Diabelski Hrabia

"Diabelski hrabia" - Melisa Bel./ Recenzja przedpremierowa.

Jak świat światem miłość jest dla wielu z nas tematem, o który nie potrafimy otwarcie rozmawiać. Często kochamy skrycie, nie mogąc zdobyć się na to, aby powiedzieć osobie, którą darzymy uczuciem, o tym, że jest ona bliska naszemu sercu. Takie skrywane uczucia, mogą sprawiać nam ogromny ból, szczególnie wówczas, kiedy każdego dnia fizycznie jesteśmy blisko kochanej osoby, ale siłą rzeczy w obecnej sytuacji, mimo wszystko jest nam ona bardzo daleka. Zapewne wielu z nas wie, czym jest platoniczna miłość i doświadczyło jej na własnej skórze, jednak nie jest to problem, tylko naszych czasów, o czym przekonacie się już za chwilę.

Dziś bowiem, chcę, abyśmy wspólnie cofnęli się w czasie i poznali pewnego mężczyznę na życiu, którego niespełniona miłość odcisnęła swoje bardzo wyraźne piętno. Taka swego rodzaju podróż wehikułem czasu będzie możliwa dzięki debiutanckiej książce Melisy Bel „Diabelski hrabia”, o której mam przyjemność opowiedzieć Wam teraz kilka słów. Tytuł ten jest pierwszą częścią cyklu „Niepokorni” i to właśnie przystępując do jego lektury, trafiamy do Anglii roku 1818 i stajemy się niejako obserwatorami życia toczącego się w posiadłości Greenbill, gdzie rozgrywają się wszystkie opisane na kartach powieści wydarzenia.

Choć prawdę mówiąc, stwierdzenie, że w tej rezydencji toczy się życie, będzie w tym przypadku dużym nadużyciem. Jest to bowiem bardzo mroczne, zaniedbane miejsce, którego właścicielem jest hrabia Winston zwany przez wszystkich tytułowym Diabelskim hrabią. Charles, bo tak mu właśnie na imię, niemalże od dziecka w tajemnicy przed światem kochał piękną córkę tamtejszego rządcy posiadłości i guwernantki - Jocelyn. Nieświadoma jego uczuć dziewczyna wyszła za kuzyna hrabiego, Edwarda Ashtona. Nie mogąc znieść cierpienia po definitywnej stracie ukochanej, dziedzic posiadłości próbuje zapomnieć o dziewczynie, zaciągając się na front.

W momencie, kiedy my czytelnicy zaczynamy poznawać całą opowieść, od tamtejszych wydarzeń minęło już kilka lat, ale jak się przekonacie wszystko, co przeżył nasz główny bohater, uczyniło go człowiekiem, do którego w pełni pasuje nadany mu przydomek. Demoniczna, silna postać o zimnym wyrazie oczu, budzi respekt i strach, choć jednocześnie bardzo mocno przyciąga uwagę wielu kobiet. Mając tego świadomość, hrabia nie waha się korzystać z uciech , jakie dla mężczyzny niesie takie zainteresowanie. Pewnie jeszcze długo wiódłby tak samotne życie, zatracając się w przygodnych uciechach cielesnych, gdyby nie pewien list, wraz z którym wracają tak trudne wspomnienia minionych lat.

Tak oto dowiadujemy się, jak potoczyło się życie młodzieńczej miłości hrabiego po wyjściu za mąż. A nie było ono łatwe. Jako że są to czasy, kiedy wyznacznikiem dobrego ożenku jest status społeczny i pochodzenie wybranki, to małżeństwo hrabiego ze zwykłą córką rządcy uważane jest za skandal i potępiane w oczach środowiska arystokratycznego rodu, a wybranka serca Edwarda staje się dla jego najbliższych czarną owcą. Nagła śmierć męża i brak majątku sprawiają, że Jocelin nie ma innego wyboru, jak tylko postąpić zgodnie z ostatnią wolą małżonka i zwrócić się o pomoc do lorda Winstona.

