Drive Me Wild. Bellamy Creek

"Kiedy sobie uświa­do­misz, że nie po­trze­bu­jesz do szczę­ścia ni­ko­go in­ne­go, prze­sta­je ci się wy­da­wać, że cze­goś ci bra­ku­je. Prze­sta­jesz tego szu­kać. I do­cie­ra do cie­bie, że jest ci do­brze tak, jak jest."

Główną bohaterką książki jest Blair, która postanowiła rozpocząć swoje nowe życie. Ma dość swojej bogatej rodziny, która wymusza na niej jak powinna żyć. Uciekła od tego co ją ograniczało. Podczas podróży, postanawia wstąpić na najlepszą szarlotkę w okolicy - w końcu tak głosi szyld. Jednak dziewczyna nie spodziewa się, że jej samochód odmówił jej posłuszeństwa. Świadkami zdarzenia będzie trójka mężczyzn, z czego jeden to bardzo przystojny mechanik. Griffin od samego początku będzie chciał pomóc dziewczynie. Zaoferuje jej naprawę auta, jednak gdy okaże się, że Blair nie ma gdzie przenocować zaproponuje jej swoją kanapę. Dziewczyna godzi się na tą propozycję, ponieważ nie dysponuje dużą ilością gotówki. Trzy tygodnie, tyle ma potrwać naprawa jej auta. A w tym czasie wszystko się może wydarzyć..

“Drive Me Wild” to zdecydowanie historia, która od samego początku przypadła mi do gustu. Jest to lekka książka, którą czyta się z uśmiechem na twarzy. Słodko - gorzka historia, która z pewnością umili wam czas. I być może wiele osób powie, że ta historia jest banalna. Otóż nie! Książka ma świetnie wykreowanych bohaterów, fabułę, która potrafi przyciągnąć czytelnika, dawkę humoru oraz uczucie, które jest zbudowane od A do Z.

Wielkim atutem tej książki są bohaterowie, którzy nie są przerysowani. Taką Blair czy takiego Griffina moglibyśmy znaleźć wokół nas. Mimo, iż pochodzą z dwóch innych światów, to ta dwójka jest sobie przeznaczona. I uwaga! Czuć to już od pierwszych stron. Ich odmienne charaktery i postrzeganie życia przyciąga ich do siebie. Griffin uczy Blair jak powinna radzić sobie w sytuacjach kryzysowych jeśli chodzi o auto, natomiast ona pokazuje mu jak to jest mieć blisko siebie osobę, która wspiera cię całym sercem.

Ta historia kupiła mnie już od pierwszych stron. I jeżeli szukacie lekkiej historii, która pozwoli Wam się zrelaksować podczas czytania to z pewnością jest to książka “Drive me wild”. Zarówno historia jak i pióro autorki bardzo mi się podoba. Od książki nie mogłam się oderwać i z pewnością w środku nie ma miejsca na nudę. Znajdziecie tutaj upartego chłopa, który boi się zaufać. Trochę dramatu i złamane serce. Jednak warto sięgnąć po tą książkę, ja z pewnością jeszcze do niej powrócę.

PS. W środku znajdziecie kilka ciekawych przepisów na słodkości!

"We­dług mnie naj­lep­sze po­dró­że mają wiele za­krę­tów. Nie od­by­wa­ją się po pro­stej dro­dze. I trze­ba być otwar­tym, by po­dą­żać za gło­sem serca i spraw­dzać, dokąd się do­trze. Moje serce przy­wio­dło mnie tutaj i nie ża­łu­ję."

❤️Recenzja❤️

"Według mnie najlepsze podróże mają wiele zakrętów. Nie odbywają się po prostej drodze. I trzeba być otwartym, by podążać za głosem serca i sprawdzać, dokąd dotrze."

Blair to piękna i młoda kobieta, która pragnie zacząć nowe życie z dala od swojej rodziny. Ma dość ciągłego kontrolowania, mówienia jej co i jak ma robić. W czasie podróży skuszona szyldem szarlotki, najlepsze od wieków postanawia się zatrzymać. Jednak niespodziewanie jej samochód postanawia zrobić wielki hałas. I takim sposobem ulega małemu wypadkowi.

Na pomoc przybędzie jej "trzech rycerzy". Z czego jeden będzie przystojnym okolicznym mechanikiem. Czy mężczyzna będzie tylko jej wybawicielem? Czy niespodziewana sytuacja przyniesie ze sobą niespodziewaną miłość?

