Nigdy nie czytałam tak głęboko poruszającej, złożonej powieści
– Jodi Picoult
Po sześćdziesięciu latach małżeństwa chcą odejść na własnych warunkach
Evelyn i Joseph właśnie podjęli decyzję, że najbliższy rok będzie ostatnim w ich życiu. Evelyn ma szybko postępującą chorobę Parkinsona, Joseph jak na 79-latka jest zdrowy, ale nie chce spędzić ani dnia bez swojej żony. Po sześćdziesięciu latach małżeństwa chcą odejść razem i na swoich warunkach.
Dla trójki ich dorosłych dzieci to szokująca wiadomość, której nie są w stanie przyjąć. Rodzice, zanim odejdą, chcą dodać każdemu z nich otuchy. Wspólnie wspominają swoją historię, która rozpoczyna się tuż przed wybuchem II wojny światowej i podąża przez kolejne dekady, naznaczone wydarzeniami takimi jak zamach na Johna F. Kennedy`ego, lądowanie na Księżycu, budowa muru berlińskiego czy pamiętny 11 września. To podróż śladami własnej przeszłości, pełnej radości i żalów, śmiechów i smutków, które przywiodły ich aż do tej chwili.
Ta ponadczasowa opowieść o niezachwianym oddaniu stanowi poruszający hołd dla potęgi miłości i przypomnienie, że nawet w najtrudniejszych chwilach zawsze można odnaleźć nadzieję i piękno.
#historiarodzinna #rodzinnetajemnice #miłość #wierność #nazawszerazem #nieuleczalnachoroba #harpercollinspolska
Nigdy nie czytałam tak głęboko poruszającej, złożonej powieści, dotykającej prawd o tym, co jesteśmy winni sobie i innym; różnicy między ego a egoizmem oraz tych aspektów miłości, które sprawiają, że chcemy odejść… i tych, które każą nam niewzruszenie trwać przy drugim człowieku
– Jodi Picoult, autorka bestsellerów „New York Timesa”
Miłośnicy powieści Pamiętnik Nicholasa Sparksa będą delektować się tą zapadającą w pamięć historią o stracie, drugich szansach i o tym, do czego jesteśmy zdolni w imię miłości. Zaopatrz się w chusteczki i zadzwoń do znajomych moli książkowych, bo oto pojawiła się kolejna lektura obowiązkowa
– Pam Jenoff, autorka bestsellera Code Name Sapphire z listy „New York Timesa”
Słodko-gorzka opowieść, wzruszająca i głęboko szczera, która sprawi, że nawet największemu twardzielowi zakręci się w oku łezka – Booklist, wyróżniona opinia [skrzydełko 2] Nie wątpię, że miłośnicy powieści Pamiętnik oraz Zanim się pojawiłeś, będą na wyścigi zamawiać w przedsprzedaży książkę Amy Neff Dni, gdy kochałem cię najbardziej. Usłyszawszy tragiczną diagnozę, kobieta zawiera ze swoim mężem pakt, zgodnie z którym wspólnie zakończą swoje życie tego samego dnia, za rok od podjęcia tej decyzji. Autorka krok po kroku wprowadza czytelnika w historię ich małżeństwa i perypetie ich dzieci, opisując niespełnione marzenia i poświęcenia. Postaw obok siebie pudełko chusteczek i ulubione przekąski, a następnie wyrusz w piękną podróż, która złamie ci serce… ale też napełni je nadzieją
– Mary O`Malley, Skylark Bookshop
W dniu, w którym sięgniesz po tę książkę, zakochasz się w Josephie i Evelyn. Amy Neff maluje portret długoletniego małżeństwa, wraz z jego wzlotami i nieuniknionymi upadkami, zwieńczony chorobą, która kładzie się głębokim cieniem na życiu starzejącej się pary. Dni, gdy kochałem cię najbardziej przypominają czytelnikom o tym, dlaczego się zakochujemy i że miłość warta jest poświęceń. Usiądź wygodnie, zatop się w tej niezapomnianej opowieści i życiu jej bohaterów i nie zapomnij o chusteczkach. Znakomita! – Pamela Klinger-Horn, Valley Bookseller Debiutancka powieść Neff po mistrzowsku ukazuje, że prawdziwa miłość potrafi przetrwać zawieruchy czasu – trudy, cierpienia, wzloty i upadki. Wszystko zaczyna się od tego, że Joseph i Evelyn mówią swoim dorosłym już dzieciom, iż postanowili odebrać sobie życie… razem… za rok. Na kolejnych kartach książki możemy śledzić historię ich miłości na przestrzeni wielu lat, gdy czas nieubłaganie biegnie ku wyznaczonej dacie. Miej pod ręką chusteczki!
