Dolina szpiegów

Końcówka II Wojny Światowej. Sytuacja w Europie jest coraz bardziej napięta. Kapitan Abwehry, Carl von Wedel pracujący dla polskiego wywiadu, zupełnie przypadkowo trafia na legendarnego „Lothara” agenta wywiadu niemieckiego, który działa na terenie Wielkiej Brytanii.

„Amber”, bo taki właśnie kryptonim ma von Wedel, to według jego przełożonych, jeden z najlepszych oficerów wywiadu, z jakim mieli okazję pracować. Inteligentny, wykształcony, doskonały analityk, dla którego nawet najbardziej skomplikowana operacja wywiadowcza to spacerek po lesie.

„Lothar” z kolei to doskonale zakamuflowany, bezwzględny i chorobliwie dążący do celu agent pracujący dla niemieckiego wywiadu w strukturach sił Wielkiej Brytanii.

Drogi obu złączą się w zakopiańskiej bazie szkoleniowej, gdzie ten pierwszy odkryje tajne, bardzo cenne archiwum niemieckiego aparatu szpiegowskiego.

Zaczyna się walka z czasem. Kto pierwszy zrealizuje swój cel? Komu uda się wyjść z tego pojedynku bez szwanku?

Wydaje się, że ta walka będzie miała kluczowe znaczenie dla losów tej okrutnej wojny, która zaangażowała cały świat.

„Dolina szpiegów” to genialny kryminał szpiegowski. Przyznam się, że do tej pory nie miałem okazji do czytania takiego połączenia. I stało się… Okazało się, że jedna randka i jestem kupiony.

Książka Roberta Michniewicza to świetnie dopracowana opowieść o realiach II Wojny Światowej. Nie znajdziemy tu szczegółowych opisów wielkich bitew: nad Bzurą czy tej o Anglię. Autor w zamian przedstawia nam szczegóły pracy wywiadowczej zarówno po stronie okupanta jak i polskiej czy alianckiej.

Do tego sprytnie wpleciony wątek miłosny dodaje całości odpowiedniego charakteru.

Nie był bym sobą, gdybym nie porównał tej pozycji do dwóch filmów, które bardzo dawno temu wielokrotnie oglądałem ze swoim tatą. „Tylko dla orłów” i „Działa Navarony”. Dwa świetne filmy wojenne, które w pełni oddają klimat pokazany w tej książce. Walka wywiadowcza, tajna misja, od której zależą losy wojny, elita komandosów działająca na wrogim terenie. To wszystko znajdziecie w tej książce.

Gorąco polecam.

Carl von Wedel, pracuje dla polskiego wywiadu i jednocześnie jest oficerem niemieckiej Abwehry. Trafia na ślad groźnego niemieckiego agenta działającego na terenie Wielkiej Brytanii. Zostaje wysłany do niemieckiej szkoły wywiadu w Zakopanem, gdzie trafia na tajne dokumenty agentów. Trwa wyścig o przejęcie dokumentów ważnych dla przebiegu wojny. Do akcji wkraczają cichociemni, a Carlowi grozi dekonspiracja.