Griffin to przystojny i pracowity mechanik. Jednak na tym jego pozytywy się kończą. Na co dzień jest mężczyzną upartym, narzekającym oraz niechętnie idącym na ustępstwa. Niespodziewane pojawienie się kobiety, która w wielkim stylu wjechała do ich miasteczka, sprawi, że w Griffinie obudzi się instynkt opiekuńczy. Będzie za wszelką cenę chciał jej pomóc, jednak nie przewidział jednego, że Blair odnajdzie klucz do jego serca, który tak pilnie strzegł. Obudzi w nim uczucia, które w sobie skrywa. Czy podda się jej urokowi? Czy miłość w jego życiu jest jeszcze możliwa?

"Drive me wild" to książka, która od pierwszej strony kusi niczym szarlotka Blair.

Poznajemy tutaj dwójkę bohaterów, która w moim odczuciu jest wykreowana w sposób naturalny. Nie mamy wrażenia, że są przerysowani. Są to osoby takie jak ja czy ty. Mimo że pochodzą z dwóch różnych światów, nie widać tej przepaści pomiędzy nimi.

Autorka stworzyła książkę, która wciąga od pierwszej strony. Jest to historia lekka niczym piórko i delikatna niczym jedwab. Jednym słowem idealna.

Akcja nie dzieje się ani za szybko, ani za wolno. Uczucie nie rodzi się znienacka. Jest opisane od początku do końca. Tak jak ma to wyglądać w prawdziwym życiu.

Nie ma tutaj mowy o niedokończonym wątku między Griffinem a Blair. Wręcz można powiedzieć, że zaczyna się od nienawiści i kończy się na płomiennym uczuciu, z którym starali się walczyć, ale niestety polegli w tej bitwie.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale już wiem, że nie ostatnie. Czekam na kolejne tomy z tej serii, bo jeszcze wiele może się wydarzyć.

Książka ta pokazuje nam, że mając idealne życie, dla nas takie nie jest. Uciekamy od bogactwa, które rządzi się własnymi prawami. Czasem mając mniej, jesteśmy dużo szczęśliwsi. Bo nie liczy się ile mamy, ale to ile sami jesteśmy w stanie dać drugiej osobie. Ta wartość powinna być w życiu najważniejsza.

W ogromnej białej sukni, z błyszczącą tiarą na głowie i rozbitym czerwonym samochodem. W ten widowiskowy sposób Blair Be­au­fort wkroczyła w życie miejscowego mechanika, Griffina. I chociaż nie mogą się od siebie bardziej różnić, to właśnie w sobie odnajdą to, czego zdawać by się mogło wcale nie szukali...

Wcześniej z twórczością Melanie Harlow miałam do czynienia jedynie w duecie z Corinne Michaels, którą swoją drogą uwielbiam, dlatego byłam ogromnie ciekawa, jak poradzi sobie w pojedynkę. Kompletnie nie sądziłam jednak, że będę aż tak oczarowana tą historią!

Motyw przeciwieństw w romansach jest dosyć popularny, ale nie ma co ukrywać, że wciąż świetnie się sprawdza. Blair i Griffin są jak ogień i woda, ale to właśnie dzięki temu obserwujemy, jak stopniowo wyciągają z siebie na światło dzienne to, co w nich najlepsze. Harlow w stworzonej przez nią historii porusza także dosyć ciężkie tematy, takie jak chociażby wojenna trauma czy trudne rodzinne relacje. Równoważy to jednak rozbrajającym, zadziornym humorem. Już nawet nie pamiętam, kiedy ostatnio tak często uśmiechałam się do kartek papieru.

"Drive me wild" to pełen pakiet. Małomiasteczkowy klimat, masa dobrego humoru i wciągający, świetnie nakreślony romans. Jako, że mam syndrom bohaterów drugoplanowych i zawsze wydają mi się oni ciekawsi od tych głównych, z niecierpliwością wyczekuję kolejnych tomów - cóż, mężczyźni z Bellamy Creek bezsprzecznie potrafią zawrócić w głowie, czytajcie!

Melanie Harlow kojarzę z "Hold you close", które napisała w duecie z Corinne Michaels, które to mi się bardzo podobało - nawet mam tę książkę pod patronatem. Dlatego gdy zobaczyłam w zapowiedziach "Drive me wild" i zaciekawiła mnie swoim opisem, stwierdziłam, że z chęcią poznam co się kryje za tym tytułem. Byłam też ciekawa, jak Melanie wypadnie solo.

Jak wrażenia? Muszę przyznać, że na plus! Griffin i Blair poznają się w dość niecodziennych okolicznościach, podobał mi się pomysł. Bardzo szybko poznajemy zarys życiorysu Blair - może zbyt szybko, chociaż czy to wada? W sumie nie, należy ona po prostu do bardziej gadatliwych osób. W przeciwieństwie do Griffina, który jest tym cichszym, bardziej skryty. Podczas gdy Blair uwielbia działać w kuchni i przygotowywać różne smakołyki, Griff woli zaszyć się w swoim warsztacie i skupić się na naprawach aut.