Okoliczności spotkania tej dwójki są dość osobliwe, a samo przyjęcie gościa przez gospodarza rezydencji nie wygląda tak, jak byśmy się tego spodziewali. Zdecydowanie nie czeka ON na lady z otwartymi ramionami, ale o tym musicie przekonać się już sami, sięgając po książkę. Powiem tylko tyle, że ostatecznie młoda kobita zamieszkuje w rezydencji, pełniąc w niej rolę ochmistrzyni. Oboje jednak jeszcze nie zdają sobie sprawy, jak bardzo to ponowne spotkanie zmieni ich życie, ale czy na pewno na lepsze? Sięgnijcie koniecznie po książkę i sprawdźcie to sami, bo ja nie zdradzę już ani słowa więcej.

„Diabelski hrabia” to wspaniały i wciągający romans historyczny, który bez wątpienia wymyka się stereotypom, krążącym wokół tego gatunku książek. Jest to opowieść, o dwójce zranionych ludzi, którzy w życiu przeszli bardzo wiele i dopiero teraz los, a może przeznaczenie daje im szansę na to, aby znaleźli drogę ku sobie i wreszcie mogli zaznać smaku miłosnego spełnienia. Co prawda, każde z nich poznało smak miłości w sobie tylko znany sposób, ale w pewnym momencie zdają sobie sprawę, że jeszcze nigdy nie czuli tak wyjątkowego pragnienia i napięcie, które rodzi się między nimi, gdy są blisko. Jocelyn kochała swojego zmarłego męża, ale ich miłość była zupełnie inna. Mąż nigdy nie obudził w niej takiego żaru namiętności, jaki czuje przy Charlesie. On natomiast jest bardzo zaskoczony tym, co się z nim dzieje w obecności tej niepokornej kobiety. Staje się ona dla niego swego rodzaju wyzwaniem, ponieważ w przeciwieństwie do wielu innych kobiet, które wręcz do niego lgnęły, jej nie jest w stanie sobie podporządkować.

Kochani gorąco zachęcam Was do sięgnięcia po ten tytuł. Ci z Was, którzy odwiedzają mojego bloga od dłuższego czasu i znają już choć trochę moje upodobania czytelnicze, wiedzą, że ja nie przepadam za romansami, a ten ku mojemu ogromnemu zaskoczeniu i zadowoleniu dosłownie mnie pochłonął. W przedstawioną w książce historię wciągnęłam się niemalże od pierwszej chwili i tak pozostało już do samego końca. Zapewniam Was, że gdybym już zabierając się do czytania tej książki, nie była świadoma, że jest to debiut autorki, to nigdy bym się tego nie domyśliła.

Ta książka przywróciła mi chęć do sięgania po dobre romanse, Odnalazłam w niej wszystko to, czego szukam w tytułach reprezentujących ten gatunek literacki, czyli smaczną w odbiorze, zmysłową namiętność spragnionych kochanków, którą wręcz jesteśmy w stanie poczuć. To, co warto zaznaczyć w tym miejscu, to fakt, że nie znajdziecie tu znamion wulgarności i wyuzdania, co dla mnie jest bardzo dużym atutem. Autorka wspaniale pokazała, że pisząc o namiętności w sposób subtelny, również można pobudzić emocje osoby czytającej.

Kolejnym niemniej ważnym atutem książki jest sposób, w jaki Melisa Bel przedstawiła nam czytelnikom wewnętrzny proces przemiany głównego bohatera pod wpływem miłości. On człowiek bez serca, diabelski hrabia czuje zachodzące w nim zmiany osobowości, nad którymi sam już przestaje mieć kontrolę, choć ciągle prowadzi walkę z tym, co czuje jego serce. Teraz tylko od niego zależy, co zrobi z tą miłością, ale nie ma zbyt wiele czasu, gdyż o serce Jocelin zaczyna zabiegać pewien przystojny baron.

Jeśli jesteście ciekawi, czy hrabia Winston znajdzie w sobie odwagę, by wreszcie wyznać ukochanej swoją miłość, czy też historia ponownie zatoczy koło i po raz kolejny, to nie on, a ktoś inny będzie cieszył się szczęściem u jej boku, a wierzę, że tak jest, to koniecznie musicie wzbogacić swoją biblioteczkę o tę pozycję. Nadmienię jeszcze tylko, że jest to historia bardzo zabawna, która na pewno wprawi Was w dobry nastrój.

