Dobry opiekun. Prawdziwa historia o medycynie, szaleństwie i morderstwach

,,Jest to prawdziwa historia, opowiedziana dzięki sześciu latom kwerend i rozmów z wieloma osobami, z Charlesem Cullenem włącznie".

Książka posiada dość sporo wiedzy z zakresu medycyny. Jest poruszonych też wiele kwestii prywatnych takich jak wynagrodzenie, czy też ogólny stan spraw prywatnych. Napisana jest dosyć ciekawie z tym, że odniosłam wrażenie, jakby pisarzowi bardzo się spieszyło z przekazaniem nam informacji, które były dla niego bardzo ważne. Książkę podzieliłam sobie na kilka dni, gdyż strasznie odczuwałam ten pośpiech, po kilku stronach byłam nieco zmęczona nie treścią, a sposobem jej przekazania. To bardzo rzadko spotykane u autorów.

Powiem wam, że ja mam zawsze ograniczone zaufanie do lekarzy, gdyż często czuć u nich zachwianie przekazywania informacji, a co za tym idzie, niekoniecznie im wierzę, gdyż zdradzają ich pewne symptomy o których będzie wspomniane w książce. Cieszy mnie jednak, że takiego opiekuna jak nasz bohater nigdy nie poznałam. To, że nie pisał prawdy w dokumentach medycznych to pikuś w porównaniu z tym, co robił swoim pacjentom. Potrafił tak dobrać ich leki, by śmierć następowała dość szybko, a przyczyny zgonu podchodziły pod normalny stan rzeczy. Wszystko robił z precyzją i spokojem, by potencjalni przyszli denaci niczego nie podejrzewali. W końcu jak można nie brać leków, skoro mają pomóc nam odzyskać zdrowie? Właśnie takie przekonanie mieli ci pacjenci.

To nie tylko lektura pełna chłodnych opowieści, lecz także daty i miesiące z akt sprawy, wywiady i opisy zbrodni w jaki sposób je dokonywał. To reportaż mrożący krew w żyłach, gdyż ten człowiek zabił ponad czterysta osób! Ukrywał się za fasadą spokoju i opanowania. Miał wspaniałą rodzinę, dzieci, więc będąc wspaniałym człowiekiem nikt nawet nie podejrzewał go o takie czyny. Jak nikt wiedział w jaki sposób dostać się do leków, jak otworzyć zaszyfrowane półki, by nikt się nie domyślił, że robi coś niezgodnego z prawem. Nie mam słów, by opisać jego okropności, jednak polecam ją innym, by ją przeczytali i mieli jednak oczy i uszy szeroko otwarte...

Od dłuższego czasu fascynują mnie historie związane z seryjnymi mordercami. Co sprawia, że ludzie są w stanie dokonać morderstwa, a już w ogóle wielokrotnej zbrodni. Co ich do tego popycha, co siedzi w ich głowach. I w jaki sposób, ci ludzie, są w stanie tak zmącić społeczeństwo, że jest kompletnie nieświadome ich poczynań. Jak przez tyle czasu coś takiego może uchodzić im na sucho.

Z pozoru zwykły człowiek. Mąż, pracownik, sąsiad... Chyba nikt nie przypuszcza, że jego pielęgniarz może być seryjnym mordercą. A jednak osoba, której powierzamy nasze życie, tylko czyha na to, by je nam odebrać.

"Dobry opiekun" była dla mnie przeraźliwie szokującą przygodą. Styl, którym została napisana jest tak przystępny i wciągający. Reportaż na miarę naprawdę dobrego thrillera. Dosłownie nie idzie się odkleić tej książki. W błyskawicznym tempie ubywało mi kolejnych stron.

Jak dla mnie, autor wykonał fenomenalną robotę przy niej.

Charles Cullen, urodzony w lutym 1960 roku mężczyzna, który przez amerykańską prasę został okrzyknięty "pielęgniarzem śmierci", człowiek odsiadujący jedenaście kar dożywocia za umyślne zabójstwo ponad dwudziestu osób i usiłowanie zabójstwa kolejnych trzech. Bezwzględny, cyniczny i łaknący śmierci pielęgniarz, ale też depresyjny, uzależniony i psychicznie chory romantyk, który nie waha się walczyć o miłość. Takie są moje pierwsze spostrzeżenia po przeczytaniu książki Charlesa Graebera.

To pasjonujący i drobiazgowy reportaż, który czyta się jak najwykwintniejszy thriller medyczny, pełen zwrotów akcji i sensacyjnych treści. Czytelnik ma szanse poznać sylwetkę jednego z najstraszliwszych ludzi na świecie, który wykorzystując fakt bycia pracownikiem ochrony zdrowia, celowo i z wprawą mordował swoich pacjentów za pomocą iniekcji.

