Długie południe. Saga rodziny Polakowskich. Tom 2

„Długie południe” to drugi tom Sagi Rodziny Polakowskich autorstwa Agnieszki Jeż, w którym przyglądamy się próbie odnalezienia się ludzi w powojennej rzeczywistości, która, wbrew pozorom, także nie jest taka łatwa.

Fabuła przepełniona jest całą gamą emocji. Z jednej strony przyglądamy się miłości i radości, by zaraz wraz z bohaterami czuć ból, cierpienie i ogromną rozpacz. Historia Polaków, a zwłaszcza kobiet, które walczyły o przetrwanie w ciągle zmieniających się okolicznościach i próbowały odnaleźć namiastkę szczęścia oraz własnej drogi w powojennej rzeczywistości, jest niezwykle poruszająca.

To, jak autorka ukazuje powojenne realia, jest czymś niesamowitym. Używa niezwykle plastycznego i obrazowego języka, dzięki czemu przenosimy się w czasie i momentami stajemy się bohaterami jej powieści. Ułatwia to także dobre przedstawienie postaci, z którymi z łatwością można się zżyć. Ich losy stają się naszymi losami i z zapartym tchem czekamy na ich ciąg dalszy…

„Długie południe” to historia ukazana na podstawie prawdziwych wydarzeń, przez co staje się bliższa sercu czytelnika. Zmusza nas do refleksji i chwili zastanowienia. Cieszę się, że tom trzeci mam już na półce i mogłam od razu zabrać się za jego czytanie. Serdecznie POLECAM!

🍂Błaga w myślach, żeby to nie była prawda. Oby to był tylko zły sen. To nie może zdarzy się kolejny raz. Widzi współczujący wzrok i już wie. Doświadczyła tego po raz kolejny. Ma ochotę krzyczeć. Przecież to takie niesprawiedliwe. Z jej oczu zaczynają płynąć łzy, których nie potrafi powstrzymać.

🍂Po wielu cierpieniach zaznanych na Syberii rodzina Polakowskich w końcu trafiła do bezpiecznego miejsca. Nie jest jednak łatwo zapomnieć o traumatycznych doświadczeniach, zwłaszcza, że niewiadomo jaki los spotkał ojca rodziny a matka coraz bardziej opada z sił. Nadchodzi czas najważniejszych decyzji. Zosia, Ela i kilkuletni Krzyś muszą odnaleźć swoje miejsce w powojennym świecie.

🍂,,Długie południe" to drugi tom ,,Sagi Rodziny Polakowskich". Na kartach tej historii skupiamy się na losach młodszego pokolenia. Poznajemy powojenną drogę Zosi, Eli oraz Krzysia. Zdawać by się mogło, że zakończenie wojny przyniesie ukojenie i rozwiązanie wszystkich problemów. Przed bohaterami jednak pojawiają się kolejne wyzwania, które odegrają kluczową rolę w walce o godną przyszłość.

🍂,,Długie południe" to książka o ciągłym szukaniu własnej drogi. To opowieść o nagłych zakończeniach i nowych początkach. To historia o ogromnym cierpieniu, niesprawiedliwości, skomplikowanych relacjach i prostych marzeniach. To książka o silnych bohaterkach, które walczyły o siebie i płaciły za to ogromną cenę. To również opowieść o silnych porywach serca i gorących uczuciach, których nie można powstrzymać.

🍂,,Długie południe" to historia pełne refleksji i melancholii. Podczas lektury miałam ogromne poczucie niesprawiedliwości. Nie mogłam pogodzić się z myślą, że bohaterowie muszą zmagać się z tak ogromną ilością trudnych doświadczeń. Czekałam na choć małe promyki nadziei, które rozświetliłyby życie rodzeństwa Polakowskich. Mam nadzieję, że ich dalsze losy będą spokojniejsze.

Autorka przedstawiła nam losy rodziny Polakowskich po wyjeździe z Syberii. Zakończenie wojny tchnęło nową nadzieję w bohaterów powieści. Piaski słonecznej Persji młodym pannom Polakowskim dały odwagę nie tylko by marzyć o miłości, ale odważnie po nią sięgnąć.

Nie każda droga jednak jest dla każdego. Rodzeństwo pozbawione rodziców jest zdane tylko i wyłącznie na siebie w dalszej drodze. Czy delikatnej Zosi i pragmatycznej Eli wystarczy siły, aby stworzyć rodzinę dla małego Krzysia? Czy zdecydują się osiąść w komunistycznej Polsce czy może skorzystają z możliwości wyjazdu do Wielkiej Brytanii?

Autorka zręcznie wplotła wątki romantyczne w realizm dziejów. Pani Agnieszka świetnie nakreśliła wybory i dylematy życiowe bohaterów książki determinowane ustrojem politycznym, w którym przyszło im żyć. Czy siostry zdecydują się na rozłąkę i czy uda im się szczęśliwie żyć na przekór wojennym doświadczeniom, czy może te rzucą wielki dzień na ich dalsze życie?

Bardzo ciekawie było móc udać się w tą podróż i zapoznać się z dalszymi losami rodziny Polakowskich. Polecam Waszej uwadze jeśli tak jak ja jesteście fanami rodzinnych sag.

„Długie południe” to kontynuacja sagi rodziny Polakowskich. To historia napisana piórem pełnym emocji i przybliżająca powojenną rzeczywistość. To w końcu opowieść o pokonywaniu trudnej drogi po to, aby odnaleźć choć namiastkę bezpieczeństwa i spokojnego życia.

I choć historyczny zarys II wojny światowej nakreśla emocje powieści, choć przedstawione wydarzenia determinowane są trudnymi przeżyciami konfrontują się one tutaj z życiem codziennym. Z doznaniami codzienności, z dylematami moralnymi, czy z rozterkami serowymi.

Agnieszka Jeż w niesamowity sposób połączyła fikcję literacką z wydarzeniami, które miały miejsce w rzeczywistości. Przywołała nastroje panujące wśród ludzi u schyłku wojny, nakreśliła ówczesny obraz Polski znajdującej się pod monumentalną władzą komunistów czy też przybliżyła realia życia na obczyźnie. Jednak to, co w moim odczuciu stanowi znaczny atut to kreacja głównych bohaterek. Ich zmagania z codziennością, poszukiwania bliskich czy tląca się w sercu nadzieja na powrót do szczęśliwego życia, które każda z nich widzi zupełnie inaczej.

„Długie południe” to powieść snuta nie zawsze lekkim językiem, ale zdecydowanie to książka przepełniona emocjami i wzruszeniem. Choć nie brakuje tutaj tematyki światopoglądowej, czy ideologicznej to stanowi ona doskonały konglomerat zawirowań . Zawirowań zarówno tych miłosnych, tych sytuacyjnych i dziejowych. To historia, która momentami rozczuli, która ukaże niejednokrotnie skomplikowane relacje ale ujawni też tlące się pod skórą pragnienia i głosy serca…