Ja już nie mogę doczekać się kontynuacji cyklu, a dziś ze swej strony chcę serdecznie pogratulować autorce tak udanego debiutu i podziękować za umożliwienie mi spędzenia kilku godzin na lekturze tak dobrej książki.

PREMIERA KSIĄŻKI JUŻ 10 MAJA.

Recenzja powstała we współpracy z Autorką, za co bardzo dziękuję.

[Adres usunięty]

Jocelyn to skromna córka rządcy wielkiego majątku. Choć niższego stanu, nigdy nie odczuwała tej różnicy ze strony swoich artystokratycznych przyjaciół. Wręcz przeciwnie – jeden z jej przyjaciół z dzieciństwa został jej ukochanym, a później mężem pomimo zdecydowanego sprzeciwu ze strony jego rodziców. Wykluczeni ze śmietanki towarzyskiej i pozbawieni środków do życia młodzi wiodą bardziej niż skromne życie. Po kilku latach tego doprawionego goryczą małżeńskiego szczęścia mąż Jocelyn niespodziewanie umiera. Młoda wdowa z początku nie chce sięgać po ostateczny środek ratunku, czyli pomoc hrabiego Winstona, jednak w pewnym momencie rozmiary długów pozostawionych jej przez męża przerastają jej skromne możliwości zarobkowe. Pomimo targających nią obaw, Jocelyn zbiera swój niewielki dobytek, w tym również kota, i przenosi się do rezydencji hrabiego. Ich spotkanie po latach zdecydowanie odbiega od ogólnie przyjętnych konwenasów. I choć Winston ma poważne wątpliwości co do uczciwości swojego niespodziewnaego gościa, to jednak zatrudnia Jocelyn na stanowisko ochmistrzyni. Nie przywidział tylko jednej rzeczy: że jego dawna miłość do tej kobiety zdecydowanie nie zmalała.

Całość recenzji pod adresem: [Adres usunięty]

Jocelyn zna hrabiego Winstona od dziecka. Nie wie jednak, że był w niej zakochany, a złamane serce kazało mu zaciągnąć się do armii. Kilka lat później mąż Jocelyn i jednocześnie kuzyn hrabiego umiera. W swojej ostatniej woli nakazuje dziewczynie szukać pomocy u Winstona. Posiadłość, do której przybywa Jocelyn, jest tak samo ponura, jak jej właściciel. Od tej chwili zdana jest na łaskę tego mrocznego mężczyzny. Kiedy rodzi się między nimi niezrozumiała więź, na horyzoncie pojawia się przystojny baron, którego obecność wprowadzi spore zamieszanie.

Jeśli kiedykolwiek powiedziałam, że romans historyczny nie jest dla mnie, to w tym momencie cofam te słowa. Tak, przyznaję, bałam się, że przez słówko 'historyczny' cała powieść okaże się po prostu ciężka i sztywna. Nie mogłam pomylić się bardziej! Okazuje się, że właśnie motyw historyczny nadaje tej książce niepowtarzalnego klimatu i charakteru. Tutaj wszystko do siebie pasuje, każda scena jest przemyślana i z otwartymi ramionami zaprasza do świata 19-wiecznej Anglii. 'Diabelski hrabia' to istna bomba emocjonalna! Relacja Jocelyn i Charlesa jest niesamowicie namiętna. Napięcie między nimi jest niekiedy tak silne, że tekst się dosłownie pożera, byleby jak najszybciej dowiedzieć się, co zaraz nastąpi! Duży plus za wplątanie do fabuły wielu zabawnych momentów, bo dzięki temu opowieść nabrała odpowiedniej lekkości. Ja mogę z całym przekonaniem potwierdzić, że przepadłam! To była piękna historia, która zaskoczyła mnie swoim ciepłem, dynamiką i przede wszystkim pokazała mi, że w motywie historycznym można się zakochać. Bardzo polubiłam Jocelyn, ale to dla Charles'a zrobiłam specjalne miejsce w moim sercu. Melisa Bel doskonale odnajduje się w czasach epoki georgiańskiej, co pokazała nam w swojej debiutanckiej powieści. Jeśli do tej pory nie byliście przekonani do romansów historycznych, sięgnijcie po 'Diabelskiego hrabiego', jestem pewna, że po tej lekturze wszystko się odmieni!