Melanie Harlow ma bardzo przyjemny styl pisania, czytało mi się tę książkę dość przyjemnie, aczkolwiek w międzyczasie miałam mniej chęci na czytanie same w sobie, więc nieco dłużej niż zwykle zeszło mi przeczytanie jej. Niemniej jednak miło spędziłam przy niej czas, ot taka lekka historia, z różnymi problemami w tle i bardzo uroczym klimatem małomiasteczkowym, który uwielbiam. Nie była to wybitnie absorbująca pozycja, ale podobała mi się i myślę, że jeśli szukacie czegoś lekkiego, to możecie ją rozważyć./

Super książka ,warta zakupu i spędzenia nad nią czasu.

Blair Beaufort to młoda piękna kobieta, pochodząca z bardzo majętnej rodziny. Dziewczyna uciekła od toksycznych rodziców w celu spełnienia swoich marzeń. Podczas drogi do nowego etapu życia zdarza się pewny incydent, dzięki któremu poznaje przystojnego trzydziesto – dwuletniego Griffina Demsey’a – mechanika. Mężczyzna udziela jej pomocy, a nawet proponuje chwilowy pobyt u siebie, na czas oczekiwania naprawy samochodu. Blair zgadza się bez zastanowienia, ponieważ szybko darzy nieznajomych zaufaniem oraz bardzo potrzebuje auta do dalszej podróży.

Blair i Griffin są z dwóch różnych światów, czy po spędzeniu ze sobą kilku tygodni, miedzy tą dwójką będzie coś więcej, niż tylko tymczasowi współlokatorzy?

Sięgając po „DRIVE ME WILD” nie sądziłam, że książka tak bardzo mi się spodoba. Już od pierwszych stron nasiąknięta jest ona dużą dawką humoru. Serio, nie mogłam ze śmiechu przez wypowiedzi, czy myśli bohaterów. Fabuła bardzo ciekawa, przedstawia ludzi z dwóch różnych światów. Kreacja bohaterów świetna, pokazująca, że przeciwieństwa się przyciągają. Pomiędzy Blair i Griffinem dochodzi do bardzo gorących scen, które napisane są smakiem i co najważniejsze, nie przyćmiewają w ogóle one fabuły, uważam to za duży plus. W książce znajdziemy ważny przekaz jak warto zaryzykować dla spełnienia marzeń. To jest moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i jest ono udane. Styl autorki lekki i przyjemny, na pewno sięgnę w niedalekiej przyszłości po kolejną część z serii Bellamy Creek. Polecam tą histerię, mogę Wam zagwarantować, że czytając ją ubawicie się ze śmiechu!

Dawno już książka tak mnie nie porwała. Dawno już książka nie była zbliżona do mojego gustowego ideału. Ale w końcu ja ustrzeliłam. Oto ona. Drive me wild ! Ona ma wszystko, co kocham w książkach. Humor, mega różnorodne emocje, piękną akcje, naturalnych, pełnych wad bohaterów i przekazu.

Uczucie potrafi pojawić się od tak. Nie trzeba ku temu żadnych wyjaśnień, żadnych argumentów. Tak czasem ma być i już. Blair skusiła przydrożna reklama szarlotki. Czy te ciasto zmieni jej oczekiwania ?

Griffin jest mechanikiem. Po ciuchu trochę zazdrości innym, że mają rodziny, stabilizacje. Dla niego liczy się warsztat, który chce wyprowadzić na prostą. Jednak kiedy na jego drodze staje kobieta, niczym księżniczka ubrana w najlepsze suknie, tiule i korony nie traktuje jej poważnie. Ale musi ją wybawić z opresji, bo jej auto nie nadaje się do dalszej drogi.

„Nie musisz mnie ratować. Nie jestem bezbronną księżniczką z bajki uwięzioną w wieży.”

Od samego początku iskrzy. Od samego początku ich do siebie ciągnie. Nie znają do końca przyczyny, ale wspólne chwile, praca i rozmowy zbliżają ich do siebie. Ale upartemu chłopowi nie przetłumaczysz, że nie należy bać się uczuć. Jednak i na ich drodze pojawią się wyboje.

Kocham, uwielbiam tę historię. Wspaniale spędziłam z nią czas nie mogąc odłożyć jej ani na chwilę. To jest książka, którą się czyta jednym tchem, połyka w całości i długo po lekturze masz banana na twarzy.

