokolenie dostaje głos. Wielowymiarowa, wnikliwa perspektywa, niepokojąca, poruszająca historia. Akcja toczy się niespiesznie, przenosi nas do czasów po I wojnie światowej. Fabuła ciekawie poprowadzona, niesie emocje. Pani Małgorzata pięknie pisze – przez książkę się płynie. Wnikliwie, realnie nakreślone osobowości bohaterów, to zwykli ludzie, charakterni, silni, dumni i słabi tchórze. Wyraźnie odczuwamy emocje, jakie im towarzyszą.

Pisarka przenosi nas do niepokojących, trudnych czasów tuż po I wojnie światowej, Polska odzyskała upragnioną niepodległość. Do głosu dochodzi młode pokolenie, ich marzenia, ciekawość świata, chęć przygód, łaknienie życia. Młodość rządzi się swoimi prawami. Miłość, namiętności, zazdrość, pragnienia, trudne decyzje, rozterki, dylematy. Przełamywanie stereotypów, próba życia po swojemu, bez zbędnego oceniania. Siła jaką niesie rodzina, wzajemne wsparcie. W całość intrygująco wpleciony wątek szpiegowski.

Piękna opowieść, od której nie mogłam się oderwać. Daje do myślenia, jest ujmująca w swej prostocie i subtelności, a w tle prawda historyczna. Radziłabym zacząć czytać od “Jedynego walca” - wszystko wtedy jest wyraźniejsze. Serdecznie polecam! Tatiasza i jej książki :)

Małgorzata Garkowska kolejny raz oczarowała mnie swoją historią, zapewniła prawdziwą ucztę literacką na bardzo wysokim poziomie. To już trzecie spotkanie z bohaterami książek autorki i na wstępie zaznaczam, że „Dwa życzenia” można czytać oddzielnie, ale nie polecam. Fabuła „Jedynego walca” i Jedynego marzenia” poprzedza wydarzenia opisane w „Dwóch życzeniach i znajomość poprzednich historii ułatwi zrozumienie wszystkich zależności występujących postaci.

„Dwa życzenia” są napisane na bardzo wysokim poziomie w konwencji, którą bardzo lubię. Nie tylko romansowej, powieść dodatkowo została wzbogacona o wątki przygodowo-szpiegowskie. Ta historia ma tak wiele zwrotów akcji, że czytałam ją z wypiekami na twarzy. Nie brakuje tu perypetii miłosnych, zawirowań w życiu bohaterów, ułańskiej fantazji, rozgrywki wywiadów oraz niesamowitych i skomplikowanych więzi rodzinnych. Tym razem do głosu autorka dopuściła kolejne pokolenie Orłowskich i Sorokinów. Świetna znajomość tematu i doskonałe przedstawienie czasów przez Małgorzatę Garkowską zapewniła mi niesamowitą podróż w czasie. Bohaterom powieści oddałam całe swoje serce, a na koniec żegnałam ich z łezką w oku.

Konstantin Sorokin wychowywany bez ojca, doskonale pamięta o swoich rosyjskich korzeniach, ale swoje serce oddał ojczyźnie matki. Od zawsze marzy o wstąpieniu do polskiej kawalerii, czemu kategorycznie sprzeciwia się Ewelina, doskonale pamiętająca tragiczny upadek z konia jej ukochanego męża, w wyniku którego stracił życie. Konstantin jednak nie zważając na protesty matki, realizuje swoje marzenie i wstępuje do wojska, ale jego kariera toczy się trochę inaczej, niż to zakładał. W jego życiu niebagatelne znaczenie mają konie i trzy kobiety, które darzy wyjątkowymi uczuciami. Matka, ukochana kuzynka Helenka i jeszcze jedna dama. Czy Konstantinowi będzie dane zaznać szczęścia u boku ukochanej? Czy młody oficer poradzi sobie ze wszystkimi przeciwnościami losu i wyjdzie obronną ręką z czyhających na niego niebezpieczeństw?

Ukochana kuzynka Konstantina Helenka ma niezwykły głos, który może jej zapewnić karierę śpiewaczki, o jakiej marzyła od dziecka. Jednak splot niekorzystnych wydarzeń powoduje, że długo będzie musiała czekać na ich spełnienie. Dziewczyna w Warszawie czuje się samotna i nieoczekiwanie kierowana pierwszymi młodzieńczymi porywami serca, nieświadomie wikła się w niebezpieczną rozgrywkę, w której stawką będzie nie tylko jej bezpieczeństwo, ale także jej bliskich. Tuż obok, jak anioł stróż wciąż nad nią czuwa Konstantin, choć nawet i on nie jest w stanie wszystkiego przewidzieć i na czas zareagować.