Jocelyn zna hrabiego Winstona od dziecka. Nie wie, że ten mroczny mężczyzna był w niej niegdyś zakochany. Kiedy wychodzi za mąż za jego kuzyna, Edwarda Ashtona, hrabia, nie mogąc przestać o niej myśleć, zaciąga się na front.

Kilka lat później mąż dziewczyny umiera, zostawiając po sobie jedynie ogromne długi i list, w którym nakazuje żonie szukać pomocy właśnie u lorda Winstona.

Gdy lady Ashton zjawia się w ponurej rezydencji hrabiego, ledwie go rozpoznaje w demonicznej, barczystej postaci o przeszywająco zimnym wzroku. Zdana na jego łaskę nie rozumie napięcia, jakie zaczyna się między nimi rodzić.

Tymczasem na scenie pojawia się oszałamiająco przystojny baron, który jest gotów ofiarować jej wszystko, czego kiedykolwiek pragnęła…

"Niech tylko postawi nogę, a dowie się, co znaczy drażnić Diabelskiego Hrabiego, jak często go nazywano, i pożałuje, że w ogóle się tutaj pojawiła."

Dwóch mężczyzn i kobieta. Pachnie schematem i przewidywalnością? Nic bardziej mylnego. Aż dziw bierze, że mamy do czynienia z debiutem. I to jakim! Osobiście od zawsze brakowało mi romansu historycznego naszych rodzimych autorów. I oto on. Ogromnie cieszę się i jestem dumna, że mogłam patronować takiej książce. Ale to nie koniec, bo "Diabelski Hrabia" jest pierwszym tomem cyklu Niepokorni.

Melisa Bel stworzyła postaci z krwi i kości, co czuć już od pierwszych stron. Bardzo szybko ich polubiłam, kibicowałam i towarzyszyłam w perypetiach. To postaci charyzmatyczne, wyróżniające się na tle pozostałych. Macie dość głupiutkich, nieśmiałych, zakompleksionych kobiet? Jestem pewna, że Jocelyn zaskoczy Was osobowością. Jest zarówna silna, jak i wrażliwa, inteligentna, tryska humorem i optymistycznym podejściem do życia. Moją sympatię zdobyła głównie za bezinteresowną pomoc słabszemu, za to, że potrafiła cieszyć z drobnych rzeczy, a także za postępowanie niekiedy wbrew powszechnie przyjętym normom i konwenansom.

"Gdy się prosi o szczęście, trzeba być przygotowanym na jego nadejście i umieć je doceniać nawet w najmniejszych rzeczach."

No ale hrabia to hrabia, z miejsca skradł moje serce, choć początkowo zionął chłodem... Winston to mężczyzna nieprzeciętny o skomplikowanym, a wręcz trudnym charakterze. Co sprawiło, że stał się cynicznym, aroganckim, wyniosłym i zamkniętym w sobie mężczyzną? Czy Jocelyn uda się przebić mur oziębłości, który wokół siebie zbudował? A może to tylko maska pozorów? Jedno jest pewne: zobaczycie co z człowiekiem robi zazdrość. Szalenie mi się to podobało. I jest jeszcze ten trzeci. Równie interesujący, pociągający, pewien przystojny baron... Jego po prostu nie da się nie lubić. Ale nie zdradzę Wam, kim jest. Kto ostatecznie zdobędzie serce Jocelyn? Koniecznie sprawdźcie.

"Nic tak nie sprawia kobiecie radości, jak podziw i pożądanie w oczach ukochanego mężczyzny."

