Drzewo życia

Czytaliście takie książki, po których nie spodziewaliście się zbyt wiele, a ostatecznie bardzo pozytywnie was zaskoczyły?

Tak właśnie mi się przytrafiło po tej lekturze!

Nie miałam zbyt wielkich oczekiwać co do tej książki. Zdecydowanie nie doceniłam jej na początku. Sama nie wiem dlaczego...

🌳🌳🌳

Książka napisana jest tak prostym językiem, że przez nią się dosłownie płynie! Przygody z jakimi zmierzą się Maksymilian z drużyną przeplatane są z tajemniczymi listami zakochanego Edwarda Irona, który wyraża w nich swoją miłość do pewnej kobiety.

Przeciwności losu i to jak bohaterowie radzą sobie z nimi jest naprawdę pięknie przedstawione. Wartka akcja nie pozwala odpocząć nawet na chwilę.

Zazwyczaj grube książki kojarzą nam się ze zbędnymi opisami, wydłużaniu akcji. Tutaj tego nie znajdziecie! Wydarzenia nie są naciągane.

Chwilami mroczny klimat ukazuje jak niebezpieczny jest świat a przede wszystkim ludzie.

Najbardziej podobała mi się różnorodność postaci :)_ Bohaterowie nie są płytcy i ich czyny mają później wpływ na fabułę. Bardzo polubiłam każdego członka drużyny, jednak chyba moimi ulubieńcami są Nikolas, Lukrecja i sam Maksymilian. Z każdą stroną chciałam śledzić ich losy coraz bardziej!

Słuchajcie, tutaj naprawdę nic nie dzieje się przypadkiem i wszystko ma swój cel. Sama nie wiem czy bardziej wciągająca jest ich podróż czy to co dzieje się z każdym z nich już po powrocie. A uwierzcie mi, nie każdy kończy dobrze.

Książka z pozoru bardzo niewinna (fantasy, podróż, skarb, przyjaźń, miłość, zdrada) ale niosąca jasny przekaz. "Lepiej jest Być niż Mieć". Do tego moim zdaniem jest ona trochę mroczna. Ale jak dla mnie to tylko na plus.

Szczerze mówiąc, trochę zabrakło mi mapki. Myślę, że o wiele większe byłoby wyobrażenie tej długiej wyprawy, gdyby była ona zobrazowana na mapie ale to tylko taka moja uwaga.

Przeczytajcie bo warto! Chciałabym tak wiele powiedzieć o tej książce, ale brakuje mi słów jak dobra ona jest. Zdecydowanie musicie się sami przekonać :)

[Adres usunięty]

Gdy świat pogrąża się w chaosie, a okrutna klątwa zbiera śmiertelne żniwo, potrzebny jest bohater. Najlepiej prawdziwy rycerz z krwi i kości na białym rumaku, który uratuje świat i poślubi królową. Nikt więc nie ukrywa zaskoczenia, gdy do ocalenia królestwa władczyni wybiera Maksymiliana – pisarza włóczęgę.

Mniej lub bardziej ochoczo Łazik i jego drużyna, która na pierwszy rzut oka składa się z indywidualistów i egocentryków, niemających ze sobą nic wspólnego; ruszają przed siebie, by dokonać niemożliwego i odnaleźć Drzewo Życia. Czy ktoś taki będzie w stanie podołać wyzwaniu? Czy to się może udać?

Gdyby Włóczykij z Muminków nieco się postarzał i zaczął wydawać swoje pamiętniki,śmiało mógłby przyjąć imię Maksymilian. Łazik bez stałego domu czy konkretnego celu, wiecznie w podróży, pełen zadumy nad wszystkim co go otacza, aż się prosi, by zostać głównym bohaterem opowieści pełnej morałów i przestróg - nic więc dziwnego, że autor Marcin Słoniec wykorzystał to snując swoją opowieść wokół niego.

Jednak mimo, że jako dziecko podkochiwałam się w Włóczykiju książka Drzewo Życia wywołała u mnie mieszane uczucia. Początkowo bardzo trudno było mi się w nią wgryźć, sposób w jaki autor się wyraża, to jak formułuje zdania… chrzęściło mi w zębach niczym kasza, do której ktoś dosypał kamieni. Prawie 300 stron zajęło mi przyzwyczajenie się do tego i pozwolenie by rytm książki mnie poniósł. Oczywiście ktoś sobie może pomyśleć „Co ty bredzisz, literki składa się w słowa, te w zdania, czego tu się czepiać”. A jednak czasem jedne zdania brzmią lepiej od innych i czyta się je z większą przyjemnością. Ale spokojnie, nie przeszkodziło mi to bowiem w dokończeniu czytania i dostrzeżeniu walorów tej książki.

Największym plusem całej opowieści wcale nie jest jej morał, a wszechobecna na jej stronach różnorodność. Bohaterowie - chociaż bardzo szablonowi - nie stanowią jednak jednolitej masy, która we wszystkim się zgadza i niepowstrzymanie prze naprzód. Mamy tu dziecko – wiedźmę, które nie rozumie swoich mocy, mamy rycerza, któremu marzą się wielkie czyny, ale obowiązek wobec państwa tak bardzo przygniata jego barki, że nie potrafi znaleźć w sobie potrzebnej odwagi czy kota, który szuka jedynie przyjaźni i bliskości. Każdy z tych bohaterów choć zbudowany ze stereotypów jest wciąż jednostką odmienną i wolną, podróż którą wspólnie odbędą, również będzie mieć inne znaczenie i wpływ na każdego z nich.

