Droga do Misty. Saga o braciach Benedictach. Tom 4

Misty wydaję się obcesowa i do bólu szczera, co nie raz wpakowało ją w kłopoty. Problem polega na tym, że nic z tym nie może zrobić, gdyż jest sawantką, a jej dar polega na ciągłym mówieni prawdy. Kiedy poznaję Alexa, sprawa z jej darem dodatkowo komplikuję się, bo dziewczynę i chłopaka z pozoru różni wszystko, ale tak naprawdę łączy jeszcze więcej. Czy znajdą kompromis, szczególnie w obliczu niebezpieczeństwa, które spadło na całe społeczeństwo sawantów?

Seria o Braciach Benedictach jest jedną z moich ulubionych młodzieżówek. Nie jest to typ poważnych i zmieniających oblicze świata lektur. Lecz jedno wyróżnia powieści Joss Stirling od pozostałych tego typu powieści. A mam tu namyśli urok, który niepostrzeżenie oczarowuję czytelnika i zapewnia mu niezapomnianą przygodę.

Jest to czwarty tom serii i przed lekturą polecam zapoznać się z poprzednimi książkami. Oczywiście można przeczytać tylko tą, bo każdy z tomów opowiada losy innej pary bohaterów, lecz należy pamiętać, że postaci jest dużo, a z każdą kolejna pozycja, jeszcze ich przybywa. Początkowo myślałam, że autorka pokaże czytelnikowi historię każdego z braci tytułowej serii, lecz niestety tak się nie stało. Oczywiście są oni obecni, ale nie jako postacie pierwszoplanowe. W żadnym wypadku nie jest to minus, po prostu są to bracia niezwykle ciekawi i miło by było poznać ich lepiej.  Na szczęście Misty jest tak intensywną dziewczyną, że wynagrodziła mi wszystkie, początkowe, obawy.

Duża ilość bohaterów potrafi zawrócić w głowie, tym bardziej, że niektórzy odegrali znaczące role. Bardzo dużo się dzieję. Autorka nie pozwala czytelnikowi się nudzić. W całym tym zamieszaniu, Misty jest bardzo widoczna. Doskonale przedstawiona postać. Książka jest romansem dla młodzieży i choć jest ON istotny, to pisarka porusza inne ważne kwestie. Samoakceptacja, problemy rodzinne, czy choćby kłopoty z rówieśnikami. Misty ma dar, który może wydawać się przekleństwem. Poznając dziewczynę uzmysłowiłam sobie, jak drobne kłamstewka mogą ułatwić życie, niestety Misty nie może wypowiadać nawet takich, co jak wiadomo nie zawsze kończy się dobrze. Bardzo ją polubiłam, jej obawy czy wątpliwości są zrozumiałe, a odwaga i dobre serce godne podziwu. Co się tyczy Alexa, to nie jestem już tak zachwycona. Przez większą część książki byłam rozczarowana, czasami nawet zła na chłód, którym emanował. Chyba ta jego podstawa wydała mi się najciekawsza i dużo rozmyślałam nad jego zachowaniem.

Joss Stirling po raz kolejny zabiera czytelnika w podróż po świecie i tworzy

piękne tło dla wydarzeń. Zmiana otocznie działa odświeżająco na całą powieść i nigdy nie wiem, czym autorka jeszcze zaskoczy. Akcja jest bardzo szybka i mogłabym ją podzielić na przed i po. To wszystko, co dzieję się przed tym ważnym dniem, jest burzliwe, w pewien sposób lekkie i  młodzieńcze. A to, co po tym zdarzeniu, jest już bardziej poważne, fabuła zagęszcza się i do akcji wkracza tajemniczy, seryjny morderca. Wątek kryminalny w książkach dla młodzieży zawsze w cenie i tym razem oceniam go pozytywnie. Profil psychologiczny mordercy oraz wszystkie czynniki, które wpłynęły na jego sposób postrzegania świata, zmusiły mnie do myślenia i przeanalizowania jego trybu postępowania i motywów nim kierujących.

Zrobiło się troszkę poważnie, ale tak naprawdę „Droga do Misty” jest lekką pozycją, którą pochłania się w zastraszającym tępię. Humor na wysokim poziome, a zabawne porównania bohaterki, co chwila wyciskały ze mnie prychnięcia, chichoty i rozmarzone westchnienia. Misty jest prawdziwym reflektorem, przy którym w ciemną noc skupiają się tłumy, by pławić się w jego blasku. Niezwykle sympatyczna i nieprzewidywalna bohaterka, która częściej pakuje się w kłopoty niż ich unika. Czyli jak dla mnie, idealna! Polecam 5/6!

Od najmłodszych lat rodzice powtarzali, żeby mówić prawdę. Ale czy prawda w każdej sytuacji jest dobra. Niektórzy mówią, że lepsza jest prawda od kłamstwa, inni uważają że małe kłamstewko nikomu nie zaszkodzi. Ale czy mówienie prawdy, najszczerszej prawdy nie zważając na konsekwencje jest darem a może przekleństwem ?

Droga do Misty, to już czwarta odsłona braci Benedict. I tutaj główna bohaterka Misty, jest siostrzenicą dosyć dobrze nam znanej z poprzedniej części Crystal i jak w pozostałych częściach ma dar, ale nie jest to zwykły dar, częściowo jest to jej utrapienie, ponieważ jej dar to prawdomówność. Przez tę cechę miała już mnóstwo problemów na przykład zmiana szkoły. Bohaterka jest bardzo podobna do wcześniejszych postaci kobiecych jakie wystąpiły w tej serii, ale i schemat fabuły jest bardzo podobny. Nie wiem czy to dobrze czy to złe, niby nużące, niby nie ma tutaj zaskoczenia, ale i tak się to czyta z bananem na twarzy. Nie zabraknie słodkości pomiędzy bohaterami, aż będą robić się dziury w zębach i potrzeba będzie wizyta u dentysty, ale kto nie lubi od czasu do czasu sięgać po słodycze ?

Cieszę się, że kolejna część nie była bezpośrednio o braciach, z tego względu że chciałam poznać też innych sawatów i jak oni radzą sobie z trudnościami życia. Bardzo spodobała mi się ta część, nawet bardziej niż poprzednie. Tutaj także udamy się w podróż, ale do całkowicie odległego zakątka świata. Oczywiście nie zabraknie braci Benedictów, a szczególnie poznamy historię Uriela i jego przeznaczonej.

Jak znacie pióro Joss to doskonale wiecie, że pisze lekko, przejrzyście i jej historie są dosyć przewidywalne, ale to i tak nie jest powód aby nie sięgnąć i nie spędzić wieczora w towarzystwie sawatów i przeznaczonych.