Serio, nie macie się co zastanawiać, jeśli szukacie romansu, który dostanie się do waszego serca i zostanie w nim na dłużej. To właśnie ta książka !

Griffin prowadzi warsztat samochodowy, jest raczej zrzędliwy. Choć przekroczył trzydziestkę, nie zamierza się wiązać. Ma swoje zasady, wtrącającą się w jego sprawy rodzinę i ukochaną drużynę baseballową, w której gra od czasów szkolnych. Pewnego dnia przez miasto przejeżdża kobieta, której wybucha opona. Ubrana w balową suknie i tiarę, mdleje wprost w ramiona Griffina, tym samym wywracając jego świat do góry nogami. Dla niej mężczyzna łamie kolejno swoje zasady. Jednak czy zwalczy własne demony i zostawi samotne życie za dobą?

Co mi się podobało najbardziej? Może fakt, że bohaterowie to dosyć mocne przeciwieństwa, a jednocześnie wprost idealnie dopasowane połówki jednej całości. Odniosłam wrażenie, że doskonale się rozumieją. To tak jakby ktoś najpierw bardzo fantazyjnie rozciął kartkę na dwie części, a później je ze sobą połączył. Po prostu inna kombinacja nie wchodziła w grę. Para doskonale się uzupełniała.

Poza tym spodobała mi się nasza dama w opałach. Blair właśnie opuściła toksyczną rodzinę. Zmierzała przed siebie z planem rozpoczęcia nowego życia. Do Bellamy Creek przyciągnęła ją reklama najlepszej od lat szarlotki. Jako pasjonatka wypieków, nie mogła się oprzeć. Los chciał, że zamiast na ciasto, wpadła na Griffina, mężczyznę honorowego, troskliwego i szalenie uczciwego. Mechanik okazał się zupełnie inny od mężczyzn z jej poprzedniego życia. Nie było w nim ni krztyny pazerności i pozerstwa. Nie minęło dużo czasu nim Blair zaczęła do niego wzdychać.

Blair ujęła mnie swoim podejściem do życia, łatwowiernością i wiarą w ludzi. To taka wesoła optymistka, która z każdego próbuje wyłuskać to co najlepsze. Kobieta ma poczucie humoru i strasznie dużo gada, co zdecydowanie równoważy małomównego Griffina. Blair kradnie serca wszystkich wokół siebie, a ja dostałam rykoszetem i też zapałałam do niej niesamowitą sympatią. 😊

Nie oczekujcie po tej książce jakichś niesamowitych zwrotów akcji, strzelanin, czy szczególnie widowiskowych fajerwerków (jakkolwiek je rozumiecie). To spokojna historia, która opowiada początki dwójki zakochanych w sobie osób. Oczywiście jest chwila niepewności, zgodna ze schematem: wszystko pięknie się rozwija, a tu BUM, jeden z bohaterów coś [motyla nóżka], para się rozstaje, a później już wszystko w rękach tego, który pokpił sprawę. Zakończenia tego typu powieści znacie, także tutaj też nie spodziewajcie się zaskoczenia. Niemniej lektura sprawia przyjemność i pozwala odrobinkę się rozmarzyć.

Polecam osobom kochającym romance, którzy lubią obserwować te pierwsze wspólne chwile bohaterów. Jeśli chętnie sięgacie po powieści, gdzie przeciwieństwa się przyciągają lub gdy bohaterowie gruntownie zmieniają swoje życie, czytajcie śmiało. Tak samo jeśli szukacie czegoś lekkiego, co pozwoli wam powzdychać ze wzruszenia. 😉

Autorka pisze o sobie „author of sexy comfort reads” – i wg mnie trafia w punkt :) „Drive me wild” to świetna, ciepła historia, romans, nieco skrzywdzona okładką, która nie pasuje do klimatu powieści ;)

Griffin walczy o przetrwanie warsztatu samochodowego, który jego rodzina prowadzi od pokoleń. Nie ma czasu ani chęci na związek. Gdy dosłownie pod nosem rozbija mu się auto i wychodzi z niego dziewczyna w balowej sukni, nie wie, że to zapowiedź dużych zmian. Blair jest jego przeciwieństwem, ale być może uda jej się zburzyć mur, którym się otoczył.