Autorka zadbała również o dużą dozę komizmu sytuacyjnego i słownego. Nie zabrakło licznych wpadek ubarwiających fabułę. A kocur Roger wymiata! Bawiłam się wyśmienicie. Sceny erotyczne są gorące i ociekające zmysłowością, ale utrzymane w ryzach dobrego smaku. Wszystkie wątki, sytuacje i wydarzenia zostały potraktowane wyczerpująco, a przy tym w sposób, który pobudza wyobraźnię czytelnika. Jak ja uwielbiam romanse osadzone w XIX-wiecznej Anglii. Ta dbałość o konwenanse, wytworne stroje, ociekające przepychem bale, arystokracja... Autorka wiernie odwzorowała tło historyczne tego okresu. Całość napisana jest niezwykle lekko, zrozumiale, dzięki czemu książkę pochłania się w zastraszającym tempie.

"Diabelski Hrabia" to pełna emocji powieść o sile miłości, zazdrości i przyjaźni. Czy będziecie w stanie oprzeć się hrabiemu? Jeśli lubicie zaczytywać się w romansach historycznych, daję słowo, że ten Was zachwyci! Polecam gorąco!

Schematów nie da się uniknąć. On bogaty, przystojny, wysoki. Ona biedna, piękna, drobna. Dzielą, różnią ich słowa, lecz łączy skrywana namiętność. Dostałam rasowy romans historyczny, w którym na wojnie o miłość wszystkie chwyty są dozwolone. Główni bohaterowie przykuwali moją uwagę, lecz ci drugo- i trzecioplanowi również. Niezastąpiony lokaj Peters podbił me serducho, najbliżsi hrabiego i jego przyjaciel także. Byli i tacy, których za nic nie mogłam polubić. Zła teściowa objawiła się w pełnej krasie. Ambiwalentny stosunek miałam do wiejskiego doktora.

Za sprawą lekkiego pióra autorki przeniosłam się do XIX-wiecznej Anglii, pełnej eleganckich dam, wytwornych dżentelmenów, wykwintnych balów i codzienności wyższej sfery. Poznałam historię młodej wdowy i dwóch dżentelmenów. Zanurzyłam się w świecie zmysłów! Momentami było bardzo pikantnie! Czułam pożądanie hrabiego, targające bohaterami emocje od gniewu i tłumionego żaru, przez skrywaną namiętność i obojętność, po tęsknotę i miłość. Przeżyłam wiele przygód, wpadłam w niejedne tarapaty, rumieniłam się aż nadto, a przy tym uśmiech nie znikał mi z twarzy, gdyż autorka umiejętnie okrasiła całą historię humorem i perypetiami Jocelyn i jej podopiecznych. Lady Ashton ciągle się coś przytrafia i sama czasami łamie konwenanse. Ubawiła mnie scena w psiarni, łódce, ale i wyzwoliła ciepło w sercu. Uśmiech na twarzy wywoływały pułapki zastawiane na Jocelyn przez hrabiego i knowania trzech dam. Dopingowałam lady Williams w jej podchodach. Największe wybuchy śmiechu wywoływały u mnie celne uwagi czteroletniej siostrzenicy hrabiego, uważnej obserwatorki życia wyższych sfer i relacji damsko-męskich, stosującej z powodzeniem damskie gierki. Tylko scena obiadu wydała mi się mało prawdopodobna.

Autorka wiernie oddaje realia epoki, podkreślając rolę kobiet i mężczyzn. Różnorodność postaw kobiecych widać w pełnej krasie na przykładzie kilku bohaterek. Ciągłe musiały one sprostać zasadom etykiety. Autorka dobrze odrobiła lekcję z historii i etykiety. Ukazała konwenanse obowiązujące w tamtych czasach oraz ich… łamanie. Oprócz kota Rogera pojawia się pies. Autorka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła, wprowadzając do romansu historycznego traktowanie kotów i psów. Nic się nie zmieniło w traktowaniu zwierząt i ich wpływie na nas. Duży plus za ten zwierzęcy wątek.

Jestem mile zaskoczona książką i debiutantką, wprawdzie nie na salonach socjety, tylko literackich. Diabelnie przystojny hrabia, grzesznie pociągający, mroczny i niebezpieczny okazał się wart grzechu i czasu mu poświęconego. „Diabelski hrabia” to historyczna odskocznia od codzienności z nutą humoru i pikanterii, choć nie pozbawiona uniwersalnych wartości i wciąż aktualnego przekazu dotyczącego naszych pupili.

