Dla nas zawsze będzie lato. Lato. Tom 3

Trzecia i ostatnia część serii "Lato" a zarazem najlepsza. Zachwyciło mnie to, jak autorka umiejętnie potrafi przywołać sceny lata w swojej trylogii. Dzięki temu książka jest bardzo przyjazna i lekka w odbiorze pomimo rozterek głównych bohaterów. Patrząc na okładkę i znając zawartość książki za każdym razem maluje się na mojej twarzy uśmiech i czuje zapach lata. Nie jest to jakoś nadzwyczaj wybitna trylogia niemniej uważam, że jest warta przeczytania. Dlatego ciepło zachęcam do tego, jak również do wydania własnej opinii na jej temat.

Wyczekany ostatni tom serii, który ja pochłonęłam w jeden wieczór. Jak zaczęłam czytać, to nie mogłam się oderwać od tej książki i zdecydowanie nie da się przy niej nudzić. Autorka zdecydowanie po raz kolejny potrafi nas zaskoczyć i wykreować ciekawą i mądrą fabułę. Książka jest naprawdę ciekawa i sporo się tutaj dzieje. Do tego mamy kilka zwrotów akcji, których pewnie nikt się nie spodziewał! I do tego takie zakończenie! Ja na pewno jeszcze nie raz do niej wrócę i jest to idealna lektura dla każdego!  

,,Dla nas zawsze będzie lato’’ to niestety ostatnia część trylogii ,,Lato’’. Podobają mi się minimalistyczne okładki, które faktycznie kojarzą nam się z latem. Cała książka pokazuję, jak wielka może być pierwsza miłość, choć wielu czytelników nie jest zadowolonych z zakończenia, to mnie bardzo się podobało. Historia pokazuję nam problemy związku, które całkowicie burzą całą sielankę towarzyszącą na początku. Sekrety wychodzą na jaw, a to uderza główną bohaterkę niczym bomba. Polecam przeczytać całą trylogię ,,Lato’’, bo zdecydowanie warto poświęcić jej swój czas.

Ostatnia część trylogii "lato" naprawdę mnie wciągnął. Styl pisarski jest dosyć prosty. Nie ma tu bardzo skomplikowanego słownictwa, ale dzięki temu książkę czyta się szybko i przyjemnie. Super, że autorka zdecydowała się pokazać niektórych bohaterów z innej strony bo na przełomie tych części niektórzy przeszli naprawdę spora przeminę. Przeczytałam ją podczas wakacji i dobrze wpisuję się w ten klimat. Idealnie sprawdzi się jako przyjemny przerywnik od codziennych obowiązków i to jest to na co liczyłam.

Ostatnia część trylogii "lato" naprawdę mnie wciągnął. Styl pisarski jest dosyć prosty. Nie ma tu bardzo skomplikowanego słownictwa, ale dzięki temu książkę czyta się szybko i przyjemnie. Super, że autorka zdecydowała się pokazać niektórych bohaterów z innej strony bo na przełomie tych części niektórzy przeszli naprawdę spora przeminę. Przeczytałam ją podczas wakacji i dobrze wpisuję się w ten klimat. Idealnie sprawdzi się jako przyjemny przerywnik od codziennych obowiązków i to jest to na co liczyłam.

Kiedy szuka się książki odzwierciedlającej klimat wakacji, nie sposób nie wspomnieć właśnie o tej. Czuć w niej ten spokój (choć nie w serach głównych bohaterów) oraz sielskość. Perypetie miłosne Belly już od pierwszej części angażują czytelnika bez reszty i zachęcają do zapoznania się z dalszymi losami bohaterów. Jako ostatni tom, całkiem dobrze spełnił swoją funkcję, choć niektóre elementy nie do końca poszły po mojej myśli. Nie będę jednak zdradzać jakie, żeby nie zepsuć niespodzianki. Mimo to całość prezentuje się zaskakująco dobrze i miło było przeżyć te wakacje wraz z bohaterami.

Hej! Dziś kilka słów o trzecim tomie serii “Lato” autorstwa Jenny Han - “Dla nas zawsze będzie lato”. Wydawać by się mogło, że Belly wybrała już chłopaka z którym chce spędzić resztę życia. Jednak gdy pojawiają się problemy dnia codziennego, nie wszystko gra tak jakby tego oczekiwała. Dodatkowo na światło dzienne wyjdą głęboko skrywane sekrety, które mogą wszystko zniszczyć, a idealny domek z kart może zostać zburzony. Czy Belly bogatsza o doświadczenia, będzie potrafiłą podjąć decyzję, która być może złamie komuś serce?