Zacznę od tego, że tu naprawdę nie warto oceniać książki po okładce. Zdecydowanie bardziej pasowałoby tu coś uroczego, graficznego, z klasycznym plackiem jabłkowym w amerykańskim stylu, bo wypieki są ważnym elementem tej powieści ;)

Głównych bohaterów nie da się nie lubić, Blair zyskała od razu moja wielką sympatię – to panna, która przez całe życie trwała w luksusowej bańce, z której teraz chce się uwolnić, wykazać, że potrafi sama o siebie zadbać i być samodzielna. Z różnym skutkiem, ale próbuje. Stara się. Do tego ma do siebie dystans i poczucie humoru. Griffin to mruk, ale też ma swój urok.

Ta powieść to romans, zdecydowanie. Są dwie czy trzy gorrrące sceny, ale nie jest tak, że to wyłącznie do seksu dąży fabuła ;) Chodzi tu bardziej o przełamywanie barier, które sami sobie stawiamy, o pozwolenie sobie na szczęście.

Podsumowując – było uroczo, smutno, gorąco. Były wzruszenia, wypieki i wypieki na twarzy ;) Było kilka prostych uniwersalnych przekazów. Jestem zauroczona i nie mogę się doczekać kolejnych tomów serii o pozostałych bohaterach.

Nie każda historia, w której spotyka się dwoje bohaterów z całkowicie różnych światów, jeżeli chodzi o zajmowane pozycje społeczne, przypada mi do gustu, jednak "Drive me wild. Bellamy Creek. Tom 1" dało sobie radę. Choć w historii spotkać można wiele schematów, które już wcześniej pojawiały się w tytułach z tego gatunku, to Griffin i Blair dali pewien powiew świeżości. Dobrze nakreślone postaci, dialogi z humorem i plastyczne opisy zapewniły mi dobrą lekturę przez kilka następujących po sobie wieczorów.

⚙️"Naj­lep­sze po­dró­że mają wiele za­krę­tów. Nie od­by­wa­ją się po pro­stej dro­dze. I trze­ba być otwar­tym, by po­dą­żać za gło­sem serca i spraw­dzać, dokąd się do­trze".

.

.

Mieliście kiedyś okazję obejrzeć film familijny produkcji Disneya pt. „Zaczarowana” w rolach głównych z Amy Adams oraz Patrickiem Dempseyem? Nie bez powodu zadałam Wam to pytanie, gdyż zapoznając się z historią Griffina oraz Blair doszłam do wniosku, iż w pewnym stopniu przypomina mi ona właśnie wspomniane wcześniej przeze mnie dzieło kultury. Od razu po rozpoczęciu lektury na myśl przyszła mi scena z ów filmu, w której to Giselle ubrana w bajkową suknię ślubną, z diamentową tiarą na głowie została wyrzucona przez okrutną królową ze swojej krainy i zamiast znaleźć się na własnym ślubie, trafiła wprost na ulice współczesnego Manhattanu – do obcego dla niej świata. Podobnie sytuacja wyglądała w przypadku głównej bohaterki powieści „Drive me wild”, która to wychowywała się ciesząc wszelkimi korzyściami płynącymi z bogactwa, za sprawą czego obecnie posiadała dosłownie znikomą ilość wiedzy na temat realnej egzystencji. Aczkolwiek pewnego dnia postanowiła porzucić swoje dawne życie i rozpocząć nowe w zupełnie innym miejscu. Co prawda, w tej książce to nie zła królowa pozbyła się dziewczyny ze swojej krainy, a sama Blair zdecydowała się zdystansować od toksycznych rodziców i przeprowadzić na farmę rodziny Sawyerów, w której to zakochała się kilka lat temu. Jednak najpierw zamierzała udać się do małego miasteczka Bellamy Creek, gdyż po drodze zobaczyła reklamę baru, gdzie podobno serwowali najlepszą szarlotkę na Środkowym Zachodzie, a tak się składało, iż ona uwielbiała to ciasto. Pech chciał, że nagle jej samochód odmówił posłuszeństwa. Pęknięta opona oraz fatalny stan techniczny jej wysłużonego auta zmusiły ją do zatrzymania się w tym uroczym miejscu troszeczkę dłużej niż sądziła…

„Przyglądaliśmy się zbliżającej do nas kobiecie, chłonąc każdy szczegół. Długa suknia bez ramiączek. Diadem na ciemnoblond włosach. Białe rękawiczki sięgające do łokci. Zszokowana mina. Dziewczyna wyglądała jak skołowana księżniczka Disneya, która jechała do swojego magicznego królestwa i nie miała pojęcia, co się stało i gdzie się znalazła”.

