Duch świąt. Gra książkowa

„Duch świąt” autorstwa Anny Kańtoch to wciągająca, klimatyczna powieść paragrafowa, która znakomicie łączy klasyczny kryminał z elementami grozy. Czytelnik wciela się tu w postać Stefana Zegadłę, a dokładniej w jego ducha, gdyż mężczyzna budzi się pierwszego dnia Świąt Bożego Narodzenia zmarły… Teraz pragnie się za wszelką cenę dowiedzieć, kto go zabił. Czy to ktoś z rodziny? A może jakiś przypadkowy włamywacz? Bez wątpienia, czytającego czeka lawina emocji i nieopisana rozrywka!

Forma książki absolutnie zachwyca, co ważne, nie czyta się jej w klasyczny sposób, kolejną stronę wyznacza dokonany przez czytelnika wybór, co gwarantuję, dostarcza mnóstwo emocji. Publikacja bardzo angażuje, gdyż swoją formą przypomina właśnie emocjonującą grę, czytelnik sam decyduje, jaki będzie przebieg opowieści. Konieczność podejmowania decyzji wyjątkowo frapuje, daje moc sprawczą, pozwala poczuć się jak prawdziwy detektyw, rozwijając przy tym logiczne myślenie i fundując wiele frajdy. Tu nie ma mowy o nudzie ani przez chwilę!

Bezsprzecznie, klimat tej wciągającej gry książkowej zasługuje na ogromne brawa. Czytelnik błyskawicznie przyjmuje na siebie nową rolę i niemal czuje się, jakby przebywał w odciętym od świata domu, gdzie podejrzliwość rośnie z każda kolejną stroną. Misternie skonstruowana, sugestywnie nakreślona fabuła utrzymuje w niepokoju i ciekawości, dlatego kolejne zadania rozwiązywane są z wielką ekscytacją. Filarem tej mrożącej krew w żyłach historii jest obezwładniające, umiejętnie stopniowane napięcie. Towarzyszy czytelnikowi już od pierwszej strony, pomału zaciska wokół jego szyi swe bezduszne macki po to, by z każdym kolejnym słowem napierać jeszcze silniej. Podsumowując, Anna Kańtoch stworzyła doskonałe połączenie kryminału z grą, od którego nie sposób się oderwać.

„Duch Świąt” to nieszablonowa, misternie skonstruowana książka interaktywna, przesiąknięta wciągającą fabułą, niezwykłym klimatem oraz intrygującą zagadką kryminalną. To nie tylko gra książkowa dostarczająca lawinę rozrywki czy odurzających emocji, ale też doskonały trening koncentracji oraz dedukcyjnego myślenia. Polecam gorąco!

Co powiecie na Boże Narodzenie w czerwcu? Dzięki @muduko i @annakantoch to możliwe. Najpierw przyszła do mnie karta świąteczna, a niedługo później gra książkowa "Duch świąt".

Stefan Zegadlo buzi się w pierwszy dzień świąt... martwy z nożem w sercu. Z jakiegoś powodu jego duch nie przeniósł się w zaświaty. Stefan wierzy, że pomoże mu w tym odnalezienie swojego mordercy.

Rodzina Zegadłów co roku spędza święta w domu w Karkonoszach. Dom jest na uboczu, a świąteczna noc przyniosła obfite opady śniegu. Czy to możliwe, że Stefana zabił ktoś z rodziny, syn, córka, a może któreś z wnuków? A może jednak do domu dostał się ktoś obcy?

"Duch świąt" to powieść paragrafowa, z którą ja do czynienia miałam pierwszy raz. Stron nie czyta się po kolei. Tekst i decyzje czytającego decydują, jak potoczy się fabuła. Zadaniem czytelnika jest znalezienie mordercy Stefana.

Muszę przyznać, że bardzo mi się spodobał ten sposób poznawania historii. Dzięki niemu tę opowieść można czytać na wiele sposobów i za każdym razem odkrywać nowe wątki.

Stefan jest, a raczej był, głową rodziny. Starszy mężczyzna był człowiekiem majętnym, miał młodszą żonę i dorosłe już dzieci i wnuki. Jednak to, co myśli o sobie Stefan, bardzo różni się od tego, co mówi o nim jego rodzina. Z początku można mu współczuć, ale poznając perspektywę reszty rodziny i odkrywając, jakim faktycznie był człowiekiem, to współczucie maleje. Jednak czy zasłużył na śmierć?

Motyw zamkniętego pokoju jest jednym z moich ulubionych i tu został świetnie przedstawiony przez autorkę. Szybko okazuje się, że każdy z członków rodziny miał motyw, aby zabić nestora rodu. A odkrycie kto faktycznie tego dokonał, nie jest takie proste.