Losy Kostii i Heli są ściśle ze sobą związane i nie dotyczy to tylko więzów krwi. Młody oficer prowadzi hulaszczy tryb życia. Czy kryje się w tym jakaś tajemnica? Niedoświadczona Helenka traci głowę dla człowieka, który nie jest tym, za kogo się podaje. Czy prawda, która wychodzi na jaw, zburzy dziewczynie cały świat?

„Dwa życzenia” to niesamowita historia osadzona w barwnych latach trzydziestych XX wieku, napisana przepięknym językiem, opowiadająca o dwóch rodzinach Sorokinów i Orłowskich, których losy Małgorzata Garkowska ponownie splotła na kartach swojej fantastycznej powieści.

„Dwa życzenia” to historia ludzi, którzy są dla siebie wsparciem w każdej sytuacji. Rodzina Helenki zawsze trzymała się razem. Kiedy inni zawodzili, to na bliskich zawsze mogli liczyć, niezależnie od okoliczności i sytuacji. Autorka z niezwykłą czułością opisuje cenne i piękne relacje łączące rodzinę. Wzruszające są zwłaszcza te chwile, gdy cała rodzina gromadzi się razem i wszyscy odnoszą się do siebie z miłością i szacunkiem.

Małgorzata Garkowska to wirtuoz słowa, który łapie czytelnika w pułapkę, pociąga swoją historią, pozwala się w niej zanurzyć, by zapomnieć o całym świecie, zawędrować myślami do tamtych barwnych czasów i oddać się marzeniom. To autorka jest przewodnikiem w tej podróży, dyktuje emocje i wzruszenia. Na uwagę zasługuje wspaniale odwzorowane tło historyczne, na którego tle rozgrywają się losy fikcyjnych bohaterów. Wszystko w tej powieści idealnie ze sobą współgra, historia, występujące w niej postaci i ich emocje. Nic autorka nie pozostawiła przypadkowi, wszystkie wątki idealnie ze sobą współgrają, żaden nie urywa się niespodziewanie, wszystko zostaje wyjaśnione i dopięte na ostatni guzik, jak w mundurze Konstantina. Małgorzata Garkowska to dla mnie mistrzyni tworzenia scenografii, jak na starych fotografiach, która czaruje słowem, pod jej wpływem sepia zmienia się we wspaniałe kolory, a fakty historyczne, w tętniącą życiem opowieść.

Ta powieść jest jak skomplikowana partia szachów. Autorka rozstawia swoich bohaterów na fabularnej szachownicy, wprowadzając czytelnika w świat pełen emocji, tajemnic i wzruszeń. To historia, którą śledzi się z zapartym tchem, pędzi się przez nią z prędkością galopującego konia, od samego początku, by nagle z niedowierzaniem stwierdzić, że to już koniec.