Griffin Dempsey to najlepszy mechanik samochodowy w Bellamy Creek. To właśnie on udzielił Blair pomocy, a także zaproponował, żeby wprowadziła się do jego mieszkania na czas naprawy pojazdu – czyli na mniej więcej trzy tygodnie. Mężczyzna odkąd tylko ją ujrzał, czuł, iż jej obecność w miasteczku wywoła kłopoty. Mimo tego instynkt nakazał mu się zaopiekować tą piękną, nieco szurniętą oraz nazbyt gadatliwą dziewczyną. Z każdym kolejnym dniem Griffin zaczął pragnąć od Blair czegoś, czego nie powinien. „Nie przypominała mu żadnej znanej kobiety, co było zarówno problemem, jak i pokusą. Nie umiał jej rozszyfrować. Ale żarliwie ją pożądał”. Ta dwójka różniła się w każdym tego słowa znaczeniu. Oboje pochodzili z odmiennych światów, posiadali różne doświadczenia życiowe, a także plany na przyszłość. Protagonista nie chciał, żeby jego życie uległo zmianie. Otoczył się murem i nie zamierzał go burzyć, aczkolwiek ta słodka, mądra, zabawna kobieta z wielkiego miasta powoli przebijała się przez jego pancerz. „Blair sprawiła, że czuł się równocześnie silny i bezbronny. Chciał zrobić wszystko, aby ją zatrzymać oraz zapewnić jej szczęście. Darzył ją uczuciami, które z każdym dniem przybierały na sile”. Ona przywykła do życia jak z bajki, on zdecydowanie nie przypominał przystojnego księcia, więc czy istnieje szansa, aby głównych bohaterów połączyło coś więcej niż tylko przygody seks? Czy ich niezobowiązująca relacja z czasem przerodzi się w prawdziwe uczucie? Co najważniejsze, czy panna Beaufort opuści Bellamy Creek? A może zdecyduję się zostać w tym miasteczku na dłużej? Jedno jest w tej historii pewne – Blair oraz Griff są niczym ogień i woda, a jednak razem tworzą zadziwiająco dobrany duet!

.

Z twórczością Melanie Harlow miałam do czynienia tylko i wyłącznie podczas lektury „Hold you close” oraz „Nieidealnie dopasowani” – czyli powieści, które stworzyła razem z Corinne Michaels. Doskonale pamiętam, iż oba te romanse wywarły na mnie pozytywne wrażenie, więc oczywiście nie mogłam nie skusić się na pierwszy wydany w Polsce solowy tekst tej pisarki. Zdradzę Wam, że z niecierpliwością czekałam na premierę „Drive me wild”, gdyż nie od dziś wiadomo, iż uwielbiam takie klimatyczne opowieści osadzone w małych, urokliwych miasteczkach. Nie ukrywam natomiast, że robiłam do tej książki dwa podejścia i czytałam ją można powiedzieć „na raty”. Gdy sięgnęłam po raz pierwszy po historię Blair oraz Griffina nie potrafiłam się w nią wciągnąć. Jej śledzenie szło mi po prostu fatalnie. W głębi serca czułam, iż to po prostu nie był na nią odpowiedni czas, dlatego postanowiłam ją odłożyć i wrócić do niej kiedy indziej. Naprawdę bardzo się cieszę, że podjęłam taką, a nie inną decyzję, gdyż po kilku tygodniach przerwy uporałam się z tą lekturą w mgnieniu oka. Dzisiaj mogę stwierdzić, iż „Drive me wild” to przyjemna, sympatyczna, zabawna, momentami pikantna opowieść wprost idealna na długie, letnie wieczory.

.

Główne postacie od pierwszych stron obdarzyłam ogromną sympatią, choć muszę wspomnieć, że ociupinkę mnie denerwowali. Natomiast podobało mi się, iż zostali wykreowani na ludzi rzeczywistych, pełnych wad, naturalnych – takich jak każdy z nas. Griffin to człowiek z krwi i kości. Mężczyzna silny, lojalny, dobry, ale również uparty oraz wybuchowy. Facet z autentycznymi problemami, którym stawiał na co dzień czoła. „Z wierzchu był jak granit, a w środku jak masełko. Był jak kremowe lody oblane czekoladą”. Po śmierci ojca odziedziczył warsztat samochodowy, który przechodził w jego rodzinie z pokolenia na pokolenie. Dzielnie walczył, aby utrzymać go przy życiu. Próbował znaleźć czas i pieniądze na szkolenia, aby nadążyć za nowoczesną diagnostyką. Musiał też zaciągnąć mały kredyt dla firm, żeby było go stać na reklamę, drugiego mechanika, a także lepsze narzędzia czy oprogramowanie. Mężczyzna grał również w drużynie Bellamy Creek Bulldogs, w której to wszyscy zawodnicy przekroczyli już trzydziestkę. Griff od zawsze decydował się tylko na jednorazowe wybryki, a w dodatku nigdy nie zostawał u poderwanej panny na noc. Aczkolwiek, gdy panna Beaufort pojawiła się w rodzinnym miasteczku trzydziestodwulatka, momentalnie zaburzyła jego w pewnym sensie poukładaną codzienność. Powoli zaczęła wyciągać go z jego emocjonalnej zbroi, w której dotychczas krył się przed wszelkiego rodzaju uczuciami. „Przy Blair łatwo było mu być sobą. Sprawiała, że pragnął być lepszą wersją siebie. Bardziej cierpliwą. Mniej gniewną. Mającą więcej nadziei. Mniej zgorzkniałą. Dzięki niej zapragnął puścić wodze fantazji i otworzyć się na nowe możliwości – na inną przyszłość”. W Griffinie urzekł mnie fakt, iż miał naprawdę wielkie serce. Nie pokazywał tego każdemu, ale pod tą powłoką twardziela krył się wyjątkowo dobry, lecz w przeszłości skrzywdzony facet.