“Dla nas zawsze będzie lato” w moim odczuciu jest najbardziej emocjonalną książką tej serii. Pojawia się w niej wiele dylematów, wiele problemów oraz sekretów. Ta część mimo tego, że w dużej mierze skupia się na pozytywnych emocjach i wielkiej miłości to również przepełniona jest wielkim bólem. Pojawią się łzy i bolesne doświadczenia, które mi wielokrotnie złamały serce.

Wiem, że zakończenie może dla wielu wydawać się kontrowersyjne. Zapewne liczyliście na coś innego. Ja jednak jestem całkowicie usatysfakcjonowana. “Dla nas zawsze będzie lato” to książka która konsekwentnie podkreśla wielką siłę pierwszej miłości. Dlatego mnie zakończenie nie dziwi. Jest całkowicie spójne z tym, co było wiodącym elementem wszystkich trzech części.

Ja zawsze będę podchodzić do tej serii z ogromnym sentymentem. Zawsze będę ją polecać, dlatego i dziś zachęcam Was do przeczytania. “Dla nas zawsze będzie lato” to książka, która przenosi starszych czytelników w świat młodzieńczych wspomnień. Zaś młodszej publice pokazuje jak silna potrafi być pierwsza miłość. Pokazuje jej dobre i złe strony. Nasi bohaterowie muszą zaryzykować. Podjąć decyzję, które mogą rozwalić rodzinę. Jednak życie nie jest proste. Tak samo jak ta finałowa część historii Belly, Jeremiaha i Conrada. Bardzo burzliwa i emocjonalna. Nie można narzekać na nudę! Gorąco polecam! 🌞

Trylogia Lato zbiera przeróżne opinie - równie często spotykam te negatywne, jak i te pozytywne. Moim zdaniem zależy kto czego oczekuje.

Póki co druga część, czyli "Bez ciebie nie ma lata" podobała mi się nieco bardziej niż "Tego lata stałam się piękna". Jakoś tak bardziej do mnie trafiła, przyjemniej mi się czytało. Został mi jednak finałowy tom i byłam bardzo ciekawa, jak ten wypadnie na tle poprzedników.

Faktem jest, że tą część przeczytałam najszybciej z tych trzech, wprost przez nią przepłynęłam, strony same leciały jedna za drugą. Natomiast w przypadku fabuły... szczerze przyznam, że momentami zastanawiałam się dlaczego ta seria jest trylogią, ten trzeci wydawał mi się czasem taki jakby na siłę. Choć z drugiej strony możnaby powiedzieć, że Jenny Han zrobiła niezły płot twist. Ale i tak... No nie do końca kupił mnie pomysł na ten finał, jakoś tak wydawało mi się to takie hmm naciągane. O ile to dobre słowo. Jak dla mnie zbyt pochopne podejście w stosunku do tak poważnej decyzji, nie do końca podobała mi się postawa bohaterów wobec decyzji, którą podjęli. Nawet nie chodzi o wiek, bardziej o podejście. Celowo nie zdradzam o co konkretnie chodzi, bo nie chcę spoilerować, a chciałam się podzielić z wami moimi odczuciami odnośnie tego konkretnego "czegoś".

Chociaż "Dla nas zawsze będzie lato" przeczytałam najszybciej, to jednak najbardziej mi się podobało "Bez ciebie nie ma lata". Nie twierdzę, że ta trzecia część była zła - co to to nie, jednakże nie da się ukryć, że liczyłam na coś ciut innego. Ale mimo wszystko warto przeczytać, by domknąć te trylogię do końca. /@readforrhys

Trylogia Lato autorstwa Jenny Han to zbiór pozycji, które jak dla mnie są wręcz idealne na panującą aktualnie porę roku. Nic więc dziwnego, że postanowiłam sięgnąć po ostatnią część tej serii. Do tej książki podchodziłam z nadzieją na to, że się nie rozczaruję - tak po prostu. Czy moje minimalne oczekiwania zostały spełnione? Na to pytanie postaram się odpowiedzieć w tej opinii. W recenzji mogą znaleźć się spoilery do tomu drugiego!

