W dniu śmierci Buddy, o godzinie śmierci Diany, na łusce na północ od Neptuna trzeba tego dokonać własnymi rękami. Co kryje się za tymi słowami i jaki związek z zagadką ma znany pisarz i jego nieco ekscentryczny przyjaciel? W "Diabłach w biały dzień" Sonomura i Takahashi wyruszają tropem tajemniczej grupy, stając się świadkami osobliwej zbrodni, którą obserwują przez dziury w zasłonie. Gra staje się coraz bardziej niebezpieczna, gdy jeden z bohaterów zadurza się w kierującej szajką kobiecie… *** "Paryż stanowił centrum pożądania i pragnienia, zniewalającą spiralę nadmiaru, rozpusty i dzikiej perwersji. Był dokładnie taki, jak sobie wymarzyłem, prawdziwy raj pełen rozkoszy. Skoczyłem na głęboką wodę, pragnąc jak najszybciej zostać wciągnięty w wir szaleństwa Oddałem się mu cały". W "Opowieści o Tomodzie i Matsunadze" poczytny pisarz otrzymuje list od kobiety, która prosi go o pomoc w odnalezieniu zaginionego męża. Pojawia się podejrzenie, że skromny, poczciwy żywiciel rodziny tak naprawdę prowadzi podwójne życie i regularnie wyrusza za granicę w poszukiwaniu przyjemności i rozrywki. Sęk w tym, że mężczyźni różnią się pod każdym względem i wydaje się niemożliwe, że rzeczywiście są jedną i tą samą osobą… a może jednak? Jun`ichiro Tanizaki (1886-1965) jest jednym z czołowych i najbardziej płodnych twórców współczesnej literatury japońskiej, a jego dzieła cieszą się dużym uznaniem zarówno w Kraju Kwitnącej Wiśni, jak i za granicą. We wczesnych latach twórczości jego nazwisko budziło wiele kontrowersji i spekulacji. W jego utworach nie brakowało bowiem takich tematów jak silnie podkreślana, szokująca wówczas seksualność, obsesyjna miłość do kobiet, masochizm, pogoń za anormalnymi przyjemnościami, brutalność. Jednak zarówno tematyka utworów, jak i styl pisania oraz ekspresja obecna w dziełach Tanizakiego przechodziły metamorfozy – często drastyczne – przez całe życie pisarza.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Czy "Diabły w biały dzień" to klasyczny kryminał osadzony w japońskich realiach?
Książka ta wykracza poza ramy tradycyjnego kryminału, łącząc wątki tajemnicy z głęboką analizą psychologiczną i dekadencją. Autor skupia się na mrocznych aspektach ludzkiej natury, takich jak obsesja, voyeuryzm oraz poszukiwanie ekstremalnych, często anormalnych doznań. Lektura oferuje gęstą atmosferę niepokoju, charakterystyczną dla wczesnej twórczości Tanizakiego, zamiast prostego schematu śledztwa policyjnego. To propozycja dla czytelników ceniących literaturę piękną z elementami thrillera psychologicznego i mrocznego modernizmu.
Z jakich części składa się to konkretne wydanie prozy Jun'ichir? Tanizakiego?
W tym tomie znajdują się dwa gęste merytorycznie utwory: tytułowe "Diabły w biały dzień" oraz "Opowieść o Tomodzie i Matsunadze". Pierwsza historia to opowieść o śledzeniu tajemniczej zbrodni i niebezpiecznej fascynacji, natomiast druga zgłębia temat podwójnej tożsamości i tęsknoty za europejskim stylem życia. Obie nowele łączy motyw ucieczki od codzienności w stronę zakazanych przyjemności, perwersji oraz szeroko pojętego szaleństwa. Dzięki takiemu zestawieniu czytelnik może poznać różne oblicza twórczości jednego z najważniejszych japońskich pisarzy XX wieku.
Jaką tematykę porusza autor w noweli o Tomodzie i Matsunadze?
Utwór ten skupia się na konflikcie między tradycyjnym japońskim stylem życia a fascynacją zachodnią kulturą, rozpustą i europejskim zbytkiem. Główny bohater prowadzi skomplikowane, podwójne życie, lawirując między rolą przykładnego męża a poszukiwaczem wrażeń w Paryżu. Tanizaki analizuje tutaj mechanizmy wyparcia oraz niemożność pogodzenia dwóch skrajnie różnych tożsamości w jednej osobie. Jest to fascynujące studium psychologiczne nad naturą pożądania i potrzebą radykalnej zmiany otoczenia za wszelką cenę.
Czego można spodziewać się po stylu pisania autora w tym zbiorze?
Styl pisarza charakteryzuje się dużą dozą ekspresji, odwagą w opisywaniu sfery seksualnej oraz zamiłowaniem do tematów powszechnie uznawanych za tabu. Jun'ichir? Tanizaki nie stroni od ukazywania masochizmu, brutalności czy obsesyjnej miłości, co we wczesnych latach jego twórczości budziło liczne kontrowersje społeczne. Język publikacji jest precyzyjny i sugestywny, pozwalając czytelnikowi niemal fizycznie odczuć duszny klimat opisywanych wydarzeń i emocji bohaterów. To literatura wymagająca, skupiona na estetyzacji mroku i skomplikowanych ludzkich słabości.
Dla kogo lektura tej książki może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?
Ze względu na drastyczne opisy, tematykę perwersji oraz silnie zarysowany wątek seksualności, książka nie jest polecana czytelnikom szukającym lekkiej i pogodnej literatury. Osoby wrażliwe na motywy brutalności, masochizmu czy moralnej dwuznaczności mogą uznać tę wizję świata za zbyt przytłaczającą lub szokującą. Publikacja jest skierowana do dojrzałego odbiorcy, który jest gotowy na konfrontację z mrocznymi i często niepokojącymi aspektami ludzkiej psychiki. Nie jest to pozycja odpowiednia dla osób oczekujących klasycznej, konserwatywnej narracji pozbawionej elementów transgresji.