Mogło by się wydawać, że skoro w tytule jest hrabia, to będziemy mieli do czynienia z historyczną powieścią pełną dat, dziwnych nazwisk i ogromem tytułów szlacheckich. Nic bardziej mylnego! Jest to niesamowita książka pełna poczucia humoru, namiętności, ciętego języka i rodzinności. Gwarantuję, że bohaterowie przypadną wam do gustu, że w pewnym stopniu się z nimi zżyjecie. Urzekła mnie główna bohaterka – Jocelyn, która mimo, że tak wiele straciła w swoim życiu, nigdy się nie poddała. Dzielnie walczy o siebie, nie rozstaje się ze swoim kotem i stara się stanąć na nogi. Silna kobieta, a zarazem wrażliwa młoda dama. Powieść pełna świeżości, ekologizmu i miłości do zwierząt. 😍

Jocelyn jest młodą wdową, której mąż zmarł na skutek choroby. Jej problemy zaczęły się od momentu, gdy kobieta dowiaduje się, że ukochany miał długi. Zawsze żyli skromnie, więc teraz aby móc je spłacić decyduje się ma sprzedaż domu. Tylko co ma zrobić samotna, odtrącona wdowa i gdzie ma się udać? Decyduje się na odważny krok i pomocy zaczyna szukać u kuzyna swojego zmarłego męża. Hrabia Winston był niegdyś bliski Jocelyn. Jednak, gdy ta wyszła za Edwarda, zaciągnął się na front i postanowił zapomnieć o kobiecie. Zmienił się nie do poznania, a wśród ludzi krąży legenda, że hrabia został opętany przez diabła.

Co się stanie, gdy kobieta dotrze do upragnionego miejsca, które teraz wygląda na opuszczone, zaniedbane i mroczne zamczysko? Czy hrabia wykaże się dobrocią serca i przyjmie do siebie Jocelyn?

Tytułowy „diabelski hrabia” to bardzo ciekawa i tajemnicza postać. Z jednej strony przystojny, niebezpieczny mężczyzna, a z drugiej wrażliwy i pełny uroku kochanek. Jestem pewna, że pierwszy tom Niepokornych przypadnie wam do gustu, a ja już nie mogę doczekać się, aż poznam historię drugiego ulubieńca tej książki!

Kilkanaście lat temu, jeszcze zanim zaczęłam prowadzić bloga, częściej czytywałam romanse historyczne, później moje czytelnictwo poszło w innym kierunku. Dlaczego po tak długim czasie zdecydowałam się na lekturę "Diabelskiego Hrabiego"? Skusił mnie intrygujący tytuł, władcze męskie dłonie na okładce powieści oraz zapowiadane pojawienie się... kota!

Anglia, rok 1818

Dwudziestosiedmioletnia lady Jocelyn Ashton rok temu straciła męża. Edward zmarł, zostawiając ją z długami - wdowa została z niczym i musi szukać dla siebie innej przyszłości. By spełnić wolę męża zawartą w liście, udaje się po pomoc do jego kuzyna - hrabiego Charlesa Winstona. Dziewczyna bawiła się z nim w dzieciństwie, nie ma jednak świadomości, że zanim wyszła za mąż, ON był w niej zakochany.

Ich spotkanie po latach wygląda dość osobliwie, gdyż w chwili gdy Jocelyn dociera do upiornej, ogromnej i zaniedbanej rezydencji hrabiego, warunki atmosferyczne zagłuszają jej pukanie i postanawia dostać się do środka przez... okno. Wpada wprost na barczystą i odpychającą postać, która gdyby mogła, zabijałaby wzrokiem. Okazuje się, że demonem w ludzkiej skórze jest hrabia Winston, określany mianem Diabelskiego Hrabiego a młoda wdowa coraz boleśniej przekonuje się jak zimne jest jego serce. Wprawdzie wyraził zgodę na zatrudnienie jej jako ochmistrzyni, bo zbliżają się urodziny jego matki i ktoś musi przygotować ogród, pokoje, menu i rozrywki, ale... hrabia widzi w Jocelyn tylko kochankę. Czy wdowa się na to zgodzi?