„Dolina szpiegów” jest niezwykle dopracowana, rozbudowana i wielowątkowa. Wymaga skupienia by niczego nie pominąć, by delektować się historią. Akcja powieści dzieje się w 1944r przez kilka miesięcy i w różnych miejscach na terenie Polski, Niemiec, Włoch, Anglii. Powieść jest dynamiczna, choć nie od samego początku, ale wraz z poznawaną historią nabiera tempa. Początkowo poznajemy sylwetki bohaterów, czym się zajmują i jaką rolę odgrywają. Dużo się dzieje, ale są momenty spowolnienia, kiedy to na plan wysuwa się wątek miłosny, który jest delikatny i subtelny, idealnie wpasował się w tę historię. Autor dobrze oddaje realia tła historycznego. Napięcie wzrasta, atmosfera gęstnieje wraz z poznawaną historią. Czy w końcu uda się zdekonspirować, któregoś z agentów? Do tego mnóstwo zwrotów akcji, które mocno intrygują. Autor osadził historię w realiach wojennych, gdzie agenci wywiadu mają swoje pole do popisu. Niezwykle dokładnie opisana praca wywiadowcza, zakamuflowane komunikaty, rozmowy, praca pod przykryciem i ciągła czujność, werbowanie nowych agentów, misje, strzelaniny, próby dekonspiracji oraz brutalne działania Gestapo. Czuć w tym rękę fachowca, osoby, która pracowała w tym środowisku i doskonale zna realia. Wszystkie postaci wykreowane zasługują na uznanie, są rozbudowane i różnorodne. Carl von Wedel, błyskotliwy agent, potrafiący odnaleźć się w każdej sytuacji, niebanalny, autentyczny. Autor podkreślił też dużą rolę i pracę jaką wykonali cichociemni, żołnierze AK, ile musieli poświęcić, ile odwagi kosztowała ich walka i determinacja w obronie ojczyzny. Świetnie oddane realia życia w czasie wojny, które możemy obserwować, kiedy akcja toczy się w Zakopanem. Kiedy to górale decydują się na pomoc żołnierzom, życie w strachu i konspiracji pod okiem Gestapo.

„Dolina szpiegów” to nie odkładalna powieść szpiegowska, dopracowana w każdym calu. Spodoba się nie tylko fanom gatunku, ale także tym co lubią dobre wielowątkowe historie i rozbudowane postaci. Polecam!

Wojna wywiadów w kulisach brutalnej walki na bitewnych polach. Nikt nie spodziewa, ze ktoś w otoczeniu para się szpiegowskim fachem. Zdrada i słuszna sprawa. Robert Michniewicz mistrzowsko wplótł w fakty historyczne swój pomysł na powieść szpiegowską i to taką z prawdziwego zdarzenia. W „Dolinie szpiegów” jest dokładnie wszystko czego oczekuje się po tym gatunku i tak naprawdę dużo więcej niż czytelnik spodziewa się. Hollywoodzki rozmach, wielka historia w tle, agenturalne starcie, tajemnice i ludzie, ryzykujący życie w imię ideałów, ale i innych wartości. Podczas czytania nie patrzymy na zegarek, kolejne strony są niczym filmowe kadry, układające się w przebojową opowieść. Szybka akcja i zwroty w niej doskonale dopasowane się do toczącej się fabuły, tworząc w efekcie końcowym niesamowicie intrygującą całość. Jak powiedzieć, że książka była fantastyczna? Może tak: a kiedy będzie kontynuacja? "Dolina szpiegów" porywa już na wstępie i do samego epilogu nie puszcza czytelnika. Zresztą on sam wcale nie ma jakichkolwiek chęci by przerwać lekturę, wprost przeciwnie. Najlepiej przekonajcie się sami, a w ramach zachęty w telegraficznym skrócie: walka wywiadów, zakazane uczucie, II Wojna Światowa, nieustanne zagrożenie oraz intrygujący bohaterowie. Pozostaje więc tylko samemu przeczytać ten bestseller!

Zaufanie do twórczości nowo poznanego pisarza stanowi dla mnie literacki skarb. Istnieje cień nadziei, że w czytanej książce spodoba mi się splot wirujących nieprzewidywanych wydarzeń, z którymi główny bohater będzie, borykał się.

Tego zapragnęłam, dowiedzieć się odkrywając krok po kroku zachowane w pamięci tajemnice zawodowe i prywatne bohaterów w książce pt. ''Dolina szpiegów''autorstwa Pana Roberta Michniewicza.

Cieszę się, że po dłuższej przerwie powróciłam do czytania książki pt. ''Dolina szpiegów'' autorstwa Pana Roberta Michniewicza, który to potrafi być nie tylko doskonałym obserwatorem życia zawodowego, ale ma, ogromny szacunek dla czytelnika zyskując u mnie zaufanie, którym obdarzam w ciemno bardzo rzadko.