Drzewo Życia to niewątpliwie książka, która zmusza do przemyśleń. Sprawia, że człowiek zaczyna się zastanawiać, czy nie narzeka czasem za bardzo, czy nie za mało docenia to co ma, czy aby na pewno jest szczęśliwy robiąc to co robi? Dokąd zaprowadziły go jego własne wybory i wolna wola?

Daje jej mocne 6/10 za uparte uświadamianie czytelnika jak wiele zależy od jednostki, za tę włoczykijowatość głównego bohatera, za jego wolnego ducha, na którego niewiele z nas tak naprawdę by się odważyło.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Novae Res

Dziś opowieść o historii z dużym potencjałem, czyli powieści "Drzewo życia"

XIX wiek, Trydent jedna z siedmiu krain ogromnego królestwa zmaga się z dziesiątkującą poddanych klątwą,której nie mogą odczynić nawet najwięksi magowie. Królowa Łucja władczyni owych ziem w zbiorach ogromnej zamkowej biblioteki odnajduje książkę pióra młodego podróżnika-Maksymiliana, zaś jeden z jej doradców ,zakonnik imieniem Edrick sugeruje,że antidotum na zarazę stanowią owoce zerwane z Drzewa Życia według przekazów leczące wszystkie dolegliwości.

Monarchini nakazuje sprowadzić młodego podróżnika do swej siedziby, by wysłać go w pełną niebezpieczeństw wędrówkę.. jeśli młodzieniec spełni pokładane w nim nadzieje Łucja zostanie jego żoną.

Zanim jednak przygoda na dobre się rozpocznie Maksymilian odwiedza swych przyjaciół w domu zwanym Arką. Jest to miejsce gdzie mieszkają osoby wykluczone z życia społecznego z powodu różnego rodzaju niepełnosprawności.

Jako dowódca wyprawy Maksymilian decyduje się zabrać ze sobą karła zwanego Drwalem oraz młodą wiedźmę- Lukrecję.

Prócz nich towarzyszą mu jeszcze lord Nicholas, złodziejka Belladonna oraz tajemniczy mag do którego wszyscy zwracają się Baron

Jak zakończy się ta historia? Czy bohaterom uda się wypełnić powierzone im, niełatwe zadanie?

Ksiazka jest jedną z tych obszerniejszych , liczy bowiem ponad pięćset stron , jednak styl oraz język jakim operuje autor-Marcin Słoniec - sprawia, że czyta się ją szybko , ponadto akcja jest bardzo dynamiczna i muszę przyznać,że kolejne strony ciekawiły mnie coraz bardziej. Nie jest to w żadnym razie cukierkowa baśń , a solidna dawka fantasy dla każdego. Mnie kojarzyła się z Władcą Pierścieni (tylko Aragorna brakowało) być może przez motyw wędrówki i fakt,że w fabułę zgrabnie wpleciono dużą dawkę magii.

Bardzo podobał mi się sposób kreowania świata I bohaterów w tej powieści. Właściwie nic nie jest jednoznaczne, ani postaci, ani miejsca, które odwiedzają.

Owa podróż staje się dla wszystkich bardzo ważną lekcją..

Kolejne rozdziały umykały równie szybko jak się pojawiały, ponadto wiele w nich zawierało mnóstwo prostych życiowych prawd. O miłości, radości z małych rzeczy, o pójściu za głosem serca..

Bardzo podobała mi się ta historia.. jako wielbicielka fantasy polecam zarówno tym, którzy ten gatunek dobrze znają jak o tym, którzy dopiero zaczną go poznawać.

W przypadku zapoznawania się z fantastycznymi wydaniami podoba mi się to, że za każdym razem autor może całkowicie oddać się wymyślonej przez niego fantazji i nikt nie będzie miał do niego pretensji o nie trzymanie się prawdziwych faktów, wydarzeń i miejsc. ,,Drzewo życia", które napisał Marcin Słoniec jest jedną z propozycji z tego gatunku, na którą postanowiłam zwrócić uwagę w ostatnim czasie. Ze względu na obszerność należy przygotować sobie na jej przeczytanie odpowiednią ilość czasu.

Głównym bohaterem tego wydania został Maksymilian, któremu niezbyt powodziło się w życiu. Był on jednak młodym pisarzem, na którego uwagę zwróciła królowa siedmiu krain kontynentów. Obecnie ziemie były przeklęte i być może ratunkiem dla nich było wykonanie misji przez Maksymiliana. Jego zadaniem miało być odnalezienie Drzewa Życia. Czy młodemu pisarzowi udało się spełnić to zadanie?

,,Drzewo życia", które napisał Marcin Słoniec jest naprawdę bardzo ciekawym wydaniem, z którym warto jest spędzić czas. Atutem są także dokładna data, miejsce i godzina, dzięki czemu zapoznawanie się z tą lekturą staje się jeszcze przyjemniejsze. Niesamowicie cieszy fakt, że na polskim rynku ukazują się takie ciekawe pozycje fantastyczne naszych rodzimych autorów. Dzięki temu mamy możliwość czytać świetne historie z tego gatunki w wolnym czasie.