To było moje pierwsze spotkanie z piórem Anny Kańtoch, ale myślę, że nie ostatnie. Jestem bardzo ciekawa innych kryminałów autorki. I muszę częściej sięgać po gry paragrafowe.

Kryminały mają to do siebie, że ktoś żywy szuka sprawcy zbrodni. A co gdyby to jegomość dotknięty niebytem prowadził śledztwo?

DUCH ŚWIĄT to gra paragrafowa pasująca do powiedzenia " z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciach". Stefan Zegadło coś o tym wie. Obudził się jako duch, a w domu tylko najbliższa rodzina. Komu podpadł? Kto chciał się go pozbyć? Żona? Córka? Synowa? A może wnuczka? Pytań jest wiele.

Nie lada gratka dla fanów zarówno gier książkowych jak i kryminałów. Śledztwo z perspektywy poszkodowanego nabiera zupełnie innego wydźwięku. Wszystko jest odbierane bardziej personalnie, każde podejrzenie ma w sobie nutkę niedowierzania, bo to w końcu najbliżsi są podejrzani.

Ja sama miałam dylemat którą droga ma podążać Stefan. Chociaż za 1 razem w kilku krokach ktoś przyznał się do winy to miał silną chęć sprawdzenia innej wersji. I tu zakończeń jest wiele. Sprawia to, że każde spotkanie z książką jest integrujące i pozwala inaczej przeanalizować historię.

Przeczytałam, że "gdyby Agatha Christie miała wnuczkę, byłaby nią właśnie Anna Kańtoch". I coś w tym jest. Podobny styl i budowanie napięcia. I ten duszny a jednocześnie powściągliwy klimat.

Chociaż akcja książki dzieje się w czasie świąt w zimowy, śnieżny poranek to śmiało można ją czytać i w letni wieczór. Ciekawe kto u Wąż za 1 razem przyzna się do winy.

„Duch świąt” to książka paragrafowa, łącząca kryminał w stylu Agathy Christie z elementami nadprzyrodzonymi. Fabuła rozpoczyna się od morderstwa podczas świątecznego spotkania skłóconej rodziny w odizolowanym domu. Chwilę później pojawia się duch zamordowanego, a dalszy przebieg wydarzeń zależy od decyzji czytelnika.

To książka, która wyróżnia się na tle klasycznych kryminałów. Czytelnik nie jest jedynie obserwatorem wydarzeń - sam podejmuje decyzje, które wpływają na przebieg śledztwa i jego zakończenie. Dzięki temu każda rozgrywka może wyglądać nieco inaczej, a książka zachęca do wielokrotnego powracania do historii. Autorka umiejętnie łączy atmosferę świątecznego spotkania z mrokiem kryminalnej zagadki. Z pozoru rodzinne, ciepłe otoczenie szybko ustępuje miejsca napięciu, wzajemnym oskarżeniom i skrywanym od lat sekretom. Bohaterowie nie są jednowymiarowi - niemal każdy ma coś do ukrycia, przez co trudno odgadnąć, komu można zaufać, a my grając postacią Stefana musimy je odkryć, by dojść do prawdy. Dużym atutem jest klimat. Izolacja od świata, zimowa aura i obecność zjawisk nadprzyrodzonych budują poczucie niepokoju. Element ducha nie dominuje jednak nad fabułą, lecz ciekawie uzupełnia kryminalną intrygę, nadając jej oryginalnego charakteru. Choć forma paragrafowa może wymagać większego zaangażowania niż tradycyjna powieść, daje satysfakcję z samodzielnego odkrywania kolejnych tropów i prowadzi do kilku różnych zakończeń.

Świąteczne spotkanie rodzinne, trup, duch i dziesiątki możliwych ścieżek śledztwa - od Ciebie zależy, czy odkryjesz prawdę 🕵️‍♂️

Czy lubisz książki, które nie tylko opowiadają historię, ale pozwalają Ci stać się jej częścią?

Kiedy sięgam po kryminał, zazwyczaj wiem, czego się spodziewać. Autor prowadzi nas przez kolejne tropy, podrzuca wskazówki, czasem celowo wprowadza w błąd, a my próbujemy nadążyć za jego pomysłem. W przypadku „Ducha świąt” Anny Kańtoch wygląda to jednak zupełnie inaczej. Tutaj nie jesteśmy jedynie obserwatorami wydarzeń. Stajemy się uczestnikami śledztwa, a każdy nasz wybór wpływa na dalszy przebieg historii.

