Do zobaczenia na Wenus

Lubię czytać książki o nastolatkach, chociaż sama już nią nie jestem. Uważam jednak, że tę powieść mogłabym polecić każdemu, bez względu na wiek. Postaci są wykreowane w przemyślany sposób, dzięki czemu naprawdę można im kibicować. Szczególnie mocno zżyłam się z głównym bohaterem. Książka sprawiła, że nie tylko miło spędziłam czas, ale również spojrzałam na swoje problemy i trudności, z którymi się mierzę z nieco innej perspektywy. 

Recenzja

[współpraca barterowa @wydawnictwojaguar ]

“Od początku było wiadomo, że nie zabawię na tym świecie zbyt długo”

Z zachwycającym pięknem, choć niewątpliwie z równie bolesnym ujęciem, Autorka eksploruje ulotny wizerunek życia, meandruje wśród nieobliczalności śmierci, ale i trudnych do okiełznania porywów serca. Na fundamencie dwóch, stojących u progu dorosłego poznawania świata życiorysów wizualizuje uwierającą potrzebę odpowiedzi na pytania kształtujące się w obliczu rozdzierającej straty, odczuwalnego porzucenia czy przygniatającej winy. Z nostalgicznym wydźwiękiem kreśli zarys osamotnienia w kreacji Mii oraz ponury szkic wyrzutów sumienia, których uosobienie stanowi Kyle. Tworząca się między nimi relacja pozwala im jednak odnaleźć znacznie więcej, niż chcieli uzyskać pośród barwnych hiszpańskich scenerii. Wyprawa kamperem przekształca się bowiem w wędrówkę po zakamarkach intensywnych emocji, które obnażą ewidentnie bolesne tajemnice. Mieszanka tak intensywna, doprawiona genialnymi dialogami. „Do zobaczenia na Wenus” to jedna z piękniejszych, ale i bolesnych historii jakie miałam okazję przeczytać. Łzy wzruszenia, bólu i szczęścia przeplatały się raz za razem, aby znaleźć ujścia tym wszystkim emocjom. Autorka stworzyła powieść, która jest ważna i chwytająca za serce. Pokazuje szczęśliwe i bolesne oblicza życia. Sprawia, że jednocześnie odczuwamy ukojenie, w tych dobrych i pięknych momentach, by za chwilę towarzyszył nam smutek obrazujący rozpacz bohaterów. Ta powieść jest napisana w taki sposób, że uczucia i emocje bohaterów to też uczucia i emocje czytelnika. Czytając „Do zobaczenia na Wenus” nie jesteśmy w stanie nie spoufalić się z bohaterami tej powieści!! W obliczu wszystkich wydarzeń i postawionych trudności nie jestem w stanie dojść do siebie po przeczytaniu tej powieści. Jej charyzmatyczni bohaterowie potrafią zachować spokój i dobry humor nawet w najgorszym momencie. A ich emocje rozchodzą się w wiele różnych ścieżek, które odkrywałam razem z nimi. Pióro autorki niezwykle przypadło mi do gustu! Jest bardzo przyjemne i lekkie, bardzo szybko czyta się treść i totalnie jesteśmy wciągnięci w tą historię przez co nie chcemy odkładać jej na później. Przepadłam dla tej historii, dla tych bohaterów i dla tej fabuły, która gołym okiem widać, że została dopracowana i dopięta na ostatni guzik.

“Mówią, że czas leczy rany, ale nie mówią, co się dzieje, gdy czas postanawia się zatrzymać, gdy każda sekunda ciągnie się jak godzina, a każda godzina trwa tyle co całe ludzkie życie”

Historia Mii i Kyle’a pokazuje jak niewiele czasem trzeba, żeby zmienić swoje życie. Zazwyczaj jest to ten jeden człowiek, który pojawia się na Twojej drodze. W tej książce dzieje się wiele, ale wszystko jest na właściwym miejscu i można liczyć, że pytania nie zostaną bez odpowiedzi. To jest opowieść, która przytuli Was do serca, jednocześnie zabierając w szaloną podróż.

O czym może myśleć przeciętny nastolatek w kontekście przyszłości? Być może jego zainteresowanie sięga tylko kolejnego weekendu i nadchodzącej imprezy czy koncertu. Może myśli o wakacyjnym wyjeździe, końcu szkoły, ewentualnie o studiach. Rzadko który nastolatek myśli natomiast o śmierci, mimo iż jest ona przecież nieodłączną częścią naszego życia.