Cullen to niewątpliwie człowiek z jakimiś zaburzeniami psychicznymi, nie na tyle jednak mocnymi, by uznać go za niepoczytalnego. Okazuje się bowiem, że wszystko co robił, było doskonale i drobiazgowo przemyślane i choć niespecjalnie tuszował po sobie ślady, to wielokrotnie udawało mu się uniknąć kary. A to dzięki sprytowi, innym razem dzięki łutowi szczęścia, a jeszcze kiedy indziej poprzez nieudolne zarządzanie szpitalem.

Ta historia to opowieść o morderstwach, swego rodzaju psychozie i szaleństwie, które opętało wydawałoby się wrażliwego i spokojnego człowieka.

Trzeba jednak zaznaczyć, że jest to też zbiór informacji o tym, jak wielokrotnie szpital i osoby nim zarządzające milczały w sprawie tajemniczych śmierci, jak w trakcie śledztwa wychodziły na jaw zasady działania pewnych oddziałów i wypływało mnóstwo uchybień, za które posypałyby się stanowiska, gdyby tylko dyrekcja nie zakryła tego zasłoną milczenia.

Dobry opiekun to historia zbrodniarza, sprytnego i niebezpiecznego człowieka, który doskonalił swoje modus operandi na przestrzeni lat i nigdy nie rezygnował z zamierzonego celu. A najważniejsze i najstraszniejsze jest to, że jego poczynania kładły się cieniem na innych pielęgniarkach i pielęgniarzach, a zaufanie do opieki zdrowotnej znacząco spadło.

To nie jest lekka lektura, ale interesująca na tyle, na ile pozwala na to autor.

Dreszcz przerażenia przebiega po kręgosłupie, gdy sięgasz po powieść ze świadomością, że wszystko o czym czytasz wydarzyło się naprawdę. Uwielbiam takie historie i co raz częściej sięgam po literaturę faktu, reportaże czy książki popularnonaukowe szczególnie z odniesieniem do morderców, ale nie zmienia to faktu, że temat jest ciężki, mroczny i bardzo mocno wpływa na psychikę.

Charles Graeber zabiera nas w podróż, która przywoła lawinę sprzecznych emocji. Autor opowie bowiem o jednym z najbardziej okrutnych morderców jakich widział świat. Nie wszystko z tego co wiemy na temat Charlesa Cullena zostały potwierdzone, wiele elementów jego historii opiera się jedynie na domysłach i przypuszczeniach, jednak wszelkie zdobyte dowody jego działań wystarczyły, by okrzyknąć go prawdziwym potworem. Autor bez owijania w bawełnę podał nam wszelkie fakty oraz potencjalne możliwości i ubrał to w lekturę od której ciężko się oderwać.

Charles Cullen był dyplomowanym pielęgniarzem z szesnastoletnim stażem. Nikt nie spodziewał się, że osoba odpowiedzialna za pomoc innym okaże się tą, która niesie ze sobą śmierć. Aresztowany w 2003 roku przez dziennikarzy został nie bez powodu nazwany Aniołem Śmierci. Mordował licznych pacjentów na terenie wielu szpitali i nic nie wskazywało na to, że oddany mąż, ojciec i przyjaciel posunie się do tak okrutnych czynów.

Autor zebrał wszystkie zdobyte informacje w konkretną historię, wszystko jest logiczne, dobrze przedstawione i sensowne. Tym sposobem dowiadujemy się mnóstwa rzeczy na temat głównego bohatera wyciągniętych z wywiadów, z samym Cullenem odsiadującym dożywotni wyrok, z akt policyjnych czy wywiadów. Informacji jest mnóstwo, ale wszystkie są przyswajalne dla laika w temacie i niemal każda strona budzi emocje w czytelniku, czyli jest to reportaż solidny, dopracowany oraz pisany z pełną świadomością.

"Dobry opiekun" to kawał świetnej historii. Całość czyta się z zapartym tchem a sama historia trafi nie tylko do zainteresowanych tematem, ale i do czytelników, którzy są po prostu ciekawi tego co życie skrywa w zanadrzu, ponieważ nie zawsze są to pozytywne historie. Doceniam Charlesa Graebera za wykonaną pracę, za jakość oraz pomysł, ponieważ dzięki niemu mogłam zagłębić się w historię przerażającą, ale i dającą do myślenia.

Lektury książek o seryjnych mordercach zawsze są dla mnie bardzo trudne i sprawiają, że odczuwam specyficzny niepokój. W tej książce bardzo spodobało mi się przedstawienie szpitalnej rzeczywistości, która ukrywała dokonane zbrodnie. Lektura nie jest łatwa, jednak język, którym została napisana, sprawia, że po historii poruszamy się płynnie. Niektóre opisy wydarzeń były dla mnie szczególnie szokujące, dlatego polecam tę książkę osobom o mocnych nerwach.