Nagroda Literacka im. Witolda Gombrowicza 2020
W Polsce, w której wysokie czynsze, niskopłatna posada w bankomacie, gadające ptaki, uchodźcy z krajów Beneluksu oraz psy upijające się w tawernach są na porządku dziennym, dziewczyna o refleksyjnej naturze mierzy się z wejściem w dorosłość. Czy wyjdzie z tego cało? Czy chomik-jasnowidz poda jej pomocną łapkę? I kto w rzeczywistości czyta wasze CV oraz czy czasem warto trochę nazmyślać?
Opinie o książce
„Dropie” to opowieść o prekariacie – klasie społecznej spod znaku ciągłej niepewności jutra. Panteon bohaterów to ludzie z szafy, z antresoli, ze śmietnika i z psiej budy. Jedni zamieszkują kioski, inni koczują w piwnicach, lasach i rowach. Wypełniają sobą każdą dostępną przestrzeń. Pracują w bankomatach, sprzedają zepsute zapiekanki albo tworzą posthipisowaskie komuny, w których panują bardziej faszystowskie zasady, niż w państwie totalitarnym. Z jednej strony autorka korzysta z gatunku science fiction, z drugiej – ewidentnie tworzy mitologię o pokoleniu umów śmieciowych. To, co na samym początku wydaje się przypominać literacki mockument nagle zaczyna brzmieć bardzo znajomo.
Joanna Ostrowska
Opowiadania Natalki są fantastyczne w każdym tego słowa znaczeniu.
Adam Wiedemann
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
W jakim stylu literackim utrzymana jest powieść "Dropie" autorstwa Natalki Suszczyńskiej?
Książka stanowi unikalne połączenie satyry społecznej, surrealizmu oraz elementów science fiction, tworząc groteskowy obraz współczesnej Polski. Autorka posługuje się estetyką literackiego mockumentu, aby opisać losy pokolenia pracującego na umowach śmieciowych. W świecie przedstawionym absurdalne sytuacje, jak praca wewnątrz bankomatu, przeplatają się z brutalnie realnymi problemami ekonomicznymi. To lektura wymagająca, która pod warstwą fantastyki skrywa głęboką analizę zjawiska prekariatu.
Czy fabuła książki koncentruje się na realistycznym przedstawieniu życia w dużym mieście?
Mimo poruszania realnych problemów mieszkaniowych i zawodowych, autorka osadza akcję w rzeczywistości silnie odkształconej i onirycznej. Czytelnik spotka tu gadające ptaki, psy pijące alkohol w tawernach oraz chomika-jasnowidza, co nadaje opowieści charakter współczesnego mitu. Realizm dotyczy tu emocji i niepewności jutra, a nie dosłownego opisu codzienności, jaką znamy z reportaży. Taki zabieg pozwala spojrzeć na trudne tematy społeczne z dystansem i czarnym humorem.
Dla jakiego typu czytelnika lektura tej książki może okazać się wyzwaniem?
Książka ta nie jest polecana osobom poszukującym linearnych, klasycznych opowieści obyczajowych o jasnej i przewidywalnej strukturze. Czytelnicy, którzy nie przepadają za groteską, absurdem oraz eksperymentami z formą literacką, mogą poczuć się zagubieni w świecie wykreowanym przez Suszczyńską. Nie jest to również pozycja dla osób szukających lekkiej rozrywki bez drugiego dna społeczno-politycznego. Specyficzny język i surrealistyczny klimat wymagają od odbiorcy dużego skupienia oraz otwartości na nieszablonową narrację.
Jakie główne problemy społeczne porusza Natalka Suszczyńska w swojej publikacji?
Głównym motywem utworu jest kondycja finansowa i egzystencjalna młodych ludzi, określanych mianem prekariatu. Tekst analizuje wyzwania związane z wysokimi czynszami, brakiem stabilnego zatrudnienia oraz trudnościami w wejściu w dorosłość. Autorka bada granice ludzkiej godności w systemie nastawionym na wyzysk, przedstawiając bohaterów zamieszkujących piwnice, kioski czy lasy. To gorzka, ale celna diagnoza współczesnego rynku pracy i kryzysu mieszkaniowego w Polsce.
Jaki nastrój dominuje podczas lektury tej nagrodzonej powieści?
Lektura wywołuje poczucie niepokoju zmieszanego z rozbawieniem, wynikające z absurdalnych sytuacji, w jakich znajdują się bohaterowie. Atmosfera jest gęsta od ironii i czarnego humoru, który służy jako mechanizm obronny przed przytłaczającą rzeczywistością ekonomiczną. Czytelnik obcuje z wizją świata, gdzie granica między normalnością a szaleństwem ulega całkowitemu zatarciu. To doświadczenie literackie, które zmusza do refleksji nad tym, jak bardzo surrealistyczne stało się nasze codzienne życie.