Po zapoznaniu się z opisem treści książki nie umknęło mojej uwadze, jaki będzie w całościowym odbiorze główny bohater, czy go polubię, czym potrafi zaskoczyć, co sprawi mu największą trudność zawodową, czy będzie miał wątpliwości co do wykonywanej misji, za którą podąża, czy znajdzie czas na miłość, czy zwycięży u niego rozsądek, czujność, a może woli działać we współpracy z osobami godnymi zaufania czy jednak lubi wykonywać pracę w samotności walcząc, w pojedynkę co zrobi w momencie, kiedy zagrożenie pojawia się nagle.

Książki tej nie czyta się szybko, nie zawiera rozdziałów, podrozdziałów. Nie przeszkadzało mi to w poznawaniu charakterów wszystkich występujących bohaterów po sposobie ich zachowania, choć ono nie zawsze było takie łatwe do rozszyfrowania za pierwszym razem.

Kapitan Abwehry, hrabia Carl von Wedel, lubi analizować sytuacje, które były dla niego nieprzewidywalny, cenię go za to, że taki właśnie jest, a przede wszystkim nie boi się zawodowych wyzwań, jakich się podejmuje.

Teksty dialogowe przyczyniły się do tego, abym mogła poniekąd dokonać oceny z postępowania tychże bohaterów, którzy zagrażali, w sytuacjach rywalizacji z hitlerowskimi służbami bezpieczeństwa mającymi czujne oko na osoby działające na dwa fronty bądź będącymi idealistami ukrywający sprytnie swoje prawdziwe zamiary do sytuacji, gdzie należy być uczestnikiem niebezpiecznych walk.

Podoba mi się to, że mogę kilkakrotnie czytać wybrane przeze mnie opisywane wątki, aby w pełni zrozumieć, co autor miał na myśli tworząc je.

Warto przeczytać tę książkę

Jako wielka fanka Vincenta Severskiego i zwolenniczka lektur szpiegowskich zdecydowałam się wziąć udział w book tour organizowanym przez blog kryminał na talerzu ([Adres usunięty]

Rok 1944. Kapitan Abwery Carl von Wedel pracuje jednocześnie dla polskiego wywiadu i dumny jest z tego, że nigdy nie trafił nawet do kręgu podejrzanych o współpracę i z faktu, że potrafił dyskretnie dowiedzieć się o wielu istotnych wydarzeniach. Ostatnio odniósł sukces, przekazując informację, że na terenie Wielkiej Brytanii działa niebezpieczny niemiecki szpieg. Będąc zaś na szkoleniu w Zakopanem odkrywa archiwum ważnych dla kwestii wojny dokumentów. Od tego momentu nic już nie jest takie samo. Rozpoczyna się walka wywiadów. Kto pierwszy zdobędzie ważne dokumenty? Czy wyda się, że Von Wedel współpracuje z aliantami?

Książka Roberta Michniewicza ma sporo atutów: przede wszystkim mamy w niej zawarte bogate i wiarygodnie przedstawione tło historyczne i wojenną rzeczywistość. Autor wykazał dbałość o szczegóły i o realizm. Są też elementy, za które szczególnie ceni się powieści sensacyjno-szpiegowskie: podwójne tożsamości, walka o dobro ojczyzny, odwaga ,trudne wybory, od których zależy życie, honor, wyścig o tajne i ważne dokumenty, zdrada, bohaterstwo i w końcu miłość.

I na tym plusy się kończą. Według mnie akcja rozkręca się bardzo długo, a niektórym opisom przydałaby się ponowna redakcja i skrócenie, bo i tak książka liczy sobie ponad 600 stron. Przez takie przestoje lektura nie wciągnęła mnie aż tak, jak na to liczyłam. Oddzielny temat to dramatyczne dialogi, które często wydają się sztuczne, drewniane i mało rzeczywiste. Przez to powieść niemiłosiernie się dłużyła i niestety nużyła.

W ogólnym rozrachunku Dolina szpiegów nie była złą lekturą i nie żałuje spędzonego z nią czasu, ale i nie wzbudziła zachwytu, jakiego oczekiwałam po licznych entuzjastycznych opiniach innych czytelników. Dla mnie Severski wciąż zostaje na podium.