– Lori Fazio, RJ Julia Booksellers
Jaki jest główny motyw i ładunek emocjonalny książki "Dni, gdy kochałem cię najbardziej"?
"Dni, gdy kochałem cię najbardziej" to głęboko poruszająca opowieść o bezgranicznym oddaniu i trudnej decyzji o wspólnym odejściu. Historia skupia się na dojrzałej miłości Josepha i Evelyn, którzy po sześćdziesięciu latach małżeństwa stają w obliczu postępującej choroby Parkinsona. Czytelnik towarzyszy bohaterom w ich ostatnim wspólnym roku, będącym jednocześnie retrospekcją ich całego życia. To lektura wywołująca silne wzruszenie, skłaniająca do refleksji nad wartością każdej wspólnie spędzonej chwili. Powieść łączy w sobie melancholię z pięknym portretem wierności aż do samego końca.
Czy ta powieść przypomina stylem twórczość Nicholasa Sparksa lub Jojo Moyes?
Powieść Amy Neff jest utrzymana w podobnym tonie co "Pamiętnik", kładąc duży nacisk na siłę uczucia i nostalgię. Autorka z wielką wrażliwością opisuje trudy starości oraz niezłomność obietnic złożonych przed wieloma laty. Styl pisania jest niezwykle sugestywny i emocjonalny, co sprawia, że historia mocno angażuje odbiorcę od pierwszych stron. Jeśli cenisz literaturę, która porusza najczulsze struny i wymaga przygotowania zapasu chusteczek, ten tytuł spełni Twoje oczekiwania. To klasyczna, słodko-gorzka historia o miłości, która musi zmierzyć się z ostatecznością.
W jaki sposób prowadzona jest narracja tej historii na przestrzeni dziesięcioleci?
Narracja jest prowadzona dwutorowo, łącząc przygotowania do ostatecznego pożegnania z barwnymi retrospekcjami z przeszłości. Czytelnik śledzi losy pary od czasów przed II wojną światową, przechodząc przez kluczowe momenty historyczne, takie jak lądowanie na Księżycu czy budowa muru berlińskiego. Taki zabieg pozwala w pełni zrozumieć ewolucję ich relacji oraz solidne fundamenty, na których zbudowali swoje wieloletnie małżeństwo. Konstrukcja fabuły sprawia, że intymna historia dwojga ludzi staje się uniwersalnym portretem zmieniającego się świata. Dzięki temu książka zyskuje epicki rozmach, pozostając jednocześnie bardzo osobistym wyznaniem.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt trudna lub nieodpowiednia?
Książka ta nie jest odpowiednim wyborem dla osób unikających tematów związanych z terminalną chorobą oraz eutanazją. Ze względu na bardzo smutny i ciężki ładunek emocjonalny, może być ona przytłaczająca dla czytelników szukających lekkiej, optymistycznej lektury na poprawę humoru. Poruszane zagadnienie świadomego zakończenia życia jest kontrowersyjne i wymaga od odbiorcy dużej dojrzałości oraz otwartości na trudne dylematy moralne. Powieść zdecydowanie odradza się osobom, które aktualnie zmagają się z żałobą lub silnym kryzysem emocjonalnym. Jest to pozycja skierowana do czytelników gotowych na konfrontację z najtrudniejszymi aspektami ludzkiej egzystencji.
Jaką rolę w fabule odgrywają dorosłe dzieci głównych bohaterów?
Dzieci Evelyn i Josepha stanowią kluczowy element fabuły, będąc głosem sprzeciwu wobec szokującej decyzji rodziców. Ich obecność pozwala ukazać perspektywę młodszego pokolenia, które musi zmierzyć się z nieuchronnością straty i zrozumieć motywacje ojca oraz matki. Rodzice poświęcają swój ostatni rok nie tylko na wspomnienia, ale przede wszystkim na próbę dodania otuchy i przekazania życiowej mądrości swoim potomkom. Wątek ten wzbogaca historię o dodatkowy wymiar rodzinnych tajemnic i skomplikowanych relacji międzypokoleniowych. Dzięki temu opowieść zyskuje na autentyczności, pokazując, jak jedna decyzja wpływa na całą strukturę rodziny.