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Książka "Dwa życzenia" jest swego rodzaju kontynuacją powieści "Jedyny walc" 8 "Jedyne marzenie", dlatego książki te najlepiej czytać w odpowiedniej kolejności, żeby zrozumieć wszelkie zależności oraz ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. Na wstępie muszę wspomnieć, że okładka tej powieści całkowicie skradła moje serce, środek również jest dopracowany w każdym szczególe, a poszczególne grafiki są idealnym dopełnieniem całości. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo przyjemny w odbiorze, dodatkowo tekst ubarwiony jest frazami odpowiednimi dla danej epoki. Wszystko to sprawia, że książkę czyta się w zawrotnym tempie, ja pochłonęłam ją tak naprawdę w jeden poranek i nie odłożyłam nawet na chwilę. Razem z bohaterami przeniosłam się w czasie do lat trzydziestych XX wieku i uważam, że autorka w niesamowicie prawdziwy i pobudzający wyobraźnię sposób oddała wydarzenia i klimat tamtego okresu. Często czytając niektóre fragmenty miałam wrażenie jakbym towarzyszyła bohaterom we wspomnianych wydarzeniach, co niesamowicie mi się podobało. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Bohaterowie zostali wykreowani w niesamowicie prawdziwy, ale również barwny sposób, borykają się z różnymi dylematami, popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji, dlatego mimo dzielących nas lat i okoliczności tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu kwestiach. Tym razem pisarka skupiła się na losach Heleny - córki Pawła i Tatiany oraz Konstantinie - synu Eweliny. Na kartach powieści mogłam lepiej poznać ich myśli, odczucia, mogłam dowiedzieć się z czym się zmagają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Tak naprawdę losy obojga postaci mogłam tak naprawdę obserwować na przełomie kilkunastu lat, co pozwoliło mi naprawdę dobrze poznać Helenkę i Kostię oraz bacznie przyglądać się zmianą jakie zachodziły w ich życiu oraz w ich samych. Oczywiście siłą rzeczy autorka przytacza tutaj także perypetie bohaterów poprzednich tomów i nie ukrywam, że to co Małgosia zrobiła w zasadzie na samym początku złamało mi serce. Naprawdę istotną rolę w tej powieści odrywają postaci drugoplanowe, które wprowadzają do fabuły sporo emocji i wrażeń. Zarówno Helena jak i Konstantin od pierwszych chwil zaskarbili sobie moją sympatię i z ogromnym przejęciem śledziłam losy obojga, z całych sił im kibicując. Chociaż droga do szczęścia każdego z nich była bardzo długa, kręta i wyboista. Niemniej jednak to co zostało tutaj świetnie ukazane to relację łączące głównych bohaterów z ich bliskimi. Cudownie, że zawsze mogli na siebie liczyć, wspierali się i troszczyli o siebie nawzajem. Ogromnie zaintrygował mnie wątek szpiegowski i to właśnie jego śledziłam z największym zainteresowaniem. Pisarka w świetny sposób budowała napięcie jeśli chodzi o ten aspekt, nie brakowało tajemnic, kłamstw, niebezpieczeństw, spisków, manipulacji i genialnych zwrotów akcji, które tylko dodatkowo potęgowały chęć dalszego czytania! Tak naprawdę czytając tą książkę nie wiedziałam co dostanę na kolejnej stronie co niesamowicie mi się podobało. Końcowe strony czytałam z mocno bijącym sercem i muszę przyznać, że takiego obrotu sprawy to ja się tutaj nie spodziewałam... Mam szczerą nadzieję, że Małgosia pokusi się o zaprezentowanie nam dalszych losów bohaterów, bo jestem szalenie ciekawa co jaszcze przyszykował dla nich los. "Dwa życzenia" to emocjonująca, wartościowa, miejscami poruszająca i trudna opowieść pełna życiowych mądrości, doświadczeń i prawd z którą cudownie spędziłam czas! Polecam!

Każdy z was zapewne zetknął się ze sformułowaniem "ułańska fantazja".

Przyznać muszę, że historia ułanów jest mi osobiście bliska, gdyż pradziadek mój oraz mojego męża służyli w pułku ułańskim i to w tej samej jednostce - 14 PUJ, tuż przed rozpoczęciem II wojny światowej. Znam nawet wiele z żurawiejek - przyśpiewek szwoleżerskich oraz ułańskich...i bardzo przypadły mi one do gustu 🤭😅

Czytając książkę "Dwa życzenia", przez pierwszą połowę byłam przekonana, że książka zakończy się całkowicie inaczej niż się to faktycznie zdarzyło. I za to ogromny plus dla Pani @[Adres usunięty]wska . Bo historia mnie zaskoczyła, a wszystko co zaskakuje, to zostaje również w pamięci. A moim zdaniem takie powinny być właśnie książki.

Bohaterowie byli barwni. Tacy, którzy swoją miłością i czułością mogliby obdarować parę osób, którzy radością zarażają ale ten i ów irytowali swoimi zachowaniami, niektórzy łatwowiernością sami sprowadzali na siebie kłopoty a byli i tacy, którzy niczym zagadka pojawiali się i znikali. Żeby na samym końcu...zaskoczyć każdego.

W powieści działo się wiele, począwszy od losów Eweliny i Pawła, kończąc na losach ich dzieci ale wszystko to okraszone było świetnym piórem Pani Małgorzaty, jej wybitną wiedzą dotyczącą tamtej epoki i idealną stylizacją bohaterów.

Płynęłam przez książkę, z każdą stroną coraz mocniej przywiązywałam się do bohaterów, dlatego też zakończenie sprawiło, że się zasmuciłam. Przykro mi było rozstawać się z nimi, zwłaszcza w tak trudnym okresie.