.

Natomiast Blair to słodka, bystra, inteligentna, mądra, zabawna trzydziestolatka, której sytuacja życiowa uległa ostatnio zmianie. Od teraz była zdana tylko i wyłącznie na siebie, a to oznaczało, że musiała wiele nauczyć się na temat funkcjonowania w realnym świecie. „Nie dysponowała już środkami, które niegdyś posiadała, gdyż jej rodzina wpadła w tarapaty. Jej ojciec uciekł się do kreatywnych rozwiązań księgowych, które okazały się unikaniem płacenia podatków. Musieli sprzedać w zasadzie wszystko, co mieli, również meble, żeby pokryć opłaty prawne”. Babcia naraiła jej gburowatego potentata z country clubu licząc, iż wnuczka go poślubi, aby wspomóc rodzinę. Jednak ona wolała klepać biedę niż zostać jego żoną. Blair podjęła wtedy poważną decyzję, aby rozpocząć swoje życie jeszcze raz, z czystą kartką, w zupełnie innym miejscu. „Porzuciła swój powierzchowny świat, by poszukać czegoś lepszego. Realnego. Miejsca, które przyjęłoby ją z otwartymi ramionami i sprawiło, że poczułaby się jak u siebie. Zamierzała tam prowadzić własną firmę. Piekarnię, gdyż uwielbiała piec i była w tym naprawdę dobra”. Blair pragnęła być kobietą, która samodzielnie rozwiązuje swoje problemy. Nie chciała polegać na pieniądzach lub kontaktach innych ludzi. “Ale w tym momencie była spłukana, zagubiona i bezradna. Jednak mimo tego nie zamierzała pozwolić, aby ktoś ją ratował, w końcu nie była bezradną księżniczką z bajki uwięzioną w wieży”. Trzydziestolatka miała dość playboyów bojących się zobowiązań lub leniwych, roszczeniowych dupków. Nie planowała dawać się dłużej zwodzić gładkim kłamstewkom, pustym obietnicom, a już na pewno nie podziała na nią zasobne konto bankowe. „Nikt nie wiedział lepiej od niej jak szybko pieniądze potrafiły zniknąć”. Panna Beaufort obecnie nie szukała męża, zważywszy na to, iż kwestiami priorytetowymi było dla niej zdobycie niezależności oraz założenie firmy, ale w przyszłości planowała związać się z kimś prawdziwym, szczerym, o wielkim sercu i równie wielkich marzeniach. Ta bohaterka zaimponowała mi przede wszystkim tym, jak świetnie odnalazła się w plotkarskiej miejscowości. Próbowała poradzić sobie ze wszystkim sama, pomimo widocznego braku wiedzy na temat codziennego życia. Dążyła również z niesłabnącą determinacją do spełnienia swoich marzeń. „W głębi serca była buntowniczką, która nie mogła się doczekać, aby pokazać światu, na co ją było stać”.

.

Protagonistka od razu spodobała się Griffinowi. Zrobiła na nim ogromne wrażenie tym, że chciała założyć własną firmę. Na jego oko nie wyglądała jednak na kobietę, którą interesowałaby jedna noc niezobowiązującego seksu, a on na nic innego nie zamierzał sobie pozwolić. „Blair zaskoczyła go. Z pozoru wydawała się słodka i delikatna. Czysta uprzejmość i elegancja. Ale pozostawiona sama w ciemności stawała się spragniona i agresywna, głośna i charakterna”. Przelatujące iskierki pożądania pomiędzy Dempseyem, a Blair dało się wyczuć już przy ich pierwszym spotkaniu. Ta dwójka pochodziła z zupełnie odmiennych światów, a jednak idealnie się uzupełniali. Mężczyzna uważał, iż on i panna Beaufort nie pragnęli tego samego: „ty pragniesz bajki, a ja nie jestem księciem”. Jednakże ciągnęła ich do siebie jakaś niewidzialna siła, która nie pozwalała im o sobie zapomnieć. Muszę natomiast zaznaczyć, że moim zdaniem ich relacja rozwinęła się troszeczkę zbyt szybko. Po zaledwie kilku dniach znajomości wylądowali razem w łóżku, co wydało mi się po prostu lekko nierealistyczne.