Mia urodziła się z ciężką wada serca i – jak o sobie mówi – z „krótkim terminem przydatności”. Być może dlatego jej matka zostawiła ją po urodzeniu, choć tak naprawdę nic o niej nie wiadomo. W efekcie dziewczynka tuła się po rodzinach zastępczych dorastając w przekonaniu, że tak naprawdę nikt jej nie chce i nikt jej nie kocha. Obecnie przebywa u rodziny adopcyjnej Rothwellów, którzy może nie są złymi ludźmi, ale nie potrafią dziewczynki pokochać i dać jej odczuć, że jest kochana i akceptowana. Z uwagi na wadę serca nie może wychodzić z domu, a poza wizytami u lekarza, w kościele czy na zajęcia z fotografii, wciąż przebywa w zamknięciu. Jej jedyną radością, poza fotografią, jest jej przyrodnia młodsza siostra, z która mają bardzo dobry kontakt.

Mia ma jednak pewien sekret. Mimo iż dłużej nie może funkcjonować bez operacji, nie zamierza się jej poddawać. A przed śmiercią chce odnaleźć swoją matkę i poznać powód porzucenia. Znalazła dokumenty adopcyjne, dzięki którym poznała nazwisko swojej matki oraz kraj pochodzenia – Hiszpania. Niestety nie ma dostępu do większej ilości nadanych, zatem wyłącznie na tej podstawie dziewczyna tworzy listę kobiet, które są jej potencjalnymi matkami, a następnie przygotowuje się do wyjazdu do Hiszpanii. Jest zmuszona do sfałszowania dokumentów, bowiem wciąż jest nieletnia, a wyjazd odbywać się ma w całkowitej tajemnicy. Jedynie jej przyjaciel z zajęć fotografii o wszystkim wie, co więcej ma wyruszyć z nią w drogę, niestety splot okoliczności sprawia, że staje się to niemożliwe.

Nie tylko Mia jest nieszczęśliwą nastolatką, która myśli o swojej śmierci – Kyle wręcz jej pragnie. Kilka tygodni temu w wypadku samochodowym zginął jest najlepszy przyjaciel, zaś drugi prawdopodobnie do końca życia będzie kaleką. To Kyle właśnie prowadził samochód, który uderzył w Noaha, zaś Josh, który siedział obok Kyle`a, stracił władze w nogach. Na dodatek chłopak w ogóle nie pamięta, jak do wypadku doszło. Mimo upływu czasu nie może poradzić sobie z tym, co się wydarzyło, a wyrzuty sumienia przytłaczają go do tego stopnia, że ma zamiar zakończyć swoje życie. Uważa, że w ten sposób zmniejszy cierpienie swoich i przyjaciół rodziców. Dlatego udaje się nad wodospad i tam ma zamiar zakończyć życie.

Mia widzi tego najpopularniejszego niegdyś chłopka w szkole i smutek w jego oczach. Wie o wypadku, donosiła nawet o tym prasa, zresztą tragedia tych rozmiarów odbiła się szerokim echem w lokalnej społeczności. Coś w jego postawie, swego rodzaju rezygnacja sprawia, że postanawia za nim jechać, kiedy ten wsiada do autobusu. I faktycznie, zdołała przeszkodzić mu w samobójczej próbie. Co więcej, dzięki swym aktorskim zdolnością i umiejętności konfabulacji na zawołanie, zdołała go również wmanewrować w wyjazd do Hiszpanii, zdołała także przekonać jego rodziców do tego wyjazdu. Oboje wyruszają zatem w podróż, która zmieni ich życie. W podróż, która może być ich ostatnią …

