Dom

Wspaniała historia o powrotach do domu, który nie wiadomo kiedy stał się inny, nieznajomy. Opowiada także o konieczności ponownego zmierzenia się ze światem, od którego bohater uciekał. Po wielu latach Czaja wyrusza w kolejną podróż, w której może stracić wszystko, a emocjom czasem zdarza się stłumić zdroworozsądkowe myślenie. Człowiek, któremu mogłoby się wydawać, że niczego nie brakuje - nagle zostaje zmuszony do diametralnej zmiany swojego życia. Świetna historia o poszukiwaniu własnej tożsamości.

"Tak właśnie umiera człowiek za życia - robiąc ta sama rzecz w nieskończoność, aż nie zostanie w nim nic poza pamięcią mięśniową, aż rutyna zabije i pożre wszystkie sny".

Można stwierdzić, że Czaja ma ułożone życie: karierę, dziewczynę i poczucie, że wszystko jest jak powinno. Jednakże splot nieoczekiwanych wydarzeń sprawia, że kolejne filary w jego życiu przewracają się jak domino. Wraca w rodzinne strony i mierzy się że światem, od którego próbował uciec, ale jednocześnie nigdy nie mógł zapomnieć... 🖤

"Dom" to powieść o prawdziwej, szarej rzeczywistości, o tym jak praktycznie w jednym momencie może runąć cały dotychczasowy świat. Niekiedy trzeba zacząć jeszcze raz od nowa, a czasami żeby ruszyć dalej, konieczny jest powrót do tego, co było. Czaja boleśnie odczuwa zmiany, jakie znienacka następują w jego poukładanym życiu. Odnawia dawne kontakty, zamieszkuje u przyjaciela z dzieciństwa i próbuje odnaleźć się w nowej sytuacji, jednocześnie doświadczając brutalnej rzeczywistości, które nie oszczędziła, także jego przyjaciół.

Historię głównego bohatera poznajemy z jego perspektywy, śledzimy tok jego myślenia, a także zanurzamy się w świecie wspomnień. Przez większą część czasu historia toczy się spokojnym nurtem, choć doświadczamy też akcji.

Sposób narracji przyciąga i chwilami trudno się oderwać. Książka przepełniona jest wieloma poruszającymi cytatami, które czytelnik śmiało może odnieść do siebie. Niesie ze sobą ładunek emocjonalny, a przede wszystkim poczucie niesprawiedliwości. Z kolejnych kartek wręcz wyziera prawdziwia bolesność wydarzeń. Z pewnością to ten rodzaj powieści, który zostaje na dłużej... Polecam

Lubię sięgać po młodych, polskich autorów. Często z ciekawości sięgam po jakieś zupełnie nowe nazwisko skuszona okładką i opisem. Byłam ciekawa książki, która miała być zapisem doświadczeń z mojego pokolenia. Dom to książka, która towarzyszyła mi ostatnio bardzo intensywnie, jest wyjątkowa jeśli chodzi o powieści polecane w Księgarni Tania Książka to powieść z aspiracjami, nowoczesna, pokazująca codzienność w ostrym i bezlitosnym świetle.

Czaja pracuje w start-upie, tę pracę dostał dzięki dziewczynie, pięknej Julii, typowej korpo-lady, która jest poukładana jak pudełko czekoladek. Ich związek jest przewidywalny od pierwszej, do ostatniej godziny dnia. Pewnego dnia wszystko się zmienia, Czaja traci pracę, umiera jego kumpel z młodości, z Julią się sprzecza i tak krok po kroku wraca on do rodzinnego miasteczka, ale postanawia nie niepokoić rodziców, zatrzymuje się u kumpla. Tam uświadamia sobie ile się zmieniło, zalewa go masa wspomnień. Dostrzega jak poukładane i nudne życie wiódł w Warszawie i jak inaczej żyje się na prowincji.