Belly, od kiedy tylko pamięta, kochała dwóch chłopców: Jeremiaha i Conrada. Byli dla niej najważniejsi. Przewrotny los jednak sprawił, że dziewczyna wybrała tego pierwszego – uroczego, kochanego i dobrego. Namówił ją do tego jednak sam Conrad. Od tamtego momentu para spędza ze sobą każdą wolną chwilę i wydawać by się mogło, że nic nie jest w stanie ich rozdzielić. Ludzie są jednak tylko ludźmi i popełniają błędy. Kiedy więc Jeremiah dopuszcza się poważnego przewinienia, Belly musi zastanowić się, czy to, co ich łączy to rzeczywiście prawdziwa miłość.

Zacznę od kilku słów na temat samych bohaterów, ponieważ to oni odgrywają w tej książce główne role – to jest jakby wiadome od samego początku. Belly stała się w moich oczach dojrzalsza i bardziej odpowiedzialna, choć i tak wciąż zdarza jej się działać pod wpływem gwałtownych emocji. Tego chyba nie da się uniknąć przy tej postaci, to jest jedna z jej cech charakterystycznych. Więcej mam do powiedzenia o Jeremiahu, który w poprzednich częściach sprawiał wrażenie sympatycznego chłopaka, a tutaj... Trochę brak mi słów. Nie chcę zdradzać za wiele, więc postaram się zarysować, o co mi chodzi w sposób jak najlepszy, ale jednocześnie nie spoilerujący. Podczas lektury miałam silne wrażenie, że Jeremiah chce Belly zatrzymać przy sobie za wszelką cenę tylko i wyłącznie, dlatego, by Conrad nie mógł zawrócić jej w głowie. Było to toksyczne z jego strony, bo o ile nie ma nic złego w dbaniu o drugą osobę, to takie usilne izolowanie jej od kogoś innego... to już inna bajka.

Ten tom okazał się zaskakująco dojrzały i tym samym stał się najlepszym – moim zdaniem, z całej trylogii. Po skończeniu już całej serii widzę, że Tego lata stałam się piękna to książka dość dziecinna i bardzo beztroska, kontynuacja to coś pomiędzy - niby doroślejsza, a jednak wciąż niepoważna do końca. Ostatni tom z kolei jest bardzo dobry, ukazuje istotne wątki i jednocześnie naprawdę angażuje. Akcja wciągnęła mnie bez reszty i będąc w pracy, jedyne, o czym marzyłam, to powrót do lektury tej pozycji. Także to mówi chyba samo za siebie.

Jenny Han ma bardzo dobre pióro, ale o tym już wiemy. Trylogia Lato stała się dla mnie pewnego rodzaju odskocznią od codzienności i bez wątpienia mogę nazwać ją serią tych wakacji. Cieszę się, że miałam szansę ją poznać i że mogę polecać ją dalej. Jeśli niestraszna Wam schematyczność i trójkąty miłosne, to ten tytuł i poprzednie mogą Wam bardzo przypaść do gustu.

"Dla nas zawsze będzie lato" to ostatnia część wakacyjnej trylogii. Belly i Jeremiah są razem i chodzą do tego samego college'u. Lecz gdy on popełnia wielki błąd Belly zaczyna kwestionować ich związek.

Ta książka była idealnym zakończeniem serii. Książka zmieniła trochę klimat, widać było, że bohaterowie są już starsi, a jednocześnie nadal pozostało w nich trochę z poprzednich części. Powrót do wakacyjnego domku, mimo że tym razem w trochę innych okolicznościach, był jak powrót do domu.

Belly szczególnie na początku podejmowała dużo głupich i niezrozumiałych decyzji, ale podczas całej trylogii przywiązałam się do niej, przez co nie potrafiłam być na nią zła. W ostatniej części zmieniłam trochę moje poglądy na temat chłopców i tutaj wyjątkowo bardziej wolałam Conrada, co nie zmienia faktu że Jeremiah nadal ma miejsce w moim sercu.

Ta książka jak zawsze była pełna wakacji i lata. Dodatkowo mogliśmy poznać też życie studenckie bohaterów. Przez większość książki byliśmy trzymani w napięciu nie do końca wiedząc co ostatecznie zrobi główna bohaterka, zakończenie ogromnie mnie zestresowało i czytałam z zapartym tchem. Nie sądziłam że aż tak zżyję się z bohaterami i jest mi naprawdę szkoda, że to już koniec historii Belly, Jeremiaha i Conrada, ale czas spędzony z nimi będę wspominać bardzo ciepło i przyjemnie.