O tym, czy Mia odnajdzie matkę, jak ułożą się jej relację z towarzyszem podróży, w jaki sposób uda im się unikać policji, a także czego w trakcie tej wyprawy nauczą się o sobie i o życiu przekonamy się dzięki wspaniałej powieści pt. „Do zobaczenia na Wenus”. Ta wyjątkowo wzruszająca powieść autorstwa Victorii Vinuesa, opublikowana nakładem wydawnictwa Jaguar, to prawdziwa gratka zarówno dla miłośników powieści obyczajowych, jak i romansów. Mimo iż historia pleciona jest wokół motywu śmierci, to tak naprawdę jest to opowieść o życiu i czerpaniu z niego, o spełnianiu marzeń, bez odkładania ich na bliżej nieznaną przyszłość. To wspaniała powieść drogi, zarówno tej rzeczywistej, odmierzanej przebytymi kilometrami, jak i tej mentalnej, wywołującej zmianę w bohaterach. To wreszcie historia, która przekonuje nas, że – mimo wszystko – „(…) gdzieś na świecie jest ktoś, kto cieszy się, że istniejesz”. Nie tylko przesłanie książki, ale też piękne, mądre dialogi, frapująca akcja i wspaniale nakreśleni bohaterowie sprawiają, że nie sposób pozostać obojętnym w trakcie lektury. Po jej zakończeniu zaś zostajemy z refleksjami na temat życia i jego wartości, a także z przekonaniem, iż jest to jedna z najpiękniejszych książek, jakie zostały napisane.

Victoria Vinuesa pracowała [Adres usunięty]. jako prezenterka telewizyjna, nauczycielka i mentorka. Kobieta zadebiutowała jako autorka, książką „Do zobaczenia na Wenus”. Dzięki mieszkaniu w wielu miejscach na ziemi, takich jak Portugalia, Hiszpania, czy Francja, nauczyła się pisać o różnych kulturach.

„Do zobaczenia na Wenus” jest urzekającą książką, opowiadającą o dwójce nastolatków, którzy znaleźli się trudnych momentach swojego życia. Mia ma podjąć się operacji serca, która jest bardzo potrzebna, ale daje tylko 50% szans na przeżycie. Dziewczyna nagle ucieka z własnego domu w USA do Hiszpanii, aby poznać swoją biologiczną matkę, co jest jej jedynym marzeniem, zanim położy się na stół operacyjny. Kompanem w jej wycieczce staje się Kyle, który zupełnie przypadkowo pojawia się w życiu Mii. Tak więc wyruszają razem w świat, podbić Hiszpanię. Chłopak początkowo jest nie jest zbyt dobrze nastawiony do swojej nowej znajomej, ale po chwili rodzi się między nimi przyjaźń, która później może przerodzić się w coś innego…

Tę książkę czytało mi się bardzo dobrze i szybko. Znajomość Hiszpanii przez autorkę pozwoliła mi przenieść się wprost do słonecznego kraju w Europie. Styl pisania Victorii sprawił, że od razu pokochałam głównych bohaterów i razem z nimi przeżywałam tę przygodę w nieznane.

Historia tych dwóch zagubionych nastolatków na zawsze zapadnie mi w pamięć. Mia, która pomimo swojej trudnej sytuacji zawsze pozostawała optymistyczna oraz Kyle, który opiekował się nią i stawiał jej życie ponad swoje. Cała ta książka była chwytająca za serce.

Natomiast najbardziej zaskoczyło mnie zakończenie. Takiego „plot twistu” w życiu się nie spodziewałam.

Szczerze zachęcam wszystkich do przeczytania „Do zobaczenia na Wenus” nie, tylko aby przenieść was do gorącej Hiszpanii, ale także spojrzeć na świat z perspektywy osoby, która ucieka przed śmiercią. Zmienia to trochę nasze spojrzenie na świat. Mam na myśli to, że nie doceniamy tego, co mamy w życiu.

Mia i Kyle. Kyle i Mia. Na zawsze głęboko w moim sercu…

N.K.

Szkolny Klub Recenzenta

O życiu, ludzkich dramatach oraz niepewnym losie. O przyjaźni, miłości a także codziennych wyzwaniach, które czekają na naszej drodze. Victoria Vinuesa prowadzi nas przez spokojną historię, która być może wpłynie na nasze myślenie.

Książka dedykowana młodzieży powinna zaciekawić również starsze grono odbiorców. Na pewno dobrze wpłynie na nastolatków wchodzących w tryb dorastania, którzy szukają pocieszenia i sojuszników także w literaturze, ale sądzę, że każdy wyciągnie z tej opowieści coś treściwego, ponieważ uczy nas walki o swoje miejsce w świecie, akceptacji życia oraz pokazuje jak wielką moc ma na nas obecność drugiego człowieka i jego zrozumienie.