.

„Drive me wild” to dobrze napisany, ciekawy tekst, pozbawiony poważniejszych dramatów, wprost idealny dla wielbicieli komedii romantycznych osadzonych w klimatycznych miasteczkach. Nie brakowało tutaj humoru, błyskotliwych dialogów czy słownych przekomarzań. Fabuła bez wątpienia była odrobinę cukierkowa i przewidywalna, ale zdecydowanie mogę przymknąć na to oko, gdyż naprawdę przyjemnie spędziłam czas z tą lekturą. Autorka na łamach swojej powieści poruszyła temat trudnych relacji rodzinnych. Pokazała na przykładzie Blair, że w życiu należy dążyć do spełnienia swoich własnych marzeń, a co najważniejsze, najbliżsi powinni wspierać nas w tej drodze, a nie rzucać nam jeszcze kolejne kłody pod nogi. Ta historia udowadnia także, że czasami warto zaryzykować i zaufać drugiemu człowiekowi. Dopuścić go do swojego życia, a co za tym idzie pozwolić mu się uszczęśliwiać. Na koniec nie pozostało mi nic innego, jak tylko z wielką przyjemnością polecić Wam lekturę „Drive me wild”!

Czytam już książki, a zwłaszcza romanse, że przestałam już wypatrywać czegoś nowego, odkrywczego, takiego wow. Prawdopodobieństwo, że jakaś książka będzie miała całkiem nową fabułę jest bardzo małe, może bazować na sprawdzonych schematach, ale wyróżniać się na plus stylem, atmosferą. Szukałam książki, która oderwie mnie od rzeczywistości i będzie doskonałym resetem i tak wśród książek w kategorii romanse w księgarni Tania Książka moją uwagę zwróciła ta książka, chociaż nie rzucam się w ciemno na książki z wytatuowanymi panami. Opis fabuły Drive me Wild mnie zafrapowało, uznałam, że może być albo dobrze, albo tak tandetnie, że będę chciała książką ową wybić okno. Jak to mówią, na dwoje babka wróżyła.

Griffin prowadzi warsztat, który wcześniej prowadził jego ojciec, a jeszcze wcześniej jego dziadek. Firma podupada, bo pojawiła się sieciowa konkurencja z zupełnie innymi zasadami. Prywatnie jego życie jest stabilne, wrócił z wojska, miał złamane serce, więc wprowadził szereg zasad, które pozwalają mu zaspokajać podstawowe potrzeby, ale jednocześnie odgrodził się murem od życia. Jego świat to warsztat, mecze z przyjaciółmi i matka, która uparcie chce go wyswatać. Pewnego dnia na jego oczach w przejeżdżającym aucie wybucha opona, z samochodu wysiada dziewczyna ubrana w białą suknię. Okazuje się, że to Blair, która nie uciekła sprzed ołtarza, a ze swojego życia, pełnego blichtru, uprzedzeń. Rzuciła rodzinną kasę, odrzuciła rodzinne żądania i ruszyła przed siebie, gonić marzenia.

Tak, słusznie się domyślacie, książka będzie historią związku Blair i Griffina, postaci opartych na skrajnościach. Blair jest radosna, rozświergotana, nie zniechęcają jej trudności, ma marzenia i chce je spełniać, mimo że dotychczasowe problemy powinny oduczyć ją wiary w marzenia. Griffin zaś jest introwertykiem, kiedyś był zakochany, snuł plany, ale to wszystko się posypało, nie chce znowu przeżyć tego samego i dlatego nawet radość życia Blair, jej energia nie może przebić tego muru. Chociaż zapowiada się schematycznie jest naprawdę świetnie. Książka nie szokuje wulgarną erotyką, a jest romantyczna i bardzo poruszająca. Nie byłam w stanie się oderwać, skutkiem czego poszłam spać grubo po północy. Chwyciła mnie ta książka za serce i naprawdę sobie popłakałam. Bardzo mnie cieszy, że to pierwszy tom, bo chętnie wrócę do tego miasteczka i zobaczę co z resztą bohaterów. Bardzo polecam!!