Melisa Bel skupiła się w swojej powieści na relacjach między dwojgiem młodych ludzi, w których buzują emocje i hormony. Jocelyn i Charles spotykają się po wielu latach i żadne z nich nie ma świadomości, co tak naprawdę myśli i czuje to drugie. Zwłaszcza, że akcja książki została osadzona w czasach, gdy dbano o konwenanse, honor i godność. Tych dwoje coraz mocniej przyciąga do siebie magiczna siła. Doskonałe zestawienie bohaterów na zasadzie pięknej i bestii!

Ona jest osóbką uwielbiającą zwierzęta, broniącą skrzywdzonych istot, chwilami irytuje, ale też przyciąga mężczyzn. Jest otwarta, szczera i zabawna. Pragnie mieć normalną rodzinę, dzieci, gdyż z Edwardem ich nie mieli. Nie mając nic złego na myśli stała się włamywaczką i złodziejką... Jej kot Roger to niezwykle inteligentny zwierzak, powieść nie byłaby bez niego taka sama.

On jest arogancki, cyniczny, człowiek bez serca, który myśli tylko o kobiecie mogącej zaspokoić jego potrzeby seksualne. Służba bez słów rozumie rozkazy pana, znoszą jego wyskoki, humory i potrafią dostosować się do każdej sytuacji, włącznie z ostatnim posiłkiem podczas urodzin Elizabeth Winston ;)

Z każdym kolejnym rozdziałem czytelnik przekonuje się, że to, co dzieje się między Jocelyn i Charlesa to huśtawka, wzloty i upadki, kłótnie przeplatane chwilami uniesień. Robi się coraz goręcej i namiętniej, zwłaszcza że autorka wprowadziła do wydarzeń pierwszego planu Nicolasa - kumpla Charlesa z czasów wspólnych walk na froncie. Postać wesołego barona, szarmanckiego, taktownego i spokojnego, nieźle namiesza w relacjach między dwojgiem nieświadomych swego zakochania.

Autorka-debiutantka zabrała nas w czasy, gdy kobiety wciąż były kontrolowane przez płeć męską, nie mogły o sobie decydować ani w sprawach finansowych, niekiedy również uczuciowych, nie miały swobody, były zależne od ojców, mężów, czasem braci czy kuzynów... Skandalem mogło się zakończyć spotkanie damsko-męskie z dala od ludzi. Kilkunastodniowe urodziny matki hrabiego to wyśmienita okazja, by poznać zwyczaje i obyczaje panujące w wyższych sferach, gorsety, karneciki, wieczorki taneczne, muzyczne czy zaloty.

Książkę czyta się bardzo przyjemnie. Doskonałe pióro, lekkość wypowiedzi, to romans historyczny, który wciąga i pociąga! Wprawdzie nie ma tutaj wydarzeń mocno sensacyjnych (no, może jedno), są jednak sceny wprost z thrillera czy komedii - ale chęć poznania dalszych losów opisanych postaci napędza ciągle rosnące napięcie w relacjach damsko-męskich. Panie wciąż chcą się przypodobać panom, oni próbują ująć je swą męskością. Co z tego wynika, niezależnie od wieku (XIX, XX czy też XXI) w historii ludzkości?

Właściwie to 'przyczepiłabym' się tylko do jednej rzeczy - do sceny mającej miejsce podczas ulewy, była delikatnie nierealna. Niemniej to drobnostka, dlatego cieszę się, że pojawi się kolejny tom w serii 'Niepokorni', który będzie dotyczył innej pary bohaterów. Poznaliśmy ich już w tej powieści - istny ogień i woda!

Podsumowując - "Diabelski Hrabia" to powieść o intensywnej namiętności, pożądaniu, wdzięczności, dumie i poniżeniu. O trudnych relacjach rodzinnych, braku wybaczenia innym a przede wszystkim sobie. O ratowaniu słabszych, przyjaźni i próbach swatania, o głupocie, nadmuchanym honorze, zazdrości oraz demonach przeszłości. Idealnie wpasowująca się w gatunek romansu historycznego książka, która traktuje o bólu, odrzuceniu, żalu a przede wszystkim o wszechmocnej miłości. Gorąco Wam polecam lekturę!