Już sam punkt wyjścia przyciąga uwagę. Odcięty od świata dom, święta spędzane w gronie skłóconej rodziny, narastające napięcia i sekrety, które od dawna czekają na ujawnienie. To niemal klasyczny fundament kryminału w stylu Agathy Christie. Anna Kańtoch postanowiła jednak pójść o krok dalej. Kiedy dochodzi do morderstwa, ofiara nie znika z opowieści. Stefan Zegadło budzi się jako duch i próbuje odkryć, kto oraz dlaczego odebrał mu życie.

Muszę przyznać, że ten pomysł okazał się niezwykle świeży. Śledztwo prowadzone przez własnego ducha brzmi nieco absurdalnie, ale w praktyce działa zaskakująco dobrze. Autorka umiejętnie balansuje pomiędzy kryminałem, elementami grozy i subtelnym humorem. Dzięki temu historia zachowuje napięcie, ale jednocześnie nie staje się przytłaczająca.

Największą siłą tej książki jest jednak forma. „Duch świąt” to gra książkowa, w której czytelnik podejmuje decyzje i wybiera dalszą drogę fabuły. Każdy paragraf może zaprowadzić nas w zupełnie inne miejsce. Jedna pozornie nieistotna decyzja potrafi całkowicie zmienić obraz wydarzeń. To sprawia, że czytanie zamienia się w prawdziwą przygodę. Nie szukamy jedynie odpowiedzi na pytanie, kto zabił Stefana. Równie ważne staje się odkrywanie kolejnych ścieżek, sprawdzanie alternatywnych rozwiązań i obserwowanie konsekwencji własnych wyborów.

Bardzo podobało mi się również budowanie atmosfery. Zasypany śniegiem dom na odludziu staje się niemal osobnym bohaterem tej historii. Izolacja, rodzinne konflikty, niewypowiedziane żale i tajemnice tworzą klimat osaczenia, który doskonale współgra z kryminalną zagadką. Miałam wrażenie, że za każdym razem, gdy odkrywam jeden sekret, czeka na mnie kolejny.

To także jedna z tych książek, które trudno definitywnie odłożyć na półkę. Po dotarciu do zakończenia natychmiast pojawia się pokusa, by zacząć od początku i sprawdzić, co wydarzyłoby się przy innych wyborach. Niewiele historii potrafi wzbudzić taką ciekawość i chęć ponownego zanurzenia się w fabule.

„Duch świąt” pokazuje, że kryminał może być czymś więcej niż klasyczną opowieścią o zbrodni. Może stać się doświadczeniem, zabawą i intelektualną grą z czytelnikiem. Jeśli lubisz zagadki, klimaty zamkniętej przestrzeni, rodzinne tajemnice i historie, w których masz realny wpływ na przebieg wydarzeń, ta książka zdecydowanie zasługuje na uwagę.

Ocena: 9/10

Kryminalna gra, która przeniosła mnie w świat paranormalnych tajemnic, świątecznej izolacji i przyznaje, że wszystko to dobrze zagrało.

Autorka zamknęła bohaterów w domu odciętym od świata (dla mnie już +100 do atrakcyjności), bo jak wiadomo rodzinne napięcia są zawsze i wszędzie, a kwestią czasu jest tylko kiedy zaczyna wypływać na powierzchnię. Paradoksalnie nie ma tu świątecznej atmosfery pełnej ciepła i rodzinnej dobroci, bardziej doświadczyć Mozą mnogości pretensji, skrywanych urazów i sekretów, które dość długo czekały na ujawnienie. 
Jednak dopiero, gdy dochodzi do morderstwa, atmosfera dopiero gęstnieje, a to dopiero początek, bo wtedy na scenie pojawia się duch, który sprawia, że gra momentami może lekko ocierać się o grozę.

Sama fabuła dla mnie jest atrakcyjna, a fakt, że jak to w grze paragrafowej ja podejmuję decyzje sprawia, że trudno było mi się oderwać od tej historii. Każdy wybór ma znaczenie i niesie za sobą konsekwencje, a świadomość, że łatwo można przeoczyć ważne tropy, czy wskazówki co absolutnie nie pozwala być w tej historii biernym czytelnikiem.

Wykreowana atmosfera dała poczucie osaczenia i izolacji zarazem, a dość dynamiczna fabuła powoduje taką presję czasu i poczucie, że każda decyzja musi być podjęta w szybko i zdecydowanie.

Jako fanka Agathy Christie odnalazłam się w tej konwencji znakomicie, bo to świetny kryminał, który pozwolił mi na uczestnictwo w wydarzeniach. Fabuła jest inteligentna, wciągająca i angażująca, która daje zarówno rozrywkę jak i satysfakcję.