Mia i Kyle nie mieli ze sobą zbyt wiele wspólnego. A przynajmniej tak się wydawało. Jednak połączyła ich wspólna podróż do Hiszpanii, chociaż każde z nich chciało osiągnąć tym coś innego. Ona, bojąc się przyszłości, postanowiła w końcu wyruszyć na poszukiwania biologicznej matki. Nie wiedziała ile jej zostało czasu, biorąc pod uwagę wadę serca. On mierzył się z poczuciem winy po śmierci swojego przyjaciela i nie potrafił dojść do porozumienia z własnymi uczuciami. Obydwoje więc mierzyli się z trudną przeszłością, ale wydawało się, że wspólne wsparcie zadziałało na nich kojąco.

To spokojna powieść, która nigdzie się nie spieszy. Nie ma w niej dużej dynamiki i nie ma tak naprawdę zbyt wielu wątków pobocznych. Nie było to jednak potrzebne, bo wystarczyła sama wzmianka o potencjalnej śmierci, nawiązanie do siły przyjaźni a także poczucia bezpieczeństwa żebym przekonała się do twórczości Victorii Vinuesa. Podobało mi się jej spojrzenie na świat, ulotność chwili uchwycona na kartach jej powieści a także udowodnienie, że na każdego z nas czeka ta druga połówka, która poświęci dla nas wszystko.

"Do zobaczenia na Wenus" to wiele emocji, wzruszeń i ciężkich chwil. Nie będę Was oszukiwać, że będzie to prosta lektura. Napisana banalnie, owszem, ale właśnie po to, by zachować równowagę między tekstem a uczuciami. Nie da się nie polubić bohaterów, nie da się im nie kibicować w drodze do celu, szczególnie, że przed nimi niezwykle wyboista droga. Nie spodziewałam się, że ta historia aż tak na mnie wpłynie, ale przy ostatnich stronach nie mogłam odgonić poczucia, że każdy dzień musimy wykorzystywać tak bardzo jak tylko możemy.

„Mówią, że czas leczy rany, ale nie mówią, co się dzieje, gdy czas postanawia się zatrzymać, gdy każda sekunda ciągnie się jak godzina, a każda godzina trwa tyle co całe ludzkie życie”.

„Do zobaczenia na Wenus” to jedna z piękniejszych, ale i bolesnych historii jakie miałam okazję przeczytać. Łzy wzruszenia, bólu i szczęścia przeplatały się raz za razem, aby znaleźć ujścia tym wszystkim emocjom.

Victoria Vinuesa stworzyła powieść, która jest ważna i chwytająca za serce. Pokazuje szczęśliwe i bolesne oblicza życia. Sprawia, że jednocześnie odczuwamy ukojenie, w tych dobrych i pięknych momentach, by za chwilę towarzyszył nam smutek obrazujący rozpacz bohaterów. Tak – ta powieść jest napisana w taki sposób – że uczucia i emocje bohaterów to też uczucia i emocje czytelnika. Czytając „Do zobaczenia na Wenus” nie jesteśmy w stanie nie spoufalić się z bohaterami tej powieści!!

Mia i Kyle spotkali się w najgorszym i jednocześnie najlepszym momencie swojego życia. Osobno – para emocjonalnych rozbitków. Razem – armagedon uczuć. Oni są totalnie nieokiełznani, a ich aparycja powala na kolana.

Niesamowita i urokliwa podróż do Hiszpanii – miała mieć w sobie jeden cel – poznanie biologicznej matki Mii. Prawdą jest, że już na wstępie te plany ulegają modyfikacji. Mia pragnie, aby Kyle „powrócił do życia”. A Kyle? Jego początkowo trudno rozgryźć. :)

W obliczu wszystkich wydarzeń i postawionych trudności nie jestem w stanie dojść do siebie po przeczytaniu tej powieści. Jej charyzmatyczni bohaterowie potrafią zachować spokój i dobry humor nawet w najgorszym momencie. A ich emocje rozchodzą się w wiele różnych ścieżek, które odkrywałam razem z nimi.

Wszechświat potrafi połączyć dwie dusze i spleść ich losy w coś wyjątkowo dobrego. Jednak, czy będzie w stanie je zatrzymać w obliczu ciężkiej choroby i pragnienia śmierci? Poszukiwanie odpowiedzi w tej powieści nie jest łatwe, ale warte wszystkiego!

Ta książka to moja osobista #polecajkaodzaczytanej i mój patronat medialny, który chwyta za serce i jest całym moim sercem! Polecam - najmocniej na świecie.