To opowieść o spełnionym marzeniu ucieczki z małego miasteczka do wielkiego miasta. Czaja jest młodym chłopakiem do którego, jak sądził, uśmiechnął się los, dostał dobrą pracę, olał studia i żył z dnia na dzień, życiem będącym marzeniem social-mediów, drogie kawy, ekskluzywne lunche, gdy to wszystko się wali, jest po trzydziestce a jego CV jest gorsze, niż absolwenta studiów, świeżo upieczonego. Decyduje się na powrót do domu, licząc, że tam podładuje baterie, ale tam świat też poszedł do przodu, każdy ma swoje życie, każdego dopadła dorosłość. Przejmująca książka, napisana w nowoczesny sposób, albo pokochacie, albo nie 😉

Czaja ma z pozoru wszystko, karierę, pieniądze i kochającą go kobietę. Niestety w pewnym momencie to wszystko rozpada się jak domek z kart. Zmuszony zostaje do powrotu do rodzinnego miasta gdzie konfrontuje się ze wszystkim przed czym starał się uciec, a z drugiej strony nie potrafił zapomnieć. Zamieszkuje u przyjaciela z dzieciństwa, odnawia znajomości ale przede wszystkim udaje się w podróż która pozwoli mu odzyskać utraconą część siebie.

„Dom” to historia która może przydarzyć się każdemu z nas. Pełna marzeń nie tylko tych zrealizowanych ale rozczarowań jakie spotykamy na swojej drodze. Nie brakuje tu spotkań ze znajomymi z młodych lat, imprez zakrapianych alkoholem w towarzystwie narkotyków. Liczne retrospekcje powodują iż można tu wyczuć nostalgię za tym co było oraz obawę tego co nas czeka. Autor w bardzo obrazowy sposób uświadamia nam jak jedno zdarzenie całkowicie może odmienić nasze życie. Pokazuje jak nagle na nowo musimy znaleźć na siebie pomysł, jak nie zawsze droga którą wybierzemy doprowadzi nas do tytułowego domu. Uświadamiamy to sobie jeżdżąc wraz z bohaterami ulicami miast. Ale przede wszystkim to historia gdzie nie brakuje lęków, obaw, samotności, przyjaźni ale i zwykłych relacji międzyludzkich.

Dziś o książce, która została zdecydowanie jednym z moich ulubieńców tego roku! “Dom” Rafała Cichowskiego to jedna z tych książek, która porusza od środka, tak jak każdy czasem potrzebuje być poruszony.

Michał jest mężczyzną z małego miasteczka, który w Warszawie ma wydawać by się mogło doskonale ułożone życie - dobra praca, piękna dziewczyna, wygodne mieszkanie. Gdy dowiaduje się o śmierci jednego z przyjaciół z paczki i udaje się na jego pogrzeb, powrót do rodzinnego miasteczka otwiera w nim coś, co nie pozwala mu już żyć jak dawniej. Kiedy wszystko zaczyna się sypać, pozostaje mu powrócić na dawne śmieci i skonfrontować się z przyjaciółmi, którzy pozostali w małym mieście i z samym sobą z małego miasta, który został uciszony na wiele lat.

To bardzo mocna powieść, zgadzam się w pełni z przymiotnikami na okładce - “gorzka i sugestywna o straconych złudzeniach i poszukiwaniu siebie”. Historia zdecydowanie ma swój niepowtarzalny klimat. Małe miasteczko, paczka przyjaciół z nastoletnich lat, dalekie podróże samochodem, a nawet playlista załączona na sam koniec książki. Do tego bardzo przyziemne i takie bliskie sercu postaci, które są tak bardzo jak wielu z nas. Którym życie zweryfikowało marzenia, którzy dalej marzą, ale już nie tak mocno, którzy pokonują rozmaite przeciwności. Styl pisania tej książki to cudo! Z początku byłam przerażona ścianami tekstu, ale kiedy wczytałam się w nie, niemal żałowałam, że nie było ich więcej. Płynie się przez ten tekst i ten tekst płynie w Tobie. Do końca nie potrafię wskazać dlaczego ta historia tak mnie poruszyła. Dużo tu nostalgii i muzyki. Chyba też troszkę przez to, że Michał wracając do swoich korzeni, do świadków “najlepszych lat jego życia”, nadal odnalazł tam jakąś ich pozostałość, która pozwoliła mu uleczyć jego rany. A chyba każdy z nas ma nadzieję na odnalezienie ułamka tej błogość sprzed lat w swojej dorosłości.

Na koniec jeszcze muszę wspomnieć o teksturze papieru i złożeniu tej książki - bo nie przypominam sobie, żebym miała taką wcześniej w rękach! Mięciutka, gładziutka i aż chce się ją trzymać i głaskać i przewracać kolejne strony :D